De OnePlus 7 Pro laat het ‘hetzelfde voor de helft van de prijs-motto’ waar het bedrijf groot mee is geworden definitief varen. OnePlus trekt alles uit de kast om de beste smartphone te maken, maar kan de OnePlus 7 Pro ook op prijs concurreren met Samsung, Apple en Huawei?

De OnePlus 7-serie bestaat uit de gewone OnePlus 7 en deze Pro-uitvoering. 829 euro kost de duurste variant van de OnePlus 7 Pro. Die prijs is even slikken, vooral als je de eerste generaties OnePlus-smartphones kent. Deze gingen voor minder dan de helft van de prijs over de toonbank. Die dagen van goede deals liggen definitief achter ons. OnePlus gaat nu direct de concurrentie aan met de duurste topsmartphonemakers met de OnePlus 7 Pro. Daarvoor moet OnePlus positief opvallen, en dat doet het ook. Met het scherm, de pop-upcamera, de prestaties, het ontwerp en de software. Toch kunnen er nog altijd vraagtekens gezet worden bij sommige gemaakte keuzes, maar daar kom ik zo op terug.

Vloeiend beeld

Want allereerst het beeldscherm. Want, dat is werkelijk genieten. Het beeldscherm heeft een verversingssnelheid van 90hz, waardoor beeld een stuk vloeiender loopt. Al eerder schreef bij de Razer Phone 2 dat alle topsmartphones een hogere verversingssnelheid zouden moeten hebben, ongeacht waar je je smartphone voor gebruikt. Hoewel de eerder genoemde Razer Phone 2 een verversingssnelheid van zelfs 120hz heeft, is de OnePlus 7 Pro de eerste smartphone met een hoge verversingssnelheid in een oledpaneel op een smartphone. Naast dat het beeld dus vloeiend loopt, is de beeldkwaliteit ook erg indrukwekkend: de weergavekwaliteit voldoet aan de HDR-standaarden en ook de helderheid is prima voor zonnige dagen.

De resolutie is ook hoog, 3120 bij 1440. Desgewenst kun je deze naar beneden afstellen tot een 1080p (Full-HD resolutie). Niet alleen is dat beter voor je batterij, maar in praktijk merk je ook geen verschil op een smartphonescherm.

Dat beeldscherm is mede dankzij het formaat een genot om naar te kijken. Dat schermformaat is wel kolossaal te noemen: 6,7 inch (17 centimeter) met een beeldverhouding van 19,5 bij 9. De smartphone is daardoor wel fors. Indrukwekkend is wel dat OnePlus de gehele voorzijde van het toestel heeft kunnen gebruiken voor het scherm: er is geen scherminkeping en door de afgebogen randen aan de zijkant heb je daar helemaal geen schermranden. Er zijn alleen dunne randen aan de boven- en onderzijde van de OnePlus 7 Pro.

©PXimport

©PXimport

OnePlus 7 Pro design

Omdat de volledige voorzijde van de OnePlus 7 Pro uit scherm bestaat, ziet dat er prachtig uit. De achterkant mag er ook wezen, vooral de blauwe matglazen uitvoering die wij te testen kregen. De keuze voor een glazen behuizing is me echter wat vreemd: het maakt het toestel fragiel en gevoelig voor vingerafdrukken, maar maakt wel draadloos opladen mogelijk. Maar draadloos opladen? Dat ontbreekt nog altijd.

Aan de achterkant is geen vingerafdrukscanner geplaatst, deze zit net als de OnePlus 6T achter het scherm verwerkt. Bij de OnePlus 6T werkte dat nog ondermaats. De OnePlus 7 Pro heeft gelukkig een betere vingerafdrukscanner, wellicht omdat het afleesgebied van de scanner achter het scherm groter is. Hierdoor zijn de nauwkeurigheid en snelheid in orde. Maar nog altijd niet zo goed als een fysieke scanner, die je bij andere OnePlus-smartphones aan de achterzijde of onder het scherm aantreft.

©PXimport

Pop-up camera

De ontwerpers van de OnePlus 7 Pro hebben een flinke klus gehad aan het toestel, want ondanks dat je het niet ziet, zijn er twee Dolby Atmos-speakers op het toestel geplaatst voor stereogeluid. Opvallender is echter de pop-upcamera die uit de bovenzijde steekt. Het is zeker een fraai stukje techniek en je zal er de blits mee maken op feestjes. Bovendien schiet hij prima selfies en zul je zonder vertraging gezichtsontgrendeling kunnen gebruiken. Slim is ook dat er een valdetectie ingebouwd zit, waardoor de camera al teruggetrokken is voordat de smartphone de grond raakt.

Maar een pop-upcamera brengt wel enkele kanttekeningen met zich mee: allereerst, het slijt. OnePlus claimt dat de camera honderduizenden keren op-en-neer kan gaan. Maar dat zijn tests en niet in dagelijks gebruik. Een dagje strand of een dagje klussen kan nare gevolgen hebben voor de mechaniek. Zand of fijnstof in de mechaniek kan voor extra slijtage zorgen. Ook maakt het je smartphone extra kwetsbaar voor water, vooral op de langere termijn. De OnePlus 7 Pro beschikt niet over een IP67 waterdichtheidsrating. Dat heeft het bedrijf gedaan uit kostenbesparing. Ondanks dat alles wel degelijk netjes gesealed is en er filmpjes zijn van de OnePlus 7 Pro onder water, zou ik geen enkel risico nemen en ervan uitgaan dat het toestel niet waterdicht is. De pop-upcamera is een extra kwetsbaarheid, en je hebt geen enkele garantie om op terug te vallen.

OnePlus 7 Pro prestaties

Naast de beeldkwaliteit van de OnePlus 7 Pro, sta ik versteld van de prestaties. Dit toestel is snel. Razendsnel. In praktijk én in de benchmarks. Dat is niet gek ook, want niet alleen beschikt het toestel over de snelste Snapdragon-processor, ook is de opslagsnelheid van het geheugen opgevoerd (UFS 3.0) en is er overdreven veel werkgeheugen: 8 of 12GB. In praktijk zul je merken dat je apps altijd uit de recente apps-lijst kunt oproepen, zonder dat de app opnieuw moet laden. Zelfs al heb je de app meer dan een week niet gebruikt. Overkill? Wellicht. Maar fijn is het wel.

Molensteen op de accu

Naast de snelle chips is de accu op papier ook redelijk groot: 4.000 mAh. Toch valt de accuduur me wat tegen. Die is maximaal een dag, en valt tot anderhalve dag op te rekken als je de beeldresolutie op Full-HD zet. Je raadt het waarschijnlijk al: dat scherm, hoe indrukwekkend de beeldkwaliteit ook is, drukt zwaar op de accu. Dat is jammer, want veel nieuwe smartphones zetten in op een betere accuduur. Ook met het oog op accu-slijtage, is dat geen overbodige luxe.

De accuduur valt dus wat tegen en draadloos laden ontbreekt dus ook. Maar zoals je gewend bent van OnePlus wordt deze pijn wel redelijk verzacht door de bijgeleverde snellader, die wederom voorop loopt qua laadsnelheid. Binnen een kwartier heb je al ruim genoeg voor de komende uren.

OxygenOS: Android op z'n best

OnePlus staat goed te boek als het op software aan komt. Niet alleen is de Oxygen-skin een verrijking voor Android, ook is OnePlus relatief goed in het snel uitrollen van updates en redelijk lang ondersteunen van zijn smartphones. Daarmee is het een voorbeeld voor veel andere Androidfabrikanten zoals Huawei en Oppo, die vaak rommelige Androidskins leveren, vol bloatware. Zonder dat er verantwoordelijkheid genomen wordt voor goede ondersteuning.

Oxygen OS kent wel enkele toevoegingen, zo kun je veel naar wens aanpassen, maar is er ook bijvoorbeeld een gaming modus en sinds kort de zen-modus, die je moet motiveren je telefoon ook even weg te leggen. Wat mijn betreft geen aanvullingen. Maar in de weg zit het ook niet.

De software, het scherm, de stereospeakers, de prestaties… Je kunt je wel indenken dat de OnePlus 7 Pro de ultieme smartphone is om video op te kijken en op te gamen. Helaas voor de gamers is het ontbreken van een 3,5 mm jack een enorm gemis. Je zal hoe dan ook moeten settelen. Wie geen Bluetooth-lag, extra accubelasting of de beste geluidskwaliteit zoekt, moet de bedrade headset met een dongel aansluiten (die niet eens in de doos zit) en kan niet laden en spelen tegelijk… Of je valt iedereen in je omgeving lastig met game-geluiden via de stereospeakers.

Een ander minpuntje in de praktijkervaring was dat ik zo nu en dan last had van 'ghost touches', kortom, het toestel dacht zo nu en dan dat ik het scherm aanraakte terwijl dat niet het geval was. Hopelijk weet OnePlus dit met een update op te lossen.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

OnePlus 7 Pro camera

Voor wat betreft de camera’s is OnePlus chronisch met een inhaalrace bezig. De ontwikkelingen bij Apple, Samsung en met name Huawei gaan zo snel, dat het lastig bij te benen is. Maar dat viel voor lief te nemen, omdat OnePlus zich altijd in een lagere prijsklasse bevond. Maar nu de OnePlus 7 Pro zich in dezelfde prijsklasse waant, gaat dat niet meer. OnePlus heeft een flinke stap gemaakt met zijn camera. De hoofdlens is een Sony IMX586, een lens die we ook op andere smartphones (zoals de Honor View 20) terugvinden. Deze levert prima foto’s af, scherp, helder kleurrijk. Daarnaast zijn er een telelens en een groothoeklens geplaatst, zodat je in- en uit kunt zoomen. Dat is een zeer prettig aanvulling.

Hoewel de camera’s goed presteren en met de twee andere lenzen veel mogelijkheden biedt, loopt OnePlus nog altijd achter op cameragebied. Vooral vergeleken met de P30 Pro, die met zijn nachtmodus en zoomlens eigenlijk iedere smartphonemaker op grote afstand. Maar ook de Galaxy S10+ en nieuwste iPhones maken betere foto’s, vooral in moeilijke lichtomstandigheden. Maar dat gezegd hebbende, de camera is ten opzichte van de OnePlus 6T er flink op vooruitgegaan en de groothoeklens is een fijne toevoeging.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

De drie zoomniveau's van de OnePlus 7 Pro-camera: groothoek, normaal en telelens.

Alternatieven voor de OnePlus 7 Pro

Waarom een breekbaar glazen ontwerp, als draadloos opladen genegeerd wordt? Waarom opscheppen over het ontbreken van een IP67-waterdichtheidsrating om kosten te besparen, terwijl er wel geld wordt neergelegd voor een Dolby Atmos-certificering? Waarom biedt je gamers en videokijkers wel de beste beeld-ervaring, maar laat je de best mogelijke audio-ervaring tekortschieten door het zelfzuchtig weghalen van een koptelefoonpoort? Het zijn allemaal van die suffe beslissingen, waardoor het verhaal van de OnePlus 7 Pro verwarrend is. Voor wie is de smartphone precies bedoeld?

De grootste verwarring wordt eigenlijk eigenlijk nog veroorzaakt door de prijs. OnePlus is groot geworden als budgetmerk, maar wie OnePlus motto’s Never Settle en Flagship Killer hoog in het vaandel heeft staan moet gaan shoppen bij andere merken. De Motorola One Vision (300 euro), Google Pixel 3A (400 euro), Xiaomi Mi 9 (449 euro) en de Asus Zenfone 6 zijn allemaal wel kwalitatief minder indrukwekkende smartphones, ze bieden wél heel veel meer waar voor hun geld. En daarmee valt de smartphone samen te vatten. De OnePlus 7 Pro is geen goede deal, wel een goede smartphone. Maar of je de bestaande OnePlus-gebruikers ermee over de streep trekt? Die zullen wellicht eerder geneigd zijn een van de net genoemde smartphones te kiezen.

Het is niet eerlijk om de OnePlus 7 Pro te vergelijken met de budgettoppers van nu. Je moet het toestel vergelijken met de toptoestellen van nu. Elk van deze toptoestellen springt er op een eigen manier uit: de Huawei P30 Pro met zijn camera, de iPhone Xs met zijn gebruiksvriendelijkheid, de Galaxy S10+ is de meest complete smartphone. En de OnePlus 7 Pro? Die springt er met name uit door zijn sublieme beeldscherm, maar ook de Oxygen OS-softwareschil verdient een eervolle vermelding.

Wat echter niet werkt voor de OnePlus 7 Pro is dat de prijzen van de Huawei P30 Pro en Samsung Galaxy S10+ hard dalen, zoals dat met de toptoestellen van vorig jaar ook het geval was. Hierdoor zullen deze smartphones binnenkort goedkoper worden dan de OnePlus 7 Pro en wél als goede deal verkrijgbaar zijn.

Conclusie

De OnePlus 7 Pro is een van de beste smartphones van het jaar. Wie waarde hecht aan goede software en ondersteuning, razendsnelle specificaties en het allermooiste scherm, is het beste af met de OnePlus 7 Pro. Toch is dit niet de beste smartphone voor iedereen, uiteraard vanwege de prijs en het formaat, maar ook omdat je in dezelfde prijsklasse betere smartphone-camera’s vindt en de beste media- en game-ervaring incompleet is zonder 3,5 mm jack.

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.