De nieuwe Smart #1 is een compacte elektrische cross-over die zich niet langer beperkt tot het stadssegment. Met een actieradius tot 455 km, een ruim interieur en hoogwaardige afwerking mikt de #1 op concurrenten als de Kia Niro EV en Hyundai Kona. Ontdek in deze rijtest waarom deze slimme EV van Smart veel meer in huis heeft dan je zou verwachten.

In ons collectieve geheugen parkeer je 'm dwars in een parkeervak. Letterlijk, en dan ook nog zonder aandenken uit Leeuwarden een paar weken later. Het Smartje staat al  25 jaar synoniem voor micromobiliteit. Het automerk dat door het Zwitserse Swatch (jawel, van de horloges) onder de vleugels van Mercedes-Benz ten tonele verscheen, ontgroeide door de jaren heen echter zijn eigen segment.

Er volgden modellen als een Roadster en een ForFour, en verschillende variaties op het thema ForTwo later is het nu tijd voor de absolute next step. Hij is er opnieuw elektrisch, maar afgezien van het logo en het karakter rekent Smarts nieuwste telg – de #1 – op een uiterst venijnige manier af met het verleden. Irwin Versteegh van InstaAutoVlog reed ermee en in dit artikel vertelt hij jullie er alles over. 

©Irwin Versteegh

Chinees-Duitse samenwerking 

De Zwitserse roots heeft het merk inmiddels van zich afgeschud. Tegenwoordig is Smart een joint venture tussen het Chinese Geely (waar ook Volvo tegenwoordig onder valt) en Smarts oude voogd, Mercedes-Benz. Het doel is het samen ontwikkelen van hoogwaardige en intelligente elektrische auto’s. Mercedes-Benz tekent, Geely zorgt voor de aandrijftechnologie. 

Hoe dan ook is de Smart #1 (je zegt letterlijk 'hashtag one') een auto die opereert in het B-crossover-segment. Hij gaat de strijd aan met auto’s als de Kia Niro EV, de Hyundai Kona en de Volvo EX30. De eerste kennismaking met de auto geeft al snel het inzicht dat het een verrassend leuke auto is. Een echte Smart-telg die overduidelijk wat DNA van Mercedes-designers heeft geërfd. De #1 heeft karakter, en iets dat daar aan bijdraagt, is de dagrijverlichting voor en achter, maar ook de hoogte. Zo is-ie met een totaal van 1,63 meter hoger dan al z’n concurrenten. Hij is bijna 9 centimeter hoger dan de Volvo EX30 en 6 centimeter hoger dan de Kona en Niro EV.  

Standaard staat-ie op 18-inch lichtmetalen wielen, en ook de ledverlichting is standaard. Vanaf de Premium-uitvoering zien we significante verschillen in de vorm van 19-inch wielen, privacy glass vanaf de B-stijl en betere koplampen met een Matrix-functie. Het standaard kleurenpalet bestaat uit zes verschillende kleuren, maar vanaf de Premium-uitvoering kun je voor 880 euro ook opteren voor matgrijs of blauw. 

©Irwin Versteegh

Comfortabele instap 

Eenmaal aan boord verrast de #1 met een prettig hoge en ruime instap. De voorruit staat ver naar voren, en dat zorgt samen met de hoge daklijn voor ruimte en instapcomfort. Je neemt op heuphoogte plaats en de stoelen zijn goed gevormd. Het enige dat beter kan, is het materiaal waar met name je elleboog in het deurpaneel op leunt. Dat vond ik net iets te hard.

Het stuurwiel is zowel axiaal als verticaal verstelbaar en ligt bovendien prettig in de hand. Het is bekleed met fijn aanvoelende materialen en ook de bedieningselementen zijn dik voor elkaar. Deze zijn makkelijk te overzien, en daar kunnen andere automerken nog wat van leren. Achteruit inparkeren? De #1 beschikt standaard over een achteruitrijcamera en vanaf de Premium zien we zelfs een 360 graden camerafunctie.  

Voor de rest wordt het interieur gekenmerkt door de aanwezigheid van twee grote displays. Eentje recht voor je neus bijvoorbeeld. Niet al te groot, maar vrij doeltreffend als het aankomt op het tonen van alle cruciale informatie. Daarentegen is het centraal geplaatste infotainmentsysteem fors: 12,8 inch in totaal en uitgerust met Smarts eigen software. Live-navigatie met EV-routeplanning is standaard, net als wireless Apple CarPlay en Android Auto.

Het systeem werkt snel, is vrij overzichtelijk (als je eenmaal aan de vele kleurtjes en animaties gewend bent) en het enige minpunt lijkt de stabiliteit en de betrouwbaarheid. Gedurende de 2000 testkilometers vertoonde het systeem geregeld wat kuren, zoals het niet koppelen van een verbonden telefoon, maar ook het soms in- of uitschakelen van het ePedal.  

©Irwin Versteegh

Opvallend ruim 

Opbergruimte? Dik op orde! Met name de grote portiervakken zijn fijn, evenals de slim ingedeelde middentunnel met drie aparte en afsluitbare opbergvakken. De achterbank is comfortabel gevormd en biedt meer dan genoeg leefruimte. De #1 is net iets krapper dan een Kona of Niro, maar een stuk ruimer dan de Volvo EX30. De vlakke vloer is ook een sterke eigenschap, net als de aanwezigheid van ventilatieroosters.

De kofferruimte meet standaard 370 liter inhoud en is na het neerklappen van de achterbankleuning uit te breiden tot een maximum van 1160 liter. Bijzonder en praktisch is de mogelijkheid om de achterbank in de lengte te verschuiven. Op die manier kun je kiezen voor meer been- of juist meer bagageruimte. De laadkabel kun je kwijt in een 15 liter grote frunk. Ook uniek: elke #1 heeft een trekgewicht van maar liefst 1600 kg.

©Irwin Versteegh

Tip: ga voor Premium 

Tijd om te gaan rijden. De #1 is leverbaar met vier verschillende aandrijflijnen. Hoe dan ook is een 272 pk sterke elektromotor op de achteras standaard, net als een 0-100-tijd in 5,8 seconden. De basisversie (die vreemd genoeg Pro heet) beschikt over een 47kWh-accu en een rijbereik van maximaal 325 km. Een showroomtrekkertje, want het snelladen gaat met 130 kW, maar een 1-fase boordlader is niet meer van deze tijd.

De versie waar je dan ook minimaal voor moet gaan, is de Premium. In tegenstelling tot de Pro beschikt deze namelijk over een warmtepomp en stijgt de range mede daardoor naar maximaal 455 km. Net als de duurdere Pulse beschikt de Premium over een 22 kW 3-fase-boordlader en een maximaal snellaadvermogen van 150 kW. Liever wat meer pit, ga dan voor de Brabus. Deze krijgt een extra elektromotor op de vooras, waarmee het gecombineerde vermogen stijgt naar 428 pk. 

©Irwin Versteegh

Effectieve range van 365 kilometer

Gedurende de testperiode heb ik de #1 goed gebruikt, en met name een retourtje Frankfurt gaf inzicht. Gemiddeld verbruikte de Smart gedurende 2000 testkilometers 19,3 kWh/100 km. Niet superzuinig, maar dat is inclusief 700 Autobahnkilometers en snelheden boven de 130 km/u. Blijf je in Nederland, dan neemt-ie genoegen met een gemiddelde van 17 kWh/100 km, goed voor een effectieve range van ongeveer 365 km.

Accu leeg? Mede dankzij actieve batterijverwarming geniet je in de praktijk al snel van een DC-piek van 155 kW. Let echter wel op, want zodra het accupercentage onder de 10 procent komt, duurt het even voordat-ie op gang komt. Tot de 10 procent zie je dan cijfers van rond de 19 kW als piekvermogen. 

Wat betreft het verbruik en laden presteert de #1 keurig, en dat geldt ook voor het rijden. Althans, buiten de bebouwde kom. Daarbinnen ontbreekt het her en der wel wat aan verfijning. Zeker in vergelijking met zijn concurrenten presteert de Smart ondermaats. Niettemin excelleert-ie op de snelweg en blijkt er behoorlijk veel rust en stabiliteit in het onderstel te zitten. Met name de rechtuitstabiliteit is uitstekend. Een stukje sturen? Ook daar weet de #1 wel raad mee, al biedt een Niro EV op dat vlak meer plezier.

Wat ook erg goed bevallen is, zijn de veiligheidssystemen, en dan met name de actieve. Zo werkt de adaptieve cruisecontrol erg goed en is ook het automatische stuursysteem in staat om de #1 kundig op jouw rijstrook te houden.  

©Irwin Versteegh

Al met al is de smart #1 uitstekend bevallen. Sterker nog, ik stapte keer op keer met plezier achter het stuur. Het is een prettige kilometervreter met goede stoelen, eenmaal op de snelweg fijne rijeigenschappen en hoewel het energieverbruik misschien fractioneel lager mag, wordt dit goedgemaakt door de prima snellaadfunctie. Wel is het zo dat je – net als bij z’n Volvo-broertje EX30 – dient te opteren voor minimaal de Premium-uitvoering met de warmtepomp, grote batterij en 3-fase-boordlader, maar dan ben je wel klaar en staat er een fijne, compleet uitgevoerde en uitstekende EV voor de deur.  

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.