De Huawei Mate 20 Pro is de eerste breed verkrijgbare smartphone met een vingerafdrukscanner onder het beeldscherm. Daarnaast heeft hij drie veelbelovende camera’s achterop en gebruikt hij dezelfde soort gezichtsbeveiliging als de iPhone X. Levert Huawei de beste high-end smartphone van 2018 af?

De Mate 20 Pro is gemaakt van glas en heeft een groot 6,4 inch beeldscherm met gebogen randen. De telefoon ziet er luxe en modern uit, maar is door het glas ook glad en breekbaar. Bovendien trekt de achterkant vingerafdrukken aan, zoals elke glazen smartphone. Huawei’s claim dat de Mate 20 Pro-achterkant een vingerafdrukbestendige afwerking heeft, klopt niet.

Het oled-display van de Mate 20 Pro oogt uitstekend, met een hoog contrast en zeer fraaie kleuren. Het scherm kan maximaal 3120 bij 1440 pixels tonen (qhd), maar toont standaard een meer energiezuinige full-hd-resolutie van 2340 bij 1080 pixels.

©PXimport

Vingerafdrukscanner onder het scherm

Onder het scherm is een vingerafdrukscanner geplaatst. Die is niet zicht- en voelbaar en dat is de eerste dagen wennen. Als het scherm uitstaat, licht een klein rondje onderop het scherm op zodat je weet waar je je vinger op het display moet leggen. De scanner is accuraat en snel genoeg, maar legt het op beide vlakken af tegen een traditionele scanner. Wie van plan is om een beschermende plastic- of glaslaag (screenprotector) op het scherm te plakken, moet goed opletten dat hij een exemplaar koopt dat werkt met de scanner onder het display.

©PXimport

Gezichtsherkenning a la iPhone

Boven het scherm zit een forse inkeping (notch), die naast de frontcamera ook een arsenaal aan dieptesensoren herbergt. Na een eenmalige 3D-scan van je gezicht, kun je je telefoon beveiligen met gezichtsherkenning. Dit werkt op dezelfde manier als bij de iPhone X, maar Huawei’s methode is een stuk sneller. De scanmethode is accuraat maar niet vrij van mislukte ontgrendelpogingen, bijvoorbeeld als je je telefoon te schuin houdt. Erger is dat er mensen zijn die aangeven dat de scanners gefopt kunnen worden. Een Duitse journalist toont bijvoorbeeld aan dat zijn testtoestel ook ontgrendelt wanneer een collega zijn gezicht voor de scanner houdt. Dat is natuurlijk niet de bedoeling. Omdat de telefoon nog op niet-definitieve software draait, is het mogelijk dat Huawei deze bug nog oplost.

©PXimport

Drie camera's met veel mogelijkheden

De Mate 20 Pro is na de P20 Pro de tweede Huawei-smartphone met drie Leica-camera’s achterop. De camera’s zijn niet identiek. De P20 Pro heeft een 40 megapixelcamera, een 20 megapixel zwart-wit-sensor en een 8 megapixel telelens om in te zoomen. Op de Mate-telefoon vind je een standaard 40 (!) megapixelcamera, een 20 megapixel groothoeklens en een 8 megapixel telelens voor 3x zoom zonder kwaliteitsverlies. Twee handige features die in bijna alle gevallen mooie plaatjes afleveren. Hieronder zie je een foto gemaakt met de normale camera en de groothoekcamera.

©PXimport

©PXimport

Het ingebouwde bokeh-effect, waarbij de achtergrond vervaagt, werkt ook uitstekend.

©PXimport

©PXimport

De primaire camera maakt al helemaal uitstekende foto’s en video’s. Afbeeldingen hebben een groot dynamisch bereik, veel detail en mooie kleuren. De nachtmodus levert – ook zonder flitser – de beste resultaten als je fotografeert in het (schemer)donker. De frontcamera schiet scherpe selfies.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Accuduur is indrukwekkend

De nieuwste Kirin 980-processor en 6GB werkgeheugen maken de Mate 20 Pro één van de snelste smartphones van dit moment. Alle apps en (zware) games draaien zonder problemen, en op het interne geheugen van 128GB kun je heel wat data kwijt. Jammer is dat Huawei kiest voor een NM-slot in plaats van micro-sd. Dit nieuwe type en formaat kaartje is relatief duur en (nog) niet breed verkrijgbaar.

De accuduur is uitmuntend: de Huawei-telefoon gaat zonder problemen anderhalve dag mee. Zelfs bij intensief gebruik is het mij niet gelukt om de accu binnen een dag leeg te trekken. Een voorbeeld: om 08:00 haalde ik de smartphone van de lader (100%). Ik heb verspreid over de dag een uur genavigeerd met Google Maps en heb anderhalf uur de hotspot-functie gebruikt. Het grootste deel van de dag was ik buiten de deur en heb ik daarom gebruikgemaakt van het mobiele netwerk. Gedurende de dag heeft het scherm totaal 4 uur en 20 minuten aangestaan. Ik gebruikte de Mate 20 Pro in de prestatiemodus en met bluetooth aan. Toen ik om 22:00 naar bed ging, was de accu nog voor 31 procent vol. Een zeer respectabele score.

De Mate 20 Pro-accu laadt bovendien sneller op dan welke smartphoneaccu dan ook. Dankzij de 40W-usb-c-oplader gaat de accu in een half uur van 0 naar 70 procent. De resterende 30 procent gaat langzamer, maar alsnog vrij rap. Draadloos laden kan ook, met 15W.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Huawei-software blijft behelpen

Het grootste minpunt van de Mate 20 Pro is Huawei’s EMUI-software, gebaseerd op Android 9.0 (Pie). EMUI gooit het besturingssysteem radicaal overhoop en brengt allerlei functies in de war om een langere accuduur te garanderen. De normaalste dingen werken anders dan in de standaard Android-versie en dat is bijzonder frustrerend. Een aantal zaken zijn gelukkig uit te zetten, maar het blijft behelpen. Mijn collega Joris schreef in september, dus voor de onthulling van de Mate 20 Pro, een artikel waarin hij uitlegt wat er precies mis is met EMUI.

Dat Huawei deze pijnpunten niet heeft aangepakt in zijn nieuwste EMUI-versie, is zonde. En dat de fabrikant allerlei (gelukkig verwijderbare) commerciële apps installeert op zijn 999 euro kostende smartphone, is ronduit schandalig. Booking.com, Ebay, Facebook en Kobo Books: deze apps zijn voor de liefhebber gewoon te installeren via de Play Store.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Conclusie

De prijzige Huawei Mate 20 Pro combineert een luxueuze ontwerp met uitstekende hardware en innovatieve, handige features. De matige EMUI-software is en blijft een doorn in het oog, maar veel mensen zullen er (gedwongen) genoegen mee nemen. Onder de streep is de Huawei Mate 20 één van de beste smartphones van 2018.

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.