De NAS en de cloud worden vaak gezien als elkaars grootste concurrenten. Lang was dat ook het geval, maar de praktijk is inmiddels anders. In dit artikel leggen we uit hoe je je Synology-NAS kunt koppelen aan clouddiensten naar keuze, met behulp van Cloud Sync.

Over opties voor opslag en back-ups hebben we tegenwoordig niets te klagen. Naast dat we nog altijd veel van onze bestanden op een pc, notebook of smartphone bewaren, is vooral de cloud populair. Online-opslag is voor velen steeds meer de eerste keuze. De cloud voelt als een opslag zonder zorgen en bovendien zijn de gratis eerste gigabytes vaak al voldoende om alle eigen bestanden te bewaren. En heb je toch meer ruimte nodig, dan kun je voor een paar euro per maand de opslagcapaciteit al flink uitbreiden . 

Toch is de cloud niet altijd de beste keuze. Met een NAS regel je je eigen opslag. En het mooie is: een NAS is tegenwoordig niet meer de concurrent van de cloud. Natuurlijk bieden beide opslag en gemakkelijke toegang tot de bestanden en documenten. En ook hebben ze vergelijkbare opties om deze te delen en te bewerken. Maar ze vullen elkaar tegenwoordig ook prima aan.

Je krijgt zo het gemak van altijd toegang en de offsite-opslag van de cloud én de snelheid, de veel uitgebreidere configuratieopties en de vele malen grotere opslagcapaciteit van de NAS. Kortom, het beste van twee werelden.

Cloudsynchronisatie

Een handige functie waar de twee elkaar versterken, is bij de synchronisatie van de cloudopslag met de NAS. De laatste wordt gekoppeld aan een onlineclouddienst, zoals Microsoft OneDrive, Google Cloud, Dropbox, Amazon Drive of een van de nog vele andere aanbieders.

©PXimport

Eenmaal gekoppeld worden bijvoorbeeld alle bestanden die in de cloud worden opgeslagen, automatisch gekopieerd naar de NAS. Dit is natuurlijk afhankelijk van de keuzes die worden gemaakt bij de configuratie. Je kunt bijvoorbeeld één richting op kopiëren mét behoud van de bestanden die in de cloud worden verwijderd. Er zijn meerdere opties.

Wanneer je Windows-pc en je smartphone dezelfde cloudopslag gebruiken en je deze verbindt met je NAS met de cloudopslag (onder hetzelfde gebruikersaccount), dan staan op alle apparaten altijd dezelfde bestanden. Zo raak je nooit iets kwijt, ook niet wanneer een van de apparaten verloren gaat.

Synology Cloud Sync instellen

Om dit met een Synology NAS te doen, open je de Package Center en zoek je in Alle pakketten naar Cloud. Klik op Cloud Sync / Installeren en wacht tot de installatie klaar is. Klik dan op Openen. Cloud Sync start meteen met de wizard op om de eerste synchronisatie te configureren. In het overzicht zie je een groot aantal aanbieders van cloudopslag.

Selecteer de cloudopslag die jij gebruikt, en kies Volgende. Er opent nu een nieuw browservenster waarin je de aanmelding van de NAS bij de cloudservice moet regelen. Afhankelijk van de provider en de gekozen beveiliging, moet je hiervoor inloggen met de gebruikersnaam en wachtwoord van de cloud, maar het kan ook zijn dat alleen een bevestiging nodig is via mail of wanneer je tweefactorauthenticatie gebruikt, op de smartphone.

Zodra de aanmelding klaar is, keert de wizard terug op de NAS. Nu kun je de koppeling configureren. Behalve een naam, doorgaans is de standaardnaam prima, is het belangrijk dat de juiste mappen worden gekozen om te synchroniseren én de synchronisatierichting.

©PXimport

Wil je de bestanden in de cloudopslag naar de NAS halen? Dan is het handig hiervoor een aparte map aan te maken. Start hiervoor het onderdeel File Station en maak een nieuwe map via Maken / Nieuwe gedeelde map maken. Noem deze CloudSync. Open de map in File Station en maak via Maken / Nieuwe map een submap genaamd OneDrive. Ga nu terug naar de configuratie van Cloud Sync en klik achter Lokaal pad op de gele map en selecteer de OneDrive-map.

Je hebt nu aangegeven waar op de NAS je de kopie van de cloudbestanden wilt hebben. Wil je een bestaande map met bestanden juist synchroniseren met de cloud? Maak dan geen nieuwe map aan. Het is voldoende om de al bestaande map op de NAS te selecteren.

Nu kun je nog aangeven of je alle cloudopslag wilt synchroniseren of alleen een deel daarvan. Wil je alles synchroniseren, dan is de Basismap de goede optie. Wil je bijvoorbeeld alleen foto’s synchroniseren, klik dan op het gele mapje achter Extern pad en selecteer bijvoorbeeld de map Camera-album.

Volgende belangrijke optie is de synchronisatierichting. Standaard is deze Bidirectioneel, waarmee wijzigingen in de cloud en in de cloud-kopie op de NAS in beide richtingen worden gesynchroniseerd. Beide opslagvolumes zijn altijd gelijk. Wil je alleen wijzigingen in de cloud synchroniseren met de NAS? Kies dan Alleen externe wijzigingen downloaden. Wil je juist wijzigingen op de NAS maken en die synchroniseren met de cloud? Kies dan Alleen lokale wijzigingen uploaden.

©PXimport

Synchronisatieschema

De Schema-instellingen is, samen met de eventuele gegevenscodering, een van de opties voor de cloudsynchronisatie die niet verplicht is. Een tijdschema kan wel handig zijn, zeker wanneer je internetabonnement een beperkte bandbreedte heeft. In dat geval kun je ervoor kiezen om je internet overdag te ontlasten door in de nacht de wijzigingen te synchroniseren.

Kies voor Inschakelen en maak daarna het tijdschema, zodat de synchronisatie wordt uitgevoerd op de momenten dat het jou past. Kies OK / Volgende / Toepassen om de configuratie af te ronden en, afhankelijk van het schema, de synchronisatie te starten. Zeker wanneer je al wat meer opslag in de cloud hebt, kan de synchronisatie enige tijd duren.

Voor een overzicht van de status en activiteiten klik je bovenin de balk van het venster op Cloud Sync, kies dan voor Recent gewijzigde bestanden om te zien waar de synchronisatie mee bezig is. Wil je de synchronisatie onderbreken, dan kan dat via Synchronisatie onderbreken. Daarna kun je via Cloud Sync starten de boel weer opstarten.

Cloudsynchronisatie op QNAP-nas

©PXimport

Heb je geen nas van Synology maar wel van QNAP? Installeer hierop dan HBS 3 Hybrid Backup Sync. Deze app laat zich eenvoudig vanuit de AppCenter installeren.

Start Hybrid Backup Sync en klik op Synchroniseren / Nu synchroniseren. Kies net als bij Synology voor de richting waarop wijzigingen moeten worden verwerkt en daarna voor de cloudservice die je wilt gebruiken. Log in op de cloudopslag en kies Maken. Selecteer de lokale map en de cloudmap en geef aan wat je bij eventuele conflicten wilt doen.

Rond daarna de configuratiestappen af waarbij je de optie krijgt bestanden te filteren en wederom een schema te kiezen. Dit zijn belangrijke opties, verplicht zijn ze niet. Zodra de configuratie klaar is, klik je op Nu synchroniseren.

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.