De Chinese telefoongigant Oppo zet voet op Nederlandse grond. Het nieuwste toestel is de RX17 Neo, een mid-range smartphone met innovatieve features als een vingerafdrukscanner onder het scherm. Hoe presteert de telefoon? We onderzoeken het in deze Oppo RX17 Neo review.

Kijk je naar de Oppo RX17 Neo, dan zou je niet verwachten dat de telefoon 349 euro kost. Het toestel oogt futuristisch en luxer dan de meeste concurrenten in zijn prijsklasse. De voorkant bestaat bijna helemaal uit scherm, met enkel bovenin een smalle inkeping (notch) waar de microfoon, lichtsensor en frontcamera achter schuilgaan. De plastic achterkant is glanzend rood of blauw met paars, waarbij de exacte kleur afhangt van hoe het licht op de behuizing valt. Dat is gaaf, al trekt het plastic wel vingerafdrukken, haren en stof aan. Het materiaal voelt ook wat goedkoop aan, al lijkt de bouwkwaliteit van de telefoon wel in orde.

Het grote 6,4 inch scherm heeft een full-hd-resolutie en oogt daarom scherp genoeg. Het gebruikte oled-paneel biedt bovendien een hoog contrast en mooie kleuren. De Oppo RX17 Pro en OnePlus 6T (OnePlus is een zusterbedrijf van Oppo) hebben op papier hetzelfde scherm, en volgens mij is dat ook echt zo.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Vingerafdrukscanner onder het scherm

Steeds meer dure smartphones hebben een vingerafdrukscanner onder het display. Denk aan de Huawei Mate 20 Pro en OnePlus 6T, maar ook de Oppo RX17 Pro. Opvallend is dat de RX17 Neo over dezelfde scanner beschikt; een primeur in dit prijssegment.

De scanner herkent je vingerafdruk als je je vinger op de aangewezen plaats op het display legt. Dit vergt wat gewenning, maar na enkele dagen werkt het prima. Ik vind de scanner niet onderdoen voor die op de Mate 20 Pro, de telefoon die ik hiervoor gebruikte. Houd er wel rekening mee dat dit type vingerafdrukscanner niet zo snel is als een ‘normale’ vingerafdrukscanner. Ook weigert hij iets vaker, bijvoorbeeld omdat je je vinger nét niet goed op het scherm houdt of omdat je vinger nat is.

Waarom Oppo de RX17 Neo voorziet van een scanner onder het scherm, is me niet duidelijk. Enerzijds is het natuurlijk een gave vernieuwing, zeker op een mid-range smartphone. Aan de andere kant werkt het oudere type scanner simpelweg beter, en had ‘ie prima op de achterkant gekund.

©CIDimport

Zee aan opslagruimte

Niet alleen de scanner onder het beeldscherm is een opvallende feature van de Oppo RX17 Neo. De hoeveelheid opslaggeheugen doet de wenkbrauwen ook fronzen. Waar de meeste middenklasse smartphones over 32GB of 64GB opslagruimte beschikken, heeft het Oppo-toestel maar liefst 128GB aan boord. Hiervan is zo’n 118GB te gebruiken, wat enorm veel is. Mocht het tóch te weinig zijn, dan kan je een micro-sd-kaartje in de telefoon stoppen.

Onder de motorkap van de RX17 Neo is een Snapdragon 660-processor geplaatst. Die is iets ouder, maar staat bekend om zijn rappe prestaties en energiezuinigheid. Ook de Oppo-smartphone draait vlot, wat mede te danken is aan het werkgeheugen van 4GB. Dat is genoeg om zonder problemen te wisselen tussen recent gebruikte apps. Over apps gesproken: alle populaire apps en games werken soepel. De zwaarste spellen zijn minder goed speelbaar, maar dat kunnen we een telefoon in dit prijssegment niet kwalijk nemen.

De Oppo RX17 Neo is uitgerust met bluetooth 5.0, gps en wifi (2,4GHz en 5GHz). Een nfc-chip ontbreekt helaas, dus de telefoon gebruiken om contactloos te betalen, is niet mogelijk.

©CIDimport

©CIDimport

©CIDimport

Accuduur

De accu is 3600 mAh groot, wat gemiddeld is voor dit type telefoon. De vergelijkbare OnePlus 6 en 6T hebben accu’s van 3400 mAh en 3700 mAh, bijvoorbeeld. De Oppo RX17 Neo gaat zonder problemen een dag mee. ’s Nachts opladen is wel vereist, en dat gebeurt helaas via een verouderde micro-usb-aansluiting. Een micro-usb-kabel past maar op één manier in de telefoon en laadt trager op dan een usb-c-kabel. Oppo levert een VOOC-snellader mee. Die valt in de praktijk wat tegen: de accu volledig opladen duurt bijna twee uur. Draadloos opladen is niet mogelijk, al geldt dat voor de meeste mid-range telefoons.

Camera's

Achterop de RX17 Neo is een dubbele camera geplaatst. De primaire lens heeft een resolutie van 16 megapixel en maakt overdag mooie foto's. Scherp, met een goed contrast en levendige kleuren. 's Nachts staat de camera ook zijn mannetje, wat deels te danken is aan het grote f/1.7-diafragma. Hierdoor vangt de lens meer licht op en maakt hij scherpere foto's dan de gemiddelde mid-range smartphone.

De secundaire 2 megapixel-lens wordt op de Oppo-telefoon gebruikt om scherpte-diepte-foto's vast te leggen. Bij dit zogeheten bokeh-effect vervaagt de achtergrond rondom een persoon of object, zodat die meer naar voren komt. Dit werkt prima, zoals dat voor veel mid-range-toestellen prima werkt.

©CIDimport

©CIDimport

©CIDimport

Software

Op de Oppo RX17 Neo is Android 8.1 (Oreo) geïnstalleerd. Desgevraagd laat een woordvoerder van Oppo weten dat er gewerkt wordt aan een update naar versie Android 9.0 (Pie), al weet het bedrijf nog niet wanneer de update beschikbaar komt. Op moment van schrijven draait de telefoon op de veiligheidsupdate van 5 november. Google brengt maandelijks een update uit, maar Oppo brengt slechts eens per drie maanden een update naar zijn smartphones. Dat valt tegen. Oppo zegt dat het in de toekomst vaker veiligheidsupdates wil vrijgeven, maar noemt geen details.

Wat wel duidelijk is, is dat de ColorOS-schil van Oppo niet de meest gebruiksvriendelijke is. De software is flink anders dan de standaard Android-versie, zowel visueel als qua features. ColorOS bevat extra (commerciële) apps als Facebook, verandert zaken als het notificatiesysteem en voegt onnodige dingen als een virusscanner toe.

De meest normale dingen werken anders en waarom is mij volstrekt onlogisch. Met de softwareschillen van Huawei en Xiaomi kan ik niet zo goed opschieten, en dat geldt ook voor Oppo's ColorOS.

©CIDimport

©CIDimport

©CIDimport

Conclusie

De Oppo RX17 Neo is een telefoon met uitstekende hardware, waaronder veel opslaggeheugen en een vingerafdrukscanner onder het scherm. Ook het goede oled-display en de prima prestaties van het toestel laten een goede indruk achter. Tel daarbij op dat de RX17 Neo een luxe ontwerp heeft en je hebt een smartphone met kleine minpunten zoals een oude usb-poort en geen nfc.

De voornaamste reden om de Oppo-smartphone links te laten liggen, is de ColorOS-software. Wie een meer kale Android-versie prefereert, doet er goed aan om verder te kijken. Vormt ColorOS geen probleem, dan is de Oppo RX17 Neo één van de beste mid-range smartphones van dit moment.

Liveservicegames en hero shooters waren in 2016 niet per se nieuw. Destiny ging al twee jaar hard, en hoewel nieuwkomer Overwatch erg goed ontvangen werd, trokken sommigen al snel vergelijkingen met Valve’s inmiddels oude Team Fortress 2. Toch wist de hero shooter van Blizzard een Game of the Year Award voor de neus van onder andere Uncharted 4: A Thief’s End weg te grissen. Het was een glorieus begin van een moeizaam traject.

In de afgelopen tien jaar onderging Overwatch grote veranderingen. Na een groot succes met ruim 50 miljoen totale spelers in de eerste drie jaar kondigde Blizzard in 2019 aan dat er een vervolg zou komen, dat ‘naast het originele Overwatch’ moest bestaan en uitgebreid werd met Player-versus-Environment-content. De 6-tegen-6 Player-versus-Player-gameplay waar Overwatch om bekendstaat, zou blijven bestaan en voorzien worden van dezelfde content in de twee games. Ook zou Overwatch 2 een exclusieve PvE-modus met een verhaallijn en skill-trees krijgen, waarmee ieder personage op zowel grote als subtiele wijze aangepast kon worden.

©Blizzard

Nee, toch niet

Wie Overwatch 2 sinds de early access-verschijning eind 2022 heeft gespeeld, weet dat daar maar bar weinig van is waargemaakt. Overwatch en Overwatch 2 werden ten eerste geen aparte titels: laatstgenoemde heeft de plaats van het origineel simpelweg ingenomen. Die verhaalmodus? Voor 15 euro kreeg je met de 1.0-release van Overwatch 2 in augustus 2023 toegang tot drie missies. Die verkochten niet goed genoeg voor Blizzard – volgens bronnen Bloomberg - waarmee de mogelijkheid van meer PvE-content direct werd begraven.

Het was toen zelfs al bekend dat de PvE-modus grotendeels geschrapt was, gezien de modus volgens regisseur Aaron Keller ‘de focus tijdens het ontwikkelproces van de game belemmerde’. Dat is geen vreemde redenering, maar PvE was wel juist datgene dat Overwatch 2… nou ja, Overwatch 2 maakte. Uiteindelijk was de lancering van de ‘nieuwe’ game vooral een grote update, met drie nieuwe personages, wat extra arena’s en een nieuwe 5v5-opzet in plaats van 6v6. Er stond nu slechts een ‘2’ achter.

©Blizzard

Een alternatieve toekomst

Recent werd aangekondigd dat Overwatch 2 het cijfer van de naam afknipt met het twintigste seizoen en dus weer gewoon Overwatch heet – we zijn dus weer terug bij af. Ik stapte zelf destijds op de Overwatch-trein door juist de belofte van PvE in het vervolg, en heb uiteindelijk pakweg 300 uren tussen beide games verdeeld. Hoewel ik naarmate de tijd vorderde wat uren in de competitieve modus stak, maakte het spelen met vrienden de ervaring écht vermakelijk.

Gezellig kletsen, schreeuwen tegen willekeurige teamgenoten en de mix van tactiek en variatie die de vele personages in Overwatch bieden: dat staat mij bij. Een PvE-modus waarin juist dat samenspel en de speelwijze van de verschillende heroes aan te passen zijn naar jouw speelstijl was een soort heilige graal, die uiteindelijk dus nooit verscheen. Dat is eeuwig zonde. De competitieve e-sportscene van Overwatch is al sinds het begin een belangrijk aspect van de game, dus ergens is het begrijpelijk dat het team dit niet uit het oog wilde verliezen.

©Blizzard

Maar juist in de laatste jaren zien we een interessante verschuiving naar PvE, of in ieder geval multiplayer-ervaringen die niet geheel om competitie draaien. Denk aan Helldivers 2 van een paar jaar terug, waarin vrienden en willekeurige spelers het opnemen tegen legioenen aan vijanden – en zelfs wereldwijd samen naar een doel werken. Of de explosie aan zogenaamde ‘friendslop’ games als Peak en Lethal Company, die geheel draaien om het samen uitvoeren van taken als een berg beklimmen of het verzamelen van schroot. Een game als Arc Raiders bevat daarbij ook PvP-elementen, maar staat ook bij omdat meerdere spelers samen kunnen komen om een gigantische robot te verslaan. Video’s waarbij spelers plots oude vrienden tegenkomen in de game tonen aan waarom PvE momenteel zó ontzettend leuk kan zijn.

De realiteit

Het is achteraf makkelijk te zeggen, maar de originele visie voor Overwatch 2 had best een prominente rol in het huidige gamelandschap kunnen bekleden. Met de aankondiging werden uitgebreide skilltrees getoond voor de verschillende personages waar Overwatch om bekendstaat.

©Blizzard

Een van Mei’s speciale vaardigheden is bijvoorbeeld het veranderen in een ijspegel, om zo health terug te verdienen en een paar seconden onverwoestbaar te zijn. Met een van de skills die getoond werd veranderde deze ijspegel in een ijsbal, waarmee ze op spectaculaire wijze door groepen vijanden kan kegelen. De PvE-modus had de potentie om een soort zandbak voor dergelijke ideeën en ingrijpende veranderingen voor het klassieke Overwatch te worden. Een speelsere mix van skills en samenwerking om juist die avonturen uit bijvoorbeeld een Helldivers 2 te nabootsen. De tactische teamgameplay had dan ook niet hoeven verdwijnen, het zou juist vet geweest zijn om met vrienden verschillende skills af te stemmen en los te laten op de robots van Null Sector.

Dat is nog zoiets: de lore en verhaallijn van Overwatch zijn ontzettend interessant, en had meer in de schijnwerpers kunnen staan met de PvE-insteek. Nog voordat ik de games überhaupt had aangeraakt, verslond ik de prachtig geanimeerde filmpjes van Blizzard en verhalen die ze voor de personages uitbrachten.

Wat ik dan ook zie van de nieuwe update wringt met mijn gevoel. Ja, het lijkt erop dat Blizzard een inhaalslag maakt en sneller met nieuwe personages komt om de game fris te houden. Het wekt de indruk dat we weer terug zijn bij het ‘oude’ Overwatch, en dat de ontwikkelaar nog altijd een sterke hero shooter wil behouden nu concurrenten als Marvel Rivals het speelveld hebben betreden. Toch kan ik het niet laten om te fantaseren over hoe Overwatch meer had kunnen zijn dan een hero shooter.

De realiteit is dat het Overwatch-team geen goede balans wist te vinden tussen het bijhouden van de PvP- en competitieve scene van Overwatch en de ontwikkeling van de PvE. Zonde, want zeker in het huidige multiplayerklimaat, waar mensen steeds meer achterover lijken te hangen om met elkaar te spelen in plaats van tegen elkaar, had het originele Overwatch 2 perfect gepast.

Samen met onze vrienden van bol geven we wekelijks een nieuwe game weg, en deze week is dat natuurlijk Mario Tennis Fever.

Fever verscheen namelijk deze week voor de Nintendo Switch 2 en is volgens onze Simon een uitstekende Mario-sportgame. Met z'n Fever Rackets - die speciale slagen vol onvoorspelbare effecten mogelijk maken - goede basisgameplay en flink wat content weet Fever boven de afgelopen delen uit te stijgen:

Mario Tennis Fever barst van de content. De vele personages, banen en rackets geven unieke, diepere lagen aan de gameplay en multiplayerpotjes gaan met grote glimlach en een berg vertier gespeeld worden. Jammer voor de wat volwassenere spelers dat die volgende laag diepgang nét niet geraakt wordt. Daarvoor is het singleplayeraanbod niet genoeg, de tegenstanders niet uitdagend genoeg en ontbreekt er hier en daar net wat finesse. Maar ga zo door, Nintendo. Mario Tennis Fever zit namelijk wél in de richting van die tijdloze Camelot-klassiekers waar we zo naar hunkeren.

Winnen

Wat moet je doen om te winnen? Ga naar de website van bol, vind de productcode in de url (bestaande uit zestien cijfers) en vul die hieronder in het invulformulier in! Vergeet ook niet je naam en emailadres in te vullen, dan sturen we je zo snel mogelijk een code om de game fysiek op bol.com te bestellen!

Werkt het formulier niet? Klik dan hier.