Steeds meer smartphones verschijnen met een vingerafdrukscanner op het scherm aan de voorzijde. De techniek is indrukwekkend, daar scheppen fabrikanten graag over op. Maar het lijkt vorm boven functie.

De OnePlus 6T, die in het najaar van 2018 werd aangekondigd was de eerste smartphone met een vingerafdrukscanner op het scherm. Technisch gezien achter het scherm: een groen licht schijnt op je vinger die door een camerasensor wordt uitgelezen. Een indrukwekkende technologie, die ervoor zorgt dat de voorkant van de smartphone bijna volledig gebruikt kan worden voor het beeldscherm, zonder dat de vingerafdrukscanner aan de achterzijde geplaatst hoeft te worden. Hoewel het een persoonlijke voorkeur is, lijken de meeste mensen een vingerafdrukscanner aan de voorzijde van de smartphone te verkiezen. Het is niet gek dat smartphonemakers als OnePlus, Oppo, Huawei, HMD (Nokia) en Samsung in een race terecht leken te komen om zo snel mogelijk een smartphone met deze techniek te presenten.

Eerste smartphone met in-screen fingerprintscanner

Pete Lau van OnePlus, die de presentatie van de OnePlus 6T-smartphone verzorgde, vertelde: “Eigenlijk was de techniek al beschikbaar om hem een jaar eerder in de OnePlus 5T te plaatsen. Onze ervaringen met de vingerafdrukscanner waren echter nog niet goed genoeg, waarna we hem hebben verbeterd. Met de OnePlus 6T is de techniek klaar.”

Tijdens het reviewen was mijn ervaring helaas het tegenovergestelde. De vingerafdrukscanner was een flinke stap achteruit als het aankomt op nauwkeurigheid, snelheid en veiligheid. Ontgrendelen via de vingerafdrukscanner achter het scherm werkte vaker niet dan wel. Het herkennen van de vingerafdruk duurde ook merkbaar langer wanneer hij het herkende. Bovendien waren de ervaringen hoogst inconsistent.

Andere smartphones

Pete Lau lijkt er dus naast te zitten. De vingerafdrukscanner, was nog niet klaar voor het grote publiek. Maar ondanks dat OnePlus de eerste smartphonemaker was met zo’n vingerafdrukscanner, waren de ervaringen met andere smartphones niet anders. De Huawei Mate 20 Pro, die in dezelfde maand verscheen als de OnePlus 6T bezorgde me vergelijkbare ervaringen. De Samsung Galaxy S10+, die ik onlangs testte, was wat nauwkeuriger. Maar nog steeds verre van optimaal.

©PXimport

Het maakte hierbij niet uit of mijn handen droog, vochtig of juist vet zijn. Ook merkte ik weinig verschil als ik mezelf in een omgeving bevond met veel of juist weinig licht (die sensor is immers een camera-oog).

De slechtste ervaring tot nu toe kwam van de Nokia 9. Niet alleen liet de nauwkeurigheid te wensen over. Ook de plaatsing midden in het scherm, op het vijf-getal van pincode-invoer, is hoogst ongelukkig.

De eerste indruk van de Huawei P30 Pro, die ik momenteel review lijkt eindelijk in de buurt te komen van de ervaring van een traditionele vingerafdrukscanner.

Geen vooruitgang

Daar zit de kern van het probleem. Hoewel er dankzij Huawei en Samsung een merkbare verbetering komt in de vingerafdrukscanners achter het scherm, is het nog altijd geen vooruitgang ten opzichte van de traditionele vingerafdrukscanner die zich achterop de smartphone, onder het scherm of in de aan-uitknop aan de zijkant van de smartphone bevindt. Laat je daarom nog niet afleiden door deze indrukwekkende techniek van vingerafdrukscanners op het scherm. Het gaat nog wel even duren voordat deze een ervaring bieden die gelijkligt met die van een traditionele vingerafdrukscanner. Probeer daarom zo’n scanner eerst uit bij een fysieke winkel voordat je de smartphone koopt. Het kan een hoop ergernis voorkomen, maar vergeet je vingerafdruk daarna natuurlijk niet uit het toestel te verwijderen.

©PXimport

Sinds afgelopen vrijdag is TikTok in de Verenigde Staten afgesplitst van het Chinese moederbedrijf ByteDance.

Vorig jaar werd al aangekondigd dat TikTok zou worden afgesplitst in de Verenigde Staten. Dit omdat het socialmediaplatform daar onder vuur ligt. China heeft namelijk toegang tot gebruikersdata van TikTok-gebruikers, en het land kan ook ook de algoritme van gebruikers beïnvloeden.

Met die kritiek in het achterhoofd stelde de Amerikaanse president Donald Trump TikTok vorig jaar voor de keuze: de app helemaal niet beschikbaar maken in de VS, of het verkopen aan een Amerikaans bedrijf. Dat laatste is nu dus gebeurd.

Het Amerikaanse TikTok

De Amerikaanse vestiging waar TikTok in de VS nu onder valt heet TikTok USDS Joint Venture LLC. Het bedrijf wordt door Amerikaanse investeerders beheerd, waaronder Oracle, MGX en Silver Lake, die samen iets minder dan de helft van alle aandelen in handen hebben. Adam Presser, die voorheen aan het stuur stond van Warner Bros., is de ceo, terwijl Will Farrell - die eerder al bij TikTok aan het roer stond - de cso is.

Overigens is hiermee TikTok-eigenaar ByteDance niet helemaal buitenspel gezet: het bedrijf behoudt nog altijd bijna twintig procent van de aandelen van de Amerikaanse divisie, en TikTok-ceo Shou Chew maakt onderdeel uit van de raad van bestuur.

Wat verandert er aan TikTok?

De nieuwe Amerikaanse tak van TikTok zal niet veel invloed hebben op hoe we in Nederland TikTok consumeren. In de VS zal het Amerikaanse bedrijf echter modereren en bepalen hoe de algoritme werkt op basis van Amerikaanse data.

Het is echter niet duidelijk in hoeverre Amerikaanse gebruikers dat gaan merken, en deels voelt de oprichting van TikTok USDS Joint Venture LLC dan ook louter als een manier om de angst rondom Chinese invloed te sussen.

Tegelijkertijd is er onder sommige Amerikaanse gebruikers angst ontstaan dat juist de Amerikaanse overheid meer invloed gaat uitoefenen op de algoritme en dus politieke agenda's gaat pushen. Een heel gekke gedachte is dat niet: Oracle, een van de investeerders die nu over het Amerikaanse TikTok gaan, heeft nauwe banden met Trump.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.