Op vakantie met de caravan is voor menig EV-eigenaar een uitdaging, want lang niet elke EV heeft een trekhaak. Maar welke elektrische auto's kunnen wel degelijk op pad met de caravan? Wij zetten de tien beste keuzes op een rij voor de lease-rijder én privé-rijder.

Ook interessant: Elektrisch op reis – tips voor een succesvolle roadtrip met je EV

De trekhaak is niet direct de meest voorkomende optie bij veel elektrische auto’s. Dat heeft met meerdere factoren te maken, waaronder de plaatsing van het accupakket en het verkleinen van de actieradius zodra een auto een aanhanger moet trekken. Echter, producenten van EV’s weten maar al te goed dat het ontbreken van een trekhaak voor menigeen een harde dealbreaker is. En dus komen er steeds meer elektrische auto’s met trekhaken op de markt, waarbij een groot deel meer dan geschikt is om een caravan te trekken. We zetten de tien beste opties op een rij.

Hoe kiezen we de beste auto?

Voordat we een lijst van tien EV’s geven die volgens ons de beste caravantrekkers zijn, wil je natuurlijk weten welke criteria we gehanteerd hebben. Volgens ons moet een goede caravantrekker eigenlijk aan twee simpele voorwaarden voldoen:

⭐ 1: Het moet een auto zijn waar een gemiddeld gezin mee op vakantie kan
⭐ 2: De auto moet over een trekgewicht van minimaal 1.200 kilogram beschikken

Het eerste punt heeft te maken met de bruikbaarheid van de EV. Hoe praktischer de auto, hoe meer hij geschikt is voor een trip naar een camping in het zuiden van Europa. Tegelijk is de trekkracht van minimaal 1.200 kilogram belangrijk, omdat de auto dan een vrij grote selectie caravans aankan en niet alleen geschikt is voor de kleinste modellen.

Caravans en de actieradius

Een andere belangrijke noot vooraf heeft te maken met de actieradius. Wanneer je een caravan trekt met een EV wordt die flink kleiner. Volgens de ANWB kun je de door de fabrikant opgegeven actieradius rustig in tweeën delen als je een faire inschatting wilt maken van hoe ver je kunt komen op een vol accupakket met een caravan. Weet dus dat je bij het reizen met een caravan en een elektrische auto goed moet plannen als het gaat om het maken van tussenstops.

⭐ De tien beste EV’s voor de caravan

1: BMW iX (maximaal trekgewicht: 2.500 kg)

De BMW iX is een ruime SUV van Duitse komaf, die geldt als een zeer complete gezinsauto. Met een maximaal trekgewicht van 2.500 kilogram zijn er weinig caravans die deze Beamer niet kan verteren. Houd wel rekening met een ferm prijskaartje, want de BMW iX kost in zijn kaalste, minst krachtige uitvoering al meer dan tachtigduizend euro.

©Uwe Fischer

2: Tesla Model X (maximaal trekgewicht 2.268 kg)

Een andere grote speler op de elektrische markt is natuurlijk het Amerikaanse Tesla. Met de Tesla Model X heeft deze fabrikant een grote SUV neergezet, die tegelijk goed is voor een dikke 2200 kilogram als het gaat om het trekgewicht. Ook bij deze Tesla geldt: kom met een goedgevulde portemonnee. Nieuw gaat dit model niet voor minder dan een ton weg.

3: Nio EL7 en ET7 (maximaal trekgewicht: 2.000 kg)

De Nio EL7 en ET7 zijn nieuwkomers in Nederland en telgen uit de grote reeks Chinese EV’s die de Europese markt in de afgelopen jaren hebben betreden. En Nio weet wat de Europese koper wil: een caravan trekken. De EL7 is een fraaie SUV, terwijl de ET7 een sportief ogende sportback is, die gebruikmaakt van dezelfde techniek.

4: Audi E-Tron (maximaal trekgewicht: 1.800 kg)

De Audi E-Tron is Audi’s antwoord op de BMW iX (of is het andersom?) en biedt een vergelijkbare hoeveelheid luxe, ruimte en snelheid. De trekkracht van de Audi E-Tron is niet misselijk, maar kan met 1.800 kilogram niet tippen aan de BMW. Net zoals de BMW beschikt de E-Tron altijd over vierwielaandrijving, wat bijdraagt aan het gemak waarmee je de caravan over de Alpen trekt.

5: Volvo EX40 en EC40 (maximaal trekgewicht 1.800 kg)

Deze twee Volvo’s zijn technisch identiek en verschillen van elkaar op het gebied van de vormgeving. De EX40 is een conventioneel vormgegeven SUV, terwijl de EC40 een schuin aflopende daklijn heeft en meer op een coupé lijkt. Hoe dan ook: beide uitvoeringen kunnen een stevige caravan trekken. Overigens heetten deze Volvo’s vóór 2024 de XC40 en de C40, een feitje dat niets verandert aan de technische specificaties – en dus de trekkracht.

6: Alle Mercedes-Benz EQ-modellen (maximaal trekgewicht: 1.800 kg)

Een beetje valsspelen is het wel, maar de cijfers liegen niet. Zowel de Mercedes-Benz EQA, de EQB, de EQC, de EQE en de ultradikke EQS hebben een maximaal trekgewicht van maximaal 1.800 kilogram. De EQA is de kleinste SUV van het setje, de EQS de grootste. Stuk voor stuk zijn het zeer capabele gezinswagens en naarmate de letters oplopen, wordt het prijskaartje hoger.

©Mercedes-Benz AG – Communications & Marketing

7: Kia EV6 (maximaal trekgewicht: 1.600 kg)

De Kia EV6 wordt alom geprezen wegens zijn grote bruikbaarheid, uitstekende prestaties en – voor deze lijst niet onbelangrijk – zijn uitstekende trekkracht. Of je nou kiest voor de instapper of het model met vierwielaandrijving, de EV6 trekt altijd maximaal 1.600 kilogram. En met een prijskaartje dat nieuw niet iets boven de helft van bijvoorbeeld de Tesla Model X ligt, is de EV6 prima waarde voor je geld.

8: Hyundai Ioniq 5 (maximaal trekgewicht 1.600 kg)

Als de schoenen van Back to the Future een auto zouden zijn, zou het de Hyundai Ioniq 5 zijn. Deze vooruitstrevende SUV van Zuid-Koreaanse komaf doet het uitstekend op de Nederlandse markt, mede dankzij zijn fraaie, minimalistische vormgeving. Daarbij zit de auto ook bijzonder goed in elkaar en trekt hij de gemiddelde caravan moeiteloos door Europa.

9: Smart #1 (maximaal trekgewicht: 1.600 kg)

De naam ‘Smart’ stond ooit voor de kleinste auto’s die onder de naam ‘auto’ verkocht mochten worden, maar inmiddels is dat niet langer het geval. Zeker, je kan die kleine ForTwo nog altijd kopen, maar nu Smart in Chinese handen is, heeft de elektrische revolutie dit merk ook bereikt. En met de Smart #1 heeft het merk een fraaie, compacte EV in handen die prima uit de voeten kan met een caravan.

10: Tesla Model Y (maximaal trekgewicht: 1.600 kg)

De Tesla Model Y is het kleine broertje van de Tesla Model X en dat vertaalt zich onder andere naar een lager trekgewicht. Dat gezegd hebbende, is een trekgewicht van 1.600 kilogram nog altijd meer dan genoeg voor de gemiddelde caravanrijder. 

High On Life bewees anno 2022 dat een humoristisch schietspel vandaag de dag bestaansrecht heeft. Genoeg bestaansrecht voor een volwaardig vervolg zelfs. High On Life 2 neemt een nog groter nakkie van hetzelfde spul. Verwacht een groter avontuur, meer bizarre vuurgevechten en een lachkick of twee, maar ook regelmatig een inkakker op het technische front.

We nemen het je niet kwalijk als je High On Life 2 niet aan hebt zien komen. Wij ook niet. Het eerste High On Life was succesvol genoeg, maar had ook prima op zichzelf kunnen blijven staan als one off. Des te meer nadat Justin Roiland, de oprichter van Squanch Games en prominent stemacteur in alle daar ontwikkelde games, in 2023 zijn banden met de studio verbrak. Dit kwam nadat Adult Swim - de studio achter Rick and Morty - de banden met hem verbrak wegens aanklachten van huiselijk geweld tegenover Roiland, ondanks dat de zaak werd geseponeerd wegens gebrek aan bewijs.

©Squanch Games

Dat voelt ergens nogal dubbel. Squanch’ eerste titel ‘post-Roiland’ is een vervolg op een game waar zijn stem en stijl onherroepelijk aan zijn verbonden. Het maakt de juiste toon vinden er vast niet makkelijker op. Desalniettemin: ditmaal dus geen Roiland, maar wel een tweede High On Life. Hetzelfde middel, nu op nieuw recept – al merk je dat lang niet altijd.

Doe maar een grammetje van het gebruikelijke

High On Life 2 is een vervolg in de puurste zin van het woord. De game blikt summier terug op het origineel en stort de speler linea recta in eenzelfde soort avontuur. Weer wil een kwaadaardige partij de mensheid tot drugs maken. Aan jouw stilzwijgende mensprotagonist om daar weer een stokje voor te steken. Gewapend met een boel bekende en nieuwe Gatliens – een ras bestaande uit pratende wapens met uiteenlopende persoonlijkheden – trekken we erop uit om ruimtegespuis aan gort te knallen.

Het enige verschil is de kwaadaardige partij in kwestie. Dat blijkt ditmaal geen moordlustig ruimtekartel, maar een groot farmaceutisch bedrijf. Met propaganda en politieke inmenging pogen zij de mensheid te reduceren tot vee, zodat mensen ‘legaal’ tot drugs verpulverd mogen worden. Sommige plotpunten verwijzen vrij letterlijk naar de wandaden van politici en Big Pharma in real life, maar High On Life 2 duikt nooit te diep in de thematiek. Onderaan de streep is het verhaal wederom een excuus om veel grapjes en meta-referenties te maken.

Genoeg te lachen

Laten we wel wezen: je speelt High On Life 2 voornamelijk voor die grapjes. Het eerste deel voelde als een soort interactieve spin-off van Rick and Morty – niet zo gek ook met bedenker Roiland achter het stuur – en deel twee houdt dat gevoel stevig vast. Aan de lopende band stort de game je in rare ruimtescenario’s, met úren aan absurd en grofgebekt stemmenwerk. Het klinkt allemaal ontzettend Justin Roiland-esk, ondanks de afwezigheid van die geestesvader. Roilands stem hoor je nergens meer terug, maar zijn vaste motieven, meta-humor en stamelende toon worden naadloos doorgezet.

©Squanch Games

De rode draad van High On Life 2 houdt je snel 10 à 12 uur bezig. In die tijdsspan vindt de game genoeg momenten om een paar lachjes te winnen. De ene keer doet het dat met geïmproviseerde meta-referenties, de andere keer met onverwachte spelmechanieken, zoals een quiz over belastingontduiking of een verborgen DOS-spel in het hoofdmenu van je ruimtepak. Als je goed gaat op absurdistische cartoonseries, dan ga je ook gewoon weer lekker op High On Life 2.

Sneller, groter, Higher On Life

Maar goed, High On Life 2 moest als vervolgdeel toch minstens de grotere en diversere High On Life worden – en zo geschiedde. Gaandeweg introduceert High On Life 2 niet alleen meer wapens dan voorheen, maar ook een skateboard en een drietal hubwerelden om al skateboardend uit te pluizen. Radical. Jammer genoeg pakt niet elk addendum op de gevestigde formule even sterk uit.

©Squanch Games

De bijna volautomatische skateboardbesturing brengt de vele schietpartijen wat speelse dynamiek, een beetje vergelijkbaar met Sunset Overdrive. Door voortdurend te blijven skaten, veel te grinden en acrobatisch heen en weer te grijphaak-slingeren, ontwijk je veel schoten en zoef je snel van slachtoffer naar slachtoffer. Het voelt uiteindelijk aardig fluïde.

Over het schietwerk gesproken: dat kan er allemaal mee door. High On Life 2 is nog altijd geen kunstige dans à la Doom, maar met het skateboard krijgt de gunplay ironisch genoegtoch iets meer eigen gezicht. De snelle wendbaarheid combineert goed met uitbundige wapens en de mild chaotische shootouts. Bovendien legt het skateboard een bouwsteen voor snelle verplaatsing en platformuitdagingen, die weer vaker van pas komen in de drie grotere hubwerelden.

©Squanch Games

Laten het nou net die hubs zijn die minder overtuigen. Hier vinden we winkels, verzamelobjecten en optionele zijmissies, met daarover een dun gespreid laagje van platformpuzzeltjes en wat komische interacties. Conceptueel leuk bedacht, maar in de praktijk schiet de invulling van de werelden tekort. De overwegend lege hubs komen wat zielloos over en verkenning wordt maar zelden beloond met een leuke zijmissie of memorabele collectible. Zie het als een soort microdosering van een beter doordachte open spelwereld.

Een bad trip, technisch gezien

Squanch Games heeft duidelijk grotere ambities, maar de uitwerking laat vaak te wensen over. Dat wordt echter pas pijnlijk als we het over de techniek achter High On Life 2 hebben. Die vliegt, denkelijk te wijten aan de grotere schaal, met regelmaat vol op zijn bek. Zelden speelde ik een singleplayershooter die zo instabiel was. Op de consoles schijnt dat nog alleszins mee te vallen, maar de pc-versie van High On Life 2 is een zooitje.

©Squanch Games

De instabiliteit is lastig te isoleren. Het zit in alles. Van ontbrekende geluidseffecten en  afgekapte stemopnames tot door de grond clippen en harde crashes. In mijn 25 uur speeltijd is de game zeker tien keer abrupt uitgevallen. De ene keer in een doodnormaal menu, de andere keer tijdens een baasgevecht. Daarbovenop komen nog een handvol soft locks – momenten waarin een missie of specifieke opdracht door een fout plots niet meer te voltooien is.

Wanneer High On Life 2 draaiende blijft, draait de game verre van optimaal. Zelfs met een flinke laag DLSS-upscaling heeft het spel moeite om een stabiele 60 frames per seconde aan te leveren in 1440p, nota bene op een nog relatief beefy RTX 3090 en Ryzen 9 5950X. Toch verandert de gemiddelde schietarena of wat snel skateboardwerk uiteindelijk in een barrage van microstottering. Onder andere Steam en Reddit staan momenteel bol van de klaagzang over de slordige technische staat van de game. Geheel terecht.

©Squanch Games

Stel deze trip nog even uit

De technische mankement voelen extra wrang wanneer je inziet dat High On Life 2 ook niet bepaald een prachtgame is. De kleurrijke, lompe stijl heeft zijn eigen plakkerige charme, maar grafisch gezien is het geen hoogstandje. In de achterhaalde lichteffecten en vaak maar half ingeladen texturen zie je een B-titel van de vorige consolegeneratie terug. Dat past ergens prima bij de banale insteek van het spel, maar laat het dan op zijn minst redelijk draaien. Daarin schiet High On Life 2 gruwelijk tekort, in ieder geval rond de releaseperiode.

Met name door de technische staat is het lastig om High On Life 2 aan te raden. Al ben je nog zo’n liefhebber van het origineel of grove scifihumor in het algemeen; lachen wordt moeilijk als de game elk moment de geest kan geven. Sowieso doet iedereen er daarom goed aan om deze trip uit te stellen, in ieder geval totdat Squanch Games de broodnodige patches uitrolt. De grappen werken immers het beste als ze niet halverwege een zin wegvallen.

High On LIfe 2 is nu verkrijgbaar voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles en pc. Op 20 april aanstaande komt de game ook uit op Nintendo Switch 2. Voor deze review is de game op een gedegen pc gespeeld.

Shadow and Order, de langverwachte nieuwe update voor Destiny 2, is enkele weken voor release met een ruime drie maanden uitgesteld.

Shadow and Order stond eigenlijk gepland voor een release op 3 maart, maar zal nu pas op 9 juni uitkomen. Een grote verrassing voor fans van de game is dat niet, want ondanks dat de releasedatum naderde bleef het stil rondom het spel. Daarbij brengt Bungie, de ontwikkelaar van Destiny 2, op 5 maart ook al de nieuwe multiplayershooter Marathon uit.

Bungie heeft inmiddels dus bevestigd dat Shadow and Order op 9 juni zal verschijnen. "De update wordt aangepast en uitgebreid om forse quality-of-life-verbeteringen door te voeren en zal ook een nieuwe naam krijgen."

Veel meer details werden niet gegeven, maar Bungie laat weten dat er dichterbij de releasedatum meer informatie bekend wordt gemaakt. Eerder werd al gemeld dat de dlc nieuwe 'Weapon Tier Upgrading' zal bevatten, alsmede Pantheon 2.0. Zover bekend wordt dit alles via een gratis update geleverd.

De uitbreiding maakt onderdeel uit van een vorig jaar begonnen, meerjarige verhaal-arc genaamd The Fate Saga. Bungie meldde daarbij dat Destiny 2 elk jaar twee betaalde verhalende updates en twee gratis updates krijgt. Shadow and Order - of hoe de update straks ook gaat heten - zal dus gratis zijn.

Destiny 2 kampt al geruime tijd met dalende spelersaantallen en veel klachten van fans. De hierboven genoemde nieuwe jaarlijkse structuur van de game was een poging van Bungie om fans weer tevreden te stellen, maar vooralsnog lijkt dat niet echt te lukken - en dit uitstel zal ook niet helpen.

Bungie komt binnenkort met Marathon

Zoals gezegd staat er binnenkort wel een nieuwe game van Bungie op stapel, namelijk Marathon. Dat is een player-versus-player extraction-shooter met een sciencefictionthema. In de game besturen spelers een soort futuristische huurmoordenaars die ook wel Runners worden genoemd. Spelers verkennen een verloren kolonie op de planeet Tau Ceti IV en vechten het tijdens het verzamelen van loot tegen elkaar uit. Er kan in teamsverband of alleen gespeeld worden.

De game komt op 5 maart naar PlayStation 5, Xbox Series X en S en Steam. De standaard editie gaat 39,99 euro kosten. Mensen die de game aanschaffen, krijgen het gehele jaar door nieuwe content voorgeschoteld, inclusief nieuwe maps en evenementen. Vanaf 26 februari tot en met 2 maart wordt er daarnaast een open bèta voor de game gehouden. Deze 'server slam' is bedoeld om de servers te testen voordat het spel uitkomt.