Met mooie pastelkleuren, ronde vormen en allerlei functionaliteit zijn de JBL met de Live Pro+ TWS oortjes een aantrekkelijke optie. Of de bluetooth in-ears ook wat voor jou zijn lees je in deze JBL Live Pro+ TWS review.

De totstandkoming van deze review duurde langer dan gebruikelijk. Het testen verliep ontzettend stroef, omdat tijdens het luisteren de muziek regelmatig wegviel en het probleem lastig te reproduceren viel en daarmee kon moeilijk worden gezegd of ik last had van een productiefout of een defect product. Het eerste bleek het geval te zijn, maar gelukkig makkelijk te verhelpen.

Sommige luisterbeurten verliepen zoals verwacht, sommige luisterbeurten viel de connectie continu weg. Eerst viel de ruisonderdrukking weg, twee tellen later het geluid. Bluetooth uit- en inschakelen, de app herstellen, het apparaat verwijderen in de bluetooth-instellingen of zelfs een ander afspeelapparaat verbinden. Het bleek allemaal niet te werken. Tot grote frustratie. Waar ligt het toch aan? 

Soms is een oplossing zo dichtbij dat je eroverheen kijkt: de headset maakt slecht contact met je oor, waardoor bij kleine bewegingen het contact verloren raakt en de oortjes stoppen met afspelen omdat het afspeelapparaat denkt dat je de oortjes niet in hebt. Even de oortjes anders positioneren of aandrukken kan al voldoende zijn. 

Dat hoeft geen dealbreaker te zijn, maar het is zeker wel een belangrijke eigenschap om in acht te houden als je de JBL Live Pro+ TWS aan wil schaffen.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

JBL Live Pro+ TWS features

In de langere tijdsperiode dat ik de JBL-headset test, is de prijs in rap tempo gedaald van 179 euro naar zo’n 140 euro. Wellicht was ook JBL iets te enthousiast toen het de Live Pro+ TWS op de markt bracht, want qua features zijn de oortjes erg compleet. Zo heb je beschikking over een fraaie app (iOS en Android), ruisonderdrukking, omgevingsgeluidmodus, spraakassistentie, snelladen, draadloos laden, spatwaterbestendigheid en meerdere microfoons voor een helder geluid bij het (video)bellen.

Ook qua audio zijn de specificaties keurig: 20 Hz - 20 kHz frequentiebereik, een 11 mm driver en een impedantie van 16 Ω.

Er is aardig wat tijd gestoken in het ontwerp van de oortjes en het oplaaddoosje, dat met zijn kleuren, matte afwerking en ronde vormen in het oog (of oor) springt. Ook aan het draagcomfort is gedacht, dankzij rubber tipjes zijn de oortjes op maat af te stellen en wordt het gehoorkanaal afgesloten voor de beste audiokwaliteit en optimale werking van de ruisonderdrukking. De oortjes zijn behoorlijk licht, waardoor de oortjes ook langere tijd comfortabel vast zitten.

Luisterbeleving

De geluidskwaliteit die JBL biedt valt wat tegen. In tegenstelling tot de wat goedkopere oortjes van JBL is het geluid gebalanceerder en overheerst de bas niet. Toch vallen geluidsdetails, vooral hoge- en middentonen, een beetje weg. Hierdoor heb ik wat meer moeite om helemaal op te gaan in de muziek.

De afspeelmodi laten een betere indruk achter. De geluidsdoorlating werkt zoals je verwacht en is een prettige functie als je bijvoorbeeld je oortjes in het verkeer draagt. De ruisonderdrukking merk je haast niet op, en dat is juist iets positiefs. Je hebt geen drukkend gevoel op je oren én je krijgt weinig meer mee van je omgeving. Voor draadloze in-ears is dat best indrukwekkend.

©PXimport

Accu

Hoe lang je met je opgeladen JBL Live Pro+ oortjes doet, is afhankelijk van de afspeelmodus. JBL claimt 8 uur afspeeltijd. Dat is in praktijk iets meer dan zeven uur, wanneer je ruisonderdrukking of omgevingsgeluid uit hebt. Heb je deze modi aan, of bel je regelmatig, dan gaat de accu zo’n zes uur mee. Wat best oké is vergeleken met andere draadloze oortjes. Het oplaaddoosje beschikt over een capaciteit om beide oortjes 4,5 keer op te laden. Netto kom je dus uit op een afspeeltijd van zo’n 31 uur. Waarna je je oplaaddoosje draadloos of via de usb-c-poort (snel)laadt.

Alternatieven voor de JBL Live Pro+ TWS

Of je de JBL-oortjes gaat vergelijken met headsets in dezelfde adviesprijsklasse, of verkoopprijsklasse verschilt nogal. Voor 179 euro heb je bijvoorbeeld ook de Jabra Elite 85t en de Denon True Wireless oortjes, die op bijna alle gebieden een betere keuze zijn. Voor de 140 euro die de JBL Live Pro+ kost heb je vooral op het gebied van accuduur en draagcomfort gewoonweg een goede keuze. Is de geluidskwaliteit zwaarwegend voor je, dan heb je toch betere oortjes aan de Samsung Galaxy Buds 2, Teufel Real Blue TWS en de veel goedkopere Nothing Ear(1) een betere geluidsbeleving.

Bij geen van deze alternatieven had ik last dat de oortjes slecht contact maakte en daardoor stopte met afspelen.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Conclusie: JBL Live Pro+ TWS kopen?

All-round is de JBL Live Pro+ TWS dik in orde. Maar daar zitten een paar kleine kanttekeningen bij, vooral het feit dat de oortjes moeite hebben om contact te houden met het oor en daardoor het afspelen stopt. Ook de geluidskwaliteit en de prijs kunnen beter. Daartegenover staat een prima ruisonderdrukking, accuduur, app en draagcomfort.

Er vallen ontslagen bij Wildlight Entertainment, dat eind januari nog hun multiplayergame Highguard uitbracht.

Wildlight bevestigde eerdere geruchten over een ontslagronde op social media. "Vandaag hebben we de moeilijke beslissing gemaakt om afscheid te nemen van een aantal teamleden, terwijl we een kerngroep van ontwikkelaars aanhouden om de game te blijven ondersteunen en innoveren."

Het bericht vervolgt: "We zijn trots op het team, talent en het product dat we samen hebben gecreëerd. We zijn ook enorm dankbaar voor de spelers die een poging waagden om de game te spelen, en allen die onderdeel van onze gemeenschap blijven."

Grootschalige ontslagronde

Hoewel Wildlight niet praat over de precieze hoeveelheid ontslagen, lijkt de vermelding van een "kernteam" dat overblijft te suggereren dat het om een aanzienlijke hoeveelheid mensen gaat.

Dat komt overeen met een LinkedIn-bericht van Alex Graner, een ontwikkelaar van die game die eerder ook aan Battlefield 6 werkte. Hij laat weten dat "het grootste gedeelte van het team" ontslagen is, waaronder hij zelf.

Over Highguard

Highguard is de debuutgame van Wildlight Entertainment. De game viel op voorhand vooral op omdat er een trailer van werd getoond aan het einde van The Game Awards eind vorig jaar. Die positie is meestal gereserveerd voor grote aankondigingen en aankomende games, en sommige kijkers vonden Highguard daar niet onder behoren.

Sinds eind vorige maand is Highguard speelbaar via Steam. De game ontving veel negatieve gebruikersrecensies, al heeft dat Wildlight niet tegengehouden om updates uit te blijven brengen. Rond release bereikte het spel een indrukwekkende gelijktijdige spelerspiek van bijna 100.000 mensen op Steam, maar inmiddels hangen de gelijktijdige spelersaantallen onder de 10.000. Het is dan ook aannemelijk dat dit deels de keuze om een grootschalige ontslagronde door te voeren heeft beïnvloed.

Lees hier meer informatie over Highguard.

Liveservicegames en hero shooters waren in 2016 niet per se nieuw. Destiny ging al twee jaar hard, en hoewel nieuwkomer Overwatch erg goed ontvangen werd, trokken sommigen al snel vergelijkingen met Valve’s inmiddels oude Team Fortress 2. Toch wist de hero shooter van Blizzard een Game of the Year Award voor de neus van onder andere Uncharted 4: A Thief’s End weg te grissen. Het was een glorieus begin van een moeizaam traject.

In de afgelopen tien jaar onderging Overwatch grote veranderingen. Na een groot succes met ruim 50 miljoen totale spelers in de eerste drie jaar kondigde Blizzard in 2019 aan dat er een vervolg zou komen, dat ‘naast het originele Overwatch’ moest bestaan en uitgebreid werd met Player-versus-Environment-content. De 6-tegen-6 Player-versus-Player-gameplay waar Overwatch om bekendstaat, zou blijven bestaan en voorzien worden van dezelfde content in de twee games. Ook zou Overwatch 2 een exclusieve PvE-modus met een verhaallijn en skill-trees krijgen, waarmee ieder personage op zowel grote als subtiele wijze aangepast kon worden.

©Blizzard

Nee, toch niet

Wie Overwatch 2 sinds de early access-verschijning eind 2022 heeft gespeeld, weet dat daar maar bar weinig van is waargemaakt. Overwatch en Overwatch 2 werden ten eerste geen aparte titels: laatstgenoemde heeft de plaats van het origineel simpelweg ingenomen. Die verhaalmodus? Voor 15 euro kreeg je met de 1.0-release van Overwatch 2 in augustus 2023 toegang tot drie missies. Die verkochten niet goed genoeg voor Blizzard – volgens bronnen Bloomberg - waarmee de mogelijkheid van meer PvE-content direct werd begraven.

Het was toen zelfs al bekend dat de PvE-modus grotendeels geschrapt was, gezien de modus volgens regisseur Aaron Keller ‘de focus tijdens het ontwikkelproces van de game belemmerde’. Dat is geen vreemde redenering, maar PvE was wel juist datgene dat Overwatch 2… nou ja, Overwatch 2 maakte. Uiteindelijk was de lancering van de ‘nieuwe’ game vooral een grote update, met drie nieuwe personages, wat extra arena’s en een nieuwe 5v5-opzet in plaats van 6v6. Er stond nu slechts een ‘2’ achter.

©Blizzard

Een alternatieve toekomst

Recent werd aangekondigd dat Overwatch 2 het cijfer van de naam afknipt met het twintigste seizoen en dus weer gewoon Overwatch heet – we zijn dus weer terug bij af. Ik stapte zelf destijds op de Overwatch-trein door juist de belofte van PvE in het vervolg, en heb uiteindelijk pakweg 300 uren tussen beide games verdeeld. Hoewel ik naarmate de tijd vorderde wat uren in de competitieve modus stak, maakte het spelen met vrienden de ervaring écht vermakelijk.

Gezellig kletsen, schreeuwen tegen willekeurige teamgenoten en de mix van tactiek en variatie die de vele personages in Overwatch bieden: dat staat mij bij. Een PvE-modus waarin juist dat samenspel en de speelwijze van de verschillende heroes aan te passen zijn naar jouw speelstijl was een soort heilige graal, die uiteindelijk dus nooit verscheen. Dat is eeuwig zonde. De competitieve e-sportscene van Overwatch is al sinds het begin een belangrijk aspect van de game, dus ergens is het begrijpelijk dat het team dit niet uit het oog wilde verliezen.

©Blizzard

Maar juist in de laatste jaren zien we een interessante verschuiving naar PvE, of in ieder geval multiplayer-ervaringen die niet geheel om competitie draaien. Denk aan Helldivers 2 van een paar jaar terug, waarin vrienden en willekeurige spelers het opnemen tegen legioenen aan vijanden – en zelfs wereldwijd samen naar een doel werken. Of de explosie aan zogenaamde ‘friendslop’ games als Peak en Lethal Company, die geheel draaien om het samen uitvoeren van taken als een berg beklimmen of het verzamelen van schroot. Een game als Arc Raiders bevat daarbij ook PvP-elementen, maar staat ook bij omdat meerdere spelers samen kunnen komen om een gigantische robot te verslaan. Video’s waarbij spelers plots oude vrienden tegenkomen in de game tonen aan waarom PvE momenteel zó ontzettend leuk kan zijn.

De realiteit

Het is achteraf makkelijk te zeggen, maar de originele visie voor Overwatch 2 had best een prominente rol in het huidige gamelandschap kunnen bekleden. Met de aankondiging werden uitgebreide skilltrees getoond voor de verschillende personages waar Overwatch om bekendstaat.

©Blizzard

Een van Mei’s speciale vaardigheden is bijvoorbeeld het veranderen in een ijspegel, om zo health terug te verdienen en een paar seconden onverwoestbaar te zijn. Met een van de skills die getoond werd veranderde deze ijspegel in een ijsbal, waarmee ze op spectaculaire wijze door groepen vijanden kan kegelen. De PvE-modus had de potentie om een soort zandbak voor dergelijke ideeën en ingrijpende veranderingen voor het klassieke Overwatch te worden. Een speelsere mix van skills en samenwerking om juist die avonturen uit bijvoorbeeld een Helldivers 2 te nabootsen. De tactische teamgameplay had dan ook niet hoeven verdwijnen, het zou juist vet geweest zijn om met vrienden verschillende skills af te stemmen en los te laten op de robots van Null Sector.

Dat is nog zoiets: de lore en verhaallijn van Overwatch zijn ontzettend interessant, en had meer in de schijnwerpers kunnen staan met de PvE-insteek. Nog voordat ik de games überhaupt had aangeraakt, verslond ik de prachtig geanimeerde filmpjes van Blizzard en verhalen die ze voor de personages uitbrachten.

Wat ik dan ook zie van de nieuwe update wringt met mijn gevoel. Ja, het lijkt erop dat Blizzard een inhaalslag maakt en sneller met nieuwe personages komt om de game fris te houden. Het wekt de indruk dat we weer terug zijn bij het ‘oude’ Overwatch, en dat de ontwikkelaar nog altijd een sterke hero shooter wil behouden nu concurrenten als Marvel Rivals het speelveld hebben betreden. Toch kan ik het niet laten om te fantaseren over hoe Overwatch meer had kunnen zijn dan een hero shooter.

De realiteit is dat het Overwatch-team geen goede balans wist te vinden tussen het bijhouden van de PvP- en competitieve scene van Overwatch en de ontwikkeling van de PvE. Zonde, want zeker in het huidige multiplayerklimaat, waar mensen steeds meer achterover lijken te hangen om met elkaar te spelen in plaats van tegen elkaar, had het originele Overwatch 2 perfect gepast.