De Samsung Galaxy Buds bluetooth in-ears zijn de afgelopen jaren in veel uitvoeringen gekomen. Nu is het tijd voor de tweede generatie van de headset: de Samsung Galaxy Buds2. Hierbij lijkt Samsung de geleerde lessen goed te hebben begrepen. Je leest er meer over in deze Samsung Galaxy Buds2 review.

De Samsung Galaxy Buds kwamen de afgelopen jaren in meerdere uitvoeringen: de reguliere uitvoering, de Galaxy Buds+, Galaxy Buds Live en Galaxy Buds Pro. Alle uitvoeringen, op de Live-uitvoering na, waren prima oortjes. Bovendien kon je ze makkelijk gratis scoren bij de aankoop van Samsung-producten en daalde de prijs snel, zodat je onder de 100 euro een goede deal had. Persoonlijk had ik de oortjes (de Buds+) ook aangeschaft, vooral vanwege de enorm lange accuduur van zo’n tien uur en het ontwerp. Samsung was één van de weinige fabrikanten die niet het elektronisch tandenborstelkop-ontwerp van Apple afkeek en met een oordopje kwam.

Dopjes blijven

Bij deze tweede generatie is het oordopjes-ontwerp gebleven. Bovendien heeft Samsung de Galaxy Buds2 een stuk comfortabeler gemaakt. De dopjes zijn vooral kleiner en lichter gemaakt, waardoor je nauwelijks merkt dat je ze in hebt. Sterker nog, de Galaxy Buds2 behoren tot de comfortabelste oortjes die ik tot nu toe getest heb. Bovendien blijven ze beter zitten en sluiten ze goed af. Daarbij helpen de verwisselbare rubber tipjes natuurlijk. Het ontwerp is helaas wel minder waterresistent dan zijn voorloper(s) en het straalt echter een stuk minder luxe uit dan de Galaxy Buds en Buds+. Het glimmende plastic oogt wat goedkoop. Dat nadeel wordt verzacht door het erg kleine formaat van de oortjes. Ze zijn zo klein dat ze nauwelijks opvallen.

Verbeteringen ten opzichte van de originele Galaxy Buds (en Buds+) is dat Samsung ook functies als ruisonderdrukking en geluidsdoorlating heeft toegevoegd. De ruisonderdrukking stelt niet bijzonder veel voor, wanneer je de functie in- en uitschakelt merk je weinig verschil. Gesprekken en hoge geluiden worden redelijk weggefilterd. Ruis die je hoort in een rijdende trein nauwelijks. Omdat de oortjes goed afsluiten wordt gelukkig al van nature redelijk wat geluid weggefilterd.

De geluidsdoorlating werkt vooral goed bij spraakgeluiden in je omgeving. Wanneer iemand begint te praten, krijg je dat beter door - hoewel een gesprek natuurlijk niet te volgen is met de modus aan. Bij andere geluiden is ook bij deze modus geen verschil merkbaar.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Geluidskwaliteit

De geluidskwaliteit is aardig opgeschroefd. Je merkt wel dat Samsung hevig aan de knoppen heeft gezeten voor de geluidsafstelling en daarmee een juiste balans heeft gevonden. Hoge-, midden en lage tonen overstemmen elkaar niet en het geluidsdetail is voldoende aanwezig. Hiermee wordt een mooie stap omhoog gezet ten opzichte van vorige generaties Galaxy Buds en het brengt de geluidskwaliteit naar wat je kunt verwachten voor oortjes van deze prijsklasse.

Verwacht echter niet dat je van je stoel geblazen wordt door een vol en krachtig geluid. De afstelling zorgt ervoor dat alle instrumenten, geluiden en stemmen hoorbaar zijn. Desgewenst kun je in de app met de equalizer het geluid afstemmen naar je eigen voorkeur. De ingebouwde microfoons zorgen voor een prima gesprekskwaliteit.

Via de Galaxy Wearable-app op zowel Android als iOS kun je bij deze equalizer komen. Heb je een Android-smartphone die niet van Samsung is, dan moet je naast de app ook een plug-in downloaden voordat je aan de slag kunt. De app is een van de pluspunten van de Galaxy Buds2-oortjes. Niet alleen is deze toegankelijk, ook kun je de app gebruiken voor handige zaken zoals het terugvinden van de oortjes via harde piepgeluidjes, updaten van de firmware, instellen van de tikbediening, enzovoort.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Accuduur

De Galaxy Buds en Buds+ hebben een geweldige accuduur, met een volle accu gaan de oortjes ongeveer tien uur mee. Dat halen de Galaxy Buds2 helaas bij lange na niet. Het kleinere formaat van de oortjes laat ook minder ruimte over voor de accu, waardoor deze 65 mAh aan capaciteit heeft. De Buds+ had 85 mAh. Ook hebben functies van de Galaxy Buds2, zoals ruisonderdrukking en omgevingsgeluid extra energie nodig. Hierdoor gaan de oortjes zo’n zeven uur mee op een volle acculading. Met een van de geluidsmodi aan is dat ongeveer vijf uur.

Het oplaaddoosje heeft een capaciteit van 472 mAh, waarmee je beide oortjes omgerekend bijna vier keer volledig oplaadt. Het oplaaddoosje heeft de mogelijkheid om draadloos op te laden of via de usb-c-aansluiting.

©PXimport

Alternatieven voor de Galaxy Buds2

De Samsung Galaxy Buds2 hebben een adviesprijs van ongeveer 150 euro. Daarmee zijn ze goedkoper dan de AirPods Pro van Apple. Hoewel de oortjes van Samsung qua geluidskwaliteit niet winnen, zijn de accuduur en het draagcomfort veel beter. Maar wie een Android (Samsung)-smartphone gebruikt, kan de AirPods sowieso beter links laten liggen. Oortjes als de Jabra Elite 85+ zijn ook wat beter qua geluidskwaliteit, maar eveneens een slagje duurder. Is ruisonderdrukking een belangrijk onderdeel, dan moet je ook dieper in de buidel tasten. Voor de eerder genoemde AirPods Pro, de Sony WF-1000XM4 of de Bose QuietComfort Earbuds.

Kortom, de Galaxy Buds2 bieden vergeleken met andere bluetooth in-ears veel waar voor hun geld vergeleken met de concurrentie. Maar ren niet meteen naar de winkel om ze in huis te halen. Samsung gebruikt z’n oortjes graag bij verkoopacties en de prijzen van dit soort producten dalen vaak snel. De Galaxy Buds+ waren in korte tijd al afgeprijsd naar 100 euro. Ben je in de markt voor oortjes met een goede prijs-kwaliteitsverhouding. Vergelijk dan regelmatig de prijzen op bijvoorbeeld een prijsvergelijker als Kieskeurig.nl.

Conclusie: Samsung Galaxy Buds2 kopen?

Wie graag z’n bluetooth oortjes lange tijd in heeft, kan het beste voor de Samsung Galaxy Buds2 kopen. Het draagcomfort is subliem en de accuduur is bovengemiddeld lang. Ook qua geluidskwaliteit en gebruiksgemak zit je voor deze prijsklasse gebakken. Alleen de ruisonderdrukking en omgevingsgeluidmodus overtuigen niet.

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.