Huawei heeft de P40 en P40 Pro aangekondigd, twee high-end smartphones zonder Google-certificering. De Huawei P40 prijs bedraagt 799 euro, terwijl de grotere en betere Pro-variant een adviesprijs van 999 euro krijgt. De P40 Lite en P40 Pro+ komen hier ook op de markt.

De P40 en P40 Pro zijn vanaf 7 april te koop in Nederland in de kleuren zilver (Silver Frost) en zwart (Blush gold Black). Vanaf die datum is ook de P40 Lite te koop. Dit midrangemodel kost 299 euro en komt in het zwart (Midnight Black) of groen (Crush Green). Huawei presenteerde ook een P40 Pro+ met nog krachtigere hardware. Deze smartphone verschijnt pas in juni in Nederland en gaat 1399 euro kosten.

Wie de P40 of P40 Pro tussen 7 april en 3 mei koopt, krijgt een gratis setje Huawei FreeBuds 3-draadloze oordopjes cadeau. Deze oordopjes kosten los zo'n 150 euro. Huawei geeft vroege beslissers ook 50GB opslagruimte cadeau voor zijn Huawei Cloud-dienst, een alternatief voor Microsoft OneDrive, Google Drive en Apple iCloud.

Scherm, accu en opladen

Net als de P30 en P30 Pro van vorig jaar verschillen de P40 en P40 Pro op diverse vlakken. Zo heeft de P40 een 6,1-inch full-hd oled-scherm met 60Hz-ververssnelheid, terwijl het full-hd oled-display van de Pro-versie 6,58-inch meet en een 90Hz-ververssnelheid toont. De hogere ververssnelheid levert vloeiender, rustiger beeld maar drukt ook meer op de accuduur. Daarom beschikt de P40 Pro over een grotere 4200 mAh-accu en zit er een 3800 mAh-accu in de reguliere P40. Waar de Pro-variant via een usb-c-kabel oplaadt met een vermogen van 40W, gaat de P40 niet verder dan 22,5W. De P40 Pro kan ook draadloos opladen met 40W; sneller dan alle andere smartphones. Draadloos opladen ontbreekt op de reguliere P40.

©PXimport

Selfiecamera's

De smartphones zijn gemaakt van glas en aluminium en missen een 3,5mm-hoofdtelefoonaansluiting. De P40 is IP53 spatwaterbestendig, terwijl de Pro-versie dankzij zijn IP68-certificering volledig water- en stofdicht is.

In het scherm van de P40 en P40 Pro zit links een breed gat voor de selfiecamera. Op de P40 gaat hier een 32 megapixel achter schuil, maar de P40 Pro vult die aan met een dieptesensor en infraroodsensor. Dit toestel biedt daarom veilige 3D-gezichtsbeveiliging.

5G-internet

Beide smartphones draaien op een Kirin 990-processor en ondersteunen 5G-internet. Nederlandse providers lanceren naar verwachting in de zomer hun 5G-netwerken. De P40-modellen hebben 8GB werkgeheugen, ondersteunen dual-sim én e-sim. Het opslaggeheugen kun je uitbreiden via een NM-kaartje. In de P40 zit 128GB opslaggeheugen, in de P40 Pro is dit 256GB.

Huawei P40 (Pro) heeft zoomcamera

Op cameragebied verschillen de smartphones ook. De P40 heeft een 50 megapixel hoofdcamera, een 16 megapixel groothoeklens en een 8 megapixel zoomcamera. De P40 Pro gebruikt dezelfde hoofdcamera, maar met optische beeldstabilisatie voor betere foto’s. Het toestel heeft een 40 megapixel groothoeklens en een 13 megapixel periscoopcamera voor meer zoom. Huawei belooft op de P40 drie keer zoom zonder kwaliteitsverlies en liefst tien keer op de Pro-uitvoering.

Geen Google-certificering: dit merk je

Noemenswaardig is dat de P40 en P40 Pro niet door Google gecertificeerd zijn. Google mag dit namelijk niet doen omdat Huawei op een sanctielijst van de Amerikaanse overheid staat. Het gebrek aan die certificering betekent dat de P40 (Pro) zonder Google-apps komt. Diensten als Maps, YouTube, Gmail en de Play Store-appwinkel zijn niet op de Huawei-telefoon geïnstalleerd en kunnen alleen via onbetrouwbare omwegen gedownload worden. Google en Huawei raden dit met klem af. Niet alleen Google-apps ontbreken; Google’s software voor beveiliging en andere diensten is ook afwezig. Veel populaire Android-apps en -games zijn ontwikkeld met deze software in het achterhoofd en werken niet tot nauwelijks op een smartphone zonder. Dit kunnen we uit eigen ervaring zeggen omdat we onlangs de Honor 9X Pro en Huawei Mate 30 Pro getest hebben, toestellen die ook geen Google-certificering dragen.

©PXimport

Huawei probeert de ontbrekende Google-diensten te compenseren met een eigen appwinkel (AppGallery), maar die bevat nog maar een fractie van de apps uit de Play Store. Een deel van de in Nederland populaire apps werkt bovendien nog niet goed. Ontwikkelaars krijgen van Huawei ondersteuning om dit te verhelpen – een proces dat tijd nodig heeft. Huawei raadt gebruikers aan Google-apps en niet-werkende apps te gebruiken als website, bijvoorbeeld youtube.com.

De P40-serie draait op een open versie vanAndroid 10 met de EMUI 10-schil van Huawei. Het is nog niet duidelijk hoe Huawei – zonder hulp van Google – tijdig en langdurig Android-updates wil uitbrengen.

Computer!Totaal publiceert binnenkort een uitgebreide review van de Huawei P40 Pro.

P40 Lite en P40 Pro+

Huawei maakt ook bekend dat de P40 Lite in Nederland uitkomt. Deze smartphone werd al in februari aangekondigd en heeft een 6,4-inch full-hd-scherm, vier camera's achterop en 6GB werkgeheugen. Het opslaggeheugen meet 128GB. De 4200 mAh-accu laadt via de 40W-stekker binnen dertig minuten van nul naar zeventig procent, aldus Huawei. Ook dit toestel mist een Google-certificering.

De nieuwe P40 Pro+ verschijnt pas in juni, maar Huawei deelt wel alvast details van de smartphone. In essentie is de P40 Pro+ identiek aan de P40 Pro, met enkele verschillen. Zo laadt de accu sneller op, heeft het toestel een extra zoomcamera voor totaal tien keer optische zoom (vijf keer op de P40 Pro) en is het opslaggeheugen dubbel zo groot: 512GB in plaats van 256GB.

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Previous slideNext slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.

Heb je een grote woonkamer en ben je op zoek naar een nieuwe televisie? Een 65-inch model kan dan precies zijn wat je nodig hebt. Een lekker groot scherm zodat je alle details in je favoriete film of serie goed kunt zien. Op Kieskeurig.nl vonden we vijf mooie modellen voor minder dan 700 euro.

We kunnen eigenlijk niet meer zonder smart-tv. Het is immers nagenoeg de enige manier om streamingdiensten terug te kijken en dat is toch waarvoor een groot gedeelte van tv-eigenaren het toestel voor gebruikt. Het enige belangrijke is het formaat: past zo'n televisie wel in je woonkamer? Of is hij juist te klein?

Meet de afstand in centimeters van je zithoek tot de plek waar de 65 inch-tv komt te staan, gemeten vanaf ooghoogte. Deel deze afstand door 2,4 om te controleren of dit formaat geschikt is. Een 65 inch-televisie heeft een beelddiagonaal van ongeveer 165 cm. Dat betekent dat een comfortabele kijkafstand rond de 4 meter ligt (165 × 2,4 ≈ 396 cm). Zit je dus ongeveer 4 meter van het scherm, dan past een 65 inch-tv goed in jouw woonkamer.

TCL 65P69K - 2025

Voor wie een no-nonsense tv zoekt met een goede prijs-kwaliteitverhouding, zijn de tv's van TCL vrijwel altijd een goede keuze. Zo is ook de TCL 65P69K een uitstekende optie. Het 4K-beeld is scherp en helder en de tv is voorzien van Google TV. Dit besturingssysteem maakt het navigeren door apps en instellingen erg eenvoudig. Het ontwerp is eenvoudig maar modern en perfect voor wie een grote tv wil voor een kleine prijs, zonder lastige of ingewikkelde functies.

Jaar van introductie: 2025
Besturingssysteem: Google TV
Verversingssnelheid: 50Hz

Samsung UE65CU7020 - 2024

Deze Samsung uit 2024 is misschien niet super dun, maar met zijn strakke vormgeving misstaat hij absoluut niet in je woonkamer. Het Tizen-besturingssysteem is een sterk punt; het werkt heel soepel en de lay-out is overzichtelijk, waardoor je razendsnel schakelt tussen live-tv, streamingdiensten en je aangesloten apparaten. De UE65CU7020 tv heeft bovendien verschillende slimme functies die het gebruiksgemak verhogen. Kortom, een degelijke tv voor een mooie prijs.

Jaar van introductie: 2024
Besturingssysteem: Tizen
Verversingssnelheid: 50Hz

LG 65UA73006LA - 2025

Deze LG 65UA73006LA heeft een strak en minimalistisch ontwerp dat in veel interieurs past. Het 4K-beeldscherm levert duidelijke en gedetailleerde beelden, en het WebOS-besturingssysteem is een van de snelste en meest gebruiksvriendelijke platforms die er zijn. De Magic Remote, waarmee je gemakkelijk navigeert, draagt bij aan het gebruiksgemak. Hoewel hij misschien niet de nieuwste technologieën heeft, presteert deze tv uitstekend op de basisfuncties en is hij een prima keuze voor wie een betrouwbare en gebruiksvriendelijke televisie zoekt.

Jaar van introductie: 2025
Besturingssysteem: WebOS
Verversingssnelheid: 60Hz

Philips 65PUS8000 Ambilight - 2025

De Philips 65PUS8000 Ambilight is een zeer scherp geprijsde tv. De televisie is uitgerust met 4K UHD LED-technologie en het Philips Ambilight-systeem, wat een uniek en sfeervol element toevoegt aan de tv-ervaring. Dit model is een instapper in de 2025-lijn, maar levert desondanks goede prestaties. Het ontwerp is functioneel en de tv is niet zo dik dat hij storend is. De tv is eenvoudig in gebruik en richt zich op de essentie: een groot, helder beeld en de toegevoegde waarde van Ambilight.

Jaar van introductie: 2025
Besturingssysteem: Titan OS
Verversingssnelheid: 60Hz

Salora 65UA550 - 2023

Dit is een model uit 2023, maar nog volop te koop. Doordat hij ietsje ouder is, ligt de prijs ook een stuk lager dan de andere tv's die hier worden besproken. De Salora 65UA550 is een 65-inch Ultra HD smart-tv die een degelijke set functies biedt voor een scherpe prijs. Het toestel draait op Android TV, waardoor je toegang hebt tot veel apps en alle streamingdiensten. Met drie HDMI 2.1-poorten is de tv ook geschikt voor het aansluiten van moderne apparaten zoals gameconsoles en mediaboxen. Het geluid wordt verzorgd door twee 12W-luidsprekers met ondersteuning voor Dolby Atmos. Daarnaast is er een ingebouwde Google Chromecast voor eenvoudig streamen van content. Kortom, een veelzijdige en betaalbare optie voor wie op zoek is naar een groot 4K-scherm.

Jaar van introductie: 2023
Besturingssysteem: Android TV
Verversingssnelheid: 50Hz