Draadloze oortjes worden ook wel aangeduid als bluetooth-in-ears, headset of gewoon koptelefoon. Deze producten zijn in korte tijd enorm populair geworden, omdat ze het luisteren naar muziek nog toegankelijker en comfortabeler maken. Maar welke draadloze oortjes zijn de beste keuze?

Sinds Apple de AirPods introduceerde (en leven in de markt blies door de koptelefoonpoort systematisch te verwijderen), zijn de draadloze oortjes niet aan te slepen. Naast Apple zijn er veel fabrikanten die een graantje mee proberen te pikken. Zowel audiofabrikanten als smartphonefabrikanten komen regelmatig met nieuwe series en modellen. Bovendien zijn er talloze (relatief) onbekende Chinese merken die voor spotprijzen oortjes op de markt brengen.

©PXimport

Keuzestress

Zoveel fabrikanten, zoveel in-ear-modellen. Het is onbegonnen werk alle oortjes in deze vergelijkende test op te nemen. Daarom hebben we een selectie gemaakt van modellen die volgens ons echt de moeite waard zijn (of gewoonweg niet mogen ontbreken).

Vervangmarkt

De korte houdbaarheid van draadloze oortjes is een van de redenen waarom de markt zo lucratief is. Natuurlijk hebben bedrade oortjes ook snel last van kabelbreuk. Maar draadloze modellen bieden veel gebruiksgemak en extra functionaliteit, zoals ruisonderdrukking (ANC) en spraakbesturing.

Die beperkte houdbaarheid komt door de kleine accuutjes waar oortjes mee uitgerust zijn. Hoe kleiner de accu, hoe sneller deze door gebruik slijt. Hoe meer je de oortjes gebruikt, hoe sneller accuslijtage optreedt. Bij regelmatig gebruik merk je dit al na enige maanden en gaan oortjes zo’n twee à drie jaar mee. De headsets zijn zo ontworpen dat accuvervanging (of -reparatie) onbegonnen werk is. Dit houdt in dat bluetooth-in-ears en duurzaamheid onverenigbaar zijn.

©PXimport

Oordopjes verbinden

Een bluetooth-verbinding werkt compleet anders dan een bedrade verbinding. Omdat een dataconnectie gemaakt wordt, is er ook ruimte voor ander dataverkeer zoals spraakassistentie. Het accuutje in de oortjes maakt functies als ruisonderdrukking en een ambient-modus (waarbij omgevingsgeluid juist de ruimte krijgt) mogelijk. Deze technologieën zijn ingewikkeld en verschillen onderling enorm.

Nadeel van bluetooth is dat de dataverbinding beperkt is en het gedigitaliseerde muzieksignaal gecomprimeerd van toestel naar oortjes gebracht moet worden. Dat kost tijd, rekenkracht én geluidskwaliteit. Voor deze dataverbinding worden verschillende compressietechnieken gebruikt. Voorbeelden zijn SBC, Apt-X, AAC en LDAC. 

Welke compressie wordt gebruikt, is afhankelijk van de oortjes én het toestel waarmee je het audiomateriaal afspeelt. Gelukkig is bluetooth universeel, zodat je je geen zorgen hoeft te maken of je oortjes wel werken op alle apparaten. Je Apple AirPods sluit je bijvoorbeeld desgewenst gewoon aan op je Samsung smart-tv.

Dat betekent dat bluetooth-audio gebruiksvriendelijker is, maar niet per se beter. Tijdens het gamen kan de geluidsvertraging hinderlijk zijn, hoe minimaal deze ook is. Het gecomprimeerde geluid zorgt voor hoorbaar mindere geluidskwaliteit (ongeacht of je bluetooth-oortjes of -speakers gebruikt). 

Bovendien moet je rekening houden met de accuduur. Al hoeft die laatste misschien niet zo’n groot probleem te zijn: hoewel onderlinge verschillen in accuduur groot zijn, gaan bluetooth-in-ears zo’n vijf uur mee op een volle accu.

Apps voor oortjes

Veel, maar zeker niet alle, draadloze in-ears komen met een bijbehorende Android- of iOS-app. Deze apps zijn geen vereiste, je koppelt de oortjes gewoon via de bluetooth-instellingen van je afspeelapparaat. Je kunt de app wel gebruiken om je oortjes te configureren of zelfs te updaten. Want ja, ook oortjes krijgen updates. Bijvoorbeeld om functionaliteit te verbeteren, bugs te verwijderen of de geluidsafstelling te verbeteren.

Verder kun je in zo’n app (vaak) terecht voor een equalizer waarmee je het geluid op maat afstelt. Dit maakt niet altijd een even groot verschil, want de speakertjes in oortjes zijn klein en dat beperkt de mogelijkheden. Maar het is handig als je het geluid net even wat helderder wilt hebben voor een luisterboek of podcast, of een voller basgeluid voor je afspeellijst in de sportschool.

Ook kun je de app gebruiken om de tikbediening op de oortjes af te stellen. Door op de oortjes te tikken, kun je bijvoorbeeld de muziek pauzeren, het volgende nummer afspelen of een binnenkomend telefoontje beantwoorden. Dankzij de ingebouwde microfoontjes kun je gewoon een telefoongesprek voeren of, als je de oortjes aan je laptop koppelt, zelfs meedoen aan een videovergadering.

Oordopjes vergeleken

In deze test hebben we achttien draadloze in-ears met elkaar vergeleken. Belangrijke factoren in ons oordeel zijn natuurlijk de geluidskwaliteit en accuduur. Ook wegen de pasvorm en het draagcomfort mee, en hebben we gekeken naar gesprekskwaliteit en afspeelmodi zoals ruisonderdrukking (ANC).

Om iets te kunnen zeggen over de geluidskwaliteit, hebben we de oortjes op verschillende smartphones en een laptop aangesloten. Op die manier konden we de prestaties bij verschillende soorten bluetooth-compressie beoordelen. Ook hebben we gekeken naar het oplaaddoosje, de manier waarop dit de oortjes oplaadt en hoe groot de accucapaciteit is. Ten slotte is er nog de app: wat voegt deze toe?

Sommige geteste oortjes zijn al in eerdere vergelijkende reviews behandeld. Omdat de markt voor draadloze oortjes zich snel ontwikkelt, hebben we enkele oordelen daarop aangepast.

Uiteenlopende prijzen

Veel oortjes in de prijsklasse onder de 100 euro hebben we niet opgenomen in deze test, tenzij er een goede reden was het model wél te beoordelen. Vaak zijn oortjes in deze prijsklasse behoorlijk inwisselbaar: ze hebben een wat blikkerig geluid, een accuduur van maximaal een uur of vijf en soms een ruisonderdrukkingsfunctie die weinig toevoegt.

We raden ze zeker niet af, maar verwacht geen wonderen of grote verschillen. Als koopjesjager ben je wellicht het beste af met oortjes uit een eerdere generatie, zoals de Samsung Galaxy Buds+.

©PXimport

1More ColorBuds2 (€ 79,-)

Ten opzichte van andere (relatief) goedkope oortjes zijn de 1More ColorBuds2 enorm de moeite waard, omdat ze uitblinken met hun draagcomfort, pasvorm, kleine formaat en lichte gewicht. Zo merk je niet dat ze in je oor zitten en vallen ze er ook niet uit als je bijvoorbeeld aan het sporten bent.

De geluidskwaliteit en ruisonderdrukking zijn beter dan je voor deze prijs zou verwachten. Het kleine formaat houdt wel in dat de accuduur niet best is: maximaal zes uur of vijf uur met ANC ingeschakeld. Ook mag 1More wel wat meer liefde steken in de bijbehorende app.

Lees ook onze volledige 1More ColorBuds2 review.

©PXimport

Apple AirPods 3 (€ 199,-)

©PXimport

De hype rond draadloze oortjes begon met de introductie van de eerste generatie AirPods. Inmiddels is Apple bij de derde generatie aanbeland en ogen de oortjes iets anders, maar het concept blijft hetzelfde. Het devies van deze oortjes luidt ‘one size fits all’, want verwisselbare rubberen tipjes ontbreken. Dat komt de pasvorm en luisterervaring absoluut niet ten goede.

Ten opzichte van andere oortjes is het geluid bijzonder krachtig en zitten de oortjes wel comfortabel, als ze tenminste passen. Ook blijf je op de hoogte van omgevingsgeluid. Wel ontbreekt ruisonderdrukking, hiervoor moet je bij de AirPods Pro zijn.

 Je kunt de AirPods 3 overigens ook gewoon aansluiten op andere apparaten dan die van Apple. Maar wil je ze configureren en updaten, dan moet je ze toch echt met een Apple-apparaat verbinden.

De toevoeging van spatial audio moet zijn meerwaarde nog bewijzen. Dat geldt niet voor de waterbestendigheid waarmee deze derde generatie is uitgerust: die voldoet prima.

Lees ook onze volledige AirPods 3 review.

Apple AirPods Pro (€ 215,-)

Onze kritiek op de pasvorm van de AirPods 3 geldt niet voor de AirPods Pro, want deze beschikken wel over verwisselbare rubberen tipjes. En dat is maar goed ook, want om optimaal te profiteren van de aanwezige ruisonderdrukking moet je het gehoorkanaal goed afsluiten. Verder is het geluid krachtig en goed afgesteld.

Minpunten zijn er ook. De accuduur valt behoorlijk tegen (vier uur met ANC, vijf zonder), de oortjes zijn niet waterdicht en de prijs is niet in verhouding met wat je ervoor krijgt, vooral met het oog op de twijfelachtige duurzaamheid.

©PXimport

Bose Quietcomfort Earbuds (€ 239,-)

Zo’n anderhalf jaar geleden vergeleken we ook draadloze in-ears met elkaar. Veel van die oortjes zien we niet terug in deze test (de ontwikkelingen gaan immers snel), maar deze Bose Quietcomfort Earbuds wel. Niet alleen omdat ze geen opvolger hebben, maar vooral omdat ze destijds als testwinnaar uit de bus kwamen.

De geluidskwaliteit is bijzonder goed uitgebalanceerd, waarbij vooral bastonen krachtig en vol weten te klinken zonder te overstemmen. Zoals je van Bose gewend bent, is vooral de ruisonderdrukking de moeite waard. Ook de pasvorm is dankzij de ovalen rubberen tipjes goed. De accu gaat zo’n zeven uur mee, vijf als je ANC aan hebt staan.

Bowers & Wilkins PI7 (€ 399,-)

©PXimport

De luxere audiomerken zien natuurlijk ook brood in de lucratieve markt voor draadloze oortjes. Maar de prijzen die Bowers & Wilkins hanteert voor wegwerpproducten als draadloze oortjes en bluetooth-audio zijn ons iets te gortig. Het merk heeft ook een minder dure uitvoering die mogelijk veel interessanter is, maar weigert deze beschikbaar te stellen voor een review.

Dat betekent overigens niet dat de PI7-oortjes slecht zijn. Integendeel! Hun geluidskwaliteit is misschien wel de beste van allemaal. De ruisonderdrukking is dat overigens niet en de accuduur is bijzonder matig, waardoor de PI7 True Wireless niet als beste uit de test komt.

De oortjes gaan maximaal vier uur mee, met ANC ingeschakeld nog een half uur korter. Wel weet Bowers & Wilkins te innoveren met de mogelijkheid een audiokabel aan te sluiten op het oplaaddoosje, dat de muziek vervolgens draadloos doorsluist naar je oortjes.

Lees ook onze volledige Bowers & Wilkins PI7 review.

Denon AH-C830NCW (€ 159,-)

©PXimport

Onze favoriet uit de test komt uit de stal van Denon. De Denon True Wireless Noise Cancelling In-Ear koptelefoon, of kortweg AH-C830NCW, weet qua geluidskwaliteit te overtuigen met veel kracht en een volle bas. De geluidsdetails en de hoge- en middentonen spelen daarbij misschien niet de hoofdrol, maar zijn zeker goed vertegenwoordigd. De balans raakt wel een beetje verstoord wanneer je de muziek te hard zet.

De oortjes zijn behoorlijk groot en hebben een steeltje dat uit je oor steekt, maar dankzij de optimale gewichtsverdeling en de rubberen tipjes blijven ze uitstekend zitten en sluiten ze je gehoor goed af. Dit komt de geluidskwaliteit absoluut ten goede. De ruisonderdrukking is ook verbazingwekkend goed, zonder dat je een suis of drukkend gevoel op het oor ervaart. De accuduur is bijna zes uur, een uurtje korter met ANC ingeschakeld.

In de basis heeft Denon alles prima op orde met deze oortjes. Het enige dat ontbreekt is een app: je kunt dus geen firmware-updates installeren, een equalizer ontbreekt en je kunt de tikbediening niet zelf instellen.

Jabra Elite 85t (€ 149,-)

Wie zijn oortjes ook graag op de werkvloer gebruikt, kan het best de Jabra Elite 85t kiezen. De accu gaat namelijk een hele werkdag mee, en de microfoons en speakertjes zijn zo afgesteld dat geluid zeer helder klinkt. Zo zijn stemmen goed verstaanbaar in een videogesprek.

Ook de ambient-modus en ruisonderdrukking werken uitstekend, handig als je je net even wat meer moet concentreren of juist meer op de hoogte wilt zijn van je werkomgeving. Dat maakt de Jabra Elite 85t natuurlijk ook buiten werk uitstekende oortjes.

Hoewel de oortjes comfortabel genoeg zitten voor langdurig gebruik, zitten ze niet heel vast in je oor. Dat komt door de gewichtsverdeling in het dopontwerp. Omdat je met de rubberen tipjes de oortjes op maat afstelt, merk je dit pas als je intensiever beweegt.

Lees ook onze volledige Jabra Elite 85t review.

©PXimport

JBL Tour Pro+ (€ 179,-)

©PXimport

Eigenlijk kan JBL niet ontbreken in deze test, maar vergeleken met de rest zijn de oortjes van dit merk het eigenlijk net niet. Hoewel de JBL Tour Pro+ luxe oogt, legt hij het af op geluidskwaliteit. Ook is het geluid gewoon minder krachtig. De ruisonderdrukking en het draagcomfort overtuigen evenmin. Hoewel de oortjes op zich prima zijn, kun je je geld beter besteden aan een ander setje.

Lees ook onze volledige JBL Tour Pro+ review.

Lypertek PurePlay Z3 2.0 (€ 99,-)

Een collega wees ons op het onbekende merk Lypertek. Wie zoekt naar no-nonsense oortjes en dito prijs, kan de PurePlay Z3 overwegen. De oortjes blinken vooral uit in geluidskwaliteit. De bas gaat diep zonder de rest te overstemmen en hoge tonen zijn verrassend helder.

Bij hoge volumes kunnen sommige klanken wel een beetje scherp worden, maar op dat punt is het volume sowieso al te luid om nog comfortabel te kunnen luisteren. Bovendien kun je in de app het geluid naar wens afstellen met de equalizer.

Ook de accuduur van zo’n tien uur is zeker de moeite waard en het doosje laadt draadloos op. Houd er wel rekening mee dat de oortjes niet over ruisonderdrukking beschikken.

Lees ook onze volledige Lypertek PurePlay Z3 2.0 review.

©PXimport

Nothing Ear(1) (€ 99,-)

©PXimport

Over onbekende merken gesproken, kende je Nothing al? Dit merk is onlangs gestart door een van de oud-oprichters van OnePlus, die dat bedrijf verliet toen het op last van moederbedrijf Oppo een dubieuze koerswijziging moest maken. Het eerste product van Nothing zijn deze draadloze oortjes Ear(1), die opvallen door hun eigenzinnige transparante ontwerp en scherpe prijs.

Er zijn betere oortjes dan de Ear(1) verkrijgbaar, maar niet in deze prijsklasse. De geluidskwaliteit, ruisonderdrukking, app, pasvorm en het draagcomfort zijn allemaal ruim voldoende. Of je nu sport of de oortjes langdurig gebruikt, ze blijven uitstekend zitten. Ook kun je draadloos laden, hoewel de accuduur er niet uitspringt: vier uur met ANC of ambient-modus, zes uur zonder.

Lees ook onze volledige Nothing Ear 1 review.

OnePlus Buds Pro (€ 149,-)

Bij de oortjes van Nothing hadden we het al even over een koerswijziging van smartphonefabrikant OnePlus. Een van de gevolgen van die koerswijziging is dat de merknaam nu op allerlei producten gestempeld wordt: goede en slechte producten, van smartwatches tot televisies. En oortjes.

In de vergelijkende review van vorig jaar scoorden de OnePlus Buds een dikke onvoldoende, met als conclusie: “Schoenmaker, blijf bij je leest.” Die raad heeft OnePlus niet opgevolgd, maar met deze Buds Pro herpakt de fabrikant zich wel enigszins.

Het luxe ontwerp is ditmaal niet afgekeken van Apple en de geluidskwaliteit is in orde. Wel is het basgeluid behoorlijk aanwezig, wat deze headset minder geschikt maakt voor podcasts en audioboeken. Maar voor het luisteren naar muziek tijdens het sporten volstaat hij prima. Bovendien blijven de oortjes bij intensieve beweging uitstekend zitten, met name dankzij het lichte ontwerp en de goede pasvorm.

©PXimport

De ruisonderdrukking is indrukwekkend, maar zorgt ook voor een drukkend gevoel op de oren. De afspeeltijd met ANC ingeschakeld is zo’n 4,5 uur, zonder ruisonderdrukking gaat de teller richting de zes uur. Koppel je de oortjes met een OnePlus-smartphone, dan heb je geen equalizer. Bij andere smartphones gebruik je Oppo’s HeyMelody-app die hier wél over beschikt.

Lees ook onze volledige OnePlus Buds Pro review.

Oppo Enco X (€ 139,-)

Van smartphones tot oortjes, Oppo is in staat om uitstekende elektronica te maken. Wel lijkt het merk een bijna obsessieve drang te hebben om Apple-producten en -software tot in detail te kopiëren. Dat geldt ook weer voor deze Oppo Enco X-oortjes, die wel erg veel weg hebben van Apples AirPods.

Van alle oortjes blijven deze het comfortabelst zitten, zonder irritatie of angst dat ze uit het oor vallen. Je kunt er dus zorgeloos mee sporten, reizen of werken. De geluidskwaliteit is in orde, al vallen het basgeluid en de geluidsdetails wat tegen. De ruisonderdrukking en ambient-modus zijn goed. De accuduur is wel relatief beperkt: 3,5 uur met ANC, zo’n vijf uur zonder.

Lees ook onze volledige Oppo Enco X review.

Samsung Galaxy Buds2 (€ 119,-)

De oudere Galaxy Buds+ legden de lat hoog met hun (nog altijd ongeëvenaarde) accuduur van meer dan tien uur. Deze Galaxy Buds2 zijn op bijna alle fronten beter en meten zich met de beste oortjes uit de test, hoewel de ruisonderdrukking iets teleurstelt.

Vooral qua draagcomfort zijn deze Buds2 een grote stap vooruit. Door het lagere gewicht en de verbeterde gewichtsverdeling blijven ze onder alle omstandigheden comfortabel zitten. De extreme accuduur van hun voorganger wordt helaas niet gehaald, maar ligt wel wat hoger dan bij de andere geteste oortjes: zo’n 7 uur zonder ANC, 5,5 uur met.

Lees ook onze volledige Samsung Galaxy Buds2 review.

©PXimport

Sennheiser Momentum 2 (€ 189,-)

Een van de andere smaakmakers in onze vergelijkende test van 2020 waren de Senheiser Momentum True Wireless 2-oortjes. Op het gebied van geluidskwaliteit werden dikke punten gescoord en qua ruisonderdrukking was alleen Bose net even beter.

Fijn is dat de Sennheiser-oortjes inmiddels ook behoorlijk in prijs gedaald zijn. De geluidskwaliteit is nog altijd erg goed en hetzelfde geldt voor de app en de accuduur (7 uur zonder ANC, 5,5 uur met). Ook als het geluid wat harder wordt gezet, hoor je geen vervorming.

Sennheiser CX Plus (€ 159,-)

Naast de Momentum 2 heeft Sennheiser een nieuwer en iets betaalbaarder model op de markt gebracht. Ook hier vallen de ruisonderdrukking en geluidskwaliteit positief op. Alleen lopen tonen bij harde muziek in elkaar over, wat de beleving wat rommelig maakt. Deze oortjes zijn dus niet voor alle muziekgenres de beste keuze.

De accuduur van bijna acht uur met ANC is erg goed. Minpunt is wel dat de capaciteit van het laaddoosje beperkt is, waardoor je de oortjes er slechts twee keer mee kunt opladen voordat het doosje zelf aan de lader moet.

Lees ook onze volledige Sennheiser CX Plus review.

©PXimport

Sony WF-1000XM4 (€ 279,-)

©PXimport

Als je de extreem dure audiomerken weglaat, heeft Sony zich de afgelopen jaren bijna ongemerkt weten te kronen tot de beste fabrikant van koptelefoons. Toch stellen deze Sony-oortjes ons wat teleur. De prijs is te hoog voor wat je ervoor terugkrijgt.

Hoewel de ruisonderdrukking weer het neusje van de zalm is, valt de geluidskwaliteit wat tegen omdat het basgeluid niet overtuigt. Ook stelt het draagcomfort teleur. Na langere luistertijd gaan de oortjes irriteren. De accuduur is zo’n acht om zes uur, wat dik in orde is. Deze Sony-oortjes zijn zeker niet slecht, vooral niet als je ze via een aanbieding op de kop tikt. Maar marktleider op in-ear-gebied is Sony helaas (nog) niet.

Lees ook onze volledige Sony WF-1000XM4 review.

Sony WF-C500 (€ 99,-)

De meer betaalbare WF-C500 van Sony is een ander verhaal. De adviesprijs van deze oortjes is honderd euro, maar op het moment van schrijven kun je ze al vanaf 66 euro kopen. En dat maakt ze wel heel aantrekkelijk. De oordopjes klinken namelijk erg prettig, met gebalanceerd geluid en heldere zang. De bas is beperkt, maar voldoende.

Het draagcomfort van de oordopjes is dankzij de verwisselbare tips en compacte pasvorm dik in orde. De accuduur bedraagt zo’n acht uur. We zijn op dit punt al dik tevreden over de prijs-kwaliteitverhouding, maar het wordt nog beter. De oordopjes zijn namelijk IPX4-waterbestendig en kunnen dus tegen een bui. Daarnaast zijn ze ook erg geschikt om mee te bellen. Een aanrader dus.

Teufel Real Blue TWS (€ 149,-)

Ondanks een valse start heeft Teufel zich helemaal herpakt als het op draadloze in-ears aankomt. Het ontwerp is deze keer als een dopje. Dat zit comfortabel, maar blijft bij intense activiteiten niet op zijn plek zitten.

Teufel staat aangeschreven als een merk dat verfijnd geluid biedt en dat is ook bij deze Real Blue TWS zeker het geval. Sommigen zullen een krachtig basgeluid missen, maar de audio is wel helder en gebalanceerd afgesteld, waardoor de oortjes eigenlijk voor alle luisterdoeleinden geschikt zijn. Dat is maar goed ook, want een app met equalizer ontbreekt. Ook de accuduur (zeven uur zonder ANC, bijna zes met) is prima en de ruisonderdrukking filtert een groot deel van het geluid keurig weg.

Conclusie

In deze test hebben we aardig wat oortjes voorbij zien komen die allemaal zonder meer een prima keuze zijn. Dus ga voor jezelf na welke eigenschappen (accuduur, geluidskwaliteit of bijvoorbeeld ruisonderdrukking) voor jou het belangrijkst zijn.

Als we puur naar de prijs-kwaliteitverhouding kijken, dan springt de Nothing Ear(1) er zeer positief uit. Dit model is dan ook onze Redactietip. Maar ook Sony’s WF-C500, 1More ColorBuds2 en de Lypertek PurePlay Z3 2.0 bieden veel waar voor je geld.

Als we de prestaties zwaarder laten wegen dan de prijs, dan vallen met name de oortjes van Bose (ruisonderdrukking), Bowers & Wilkins (geluidskwaliteit) en de Jabra Elite 85t (gesprekskwaliteit) in positieve zin op. Maar het keurmerk Best getest gaat toch naar de Denon AH-C830NCW, omdat die de belangrijkste punten (geluidskwaliteit, draagcomfort en ruisonderdrukking) uitstekend op orde heeft.

Energieopslag stond lang gelijk aan een technische puzzel van losse kastjes en kabels. De Hoymiles HiOne rekent daar definitief mee af. Dit systeem integreert krachtige prestaties in één strakke, modulaire zuil die gezien mag worden. Ben jij klaar voor de volgende stap in energieonafhankelijkheid? Wij doken in de specificaties van deze stille krachtpatser.

Partnerbijdrage - in samenwerking met Hoymiles

Geen kabelbrij, maar strak design

Wie zijn garage of technische ruimte netjes wil houden, zit niet te wachten op een wirwar van kastjes en leidingen. De HiOne lost dit op met een slim modulair ontwerp. De installateur stapelt de batterij- en omvormermodules simpelweg op elkaar.

Het unieke hieraan is dat alle verbindingen intern lopen. Aan de buitenkant zie je dus geen kabels, wat zorgt voor een rustig en 'afgewerkt' beeld. De behuizing voelt niet aan als goedkoop plastic, maar als een solide apparaat dat tegen een stootje kan. Dankzij de IP66-certificering (water- en stofdicht) is het systeem zelfs robuust genoeg om buiten onder een overkapping geplaatst te worden, mocht je binnen ruimte willen besparen.

Klaar voor de moderne grootverbruiker

Dit systeem is specifiek ontworpen om de energiehonger van het moderne, duurzame gezin te stillen. Heb je een warmtepomp, een elektrische auto of een druk huishouden? Dan is de HiOne in zijn element.

De huidige line-up van de HiOne is geoptimaliseerd voor woningen met een 3-fase aansluiting (ondersteuning tot 33,3 A per fase), maar ook 1-fase varianten staan op de planning. Dit maakt het systeem enorm veelzijdig. Waar lichtere systemen vaak moeite hebben om meerdere zware apparaten tegelijk van stroom te voorzien, levert de HiOne onverstoorbaar door. De echte meerwaarde zit in de onafhankelijkheid. Dankzij de 'whole-home backup'-functie kan het systeem bij stroomuitval het hele huis draaiende houden. Dus niet alleen de wifi en de koelkast, maar ook het koken en verwarmen gaan gewoon door.

©Hoymiles / Jeroen Keep

Het brein: AI en dynamische tarieven

Een batterij is tegenwoordig meer dan een opslagvat; het is een slimme handelscomputer. De HiOne wordt aangestuurd door de S-Miles Cloud, een platform dat verder kijkt dan alleen 'vol' of 'leeg'. Met de ingebouwde 'Time-of-Use' modus kan het systeem slim inspelen op energietarieven.

Heb je een dynamisch energiecontract? Dan kan de software automatisch laden als de stroom goedkoop (of zelfs gratis) is en terugleveren of ontladen als de prijzen pieken. Zo verdien je de investering niet alleen terug door eigen gebruik, maar ook door slim te handelen op de energiemarkt. Bovendien leert het systeem jouw verbruikspatronen kennen, zodat er altijd voldoende buffer is voor jouw specifieke situatie.

Geen DIY, maar professionele zekerheid

Het is belangrijk om te benadrukken dat de HiOne geen doe-het-zelfproject is, zoals een eenvoudige balkon-set. Dit is hoogwaardige infrastructuur die naadloos geïntegreerd wordt in je meterkast en woning. Je koopt dit systeem dan ook via een gecertificeerde installateur.

Voor de consument is dat een groot voordeel: je hoeft je niet druk te maken over de techniek. De vakman zorgt dat de zuil op de juiste plek komt te staan, regelt de koppeling met je zonnepanelen en zorgt dat alles veilig draait. Jij bedient het systeem vervolgens simpelweg via de app.

Om deze krachtpatser veilig te houden, is een 5-laags veiligheidssysteem ingebouwd. Dit varieert van speciale drukkleppen en aerogel-isolatie tussen de cellen tot een actieve brandonderdrukkingsmodule die in noodsituaties binnen enkele seconden reageert. Daarnaast wordt de temperatuur op negen punten per cel continu gemonitord.

©Hoymiles / Jeroen Keep

Toekomstmuziek: je auto als batterij

Misschien wel het meest interessante aspect voor EV-rijders is de voorbereiding op V2X (Vehicle-to-Everything). Hoymiles heeft aangekondigd dat er een specifieke V2X-module aankomt voor de HiOne. Hiermee wordt het in de toekomst mogelijk om de enorme accu van je elektrische auto te koppelen aan je thuisbatterij. Je auto fungeert dan als een soort super-accu voor je huis, terwijl de HiOne de regie voert. Daarmee is dit systeem niet alleen een oplossing voor nu, maar ook een voorbereiding op de volgende stap in de energietransitie.

Conclusie

De Hoymiles HiOne is een premium keuze voor huiseigenaren die verder kijken. Het systeem combineert een strak design met de brute kracht die nodig is voor een huis vol warmtepompen en EV's. Door te kiezen voor een professioneel geïnstalleerd systeem met 5-voudige beveiliging en slimme AI-software, haal je niet alleen een batterij in huis, maar een complete energiemanager die klaar is voor de toekomst.

High On Life bewees anno 2022 dat een humoristisch schietspel vandaag de dag bestaansrecht heeft. Genoeg bestaansrecht voor een volwaardig vervolg zelfs. High On Life 2 neemt een nog groter nakkie van hetzelfde spul. Verwacht een groter avontuur, meer bizarre vuurgevechten en een lachkick of twee, maar ook regelmatig een inkakker op het technische front.

We nemen het je niet kwalijk als je High On Life 2 niet aan hebt zien komen. Wij ook niet. Het eerste High On Life was succesvol genoeg, maar had ook prima op zichzelf kunnen blijven staan als one off. Des te meer nadat Justin Roiland, de oprichter van Squanch Games en prominent stemacteur in alle daar ontwikkelde games, in 2023 zijn banden met de studio verbrak. Dit kwam nadat Adult Swim - de studio achter Rick and Morty - de banden met hem verbrak wegens aanklachten van huiselijk geweld tegenover Roiland, ondanks dat de zaak werd geseponeerd wegens gebrek aan bewijs.

©Squanch Games

Dat voelt ergens nogal dubbel. Squanch’ eerste titel ‘post-Roiland’ is een vervolg op een game waar zijn stem en stijl onherroepelijk aan zijn verbonden. Het maakt de juiste toon vinden er vast niet makkelijker op. Desalniettemin: ditmaal dus geen Roiland, maar wel een tweede High On Life. Hetzelfde middel, nu op nieuw recept – al merk je dat lang niet altijd.

Doe maar een grammetje van het gebruikelijke

High On Life 2 is een vervolg in de puurste zin van het woord. De game blikt summier terug op het origineel en stort de speler linea recta in eenzelfde soort avontuur. Weer wil een kwaadaardige partij de mensheid tot drugs maken. Aan jouw stilzwijgende mensprotagonist om daar weer een stokje voor te steken. Gewapend met een boel bekende en nieuwe Gatliens – een ras bestaande uit pratende wapens met uiteenlopende persoonlijkheden – trekken we erop uit om ruimtegespuis aan gort te knallen.

Het enige verschil is de kwaadaardige partij in kwestie. Dat blijkt ditmaal geen moordlustig ruimtekartel, maar een groot farmaceutisch bedrijf. Met propaganda en politieke inmenging pogen zij de mensheid te reduceren tot vee, zodat mensen ‘legaal’ tot drugs verpulverd mogen worden. Sommige plotpunten verwijzen vrij letterlijk naar de wandaden van politici en Big Pharma in real life, maar High On Life 2 duikt nooit te diep in de thematiek. Onderaan de streep is het verhaal wederom een excuus om veel grapjes en meta-referenties te maken.

Genoeg te lachen

Laten we wel wezen: je speelt High On Life 2 voornamelijk voor die grapjes. Het eerste deel voelde als een soort interactieve spin-off van Rick and Morty – niet zo gek ook met bedenker Roiland achter het stuur – en deel twee houdt dat gevoel stevig vast. Aan de lopende band stort de game je in rare ruimtescenario’s, met úren aan absurd en grofgebekt stemmenwerk. Het klinkt allemaal ontzettend Justin Roiland-esk, ondanks de afwezigheid van die geestesvader. Roilands stem hoor je nergens meer terug, maar zijn vaste motieven, meta-humor en stamelende toon worden naadloos doorgezet.

©Squanch Games

De rode draad van High On Life 2 houdt je snel 10 à 12 uur bezig. In die tijdsspan vindt de game genoeg momenten om een paar lachjes te winnen. De ene keer doet het dat met geïmproviseerde meta-referenties, de andere keer met onverwachte spelmechanieken, zoals een quiz over belastingontduiking of een verborgen DOS-spel in het hoofdmenu van je ruimtepak. Als je goed gaat op absurdistische cartoonseries, dan ga je ook gewoon weer lekker op High On Life 2.

Sneller, groter, Higher On Life

Maar goed, High On Life 2 moest als vervolgdeel toch minstens de grotere en diversere High On Life worden – en zo geschiedde. Gaandeweg introduceert High On Life 2 niet alleen meer wapens dan voorheen, maar ook een skateboard en een drietal hubwerelden om al skateboardend uit te pluizen. Radical. Jammer genoeg pakt niet elk addendum op de gevestigde formule even sterk uit.

©Squanch Games

De bijna volautomatische skateboardbesturing brengt de vele schietpartijen wat speelse dynamiek, een beetje vergelijkbaar met Sunset Overdrive. Door voortdurend te blijven skaten, veel te grinden en acrobatisch heen en weer te grijphaak-slingeren, ontwijk je veel schoten en zoef je snel van slachtoffer naar slachtoffer. Het voelt uiteindelijk aardig fluïde.

Over het schietwerk gesproken: dat kan er allemaal mee door. High On Life 2 is nog altijd geen kunstige dans à la Doom, maar met het skateboard krijgt de gunplay ironisch genoegtoch iets meer eigen gezicht. De snelle wendbaarheid combineert goed met uitbundige wapens en de mild chaotische shootouts. Bovendien legt het skateboard een bouwsteen voor snelle verplaatsing en platformuitdagingen, die weer vaker van pas komen in de drie grotere hubwerelden.

©Squanch Games

Laten het nou net die hubs zijn die minder overtuigen. Hier vinden we winkels, verzamelobjecten en optionele zijmissies, met daarover een dun gespreid laagje van platformpuzzeltjes en wat komische interacties. Conceptueel leuk bedacht, maar in de praktijk schiet de invulling van de werelden tekort. De overwegend lege hubs komen wat zielloos over en verkenning wordt maar zelden beloond met een leuke zijmissie of memorabele collectible. Zie het als een soort microdosering van een beter doordachte open spelwereld.

Een bad trip, technisch gezien

Squanch Games heeft duidelijk grotere ambities, maar de uitwerking laat vaak te wensen over. Dat wordt echter pas pijnlijk als we het over de techniek achter High On Life 2 hebben. Die vliegt, denkelijk te wijten aan de grotere schaal, met regelmaat vol op zijn bek. Zelden speelde ik een singleplayershooter die zo instabiel was. Op de consoles schijnt dat nog alleszins mee te vallen, maar de pc-versie van High On Life 2 is een zooitje.

©Squanch Games

De instabiliteit is lastig te isoleren. Het zit in alles. Van ontbrekende geluidseffecten en  afgekapte stemopnames tot door de grond clippen en harde crashes. In mijn 25 uur speeltijd is de game zeker tien keer abrupt uitgevallen. De ene keer in een doodnormaal menu, de andere keer tijdens een baasgevecht. Daarbovenop komen nog een handvol soft locks – momenten waarin een missie of specifieke opdracht door een fout plots niet meer te voltooien is.

Wanneer High On Life 2 draaiende blijft, draait de game verre van optimaal. Zelfs met een flinke laag DLSS-upscaling heeft het spel moeite om een stabiele 60 frames per seconde aan te leveren in 1440p, nota bene op een nog relatief beefy RTX 3090 en Ryzen 9 5950X. Toch verandert de gemiddelde schietarena of wat snel skateboardwerk uiteindelijk in een barrage van microstottering. Onder andere Steam en Reddit staan momenteel bol van de klaagzang over de slordige technische staat van de game. Geheel terecht.

©Squanch Games

Stel deze trip nog even uit

De technische mankement voelen extra wrang wanneer je inziet dat High On Life 2 ook niet bepaald een prachtgame is. De kleurrijke, lompe stijl heeft zijn eigen plakkerige charme, maar grafisch gezien is het geen hoogstandje. In de achterhaalde lichteffecten en vaak maar half ingeladen texturen zie je een B-titel van de vorige consolegeneratie terug. Dat past ergens prima bij de banale insteek van het spel, maar laat het dan op zijn minst redelijk draaien. Daarin schiet High On Life 2 gruwelijk tekort, in ieder geval rond de releaseperiode.

Met name door de technische staat is het lastig om High On Life 2 aan te raden. Al ben je nog zo’n liefhebber van het origineel of grove scifihumor in het algemeen; lachen wordt moeilijk als de game elk moment de geest kan geven. Sowieso doet iedereen er daarom goed aan om deze trip uit te stellen, in ieder geval totdat Squanch Games de broodnodige patches uitrolt. De grappen werken immers het beste als ze niet halverwege een zin wegvallen.

High On LIfe 2 is nu verkrijgbaar voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles en pc. Op 20 april aanstaande komt de game ook uit op Nintendo Switch 2. Voor deze review is de game op een gedegen pc gespeeld.