Nee, dit zijn geen nieuwe AirPods Pro, maar draadloze oortjes van Huawei. De headset zit bomvol techniek en dat merk je op meerdere manieren. Je leest er meer over in deze Huawei Freebuds Pro 2 review.

Zoals het een Chinese techfabrikant betaamt is er bij dit product niet subtiel afgekeken bij de concurrent. De Huawei FreeBuds Pro 2 moeten een alternatief zijn voor de Apple AirPods Pro en dat zie je: een wit ovalen oplaaddoosje en witte oortjes met dito rubber tipjes waarbij zwarte vlakken de geplaatst zijn over de microfoontjes en andere externe sensoren. Onderscheid is er wel te maken: het steeltje is vlak afgewerkt en herbergt het Huawei-logo.

Gelukkig zijn de oortjes ook in het grijs en blauw verkrijgbaar, kleuren die het imitatie-gevoel wegnemen.

©PXimport

©PXimport

Devialet

Zoals het Chinese techfabrikanten óók betaamt heeft Huawei de samenwerking gezocht met een gerenommeerd bedrijf wiens bedrijfsnaam ook op het product pronkt: Devialet. Dit Franse audiobedrijf is in 2007 opgericht en brengt hoogwaardige speakers en versterkers op de markt. De samenwerking is vooral op het gebied van audio-afstelling. Huawei ontwerpt en produceert de oortjes helemaal zelf. Vaak zijn dit soort samenwerkingen meer voor de marketing, maar een merk als Devialet zal niet zomaar de goede naam te grabbel gooien. Overigens zagen we deze samenwerking eerder ook al terug in de Huawei Sound Joy bluetooth-speaker.

En dat is te horen ook! De geluidskwaliteit en afstelling van de Huawei Freebuds Pro 2 is uitmuntend. Geluidsdetails die andere draadloze in-ears vaak missen zijn met deze oortjes opeens hoorbaar. Voor draadloze in-ears hebben ze dan ook een relatief breed geluidsbereik van 14 tot 48.000 hertz. Bovendien is de geluidsafstelling in balans, zodat het geluid opvallend helder klinkt. Vooral bij de middentonen. 

De lage bastonen zijn wat mild afgesteld, om zo juist het heldere gedetailleerde geluid te behouden zonder dat het overstemd wordt. Persoonlijk kan ik de geluidskwaliteit van de Freebuds Pro 2 beter waarderen dan die van de AirPods Pro.

Luisteren en spreken

De Freebuds Pro 2 hebben ook verschillende luistermodi: ruisonderdrukking (ANC), omgevingsgeluidmodus (ambient noise) en natuurlijk een gewone luistermodus. Hoewel de microfoons ervoor zorgen dat je prima verstaanbaar bent bij telefoongesprekken en (video)conferenties, merk je dat ze voor de luistermodi niet alles goed verwerken. De ruisonderdrukking filtert veel weg, maar lang niet alles. De ambient aware modus laat omgevingsgeluid goed door, maar het klinkt wel wat mechanisch. Geluiden uit de omgeving zijn lastig van elkaar te onderscheiden.

De luistermodi zijn niet slecht te noemen, maar ben je op zoek naar in-ears waarmee je je echt afsluit van de buitenwereld afsluit of hele gesprekken volgt terwijl je muziek luistert… Dan zijn er betere alternatieven.

LDAC-geneuzel

Er is echter een vervelende adder onder het gras als je de oortjes aan een Androidtoestel koppelt. Om de uitstekende geluidskwaliteit te kunnen benutten wordt de LDAC-bluetoothcodec gebruikt. Deze staat echter standaard uit en kun je alleen in de app inschakelen. Dat is vervelend omdat de app (met de verwarrende naam AI Life) niet in de Play Store staat, maar handmatig buiten de Play Store om gedownload moet worden als APK-bestand. Deze installatiemanier is niet aan te bevelen omdat het veiligheidsrisico’s meebrengt. Toch dringt Huawei de app op, door dit soort functies zo aan te bieden.

Vanwege het handelsembargo mag Huawei de app niet in de Play Store aanbieden. Gek genoeg heeft Huawei nog wel toegang tot de App store. Gebruik je een iPhone of iPad, dan kun je de oortjes gewoon koppelen en de app gebruiken. Alleen ondersteunt Apple geen LDAC en wordt er sowieso een andere codec gebruikt.

De app kun je verder onder meer gewoon gebruiken om een geluidsprofiel te kiezen of zelf met schuifjes aan de equalizer te zitten, de bediening in te stellen, afspeelmodi te configureren of de oortjes te updaten. Die bediening van de oortjes gebeurt door in het steeltje te knijpen, niet door op het oortje te tikken. In praktijk niet bepaald een betere bedieningsmogelijkheid.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Pasvorm

Er zit veel technologie in de Freebuds Pro 2. En dat merk je ook aan het gewicht, dat relatief hoog ligt en redelijk gecentreerd in de oortjes verwerkt zit. Ondanks dat is de pasvorm prima, mede dankzij de verwisselbare tipjes zodat je ze op maat afstelt. De oortjes draag je daardoor gerust langere tijd, maar zitten door de gewichtsverdeling niet heel stabiel als je beweegt. Dat maakt de Freebuds Pro 2 geschikt voor op het werk, onderweg of op de fiets… Maar ongeschikt voor sportieve activiteiten of andere situaties waarbij je veel beweegt. Overigens hoef je je geen zorgen te maken over een regenbui of een andere spat water, dankzij de IP54 rating.

Je kunt de oortjes lange tijd dragen vanwege de pasvorm, alleen niet vanwege de accuduur. Een volle accu houdt in dat je zo’n zes uur kunt luisteren zonder ruisonderdrukking. Ruim twee uur minder als je de ruisonderdrukking of omgevingsgeluid aan hebt.

Het oplaaddoosje kan de oortjes zo’n vijf keer volledig opladen. Het doosje zelf kun je opladen via de usb-c-poort of door deze draadloos op te laden.

©PXimport

Alternatieven voor de Huawei Freebuds Pro 2

De Huawei Freebuds Pro 2 blinken uit in de geluidskwaliteit, bepaald geen onbelangrijke eigenschap. In deze prijsklasse kun je momenteel geen beter klinkende oortjes krijgen. Zijn de accuduur en ruisonderdrukking echter belangrijke eigenschappen voor je, dan kun je ook kijken naar Galaxy Buds 2, de Jabra Elite 85t. De Sony Linkbuds S en Apple AirPods Pro bieden ook betere ruisonderdrukking en hebben een gelijkwaardige accuduur.

Conclusie: Huawei Freebuds Pro 2 kopen?

Waar veel Huawei-oortjes in beetje in de grijze middenmoot vielen, weten de Freebuds Pro 2 op te vallen qua geluidskwaliteit. Op alle andere vlakken, zoals de ruisonderdrukking en pasvorm, is alles zoals je verwacht. Het grote nadeel is de app en de manier waarop deze opgedrongen wordt voor Android-gebruikers.

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.