De cloud is niet voor iedereen een succes gebleken. In diverse gevallen kan een nas fijner zijn voor de opslag van bestanden. Wat kun je eigenlijk allemaal met een nas? Wij leggen het voor je uit.

Een nas is eigenlijk een simpele pc die veelal draait op een variant van Linux. De primaire functie van een nas is het delen van bestanden. Omdat een nas tegenwoordig meer een mini-server is, is er nog veel meer mogelijk. Een nas is behalve voor jezelf ook te gebruiken met bijvoorbeeld je hele gezin. Je kunt voor iedere gebruiker een eigen gebruikersaccount aanmaken en ervoor zorgen dat gebruikers niet bij elkaars bestanden kunnen, en je kunt ook mappen aanmaken waar juist alle gezinsleden bij kunnen. Er zijn nas-apparaten in verschillende prijsklassen die zich onderscheiden op prestaties en functionaliteit.

Processor en RAM

Net als een computer bevat een nas een processor en RAM-geheugen. Gebruik je een nas voornamelijk voor het opslaan van bestanden en/of het streamen naar een beperkt aantal apparaten, dan zal een nas met een singlecore-processor en 512 MB RAM voldoen. Zelfs met 256 MB RAM kun je waarschijnlijk nog uit de voeten. Wil je echter streamen naar meerdere gebruikers tegelijkertijd, of de nas inzetten voor meerdere taken tegelijk zoals streamen, downloaden en foto's bekijken, dan is een exemplaar met een dualcore-processor en 1 GB RAM meer geschikt.

©PXimport

Aantal schijfposities

Nas-apparaten zijn er in uitvoeringen voor een verschillend aantal schrijven. Zo zijn er varianten voor één, twee, vier of vijf schijven. Uiteraard geldt min of meer dat hoe meer schijfposities de Nas biedt, hoe duurder het apparaat is en hoe meer je erop kunt opslaan. Daarnaast biedt een Nas met twee of meer schijven de mogelijkheid om de data te beschermen tegen het falen van een schijf middels RAID.

Voor thuisgebruik is een nas met twee schijfposities een goed compromis tussen prijs en mogelijkheden, al worden nas-systemen met vier schijfposities ook steeds populairder. Tegenwoordig zijn er nas'en te koop met een opslagcapaciteit van 4 TB. Je zou op een dualbay-NAS (twee schijven) dus 8 TB kwijt kunnen. Veel gebruikers kiezen voor de bescherming van RAID1, waardoor er 4 TB op past. Ga je de nas alleen maar gebruiken om minder belangrijke zaken als films en muziek te delen, dan kan een nas zonder deze beveiligingstechniek volstaan.

In dit artikel hebben we wat 2- en 4bay-nas'en getest. Sla dit artikel niet over als je een nas overweegt, want de aanschaf ervan kan door het enorme aanbod erg complex zijn. Hoewel een model voor vier schijven vrijwel altijd duurder is dan een NAS voor twee schijven, is de prijs per TB opslagcapaciteit die overblijft na RAID 1 (twee schijven) of RAID 5 (vier schijven) bij een model met vier schijven veel gunstiger. Ook kun je besluiten om niet direct alle vier schijfposities te vullen, zeker in combinatie met een slimme RAID-variant zoals Synology SHR. Zet je wensen dus vooral op een rijtje als je een nas wil kopen.  

Welke schijven?

Nas'en worden zowel met als zonder opslag verkocht. Kies je voor een lege nas-behuizing, dan zul je er zelf harde schijven bij moeten kopen. Je kunt in principe iedere SATA-schijf in een nas stoppen, maar het is verstandig om te controleren of een schijf op de compatibiliteitslijst van de nas staat. De nas-fabrikant heeft de harde schijf dan getest op een goede werking in combinatie met de nas. Zowel Western Digital als Seagate maken je het gelukkig eenvoudig een geschikte schijf te vinden.

Beide fabrikanten hebben een reeks harde schijven die speciaal bedoeld zijn voor gebruik in een nas en doorgaans op de genoemde compatibiliteitslijsten staan. Western Digital noemt zijn nas-schijven WD Red, bij Seagate moet je naar NAS HDD kijken. Ook HGST, een dochteronderneming van Western Digital, biedt nas-schijven onder de naam DeskStar NAS.

©PXimport

Usb-poorten

Bijna alle nas-apparaten zijn voorzien van één of meerdere usb-poorten. De goedkopere exemplaren hebben usb2.0-poorten terwijl de duurdere nas-apparaten zijn voorzien van snellere usb3.0-poorten. Usb-poorten kunnen gebruikt worden voor het aansluiten van usb-opslag zodat je een back-up kunt maken van de gegevens op de nas. Andersom kan vaak ook: je kunt gegevens van een usb-schijf of usb-stick eenvoudig naar een nas kopiëren. Daarnaast hebben veel nas-apparaten een ingebouwde printserver zodat je een usb-printer kunt delen met je netwerk. Als je deze mogelijkheid wilt gebruiken, controleer dan voor aanschaf of jouw usb-printer compatibel is met de printserver op de nas. In de praktijk werkt namelijk niet iedere usb-printer samen met iedere printserver. De luxere nas-apparaten bevatten naast de usb-poorten ook een eSATA-aansluiting, zodat een extra schijf nog veel sneller kan zijn.

©PXimport

Webinterface

Hoewel de meeste nas-apparaten draaien op een variant van Linux, zul je hier in de praktijk weinig mee te maken hebben. Een NAS beheer je net als een router via een webinterface. Je bereikt de interface via een IP-adres en de meeste fabrikanten leveren tooltjes mee die dit IP-adres automatisch voor je opsporen. Het is verstandig om je nas een vast IP-adres te geven, zodat je hem altijd eenvoudig kunt bereiken. De webinterfaces van nas-fabrikanten gaan steeds meer op complete besturingssystemen lijken. Je kunt via de webinterface de nas instellen, bestanden beheren en uitbreidingen installeren. Ook bevatten nas'en applicaties om films, muziek en foto's in de browser te bekijken.

©PXimport

Veel mogelijkheden

Iedere nas is geschikt voor het delen van bestanden en een DLNA-mediaserver is ook vrijwel altijd aanwezig, zodat je media gemakkelijk in je netwerk afspeelt. Wil je echter meer, dan kun je het beste kiezen voor een nas die je zelf kunt uitbreiden met nieuwe mogelijkheden. De voorlopers op dit gebied zijn Synology en QNAP, maar ook andere merken als Netgear, Thecus en ASUSTOR bieden ruime uitbreidingsmogelijkheden. Wij gaan kort in op de belangrijkste mogelijkheden van nas-apparaten.

Mediaserver

Een nas is een ideaal apparaat om een film- en muziekcollectie op te slaan. Vrijwel iedere nas bevat daarom een ingebouwde DLNA-mediaserver zodat je mediabestanden kunt streamen naar je mediaspeler of smart-tv. Ook spelcomputers, tablets en smartphones kunnen overweg met DLNA. Op meer geavanceerde nas-apparaten kun je aanvullende mediaservers zoals Plex installeren. Met een Plex Media Server kun je je favoriete films en series streamen op ieder scherm in huis. Het kost even wat tijd en moeite om je eigen server op te zetten, dus het loont om je in te lezen. In dit artikel gaan we aan de slag met Plex.

©PXimport

Downloaden

Vrijwel iedere nas kan zelf bestanden downloaden, wat erg handig is. BitTorrent wordt meestal ondersteund en meer geavanceerde nas'en ondersteunen ook het downloaden uit nieuwsgroepen. Op nas-apparaten die je kunt uitbreiden met packages voor extra functionaliteit (zoals de modellen van Synology en QNAP), kun je ook extra downloadprogramma's als SABnzbd, Sick Beard of Couchpotato installeren.

©PXimport

Foto's delen

Als je foto's op een nas zet, kun je iedereen toegang geven tot deze foto's via een gedeelde netwerkmap of DLNA. Sommige nas-apparaten bieden daarnaast een ingebouwde fotowebsite waarin foto's op een overzichtelijke manier gepresenteerd worden. Dat is niet alleen handig voor jezelf, het is ook ideaal om foto's aan andere mensen te laten zien.

©PXimport

Uitbreidingen

De meer geavanceerde nas'en van bijvoorbeeld Synology, QNAP, Netgear en ASUSTORE kun je zelf uitbreiden met extra mogelijkheden en toepassingen. Deze packages worden niet alleen door de nas-fabrikant zelf ontwikkeld, maar juist ook door de gebruikers zelf. De packages zijn te vinden op de websites va de betreffende merken.

©PXimport

Websites hosten

Op sommige nas-apparaten is het mogelijk om een website te hosten en kun je contentmanagementsystemen als WordPress, Drupal en Joomla! installeren. Je kunt een (test)website binnen je eigen netwerk aanbieden. Het is met een moderne nas ook relatief eenvoudig om het apparaat en dus de website via internet toegankelijk te maken.

©PXimport

Persoonlijke Cloud

Clouddiensten zijn erg populair doordat ze middels apps al je documenten en bestanden eenvoudig beschikbaar maken op al je apparatuur. Ook nas-fabrikanten springen in deze markt en bieden mogelijkheden en mobiele apps aan waarmee je een nas kunt gebruiken als een persoonlijks cloud. Wil je een eigen cloud, dan kun je onder andere terecht bij de nas-fabrikanten LaCie, Synology, QNAP en WD. 

In dit artikel leggen we uit hoe je je Synology-NAS kunt koppelen aan clouddiensten naar keuze, met behulp van Cloud Sync. Heb je geen nas van Synology maar wel van QNAP? Installeer hierop dan HBS 3 Hybrid Backup Sync. Deze app laat zich eenvoudig vanuit de App Center installeren.

©PXimport

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.