ID.nl logo
Review: ASUS Zenfone 11 Ultra – Premiumtoestel met rustige look
© Wesley Akkerman
Huis

Review: ASUS Zenfone 11 Ultra – Premiumtoestel met rustige look

De ASUS Zenfone 11 Ultra deelt veel van dezelfde eigenschappen met de ASUS ROG Phone 8 Pro. Dat is wat ons betreft goed nieuws, omdat die gametelefoon een prima toestel is. De Zenfone 11 Ultra kun je daarom zien als een minder uitgesproken variant daarop.

Goed
Conclusie

Onderaan de streep laat de ASUS Zenfone 11 Ultra ons achter met twee duidelijke (gemengde) gevoelens. Enerzijds waarderen we dat de fabrikant de software zo kaal als mogelijk aanbiedt en dat het toestel zelf vrij is van onnodige of schreeuwerige ontwerpelementen. Houd je daarvan, dan past de Zenfone 11 Ultra bij je. Ook het scherm en de accu zijn pluspunten. Maar anderzijds begrijpen we ook wanneer je het design saai vindt. Tel daar een forse warmteontwikkeling en ondermaats updatebeleid bij op en dan worden we toch wat minder enthousiast.

Plus- en minpunten
  • Levendig oledscherm
  • Krachtige processor
  • Stijlvol ontwerp
  • Aanpassingsmogelijkheden software
  • Schiet prima kiekjes overdag
  • Karig updatebeleid
  • Toestel wordt snel warm
  • Camera kan nog beter

Jaarlijks brengt ASUS twee smartphones uit. Eén in de serie ROG Phone (waarvan de ROG Phone 8 Pro de recentste versie is) en de Zenfone. De ASUS Zenfone 11 Ultra is de nieuwste en heeft een prijskaartje vanaf 999 euro. Dat is niet goedkoop, maar ook niet zo duur als het vergelijkbare aanbod van bijvoorbeeld Samsung of Xiaomi. Je zou kunnen stellen dat het merk uit Taiwan meer de concurrentie aangaat met de OnePlus 12, die een adviesprijs van 949 euro heeft. Beide toestellen draaien op de Qualcomm Snapdragon 8 Gen 3-processor.

Die processor heeft 12 tot 16 GB werkgeheugen tot zijn beschikking en 256 tot 512 GB opslagruimte. De versie van 16/512GB kost je 100 euro meer, dan de 12/256GB-versie. Daarmee blijft ASUS qua prijs onder Samsung, Xiaomi en zijn eigen gametelefoon zitten.

De basisspecificaties zijn dus op topniveau, maar dat kunnen we niet helemaal zeggen van het ontwerp: hoewel we de strakke lijnen en de blauwe kleur achterop stijlvol vinden, oogt die vierkante cameramodule nogal achterhaald. Desondanks straalt het apparaat rust uit en dat waarderen we.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Groot helder scherm

Nu zijn we wel wat gewend van smartphonemakers, maar niet eerder beschikte de Zenfone-lijn over zo’n groot display. Dit is een amoledscherm van 6,78 inch met een resolutie van 1080 bij 2400 pixels. Hierdoor belandt het scherm qua pixeldichtheid onder de magische grens van 400 pixels per inch (388 ppi om precies te zijn), maar daar merk je gelukkig weinig van. Boven de 400 ppi merk je met het blote oog geen verschil meer op in kwaliteit. Ook hier is bewust gekozen voor een Full-HD+-scherm, zodat je als gebruiker langer met de accu kunt doen. Een hogere resolutie betekent immers een hoger energieverbruik.

De beeldverversing is met 144 hertz (in ondersteunde games) hoger dan op de S24 Ultra, maar lager dan ROG Phone 8 Pro. Dat is geen probleem. De huidige standaard van 120 hertz is meestal al overkill. Maar als je in hoge framerates wilt gamen op dit apparaat, dan kan dat.

De maximale helderheid bedraagt 2500 nits. Nu zul je daar niet snel aan zitten, maar dit houdt in dat je zelfs op de zonnigste dagen goed kunt zien wat er op dat prachtige, levendige en kleurrijke scherm gebeurt. Complimenten voor ASUS.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Zorgwekkende warmte-ontwikkeling

Qua prestaties presteert de ASUS Zenfone 11 Ultra niet anders dan andere toestellen met deze processor. Je zult bijna geen app of dienst tegenkomen die niet soepel draait op dit systeem. Maar toch zijn we er niet helemaal tevreden over en dat komt doordat het toestel, net als die ROG Phone 8, ontzettend heet wordt wanneer je er veel van vraagt (bijvoorbeeld tijdens het gamen). Je kunt de smartphone dan eigenlijk niet meer vasthouden. Dit moet bekend zijn bij ASUS en we hopen dat de fabrikant hier in de toekomst wat aan doet.

Vermoedelijk heeft ASUS het toestel niet goed geoptimaliseerd. Maar of dit een hard- of softwareprobleem is, kunnen we nu moeilijk zeggen. Het kan in elk geval gebeuren dat de ASUS Zenfone 11 Ultra zijn hoge prestaties niet constant volhoudt en dat die gedurende het gebruik meer energie nodig heeft om actief te blijven. Nu zit er een flinke accu in van 5500 mAh waar je anderhalve dag mee kunt doen, maar dan nog maken we er ons wat zorgen over. Opladen gaat met een maximaal vermogen van 65 watt; de batterij is binnen drie kwartier helemaal gevuld.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Toffe software, matig updatebeleid

Daarnaast plaatsen we nog altijd vraagtekens bij het softwarebeleid van ASUS. Begrijp ons niet verkeerd: een deel van dat beleid waarderen we enorm. Wanneer je het toestel instelt, dan krijg je de keuze voor een kale of aangepaste Android-ervaring. Wij hebben gekozen voor de eerste variant, waardoor de Android-ervaring ontdaan is van onnodige extra’s. Dat betekent niet dat er geen apps vooraf geïnstalleerd worden, maar dat aantal is zeer gering en kun je indien gewenst verwijderen. De interface, knoppen en indeling komen dicht in de buurt van de ervaring van een Pixel-toestel.

Het is daarom jammer om te zien dat ASUS slechts twee Android-upgrades en vier jaar beveiligingsupdates krijgt. Je betaalt een premiumprijs voor dit toestel, dan mag je ook minimaal een premiumsupport verwachten. Op dit vlak winnen Samsung en Google makkelijk van ASUS, die tot zeven jaar ondersteuning bieden op nieuwe smartphones. De ASUS Zenfone 11 Ultra draait gelukkig wel op Android 14, maar Android 16 is dus de laatste versie. Android 15 staat al om de hoek, waardoor het toestel dus al bijna op de helft van z’n upgrades zit.

ASUS biedt wel wat toffe softwarefuncties aan. Zo kun je met Twin Apps inloggen met twee accounts binnen één app. Daarnaast kun je de interface van het snelle menu aanpassen naar een ontwerp dat lijkt op die van Oppo en OnePlus, of het ouderwetse Android (voordat Google die pilvormige knoppen introduceerde). Verder zijn er nog wat AI-opties. Zo kun je achtergronden genereren en achtergrondgeluid voor telefoongesprekken verminderen. Daar blijft het echter bij (naast wat je kunt met Google Foto’s), waardoor de Zenfone dus wat achterloopt op de rest.

0,7x.
1x.
2x.
3x.

Verbeterde camera’s

Het camerasysteem achterop is precies hetzelfde als dat van de ROG Phone 8 Pro. Net als op de smartphones van OnePlus, zijn de camera’s nooit de sterkste punten geweest van ASUS-telefoons. Maar de ROG Phone 8-serie bewees eerder dat de fabrikant dit onderdeel serieuzer neemt dan eerst. Met een hoofdcamera van 50 megapixel, een telelens van 32 megapixel, een groothoeklens van 13 megapixel en een selfiecamera van 32 megapixel, schiet de ASUS Zenfone 11 Ultra in elk geval acceptabele kiekjes. De hoofdlens heeft daarnaast gimbalstabilisatie, waarmee je zorgeloos video’s maakt.

Over het algemeen ogen de foto’s trouw aan je omgeving, terwijl ze niet ontdaan zijn van kleur of enige bezieling. Het contrast is duidelijk en de fijnere details komen vaak goed naar voren. Het kan zijn dat sommige foto’s wat donkerder ogen dan je zou willen, maar qua scherpte en diepte hebben we weinig te klagen. Daarnaast zijn de beelden niet puntig of bijtend, en zelfs vrij zacht. En dat ziet er op een ander beeldscherm (bijvoorbeeld je pc) ook nog steeds mooi uit. Dit is echt niet de beste camera van dit moment, maar voor ASUS een mooie stap voorwaarts.

Portretmodus.
1x.
1x.

ASUS Zenfone 11 Ultra kopen?

Onderaan de streep laat de ASUS Zenfone 11 Ultra ons achter met twee duidelijke (gemengde) gevoelens. Enerzijds waarderen we dat de fabrikant de software zo kaal als mogelijk aanbiedt en dat het toestel zelf vrij is van onnodige of schreeuwerige ontwerpelementen. Houd je daarvan, dan past de Zenfone 11 Ultra bij je. Ook het scherm en de accu zijn pluspunten. Maar anderzijds begrijpen we ook wanneer je het design saai vindt. Tel daar een forse warmteontwikkeling en ondermaats updatebeleid bij op en dan worden we toch wat minder enthousiast.

▼ Volgende artikel
Review: Mario Tennis Fever is een leuke set
Huis

Review: Mario Tennis Fever is een leuke set

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Watch on YouTube

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Slide
Slide
Slide
Slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.

Goed
Conclusie

Mario Tennis Fever barst van de content. De vele personages, banen en rackets geven unieke, diepere lagen aan de gameplay en multiplayerpotjes gaan met grote glimlach en een berg vertier gespeeld worden. Jammer voor de wat volwassenere spelers dat die volgende laag diepgang nét niet geraakt wordt. Daarvoor is het singleplayeraanbod niet genoeg, de tegenstanders niet uitdagend genoeg en ontbreekt er hier en daar net wat finesse. Maar ga zo door, Nintendo. Mario Tennis Fever zit namelijk wél in de richting van die tijdloze Camelot-klassiekers waar we zo naar hunkeren.

Plus- en minpunten
  • Flinke hoeveelheid content en modi
  • Sterke basisgameplay
  • Uiteenlopende Fever-rackets
  • Nog altijd sterke multiplayer
  • Daagt je nooit écht uit
  • Diepgang niet eindeloos
▼ Volgende artikel
Waar voor je geld: 5 televisies van 65 inch voor minder dan 700 euro
© MG | ID.nl
Huis

Waar voor je geld: 5 televisies van 65 inch voor minder dan 700 euro

Heb je een grote woonkamer en ben je op zoek naar een nieuwe televisie? Een 65-inch model kan dan precies zijn wat je nodig hebt. Een lekker groot scherm zodat je alle details in je favoriete film of serie goed kunt zien. Op Kieskeurig.nl vonden we vijf mooie modellen voor minder dan 700 euro.

We kunnen eigenlijk niet meer zonder smart-tv. Het is immers nagenoeg de enige manier om streamingdiensten terug te kijken en dat is toch waarvoor een groot gedeelte van tv-eigenaren het toestel voor gebruikt. Het enige belangrijke is het formaat: past zo'n televisie wel in je woonkamer? Of is hij juist te klein?

Meet de afstand in centimeters van je zithoek tot de plek waar de 65 inch-tv komt te staan, gemeten vanaf ooghoogte. Deel deze afstand door 2,4 om te controleren of dit formaat geschikt is. Een 65 inch-televisie heeft een beelddiagonaal van ongeveer 165 cm. Dat betekent dat een comfortabele kijkafstand rond de 4 meter ligt (165 × 2,4 ≈ 396 cm). Zit je dus ongeveer 4 meter van het scherm, dan past een 65 inch-tv goed in jouw woonkamer.

TCL 65P69K - 2025

Voor wie een no-nonsense tv zoekt met een goede prijs-kwaliteitverhouding, zijn de tv's van TCL vrijwel altijd een goede keuze. Zo is ook de TCL 65P69K een uitstekende optie. Het 4K-beeld is scherp en helder en de tv is voorzien van Google TV. Dit besturingssysteem maakt het navigeren door apps en instellingen erg eenvoudig. Het ontwerp is eenvoudig maar modern en perfect voor wie een grote tv wil voor een kleine prijs, zonder lastige of ingewikkelde functies.

Jaar van introductie: 2025
Besturingssysteem: Google TV
Verversingssnelheid: 50Hz

Samsung UE65CU7020 - 2024

Deze Samsung uit 2024 is misschien niet super dun, maar met zijn strakke vormgeving misstaat hij absoluut niet in je woonkamer. Het Tizen-besturingssysteem is een sterk punt; het werkt heel soepel en de lay-out is overzichtelijk, waardoor je razendsnel schakelt tussen live-tv, streamingdiensten en je aangesloten apparaten. De UE65CU7020 tv heeft bovendien verschillende slimme functies die het gebruiksgemak verhogen. Kortom, een degelijke tv voor een mooie prijs.

Jaar van introductie: 2024
Besturingssysteem: Tizen
Verversingssnelheid: 50Hz

LG 65UA73006LA - 2025

Deze LG 65UA73006LA heeft een strak en minimalistisch ontwerp dat in veel interieurs past. Het 4K-beeldscherm levert duidelijke en gedetailleerde beelden, en het WebOS-besturingssysteem is een van de snelste en meest gebruiksvriendelijke platforms die er zijn. De Magic Remote, waarmee je gemakkelijk navigeert, draagt bij aan het gebruiksgemak. Hoewel hij misschien niet de nieuwste technologieën heeft, presteert deze tv uitstekend op de basisfuncties en is hij een prima keuze voor wie een betrouwbare en gebruiksvriendelijke televisie zoekt.

Jaar van introductie: 2025
Besturingssysteem: WebOS
Verversingssnelheid: 60Hz

Philips 65PUS8000 Ambilight - 2025

De Philips 65PUS8000 Ambilight is een zeer scherp geprijsde tv. De televisie is uitgerust met 4K UHD LED-technologie en het Philips Ambilight-systeem, wat een uniek en sfeervol element toevoegt aan de tv-ervaring. Dit model is een instapper in de 2025-lijn, maar levert desondanks goede prestaties. Het ontwerp is functioneel en de tv is niet zo dik dat hij storend is. De tv is eenvoudig in gebruik en richt zich op de essentie: een groot, helder beeld en de toegevoegde waarde van Ambilight.

Jaar van introductie: 2025
Besturingssysteem: Titan OS
Verversingssnelheid: 60Hz

Salora 65UA550 - 2023

Dit is een model uit 2023, maar nog volop te koop. Doordat hij ietsje ouder is, ligt de prijs ook een stuk lager dan de andere tv's die hier worden besproken. De Salora 65UA550 is een 65-inch Ultra HD smart-tv die een degelijke set functies biedt voor een scherpe prijs. Het toestel draait op Android TV, waardoor je toegang hebt tot veel apps en alle streamingdiensten. Met drie HDMI 2.1-poorten is de tv ook geschikt voor het aansluiten van moderne apparaten zoals gameconsoles en mediaboxen. Het geluid wordt verzorgd door twee 12W-luidsprekers met ondersteuning voor Dolby Atmos. Daarnaast is er een ingebouwde Google Chromecast voor eenvoudig streamen van content. Kortom, een veelzijdige en betaalbare optie voor wie op zoek is naar een groot 4K-scherm.

Jaar van introductie: 2023
Besturingssysteem: Android TV
Verversingssnelheid: 50Hz