Het maken van een back-up van een goedgevulde NAS kan een uitdaging zijn, zeker als je daar niet te veel naar om wilt kijken. Een oude nas als back-up gebruiken is ideaal. Een extra voordeel is dat je die elders kunt onderbrengen voor nog meer veiligheid!

Je kunt een back-up van je NAS natuurlijk naar de cloud maken, zoals we in de vorige workshop hebben behandeld. Daar zijn wel kosten aan verbonden, en de internetverbinding kan een beperkende factor zijn. Een lokale kopie naar een via usb aangesloten harde schijf is ook een mogelijkheid, maar wel wat omslachtiger. Bovendien staan de apparaten naast elkaar, wat minder veilig is. Veel praktischer is een back-up naar een tweede NAS. Dat mag best een wat ouder systeem zijn. Zelfs de oude Synology DS110j, waar we op afstand een back-up naar maken, voldoet prima als back-upbestemming en heeft evenmin moeite met een enkele harde schijf van 6 TB. Dat is veel cloudopslag voor weinig! De back-up kun je maken via je lokale netwerk, maar ook via internet, als je de NAS bijvoorbeeld bij een vriend of kennis neerzet. In deze workshop laten we zien hoe je de back-ups kunt instellen, zowel voor Synology als QNAP.

Synology naar Synology

Wil een back-up maken tussen twee modellen van Synology onderling? Op de NAS die je als back-upbestemming gaat gebruiken, installeer je dan eerst de zogeheten Hyper Backup Vault. Die kun je zien als een soort kluis voor je externe back-ups, waarmee je ook door de inhoud van die back-ups kunt bladeren. Het is handig om vooraf een gedeelde map toe te voegen, bijvoorbeeld met de naam Backup, waar je zelf toegang toe hebt naast eventuele administrators. Maak daarna ook een apart gebruikersaccount (bijvoorbeeld met de gebruikersnaam backupuser) die je alleen lees- en schrijftoegang geeft tot die gedeelde map.

Back-uptaak instellen

Op de NAS die als bron dient, open je dan Hyper Backup en maak je een nieuwe gegevensback-uptaak. Kies dan Extern NAS-apparaat als bestemming. Kies het apparaat en voer de gebruikersnaam (in ons voorbeeld backupuser) en het wachtwoord van een account op die bestemming in. Kies dan bij Gedeelde map de map waarin de back-up moet worden gemaakt, zoals de gedeelde map Backup die we zojuist hebben aangemaakt. Achter Map geef je aan welke naam de onderliggende map moet hebben waarin de back-up komt te staan. Volg dan de wizard waarin je onder meer de te back-uppen mappen en toepassingen kiest op de bron en een back-upschema. We raden je aan om ook codering aan clientzijde te gebruiken, zodat alle gegevens met een wachtwoord zijn afgeschermd zodra ze je NAS verlaten. Dat wachtwoord is ook nodig om de inhoud van de back-up te bekijken of om deze terug te zetten.

©PXimport

Gegevensback-up naar oudere Synology-NAS

Oudere modellen van Synology ondersteunen de toepassing Hyper Backup niet en je kunt hier ook niet de Hyper Back Vault op installeren. Voor deze toepassingen is namelijk minimaal DSM 6.0 nodig. Gelukkig kun je relatief eenvoudig rsync als alternatief gebruiken. Op een oudere Synology DS110j die we als back-upbestemming gebruiken, openen we hiervoor de toepassing Backup en replicatie. Onder Back-upservices schakelen we Netwerk back-up service in. Om een back-up naar die NAS te maken, maak je in Hyper Backup een back-uptaak, maar kies je in plaats van Extern NAS-apparaat voor de optie rsync.

©PXimport

Poorten doorsturen

Op de router zet je de poorten voor de netwerkback-up open. Voor Hyper Backup gaat het om tcp-poort 6281. Als je rsync gebruikt zet je poorten 22 (tcp) en 873 (tcp) open. Verwijs deze poorten door naar het interne ip-adres van de NAS. Doe hetzelfde voor poort 5001 voor beheer op afstand. Eventueel kun je dit poortnummer voor extra bescherming veranderen. Dit doe je via het configuratiescherm van DSM. Gebruik uiteraard hetzelfde poortnummer in de portforwarding.

Verdere tips

Bij een NAS op afstand is het handig om gebruik te maken van Dynamic DNS, zodat je via een eenvoudig te onthouden adres kunt inloggen. Zorg ook dat je een gebruikersaccount hebt om op afstand in te loggen in DSM (DiskStation Manager), de beheeromgeving van Synology. Zo kun je bijvoorbeeld updates installeren en controleren of de back-up is gelukt en het volume gezond is.

Synology naar QNAP

Om een back-up van Synology naar QNAP te maken of andersom, heeft het de voorkeur om gebruik te maken van rsync. Wil je een QNAP als bestemming gebruiken, dan installeer je daarop Hybrid Backup Sync (HBS). Open dan de bewuste toepassing en ga naar Services. Hier zie je een optie om de rsync-server in te schakelen. Daarbij kun je ook een gebruikersnaam (bijvoorbeeld rsync) en wachtwoord kiezen. Klik ten slotte op Toepassen om de instellingen actief te maken. Op je Synology-NAS open je nu Hyper Backup en maak je een back-uptaak aan, waarbij je als doel de optie rsync kiest. Bij Servertype kies je voor een rsync-compatibele server. Bij Back-upmodule kies je de map waarin de back-up moet worden bewaard.

©PXimport

QNAP naar Synology

Om een back-up van je QNAP-NAS naar een Synology-NAS te maken, begin je met een paar aanpassingen op je Synology-NAS. Ga naar Configuratiescherm en kies Bestandsservices. Op het tabje rsync kun je deze service inschakelen met een vinkje bij Rsync-services inschakelen. Kies dan Toepassen. Zet een vinkje bij Gesynchroniseerde account inschakelen, klik op Gesynchroniseerde account bewerken, kies een gebruiker en vul een wachtwoord in specifiek voor rsync. Op je QNAP-NAS open je Hybrid Backup Sync en ga je naar Synchroniseren om een nieuwe synchronisatietaak in één richting te maken. Kies Externe Rsync-server als bestemming. Bij Servertype kies je daarna Rsync-compatibele server. Vul de toegangsgegevens in die je hiervoor had gekozen. Klik dan op Maken. Je kunt nu links de map op je NAS kiezen die moet worden geback-upt en rechts de map op de Synology-NAS waarin de back-up moet worden bewaard. Hierna kun je eventueel een back-upschema instellen.

©PXimport

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.