Al in de oudheid zweerden de Griekse wijsgeren bij af en toe vasten, om de geest scherp te houden. Maar kan vasten jou ook helpen om de beachbody te krijgen die je begeert? In dit artikel lees je wat vasten precies is (en niet is), wat sportvasten is en wat je moet doen als je ervoor kiest om weinig te eten, maar toch lekker wilt blijven bewegen.

In dit artikel leggen we je uit wat vasten eigenlijk is en waar het vandaan komt. Je krijgt antwoord op de volgende vragen: Wat is vasten? | Is vasten gezond? | Wat is sportvasten? | Kun je sporten als je vast en welke sport is dan het beste?

Lees ook: De zin en onzin van detoxen bij afvallen

Wat is vasten

Vasten is het niet of minder eten en drinken gedurende een bepaalde periode. Maar het kan ook betekenen dat je matigt in het algemeen met alle zinnelijke geneugten. Minder eten, minder of niet drinken, minder of niet roken en minder of geen seks dus. Vasten kan ook een middel zijn om je te bezinnen. Om je bewust te worden van negatieve gedachten. En in de natuurgeneeskunde zien mensen het als een manier om te ontgiften.

Vasten komt in veel religies terug. Bijvoorbeeld bij de katholieke kerk, waarbij de periode van vasten de tijd is tussen carnaval (Aswoensdag) en Pasen. Of bij de islam met de ramadan, waarbij mensen een periode vasten tussen zonsopkomst en zonsondergang. Maar ook in de oudheid waren Griekse wijsgeren al voorstanders van het vasten.

Afvallen en gezondheid

Tegenwoordig zie je dat steeds meer mensen weleens vasten met het doel gezonder te willen zijn. Bijvoorbeeld door sommige voedingsmiddelen helemaal weg te laten uit het eetpatroon, zoals dierlijke producten, suiker of alcohol. Denk bijvoorbeeld aan het fenomeen Dry January waarbij je een maand lang geen alcohol drinkt. Mensen kunnen ook gaan vasten omdat ze überhaupt wat bewuster in het leven willen staan. Daarnaast kan vasten je een kickstart geven voor als je wilt afvallen.

©Prostock-studio - stock.adobe.com

Het sleutelwoord is matigen

Matigen dus, is het sleutelwoord. En dat kan geen kwaad als je als doel hebt om af te vallen. Want door je calorie-inname te beperken, val je af. Onderzoek toont aan dat intermittent fasting of periodiek vasten(waarbij je bijvoorbeeld twee dagen in de week vast of elke dag hetzelfde dagdeel) kan bijdragen aan gewichtsverlies.

Afwisselend vasten kan een hoge bloeddruk en het risico op hart- en vaatziekten verlagen. En het zou enorm goed zijn voor je brein, voor de vorming van nieuwe hersencellen en de verbindingen ertussen. Hadden die oude Grieken toch gelijk.

Vasten kan je ook bewuster maken van wat je nu daadwerkelijk eet. Niet alleen van de hoeveelheid, maar ook welke voedingsmiddelen je kiest.

©Daniel Vincek - stock.adobe.com

🚨 Extreem vasten is géén goed idee

Extreme crashdiëten of detoxkuren worden niet aangeraden door diëtisten. Bij extreem vasten gaat je lichaam energie halen uit de afbraak van spieren. Je gaat je op den duur slap en futloos voelen. Dat wil je niet. Bovendien bestaat er een grote kans dat je na een extreme detoxkuur weer terugvalt in oude patronen. En dat je weer terug op je oude gewicht komt of meer.

Sportvasten

Sportvasten is een combinatie van bewegen en vasten die een goede manier zou zijn om af te vallen. Met deze methode verbruik je de suikervoorraad in je spieren helemaal op. Zo zou je je lichaam dwingen om vetreserves aan te spreken. Met als gevolg: hogere vetverbranding, minder zin in tussendoortjes en betere sportprestaties. Een sportvastenkuur duurt tien dagen. Elke dag doe je een cardio-training van twintig tot dertig minuten (hardlopen, fietsen, roeien of trainen op de hometrainer). Of deze methode werkt is niet wetenschappelijk bewezen.

Kickstart op de hometrainer

Vasten in de zin van matigen kan wel degelijk helpen bij het verliezen van kilo's. Op een lege maag sporten is niet zo gezond als altijd gedacht werd en zorgt niet per se voor gewichtsverlies. Daarom is het beter niet te intensief te sporten tijdens het vasten.

Rustige work-outs waarbij je met een lage hartslag traint (en op een lege maag) kunnen bijdragen aan jouw doelen met vasten. Wil je een lijf dat klaar is voor de zomer en het strand? Denk bijvoorbeeld aan trainen in matig tempo op de hometrainer waarbij je meteen je hartslag in de gaten kunt houden, of denk aan hatha yoga. Op naar een beachbody (en een scherpe geest!)

Monitor je hartslag en je resultaten

Handig: houd met gadgets je hartslag in de gaten tijdens het sporten. Je leest er meer over in ons artikel Smartwatch, smartband en apps: zo helpt tech je met met sporten en actiever leven.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.