Huawei heeft de P40 en P40 Pro aangekondigd, twee high-end smartphones zonder Google-certificering. De Huawei P40 prijs bedraagt 799 euro, terwijl de grotere en betere Pro-variant een adviesprijs van 999 euro krijgt. De P40 Lite en P40 Pro+ komen hier ook op de markt.

De P40 en P40 Pro zijn vanaf 7 april te koop in Nederland in de kleuren zilver (Silver Frost) en zwart (Blush gold Black). Vanaf die datum is ook de P40 Lite te koop. Dit midrangemodel kost 299 euro en komt in het zwart (Midnight Black) of groen (Crush Green). Huawei presenteerde ook een P40 Pro+ met nog krachtigere hardware. Deze smartphone verschijnt pas in juni in Nederland en gaat 1399 euro kosten.

Wie de P40 of P40 Pro tussen 7 april en 3 mei koopt, krijgt een gratis setje Huawei FreeBuds 3-draadloze oordopjes cadeau. Deze oordopjes kosten los zo'n 150 euro. Huawei geeft vroege beslissers ook 50GB opslagruimte cadeau voor zijn Huawei Cloud-dienst, een alternatief voor Microsoft OneDrive, Google Drive en Apple iCloud.

Scherm, accu en opladen

Net als de P30 en P30 Pro van vorig jaar verschillen de P40 en P40 Pro op diverse vlakken. Zo heeft de P40 een 6,1-inch full-hd oled-scherm met 60Hz-ververssnelheid, terwijl het full-hd oled-display van de Pro-versie 6,58-inch meet en een 90Hz-ververssnelheid toont. De hogere ververssnelheid levert vloeiender, rustiger beeld maar drukt ook meer op de accuduur. Daarom beschikt de P40 Pro over een grotere 4200 mAh-accu en zit er een 3800 mAh-accu in de reguliere P40. Waar de Pro-variant via een usb-c-kabel oplaadt met een vermogen van 40W, gaat de P40 niet verder dan 22,5W. De P40 Pro kan ook draadloos opladen met 40W; sneller dan alle andere smartphones. Draadloos opladen ontbreekt op de reguliere P40.

©PXimport

Selfiecamera's

De smartphones zijn gemaakt van glas en aluminium en missen een 3,5mm-hoofdtelefoonaansluiting. De P40 is IP53 spatwaterbestendig, terwijl de Pro-versie dankzij zijn IP68-certificering volledig water- en stofdicht is.

In het scherm van de P40 en P40 Pro zit links een breed gat voor de selfiecamera. Op de P40 gaat hier een 32 megapixel achter schuil, maar de P40 Pro vult die aan met een dieptesensor en infraroodsensor. Dit toestel biedt daarom veilige 3D-gezichtsbeveiliging.

5G-internet

Beide smartphones draaien op een Kirin 990-processor en ondersteunen 5G-internet. Nederlandse providers lanceren naar verwachting in de zomer hun 5G-netwerken. De P40-modellen hebben 8GB werkgeheugen, ondersteunen dual-sim én e-sim. Het opslaggeheugen kun je uitbreiden via een NM-kaartje. In de P40 zit 128GB opslaggeheugen, in de P40 Pro is dit 256GB.

Huawei P40 (Pro) heeft zoomcamera

Op cameragebied verschillen de smartphones ook. De P40 heeft een 50 megapixel hoofdcamera, een 16 megapixel groothoeklens en een 8 megapixel zoomcamera. De P40 Pro gebruikt dezelfde hoofdcamera, maar met optische beeldstabilisatie voor betere foto’s. Het toestel heeft een 40 megapixel groothoeklens en een 13 megapixel periscoopcamera voor meer zoom. Huawei belooft op de P40 drie keer zoom zonder kwaliteitsverlies en liefst tien keer op de Pro-uitvoering.

Geen Google-certificering: dit merk je

Noemenswaardig is dat de P40 en P40 Pro niet door Google gecertificeerd zijn. Google mag dit namelijk niet doen omdat Huawei op een sanctielijst van de Amerikaanse overheid staat. Het gebrek aan die certificering betekent dat de P40 (Pro) zonder Google-apps komt. Diensten als Maps, YouTube, Gmail en de Play Store-appwinkel zijn niet op de Huawei-telefoon geïnstalleerd en kunnen alleen via onbetrouwbare omwegen gedownload worden. Google en Huawei raden dit met klem af. Niet alleen Google-apps ontbreken; Google’s software voor beveiliging en andere diensten is ook afwezig. Veel populaire Android-apps en -games zijn ontwikkeld met deze software in het achterhoofd en werken niet tot nauwelijks op een smartphone zonder. Dit kunnen we uit eigen ervaring zeggen omdat we onlangs de Honor 9X Pro en Huawei Mate 30 Pro getest hebben, toestellen die ook geen Google-certificering dragen.

©PXimport

Huawei probeert de ontbrekende Google-diensten te compenseren met een eigen appwinkel (AppGallery), maar die bevat nog maar een fractie van de apps uit de Play Store. Een deel van de in Nederland populaire apps werkt bovendien nog niet goed. Ontwikkelaars krijgen van Huawei ondersteuning om dit te verhelpen – een proces dat tijd nodig heeft. Huawei raadt gebruikers aan Google-apps en niet-werkende apps te gebruiken als website, bijvoorbeeld youtube.com.

De P40-serie draait op een open versie vanAndroid 10 met de EMUI 10-schil van Huawei. Het is nog niet duidelijk hoe Huawei – zonder hulp van Google – tijdig en langdurig Android-updates wil uitbrengen.

Computer!Totaal publiceert binnenkort een uitgebreide review van de Huawei P40 Pro.

P40 Lite en P40 Pro+

Huawei maakt ook bekend dat de P40 Lite in Nederland uitkomt. Deze smartphone werd al in februari aangekondigd en heeft een 6,4-inch full-hd-scherm, vier camera's achterop en 6GB werkgeheugen. Het opslaggeheugen meet 128GB. De 4200 mAh-accu laadt via de 40W-stekker binnen dertig minuten van nul naar zeventig procent, aldus Huawei. Ook dit toestel mist een Google-certificering.

De nieuwe P40 Pro+ verschijnt pas in juni, maar Huawei deelt wel alvast details van de smartphone. In essentie is de P40 Pro+ identiek aan de P40 Pro, met enkele verschillen. Zo laadt de accu sneller op, heeft het toestel een extra zoomcamera voor totaal tien keer optische zoom (vijf keer op de P40 Pro) en is het opslaggeheugen dubbel zo groot: 512GB in plaats van 256GB.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.