De Skullcandy Mod is een recent gelanceerd setje oordoppen dat voor 59,99 euro in de winkels ligt. Een goedkoop alternatief dus op het huidige aanbod, maar wat haal je hiervoor precies in huis? Dat gaan we ontdekken in de review van de Skullcandy Mod.

Skullcandy is een audiofabrikant die we hebben leren kennen als een prima speler binnen allerlei segmenten van de markt voor draadloze oordoppen en koptelefoons. Het bedrijf brengt geregeld nieuwe oordoppen uit, die allemaal net even een andere ervaring aanbieden. 

Het nieuwste setje, de Skullcandy Mod, is het goedkoopste pakket dat we tot nu toe testen. Met een prijs van 59,99 euro mag je de verwachtingen niet hoog spannen, maar dat betekent niet dat het bedrijf niets te bewijzen heeft. Wat biedt de Mod zoal aan voor dit bedrag?

©PXimport

©PXimport

Van goeden huize komen

Als aanbieder van oordoppen moet je van goeden huize komen. De concurrentie is moordend, waardoor verschillende functies – naast de audiokwaliteit – het verschil kunnen maken. De Skullcandy Mod beschikt over twee drivers van 6 millimeter, die een bereik hebben van 20Hz to 20kHz. Je koppelt het apparaat aan je smartphone of laptop via bluetooth 5.2 en speelt audio af in de codecs aac en sbc. Helaas is er geen ondersteuning voor (een vorm van) aptX. 

Een mooi aspect van de Skullcandy Mod is de ondersteuning voor Multipoint Pairing. Daarmee kun je de oordoppen aan twee apparaten tegelijkertijd koppelen. Zo kun je naar een video kijken op je laptop, terwijl niemand daar last van heeft. Word je ondertussen gebeld op je smartphone, dan neem je moeiteloos dat gesprek aan. 

De Skullcandy Mod wisselt dan automatisch van bron, terwijl je niet hoeft te klooien met loskoppelen en installeren. Een toffe en handige functie die we niet heel vaak tegenkomen in het lagere segment. Verder kan de Mod wat stof en water verdragen dankzij het ip55-certificaat; maar dat geldt niet voor het oplaaddoosje.

De oortjes biedt geen ruisonderdrukking aan, in welke vorm dan ook, waardoor het certificaat een beetje tegenvalt. Maar goed, hoe beter het certificaat, hoe hoger de prijs van het product – dat is dus een afweging die je maakt als fabrikant én consument. Het kan echter beter. 

Wat ook iets beter had gekund: de knopjes op de oordoppen. Je moet de knopjes behoorlijk hard indrukken om je muziek te bedienen, waardoor je ze echt je gehoorgang in drukt. Dat is niet comfortabel, terwijl de dopjes zelf wel lang comfortabel zitten.

©PXimport

©PXimport

De app biedt wat praktische opties aan

Alle bedieningsmogelijkheden vind je natuurlijk ook gewoon binnen de app aan (los van het feit dat je je muziek bedient via je favoriete dienst). Dus je bent niet afhankelijk van de fysieke knopjes, maar het is wel jammer dat dit zo moeizaam werkt. Binnen de app lees je meer over de opties. Ben je dus ergens niet mee bekend, dan legt Skullcandy heel duidelijk uit wat je ervan kunt verwachten en wat je ermee kunt doen. Dat maakt de producten van dit merk over het algemeen toegankelijk, ook voor mensen die wat minder tech savvy zijn.

Zo kun je bijvoorbeeld via de app de functies van de fysieke knoppen instellen, zien hoe het gesteld is met de accu in de oordopjes en de volume regelen. Daarnaast is er een zeer handige equalizer, waarmee je de audiokwaliteit aanpast. De app heeft drie vooraf ingestelde modi: muziek, film en podcast. Maar je kunt ook je eigen setup instellen. Waarschijnlijk maak je, net als de meeste mensen, een soort V-vorm, omdat dat in de meeste gevallen goed of beter klinkt. Maar wat je er ook mee wil bereiken: het kan via de app en je hoort meteen het resultaat van je werk.

Dan hebben we ook nog de Stay Aware-modus. Dit is een andere benaming voor een transparante modus. Omgevingsgeluiden worden versterkt wanneer je de functie activeert, waardoor je tijdens het sporten of wandelen altijd goed hoort wat er om je heen gebeurt. De oordoppen hebben geen actieve ruisonderdrukking, maar kunnen wel degelijk enkele geluiden buiten de deur houden wanneer je de modus uitschakelt. Verwacht geen wonderen, maar de ‘ruisonderdrukking’ die er is, is subtiel en kun je op sommige momenten echt wel waarderen.

©PXimport

©PXimport

Audiokwaliteit laat wat te wensen over

Eén van de belangrijkste kwaliteiten van een setje oordoppen is natuurlijk de audiokwaliteit. Nogmaals: voor minder dan zestig euro hoef je niet te verwachten dat je Sony of Apple evenaart. Wanneer je de Skullcandy Mod voor het eerst opstart, dan krijg je je muziek via de Music-stand te horen. Het geluid klink dan zowel hol als troebel, wat een vreemd effect oplevert. De baslaag klinkt redelijk dof, terwijl de hogere noten helemaal naar de achtergrond verdwijnen. Het lijkt op een ruimtelijk effect, maar dat is wellicht wat je brein ervan probeert te maken.

Als we eerlijk zijn, dan klinkt dat dus niet al te best. Schakel je over naar Movie, dan klinkt de audioweergave al wat beter. De bas is minder dof, maar ook niet heel erg aanwezig – vooral de hoge en middentonen – en de noten die er tussen vallen – komen veel helderder uit de verf. Maar ook hier missen we dat Skullcandy-karakter dat we kennen van de Push Active en Grind Fuel. Met de Custom-equalizer kun je een hoop problemen met het geluid oplossen. Bij ons klinkt het geluid inmiddels wat warmer en vooral heel helder. Zelfs de bas komt mooi naar voren.

De eerste indruk overtuigt dus niet. Maar na een beetje pielen met de equalizer komt er dus wel degelijk een mooi geluid uit de Skullcandy Mod. Heel veel opties zijn er verder niet qua geluid, dus je bent er ook niet uren zoet mee. Maar duidelijk is wel dat je de equalizer moet gebruiken om er fatsoenlijk geluid uit te kunnen krijgen. 

Tot slot nog even over de accu; de oordoppen bieden tot zeven uur luisterplezier aan. Stop je ze ondertussen in het doosje, dan rek je de luistertijd op naar 34 uur en dat is gewoon zeer respectabel. Opladen gaat via usb-c.

©PXimport

Skullcandy Mod – conclusie

Het is niet zo dat de Skullcandy Mod de beste set oordoppen is die het merk uitbrengt. Je kunt zelfs beargumenteren dat de audiokwaliteit ook enigszins tegenvalt voor de prijs-kwaliteitverhouding, zeker wanneer je vergelijkt met andere oordoppen. Zo biedt Anker met zijn Soundcore-lijn vaak uitgebreide, toegankelijk en kraakheldere oordoppen aan, die één of twee tientjes meer kosten. Maar qua functies kom je niet snel heel veel meer tegen binnen dit segment. En dat maakt de Mod toch op z’n minst de overweging waard in je zoektocht.

Je moet er wel rekening mee houden dat je even wat tijd moet besteden in de equalizer, want zonder die persoonlijke touch houd je het niet lang vol met deze oordoppen. De Skullcandy Mod zit overigens prima, gaat lekker lang mee en heeft een fijne app. Er zijn ook wat nadelen: het ip-certificaat valt wat tegen, de fysieke knopjes zijn moeilijk te bedienen en er is geen ruisonderdrukking. Ook is het doosje niet waterdicht. Dat zijn dus behoorlijk wat kanttekeningen, die ook weer niet zó vreemd zijn binnen dit marktsegment. 

Onderweg telt soms iedere gram, zeker als je veel reist. Voor wie niet houdt van een zware rugtas heeft HP de OmniBook 7 Aero. Deze laptop weegt nog geen kilogram, maar heeft toch een processor met 8 cores in combinatie met 32 GB RAM. Dat klinkt als een uitstekend product voor wie veel onderweg is. Of dat echt zo is? Wij hebben hem getest.

Natuurlijk wist ik dat de HP OmniBook 7 Aero ongeveer een kilogram weegt, maar toch was ik positief verrast toen ik hem uit de doos haalde. De OmniBook 7 Aero is zó licht dat het bijna een stuk speelgoed lijkt. Dat is gelukkig niet het geval, want de behuizing van een aluminium-magnesium-legering zit ondanks het geringe gewicht degelijk in elkaar. Het is daardoor een laptop die je zonder zorgen in je rugtas stopt, waarna je eigenlijk niet meer merkt dat je hem bij je hebt. Mijn eigen laptop is met 1,35 kilogram ook niet bijzonder zwaar, maar toch voel ik een duidelijk verschil als ik de OmniBook 7 Aero meeneem. Fijn als je dagelijks met de trein naar kantoor of studie gaat.

©Jeroen Boer - ID.nl

Waar ik ook blij van word, is dat HP ondanks de compacte behuizing toch in een fijne verzameling aansluitingen heeft voorzien. Natuurlijk wordt de basis tegenwoordig gedekt door usb-c en daarvan krijg je er twee die allebei geschikt zijn voor zowel laden als het aansluiten van een beeldscherm. Thuis of op kantoor kun je hem dus met één kabel aansluiten op je werkplek. Maar omdat je een lichte laptop waarschijnlijk juist onderweg gebruikt, is het fijn dat HP je ook twee normale usb-poorten, een HDMI-aansluiting en een headsetaansluiting geeft. Zo kun je hem ook gewoon gebruiken op plekken waar nog een oudere monitor of beamer staat en heb je ook voor een usb-stickje geen adapter nodig. Het enige dat een klein beetje jammer is, is dat de usb-c-poorten geen usb 4 ondersteunen terwijl de gebruikte processor dat op zich wel kan.

©Jeroen Boer - ID.nl

Lekker tikken

Als je het scherm openklapt, wordt het palmgedeelte in een lichte hoek gezet zodat je fijner kunt tikken. Dat is op de OmniBook sowieso geen straf. Het toetsenbord heeft een prettige aanslag met duidelijke feedback. Prettig, zeker als je net als ik veel met teksten werkt. Het toetsenbord ziet er met zijn grijze toetsen ook overzichtelijk uit en heeft toetsverlichting in twee helderheidsstanden. Een eigenschap die wat mij betreft vooral weer onderweg als je werkt op allerlei ongunstige locaties onmisbaar is. De touchpad met geïntegreerde fysieke knop laat zich eerder omschrijven als oké. Het geheel werkt op zich goed, maar voelt wel minder premium dan het uitstekende toetsenbord.

©Jeroen Boer - ID.nl

Geen last van spiegeling

Het 13,3inch-scherm maakt gebruik van een IPS-paneel en heeft een resolutie van 2560 × 1600 pixels. Hierdoor krijg je goede inkijkhoeken en een scherp beeld. Handig voor onderweg is dat HP het paneel mat heeft afgewerkt, zodat je geen last hebt van storende lichtinval. Ook de helderheid is voor veel omstandigheden hoog genoeg. Verder is het scherm niet heel bijzonder. Zo wordt er slechts een maximale verversingssnelheid van 60 Hz ondersteund, terwijl steeds meer duurdere laptops schermen met een hogere verversingssnelheid hebben. Dat heeft misschien ook iets met de accuduur te maken, iets waarover je verderop meer leest. Boven het scherm vind je een prima webcam die ook geschikt is voor inloggen met gezichtsherkenning via Windows Hello. Prettig is dat de webcam een schuifje heeft om de lens fysiek te bedekken; zo weet je zeker dat je niet bespied wordt.

©Jeroen Boer - ID.nl

Goede prestaties

Op papier stelt de configuratie met een Ryzen AI 7 350, 32 GB RAM en een 1TB-ssd niet teleur. Misschien is 32 GB RAM een beetje overdreven voor een laptop die zich niet laat omschrijven als workstation, maar het is voor een laptop waarvan je het geheugen niet kunt uitbreiden ook weer niet heel gek. Dit is wellicht juist het moment om nog even je slag te slaan voordat laptops met veel geheugen veel duurder worden. De opslag wordt verzorgd door een ssd van 1 TB die gewoon prima presteert. Het is een M.2-ssd die je eventueel kunt vervangen als je opslag tekort komt.

De Ryzen AI 7 350 combineert vier normale met vier energiezuinige cores en heeft een npu die voldoet aan de eisen voor een Copilot+-pc. Je krijgt dus alle extra AI-functies van Windows 11. De prestaties van de chip zijn goed en de laptop scoort een mooie 7527 punten in PCMark 10. Ook de score van 1975 en 12433 punten in CineBench R23 voor respectievelijk single-core- en multi-core-prestaties zijn voor een mobiele processor uitstekend. De prestaties kennen bovendien weinig verval als je de laptop langdurig aan het werk zet. Helaas verandert de koeling dan wel in een soort stofzuiger: de laptop laat goed van zich horen als je hem wat langer aan het werk zet. Bij lichte dingen als browsen of tekstverwerken is de laptop gelukkig wel stil.

©Jeroen Boer - ID.nl

Best wel kleine accu

Wanneer een laptop zo dun en licht mogelijk is, kan het bijna niet anders dan dat er ergens concessies gedaan zijn. Dat is in het geval van deze HP overduidelijk de accu, want een accu met een capaciteit van slechts 43 Wh is tegenwoordig wel heel magertjes. Toch wist de HP me positief te verrassen, want de werktijd bij alledaagse (kantoor)werkzaamheden is met zo'n 12 uur helemaal niet zo verkeerd. Natuurlijk zijn er genoeg laptops met een veel langere accuduur (waaronder de eveneens ook superlichte ASUS ZenBook A14), maar een echte dealbreaker is de werktijd ook weer niet.

©Jeroen Boer - ID.nl

En gamen?

De Ryzen AI 7 350 heeft een geïntegreerde AMD Radeon 860M-gpu en is volgens AMD ook geschikt voor gamen. Je kunt natuurlijk niet verwachten dat een geïntegreerde gpu echt topprestaties biedt. Een score van 2571 punten in 3D mark Time Spy is in ieder geval niet heel indrukwekkend. Ik heb Shadow of the Tomb Raider geïnstalleerd, een spel waarvan ik weet dat het inmiddels goed speelbaar is op een geïntegreerde gpu. Het is een spel van alweer zeven jaar oud, maar grafisch nog altijd mooi. Om op Full HD een beetje soepel te kunnen spelen, moest ik kiezen voor de voorinstelling Lowest waarmee je zo'n 54 fps haalt. Opvallend is dat er met AI-upscaler Intel XeSS niet significant meer frames gehaald worden. Jammer, want op andere laptops heb ik goede ervaringen met zulke AI-upscalers. Het hangt natuurlijk ook een beetje van het spel af en een titel met ondersteuning voor AMD's eigen FSR presteert misschien wel wat beter. De prestaties in Shadow of the Tomb Raider geven wel een goed beeld van de mogelijkheden. Voor soepel gamen zul je wat oudere spellen met lagere kwaliteitsinstellingen of esports-titels moeten spelen. Dit klinkt misschien teleurstellend, maar voor een dunne en lichte ultrabook zijn de prestaties helemaal niet zo verkeerd. 

Conclusie

De HP OmniBook 7 Aero is al met al een heel fijne laptop en dat komt voor een groot deel door het gewicht. Je moet hem dus ook vooral overwegen als je echt een lichte laptop wilt hebben. De laptop weegt nog geen kilo, waardoor je hem altijd makkelijk meeneemt. Ondanks het lage gewicht zijn de prestaties prima en kun je comfortabel werken. Over de stevigheid hoef je je geen zorgen te maken; de aluminium-magnesiumbehuizing is lekker degelijk. Natuurlijk heeft HP wel wat concessies moeten doen om dat lage gewicht te bereiken. Zo is de accucapaciteit niet heel indrukwekkend, al overleef je met 12 uur werktijd op zich wel een werkdag. Voor hetzelfde geld kun je zeker laptops kopen waar je langer op kunt werken, maar die wegen dan ook een stuk meer dan een kilo.

Sony zou overwegen de PlayStation 6 intern uit te stellen en de console pas ergens na 2028 uit te brengen.

Dat meent MST Financial-analist David Gibson via Sandstone Insights Japan. Hoewel de PlayStation 5 al meer dan vijf jaar beschikbaar is - de console kwam eind 2020 uit - is het volgens hem onwaarschijnlijk dat Sony de PlayStation 6 binnenkort uitbrengt.

"Sony verwacht dat de levenscyclus van de PlayStation 5 wordt verlengd, en dat de PlayStation 6-release langer op zich laat wachten dan de meesten voorspellen", zo stelt Gibson. Hij verwacht dat de nieuwe console pas ergens na 2028 uitkomt - op zijn vroegst dus in 2029.

PlayStation 6 is nog niet aangekondigd

Sony zelf heeft nog geen officiële releaseperiode gegeven voor de PlayStation 6. De console is immers nog niet officieel aangekondigd, al is het logisch dat het bedrijf achter de schermen al aan een opvolger van de PlayStation 5 werkt.

Eerder gingen er al wel geruchten over een PS6-release in 2027 of 2028, maar volgens bovengenoemde analyse wordt het dus pas later. Er gaan ook geruchten dat Sony twee apparaten wil uitbrengen: een traditionele console en een hybride versie die ook als handheld gebruikt kan worden - vergelijkbaar met de Nintendo Switch dus.

Reden voor vertraging

Een van de redenen voor een vertraagde komst van PlayStation 6 kunnen de alsmaar stijgende prijzen voor geheugen zijn. Prijzen van RAM (Random Access Memory) stijgen alsmaar doordat er massaal RAM nodig is om het alsmaar populairder wordende AI werkende te houden. RAM is echter nodig in spelcomputers.

De theorie is dat bedrijven nu hun plannen voor nieuwe consoles uitstellen, omdat de prijzen voor RAM zo hoog liggen. Dat zou immers betekenen dat men ook hogere prijzen voor nieuwe consoles moet vragen, en dat zou eventueel een negatief effect op het succes van deze consoles kunnen hebben.

Valkuil van uitstel

Het intern uitstellen van de PlayStation 6 - of andere consoles - kan echter een prijzige aangelegenheid zijn voor bedrijven. Sony heeft vele miljoenen dollars in de ontwikkeling van een nieuwe console gestoken en mogelijk de technologie die in deze console zit gekozen.

Door de PlayStation 6 uit te stellen, veroudert de technologie in de console ook, en komt het bedrijf voor een lastige keuze te staan: gooit Sony de vele miljoenen aan onderzoekskosten weg om nieuwe specificaties samen te stellen, of brengt het bedrijf op een later moment een console met ietwat achterhaalde specificaties uit?