De meeste gebruikers van Office 365 – en daar vallen ook de thuislicenties onder – zijn inclusief 1 TB cloudopslag via OneDrive. Alleen: wat moet je daar nu mee? Nou, bijvoorbeeld back-ups maken van je Synology NAS!

Een NAS is per definitie een veiliger opslagsysteem dan bestanden lokaal op je pc bewaren. Als dat anno 2021 nog altijd je hoofdmethode van opslag is, ben je eigenlijk verkeerd bezig. Een Windows-pc kan zomaar ineens na een update op hol slaan en – zo hebben we inmiddels uit het verleden geleerd – belangrijke bestanden en mappen onherroepelijk verwijderen. De kans dat dit gebeurt is niet extreem groot, maar dát het blijkt te kunnen moet al genoeg reden tot ernstige zorgen zijn. Back-uppen naar een USB-schijfje is een kleine verbetering, maar zolang die schijf aan de pc hangt kan ook daar van alles mis op gaan. Een NAS is dan veiliger, zeker als deze over meer dan één harddisk (of desnoods SSD) beschikt. In dat geval kun je in een gespiegelde RAID-configuratie draaien. Hang er een externe USB-schijf aan voor back-ups (of gebruik een extra NAS als back-up-doel) en het ziet er nog beter uit. Alleen: al die apparaten staan natuurlijk wel bij jou in huis. Gebeurt daar een natuurrampje of breekt brand uit, dan ben je alsnog alles kwijt. En daarmee komt een back-up naar de cloud om de hoek kijken.

Kiezen

Synology zelf biedt zeer betaalbare cloudopslag-abonnementen aan, waarbij gebruik gemaakt wordt (naar keuze) van een Europees datacenter. Dat is uitstekend, want daarmee vallen jou bewaarde gegevens onder de strenge EU-regels wat privacy betreft. Prijzen lopen van €9,99 per jaar(!) voor 100 GB tot net geen €70 per jaar voor 1 TB. Geen dramatische bedragen dus! Echter: gebruik je Office 365 van Microsoft, dan heb je daar (meestal) ook een 1 TB cloud-drive bij gekregen. De meeste mensen gebruiken die om af en toe eens wat Office-documentjes op te zetten en that’s it. Die 1 TB raakt dus maar voor een fractie gevuld. Eigenlijk zonde! Bezitters van een Synology NAS kunnen die drive echter moeiteloos inzetten als back-up doel, inclusief stevige versleuteling!

OneDrive

Om OneDrive (Business) – zo heet de opslagruimte die je bij je Office 365-abonnement krijgt – te kunnen gebruiken als back-up voor je Synology NAS, is het zaak om eerst vanuit Package Center de app Cloud Sync te installeren. Gelukt? Dan vind je Cloud Sync voortaan in het startmenu van je NAS. Start de app en je ziet een lijst met ondersteunde cloudopslagdiensten. Keuze genoeg, dus mocht je in plaats van OneDrive een andere opslagdienst gebruiken met een ruime opslagruimte: sla je slag. In dit voorbeeld gaan we echter aan de slag met Microsoft OneDrive, klik hier dan ook op in de lijst, gevolgd door een klik op Volgende. Gebruik je trouwens een zakelijk Office 365-account, dan kies je voor de optie Microsoft OneDrive for business! Je dient je nu aan te melden bij je Microsoft-account, gebruik je Office 365-inloggegevens. Klik op Nee bij de vraag of je aangemeld wilt blijven, da’s nergens voor nodig en potentieel onveilig. Klik dan op de knop Agree waarin CloudSync toestemming vraagt.

©PXimport

Kies de doelmap

Je keert weer terug naar de Synology NAS-desktop, alwaar je – desgewenst – de naam van de verbinding kunt aanpassen. We adviseren je die echter voor de duidelijk lekker zo te laten. Klik op de bladerknop achter Lokaal pad en selecteer de map die je wilt back-uppen naar OneDrive. Bedenk daarbij dat de totale inhoud van die map nooit groter mag zijn dan 1 Terabyte of de opslagruimte die nog beschikbaar is op je OneDrive. Gelukkig is het mogelijk om ook submappen te selecteren, dus kies alleen de mappen met écht belangrijke gegevens. Klik op Selecteren om de gekozen map te bevestigen.

Maak een back-up doelmap aan

Nu moet je even opletten. Standaard is achter Extern pad de optie Basismap geselecteerd. Die zou je kunnen aanhouden als je je OneDrive echt nooit gebruikt en deze dus nog maagdelijk leeg is. Gebruik je de drive echter wel voor zo af en toe wat Word-documenten en dergelijke bewaren, dan ontstaat bij gebruik van de basismap als back-up-doel al snel een wat onoverzichtelijke rommel. Om dat te voorkomen klik je op de bladerknop achter Extern pad. Je ziet nu de beschikbare mappen op je OneDrive. Maak een nieuwe map aan met de daarvoor bedoelde knop, bijvoorbeeld BACKUP_DS416 of iets dergelijks. Als het maar duidelijk en herkenbaar voor jou is, dat hier je NAS-backup te vinden is. Klik op Selecteren om de keuze te bevestigen.

Klassieke back-up

Kies – als je een echte klassieke back-up wilt maken – voor de optie Alleen lokale wijzigingen uploaden achter Synchronisatierichting. Laat verder het selectievakje voor de optie Geen bestanden in de doelmap verwijderen wanneer ze al zijn verwijderd in de bronmap uitgeschakeld. Daarmee ben je verzekerd van een echte back-up die er net zo uitziet als ’t origineel. Wil je meer veiligheid betreffende het per ongeluk wissen van bestanden en mappen, dan kun je aan de slag met snapshots op je Synology.

Versleuteling

Schakel vervolgens de optie Gegevenscodering beslist in. Microsoft staat bekend als een dataverzamelaar van jewelste, en dus is het zaak om je documenten stevig versleuteld te back-uppen. Er is echter wel een nadeel – zoals bij al dit soort cloud-backup-systemen: de bestandsnamen worden niet versleuteld. Daar is niks aan te doen helaas. Dus an sich zou een Microsoft nog altijd aan de hand van die bestandsnamen een gebruikersprofiel – zij het niet extreem nauwkeurig – kunnen maken. Als je dat beslist niet wilt, is het zaak om naar bijvoorbeeld de cloudopslagdienst van Synology uit te wijken of – nog beter – een eigen server te huren en daar je back-up naar te maken. Maar da’s iets dat buiten het bestek van dit artikel valt.

©PXimport

Planning

Klik op de knop Schema-instellingen. Je kunt nu een schema opzetten, waarin je aangeeft wanneer geautomatiseerde back-ups van de geselecteerde map gemaakt worden. Dat kan elk uur van de dag zijn, of bijvoorbeeld slechts een keer per week. Net wat je wilt. Mappen waarin maar heel af en toe iets gewijzigd wordt hoef je vanzelfsprekend niet elk uur te back-uppen. Je kunt alle voorgeprogrammeerde blauwe blokjes wissen door op Onderbreken te klikken en over het complete veld te slepen. Klik dan op Uitvoeren en selecteer de tijdstippen waarop een back-up moet worden gedraaid. Klik op OK.

©PXimport

Wachtwoord

Klik in het onderliggende venster op Volgende. Verzin een stevig wachtwoord voor je back-up-versleuteling. Er wordt gebruik gemaakt van AES-256, dus als jij een voldoende complex wachtwoord kiest (maak eventueel gebruik van een wachtwoordgenerator!) zit je helemaal safe. Klik op OK als je het wachtwoord in beide daarvoor bestemde velden hebt ingevoerd. Je ziet dan een overzicht van de gemaakte instellingen; de geavanceerde opties kun je in de meeste gevallen laten voor wat ze zijn. Klik op Toepassen en wacht even, waarna alles geactiveerd is. De eerstvolgende back-up wordt op het in ’t schema geprogrammeerde tijdstip gedraaid. Je krijgt ook nog de optie om een zipje met de codeersleutel te downloaden. Zeker doen als je geen wachtwoordbeheerder gebruikt en deze sleutel op een veilige plek bewaren!

Meer taken toevoegen

Je kunt meerdere mappen van je NAS back-uppen door meerdere taken toe te voegen. Klik daarvoor op Takenlijst in het hoofdvenster van de app Cloud Sync, en aldaar op de knop Maken. Het werkt dan ’t zelfde als eerder beschreven. In het hoofdvenster van de app zie je op de tab Overzicht in één oogopslag hoeveel opslagruimte er nog vrij is op je OneDrive, hou dat een beetje in de gaten.

Sneller uploaden (soms)

Om het uploaden van bestanden te versnellen, kun je eens op het instellingentandwieltje klikken. Verhoog dan het aantal gelijktijdige uploads van de standaard 3 naar wat meer. De mate van succes is daarbij vanzelfsprekend wel grotendeels afhankelijk van de uploadsnelheid van je internetverbinding. Maar als je een back-up in de nachtelijke uurtjes laat draaien zul je er verder weinig ‘last’ van hebben. Bovendien is het vooral de eerste run die veel dataverkeer zal genereren, in opvolgende back-ups worden alleen de gewijzigde bestanden geüpload. Heb je Cloud Sync eenmaal ingesteld, dan staat er voortaan rechtsboven in beeld, in de taakbalk van je Synology-desktop – voortaan een pictogram van de tool. Ten teken dat alles goed werkt. Je hebt er verder geen omkijken meer naar.

©PXimport

Als je services op je eigen thuisserver draait, wil je daar ook eenvoudig meldingen van kunnen ontvangen. Ntfy stelt je in staat om eenvoudig pushnotificaties naar je telefoon of computer te sturen. Bovendien kun je ntfy op je eigen thuisserver draaien, zodat je alles in eigen handen hebt. In dit artikel gaan we ermee aan de slag.

Netwerkmonitoringsoftware, een programma dat je Docker-containers bijwerkt, een smarthomecontroller, back-upsoftware, ze hebben allemaal één ding gemeen: ze moeten je meldingen kunnen sturen als er iets gebeurt. Dat kan op verschillende manieren: via e-mail, instant messaging of pushnotificaties naar je telefoon. Dat laatste verloopt doorgaans via een gecentraliseerde dienst zoals Firebase Cloud Messaging (voorheen Google Cloud Messaging) of Apple Push Notification service.

Pushnotificaties zijn handig omdat ze bijna onmiddellijk aankomen en omdat zowel Android als iOS toestaan om in te stellen hoe je ervan op de hoogte wordt gebracht. Wil je pushnotificaties kunnen ontvangen zonder een server onder controle van een partij zoals Google of Apple, dan moet je ook hiervoor je eigen service installeren. Een opensource-project dat dit implementeert, is ntfy.

Werking van ntfy

Je ntfy-server ontvangt meldingen van je programma's via http over een REST-API en zet deze om in pushnotificaties voor de bijbehorende Android- of iOS-app of voor een webpagina op je computer. De API is in de documentatie van het project beschreven, zodat je ook je eigen software met ntfy kunt laten praten. Het project heeft ook een command-line-interface, zodat je bijvoorbeeld shellscripts op je Linux-server eenvoudig pushnotificaties kunt laten verzenden.

Ntfy gebruikt het bekende publish/subscribe-patroon. Een zender publiceert notificaties op een specifiek onderwerp door data te sturen naar een url via een http POST- of PUT-aanvraag. Het onderwerp wordt gedefinieerd door een segment van de url dat volgt op de domeinnaam. Een ontvanger kan zich dan abonneren op dit onderwerp. Elke keer dat de zender daarna een notificatie op dit onderwerp publiceert, stuurt ntfy de data naar alle ontvangers die zich op dit onderwerp hebben geabonneerd. Door ntfy op je eigen server te installeren, heb je de volledige controle over deze notificaties.

Serververeisten

De mobiele app van ntfy moet met je server kunnen communiceren om te vragen of er notificaties zijn. Als je ntfy op een server in je lokale netwerk installeert, moet die dus van buitenaf bereikbaar zijn. Dat kun je met portforwarding in je modem regelen of door je telefoon buitenshuis automatisch met een VPN-server op je lokale netwerk te laten verbinden. Heeft je internetaansluiting thuis geen vast ip-adres, dan moet je ook een DynDNS-updater te draaien.

Een andere optie is om ntfy op een VPS (Virtual Private Server) te installeren. Hierop draai je dan ook een reverse proxy voor https-toegang, die een TLS-certificaat van Let's Encrypt opvraagt. Je hebt dan een domein nodig, waarvoor je een DNS A-record naar het ip-adres van je server laat verwijzen. In de rest van dit artikel gaan we uit van een installatie van ntfy op een lokale server met Debian 13 ("trixie") met behulp van Docker Compose.

Basisconfiguratie

Creëer eerst enkele directory's voor ntfy:

$ mkdir -p containers/ntfy/{cache,etc,lib}

Creëer dan het bestand containers/ntfy/etc/server.yml met de volgende configuratie voor ntfy:

base-url: "https://ntfy.example.com"

cache-file: "/var/cache/ntfy/cache.db"

attachment-cache-dir: "/var/cache/ntfy/attachments"

auth-file: "/var/lib/ntfy/user.db"

auth-default-access: "deny-all"

Vervang het domein achter base-url door het domein waarop je ntfy-server draait. Als je gebruikmaakt van een reverse proxy, dan moet dit de url zijn die door de proxy naar ntfy wordt doorgestuurd. Bovendien moet je dan ook een regel behind-proxy: true toevoegen. In de documentatie van ntfy staan voorbeeldconfiguraties voor nginx, Apache2 en Caddy.

Met auth-default-access: "deny-all" tot slot heeft standaard niemand toegang tot onderwerpen. Elke toegang moet dus expliciet worden toegestaan.

Account bij ntfy.sh

De ontwikkelaar van ntfy draait een publiek beschikbare ntfy-server op ntfy.sh. De webinterface daarvan is bereikbaar op https://ntfy.sh/app. Die kun je gratis gebruiken, bijvoorbeeld om ntfy uit te proberen, maar dat komt met beperkingen. Zo kun je geen onderwerpen reserveren en is er een maximum van 250 notificaties per dag en 2 MB per bijlage. Verder is er geen enkele vorm van authenticatie. De enige manier van beveiliging ligt dus in het geheimhouden van je onderwerpen. Die beperkingen heb je niet als je ntfy zelf installeert. Maar als je liever niet zelf een installatie onderhoudt, kun je een betaald plan nemen. Daarmee ondersteun je ook de ontwikkeling van het opensource-project. Dat begint met een Supporter-plan van 5 dollar per maand (circa 5 euro), waarmee je drie onderwerpen kunt reserveren en 2.500 notificaties mag sturen met maximum 25 MB per bijlage.

Betaal voor gebruik van de publieke ntfy-server en ondersteuning van het opensource-project.

Docker Compose

Definieer nu de container in het bestand docker-compose.yaml:

services:

  ntfy:

    image: binwiederhier/ntfy

    container_name: ntfy

    command: serve

    restart: always

    environment:

      - TZ=Europe/Amsterdam

    volumes:

      - ./containers/ntfy/cache:/var/cache/ntfy

      - ./containers/ntfy/etc:/etc/ntfy

      - ./containers/ntfy/lib:/var/lib/ntfy

    ports:

      - 80:80

Ga je voor de aanpak met een reverse proxy, dan definieer je in ditzelfde bestand ook een container voor die reverse proxy.

Start daarna de container met:

$ docker-compose up -d

Als alles goed gaat, is de webinterface van ntfy daarna bereikbaar op het ingestelde domein of ip-adres. Bovenaan links zie je een melding Notifications are disabled. Klik op Grant now om notificaties in je webbrowser toe te staan, en bevestig dit daarna in het dialoogvenster dat je webbrowser toont.

Lees ook: Docker op je NAS: zo draai je Plex, Home Assistant en meer

Notificaties testen

Omdat je ntfy zo geconfigureerd hebt dat alle toegang standaard wordt geblokkeerd, kun je nog niets doen in de webinterface. Je dient dus eerst gebruikers aan te maken en die de toelating te geven om op specifieke onderwerpen te publiceren of zich te abonneren. Open daarvoor een shell in de container van ntfy met de opdracht docker exec -ti ntfy /bin/sh. Als je daarna ntfy user list intypt, krijg je te zien dat anonieme, niet geauthenticeerde gebruikers geen enkele permissies hebben. Met de opdracht ntfy user add --role=admin admin voeg je dan een admin-gebruiker met de naam admin toe. Gebruikers met de rol admin kunnen op alle onderwerpen publiceren en zich erop abonneren. Geef de gebruiker een wachtwoord en bevestig.

Klik nu in de webinterface van ntfy links op Settings en dan onder Manage users op Add user. Vul de url van je ntfy-server in, de gebruikersnaam admin en het wachtwoord dat je zojuist hebt ingesteld. Klik dan links op Subscribe to topic. Kies een naam of klik op Generate name om ntfy een willekeurige naam te laten kiezen en abonneer je dan op het onderwerp met Subscribe. Klik dan op Publish notification en vul hetzelfde onderwerp in. Voer ook een titel en een bericht voor je notificatie in en klik op Send. Als alles goed gaat, verschijnt je testbericht nu in een 'conversatie' met de naam van het onderwerp, en wijst je webbrowser je op een notificatie.

Gebruikersrechten

De webapplicatie is leuk voor een test, maar een mobiele app is vaak handiger. De app van Ntfy voor Android en iOS stelt je in staat om op je telefoon je te abonneren op onderwerpen (publiceren is niet mogelijk) en daarvoor notificaties te ontvangen. Als je de Android-app via F-Droid installeert, is dat zonder ondersteuning voor Firebase; de versie op Google Play gebruikt wél de servers van Google. Je maakt voor je app bij voorkeur een gebruiker aan die alle onderwerpen alleen kan lezen. Dat doe je weer in de shell van de container van ntfy met ntfy user add android om de gebruiker android aan te maken (voer een wachtwoord in) en dan ntfy access android "*" read-only voor de leesrechten.

Open daarna de Android-app en tik op de drie stippen rechtsboven. Kies Settings en stel dan Default server in op het domein van je ntfy-server. Tik daarna op Manage users en Add new user en vul de url van je ntfy-server in, de gebruikersnaam android en het bijbehorende wachtwoord. Tik dan op Add user. Keer dan terug naar het hoofdscherm van de app en klik op het plusicoontje rechtsonder. Voer het onderwerp in dat je tijdens de test in stap 5 hebt gebruikt en tik op Subscribe om je erop te abonneren. Vanaf nu zal de app voor elk ontvangen bericht op dit onderwerp een notificatie tonen. Je krijgt zelfs de al verzonden berichten te zien. Overigens toont de app twee waarschuwingen. Voor betrouwbare notificaties volg je de suggesties om batterijoptimalisaties uit te schakelen en naar WebSockets over te schakelen in plaats van een http-stream.

Shellscripts

Nu je hebt getest dat je ntfy-server werkt, is het tijd om je eigen services notificaties te laten uitsturen. Hoe je dat precies configureert, hangt van de service af. Maar je zult altijd eerst een gebruiker met schrijfpermissies voor een specifiek onderwerp moeten aanmaken. Voor een back-upproces dat je op de hoogte moet houden van de status van je back-ups, maak je bijvoorbeeld een gebruiker aan met de opdracht ntfy user add backup in de container van ntfy. Geef die dan schrijfrechten op het onderwerp backup met ntfy access backup backup write-only.

Het publiceren van een bericht op een specifiek onderwerp behelst niet meer dan het sturen van een http POST-aanvraag naar de webserver. Dat kan bijvoorbeeld in een shellscript op je Linux-server met de opdracht curl:

curl -u backup:password -d "Backup successful" ntfy.example.com/backup

Als je in de ntfy-app op je telefoon je op dit onderwerp abonneert, ontvang je deze notificatie nadat het back-upscript is uitgevoerd. Op deze manier is het heel eenvoudig om je eigen shellscripts notificaties te laten verzenden.

Berichten met extra's

Ntfy ondersteunt talloze extra functies om je berichten te laten opvallen of om hun gedrag aan te passen. Je gebruikt deze allemaal door een http-header aan je aanvraag toe te voegen. Zo kun je aan de notificaties van je back-upscript een titel, prioriteit en tags toevoegen. De tags worden als pictogrammen getoond door de mobiele app. Een voorbeeld:

curl -u backup:password -H "Title: Backup failure" -H "Priority: urgent" -H "Tags: warning,skull" -d "Backup unsuccessful" ntfy.example.com/backup

Als de Android-app een bericht met standaardprioriteit ontvangt, doet ze je telefoon kort vibreren en speelt ze een kort geluidje af. Door de prioriteit op urgent te zetten, wordt het standaardnotificatiegeluidje vergezeld van een langer getril van je telefoon, waardoor je onmiddellijk merkt dat dit dringend je aandacht vereist.

Plaatjes en lay-out

Ntfy kan ook plaatjes sturen, bijvoorbeeld een foto van een ip-camera die beweging detecteert, maar niet in combinatie met een tekstbericht. Om een bestand naar ntfy te uploaden met curl in een http PUT-aanvraag gebruik je de optie -T en de bestandsnaam. Met de header Filename voeg je de bestandsnaam toe die de ntfy-app je moet tonen. Dat ziet er dan als volgt uit:

curl -u admin:password -T foto.jpg -H "Filename: beweging.jpg" -H "Title: Beweging voordeur" -H "Tags: boom" ntfy.example.com/beweging

Als je een tekstbericht als Markdown opmaakt, kun je wel plaatjes in een tekst opnemen, maar dan moet je naar het bestand linken. Alleen ntfy's webinterface ondersteunt dit; de mobiele app toont gewoon de Markdown-brontekst. Een Markdown-bericht stuur je door de header Markdown: yes of Content-Type: text/markdown aan je http POST-aanvraag toe te voegen. Ntfy ondersteunt overigens alleen beperkte Markdown-functies, zoals vette en schuine tekst, lijsten, links en afbeeldingen.

Acties

Je ontvangt de notificaties van ntfy in de app in een 'conversatie' per onderwerp. Wanneer je op een notificatie tikt, kopieert dit standaard gewoon de tekst van het bericht naar het klembord. Als je de header Click: URL toevoegt, opent de app die url wanneer je op de notificatie tikt. Zo kun je in een notificatie van je back-upscript bijvoorbeeld een link naar de webinterface van je back-upserver opnemen om het gemelde probleem snel te onderzoeken.

Je kunt ook tot drie 'actieknoppen' definiëren, die dan onderaan een notificatie verschijnen. Door op een van die knoppen te tikken, open je een website of app, activeer je een Android broadcast intent waarop andere apps dan weer kunnen reageren, of zend je een http POST-, PUT- of GET-aanvraag. De manier om dit alles te definiëren is wat omslachtig, maar wordt volledig in de documentatie van ntfy uitgelegd.

Python-code

Curl is natuurlijk niet de enige tool waarmee je notificaties naar je ntfy-server kunt sturen. Sommige tools bieden rechtstreeks ondersteuning voor notificaties via ntfy. Dan hoef je alleen maar het domein van je server, het onderwerp, de gebruikersnaam en het bijbehorende wachtwoord in te vullen. Maar ook in je eigen Python-scripts kun je eenvoudig ondersteuning voor ntfy inbouwen. Dat gaat via het pakket Requests, waarmee je http POST-aanvragen naar de server stuurt. Een eenvoudig voorbeeld ziet er als volgt uit:

import requests

requests.post("http://ntfy.example.com/backup",

    data="Backup unsuccessful",

    headers={

        "Authorization": "Basic Z2VicnVpa2Vyc25hYW06d2FjaHR3b29yZA==",

        "Title": "Backup failure",

        "Priority": "urgent",

        "Tags": "warning,skull"

    })

Met de header Authorization stel je http Basic-authenticatie in. De tekenreeks die na Basic komt, is een Base64-codering van de gebruikersnaam en het wachtwoord met een dubbele punt ertussen. Je creëert die codering op je Linux-systeem met de opdracht echo "Basic $(echo -n 'gebruikersnaam:wachtwoord' | base64)".

En verder

Ntfy biedt een betrouwbare manier om notificaties van allerlei services te centraliseren, terwijl je zelf de volledige controle behoudt. Het programma blinkt uit in flexibiliteit om het overal in te integreren. Als een service bijvoorbeeld geen http POST-aanvragen ondersteunt, kun je ook http GET-aanvragen doen. En als een service je niet de mogelijkheid geeft om de headers aan te passen, laat ntfy je toe om de berichten inclusief headers in JSON-formaat door te sturen. En als een service webhooks ondersteunt maar daarvoor zijn eigen JSON-formaat gebruikt, kan ntfy die met berichtsjablonen omzetten naar leesbare berichten.

Ook via e-mail is ntfy te integreren. Je kunt bijvoorbeeld berichten die op je ntfy-server aankomen automatisch laten doorsturen naar een SMTP-server om ze ook als e-mail te ontvangen. Maar ook de andere richting is voorzien: ntfy kan dan zelf een ingebouwde SMTP-server draaien, handig voor services die alleen maar notificaties via e-mail ondersteunen. Elk onderwerp op de ntfy-server heeft dan een bijbehorend e-mailadres op je domein. De service hoeft dan alleen maar een e-mail naar dat adres te sturen om berichten op dat onderwerp te publiceren op je ntfy-server. Deze en andere geavanceerde functies zijn uitgebreid gedocumenteerd op de website van ntfy.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.