De Skullcandy Mod is een recent gelanceerd setje oordoppen dat voor 59,99 euro in de winkels ligt. Een goedkoop alternatief dus op het huidige aanbod, maar wat haal je hiervoor precies in huis? Dat gaan we ontdekken in de review van de Skullcandy Mod.

Skullcandy is een audiofabrikant die we hebben leren kennen als een prima speler binnen allerlei segmenten van de markt voor draadloze oordoppen en koptelefoons. Het bedrijf brengt geregeld nieuwe oordoppen uit, die allemaal net even een andere ervaring aanbieden. 

Het nieuwste setje, de Skullcandy Mod, is het goedkoopste pakket dat we tot nu toe testen. Met een prijs van 59,99 euro mag je de verwachtingen niet hoog spannen, maar dat betekent niet dat het bedrijf niets te bewijzen heeft. Wat biedt de Mod zoal aan voor dit bedrag?

©PXimport

©PXimport

Van goeden huize komen

Als aanbieder van oordoppen moet je van goeden huize komen. De concurrentie is moordend, waardoor verschillende functies – naast de audiokwaliteit – het verschil kunnen maken. De Skullcandy Mod beschikt over twee drivers van 6 millimeter, die een bereik hebben van 20Hz to 20kHz. Je koppelt het apparaat aan je smartphone of laptop via bluetooth 5.2 en speelt audio af in de codecs aac en sbc. Helaas is er geen ondersteuning voor (een vorm van) aptX. 

Een mooi aspect van de Skullcandy Mod is de ondersteuning voor Multipoint Pairing. Daarmee kun je de oordoppen aan twee apparaten tegelijkertijd koppelen. Zo kun je naar een video kijken op je laptop, terwijl niemand daar last van heeft. Word je ondertussen gebeld op je smartphone, dan neem je moeiteloos dat gesprek aan. 

De Skullcandy Mod wisselt dan automatisch van bron, terwijl je niet hoeft te klooien met loskoppelen en installeren. Een toffe en handige functie die we niet heel vaak tegenkomen in het lagere segment. Verder kan de Mod wat stof en water verdragen dankzij het ip55-certificaat; maar dat geldt niet voor het oplaaddoosje.

De oortjes biedt geen ruisonderdrukking aan, in welke vorm dan ook, waardoor het certificaat een beetje tegenvalt. Maar goed, hoe beter het certificaat, hoe hoger de prijs van het product – dat is dus een afweging die je maakt als fabrikant én consument. Het kan echter beter. 

Wat ook iets beter had gekund: de knopjes op de oordoppen. Je moet de knopjes behoorlijk hard indrukken om je muziek te bedienen, waardoor je ze echt je gehoorgang in drukt. Dat is niet comfortabel, terwijl de dopjes zelf wel lang comfortabel zitten.

©PXimport

©PXimport

De app biedt wat praktische opties aan

Alle bedieningsmogelijkheden vind je natuurlijk ook gewoon binnen de app aan (los van het feit dat je je muziek bedient via je favoriete dienst). Dus je bent niet afhankelijk van de fysieke knopjes, maar het is wel jammer dat dit zo moeizaam werkt. Binnen de app lees je meer over de opties. Ben je dus ergens niet mee bekend, dan legt Skullcandy heel duidelijk uit wat je ervan kunt verwachten en wat je ermee kunt doen. Dat maakt de producten van dit merk over het algemeen toegankelijk, ook voor mensen die wat minder tech savvy zijn.

Zo kun je bijvoorbeeld via de app de functies van de fysieke knoppen instellen, zien hoe het gesteld is met de accu in de oordopjes en de volume regelen. Daarnaast is er een zeer handige equalizer, waarmee je de audiokwaliteit aanpast. De app heeft drie vooraf ingestelde modi: muziek, film en podcast. Maar je kunt ook je eigen setup instellen. Waarschijnlijk maak je, net als de meeste mensen, een soort V-vorm, omdat dat in de meeste gevallen goed of beter klinkt. Maar wat je er ook mee wil bereiken: het kan via de app en je hoort meteen het resultaat van je werk.

Dan hebben we ook nog de Stay Aware-modus. Dit is een andere benaming voor een transparante modus. Omgevingsgeluiden worden versterkt wanneer je de functie activeert, waardoor je tijdens het sporten of wandelen altijd goed hoort wat er om je heen gebeurt. De oordoppen hebben geen actieve ruisonderdrukking, maar kunnen wel degelijk enkele geluiden buiten de deur houden wanneer je de modus uitschakelt. Verwacht geen wonderen, maar de ‘ruisonderdrukking’ die er is, is subtiel en kun je op sommige momenten echt wel waarderen.

©PXimport

©PXimport

Audiokwaliteit laat wat te wensen over

Eén van de belangrijkste kwaliteiten van een setje oordoppen is natuurlijk de audiokwaliteit. Nogmaals: voor minder dan zestig euro hoef je niet te verwachten dat je Sony of Apple evenaart. Wanneer je de Skullcandy Mod voor het eerst opstart, dan krijg je je muziek via de Music-stand te horen. Het geluid klink dan zowel hol als troebel, wat een vreemd effect oplevert. De baslaag klinkt redelijk dof, terwijl de hogere noten helemaal naar de achtergrond verdwijnen. Het lijkt op een ruimtelijk effect, maar dat is wellicht wat je brein ervan probeert te maken.

Als we eerlijk zijn, dan klinkt dat dus niet al te best. Schakel je over naar Movie, dan klinkt de audioweergave al wat beter. De bas is minder dof, maar ook niet heel erg aanwezig – vooral de hoge en middentonen – en de noten die er tussen vallen – komen veel helderder uit de verf. Maar ook hier missen we dat Skullcandy-karakter dat we kennen van de Push Active en Grind Fuel. Met de Custom-equalizer kun je een hoop problemen met het geluid oplossen. Bij ons klinkt het geluid inmiddels wat warmer en vooral heel helder. Zelfs de bas komt mooi naar voren.

De eerste indruk overtuigt dus niet. Maar na een beetje pielen met de equalizer komt er dus wel degelijk een mooi geluid uit de Skullcandy Mod. Heel veel opties zijn er verder niet qua geluid, dus je bent er ook niet uren zoet mee. Maar duidelijk is wel dat je de equalizer moet gebruiken om er fatsoenlijk geluid uit te kunnen krijgen. 

Tot slot nog even over de accu; de oordoppen bieden tot zeven uur luisterplezier aan. Stop je ze ondertussen in het doosje, dan rek je de luistertijd op naar 34 uur en dat is gewoon zeer respectabel. Opladen gaat via usb-c.

©PXimport

Skullcandy Mod – conclusie

Het is niet zo dat de Skullcandy Mod de beste set oordoppen is die het merk uitbrengt. Je kunt zelfs beargumenteren dat de audiokwaliteit ook enigszins tegenvalt voor de prijs-kwaliteitverhouding, zeker wanneer je vergelijkt met andere oordoppen. Zo biedt Anker met zijn Soundcore-lijn vaak uitgebreide, toegankelijk en kraakheldere oordoppen aan, die één of twee tientjes meer kosten. Maar qua functies kom je niet snel heel veel meer tegen binnen dit segment. En dat maakt de Mod toch op z’n minst de overweging waard in je zoektocht.

Je moet er wel rekening mee houden dat je even wat tijd moet besteden in de equalizer, want zonder die persoonlijke touch houd je het niet lang vol met deze oordoppen. De Skullcandy Mod zit overigens prima, gaat lekker lang mee en heeft een fijne app. Er zijn ook wat nadelen: het ip-certificaat valt wat tegen, de fysieke knopjes zijn moeilijk te bedienen en er is geen ruisonderdrukking. Ook is het doosje niet waterdicht. Dat zijn dus behoorlijk wat kanttekeningen, die ook weer niet zó vreemd zijn binnen dit marktsegment. 

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.