Steevast lees je het in reviews van Huawei smartphones: het zijn prachtige smartphones, vaak ook voor een aantrekkelijke prijs. Maar op het gebied van software en iedere Huawei-update gaat het vaak mis, omdat Android met Huawei's EMUI niet ten goede wordt aangepast door de Chinezen. Maar er speelt meer.

Afgelopen voorjaar verscheen de Huawei P20-serie, bestaande uit de Huawei P20, de P20 Lite en het absolute topmodel P20 Pro. Deze laatste is een fraai toestel, met een prachtig beeldscherm, krachtige specificaties en een driedubbele camera aan de achterzijde die zich kan meten met de allerbeste smartphone-camera’s. Ondanks de prachtige hardware kan ik de toestellen niet van harte aanbevelen, omdat de Android-skin eerder achteruit gaat dan vooruit.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Emui

De P20-serie kwam met de versie 8 van EMUI, de naam van de Androidskin die Huawei op z’n smartphones installeert. Omdat Android open source is, kunnen fabrikanten flink sleutelen aan het besturingssysteem om zich te differentiëren met andere fabrikanten. Maar ook hobbyisten kunnen knutselen om een andere Androidversie op hun toestel te zetten, zogeheten ROMs. Bekende voorbeelden zijn LineageOS, Resurrection Remix OS en Paranoid Android.

Huawei past Android tot in de kleine details aan, maar meestal niet ten goede. Dat er bloatware op te vinden is in de vorm van onnodige virusscanners en optimalisatie-apps, reclame-apps, games en allerlei Huawei-diensten is te verwachten, dat doen andere fabrikanten helaas ook veelvuldig. Huawei’s EMUI valt echter negatief op, door de vele knullige spelfouten, regels die niet uitlijnen en een verouderd ogend uiterlijk dat iets te overduidelijk is afgekeken van Apple’s iOS. Daar valt op zich prima mee te werken, en als het niet bevalt installeer je een andere launcher, zoals Nova Launcher: Android biedt immers voor gebruikers ook gewoon deze vrijheid.

Zorgelijk

Waar het zorgelijker wordt is dat Huawei met EMUI aan de stoelpoten van Android’s vrijheden zaagt. Deze zorgelijke ontwikkeling werd al een paar jaar geleden ingezet, toen Huawei de mogelijkheid voor een alternatieve launcher verstopte in de instellingen en gebruikers geheel ten onrechte waarschuwt als ze de standaardlauncher daadwerkelijk veranderen.

Met de komst van EMUI 8, dat op de P20 smartphones te vinden is, heeft Huawei flink ingezet op accuduur. Die is ook behoorlijk geoptimaliseerd, waardoor een lange accuduur wel goed zit. Maar ook dit komt met een prijs: veel achtergrondprocessen worden afgekapt, waaronder processen die je liever laat draaien, zoals een actieve VPN-verbinding of wachtwoordmanager. In de opties lijk je de mogelijkheid te hebben hieraan te kunnen sleutelen, maar in praktijk worden deze apps op de achtergrond nog altijd afgesloten. Dit rigoureuze afsluitbeleid heeft er zelfs voor gezorgd dat de ontwikkelaars van de bekende mediaspeler VLC hun app niet meer beschikbaar stellen in de Play Store voor Huawei-toestellen.

Geen vrijheid

Gevorderde gebruikers, die graag het toestel willen voorzien van een andere ROM om geen last te hebben van deze minpunten en wel te genieten van de krachtige Huawei-smartphones worden ook de pas afgesneden. Huawei voorziet niet meer in de mogelijkheid het toestel te unlocken (wat moet gebeuren voordat je een ROM installeert). Een update die Huawei deze zomer heeft verspreid frustreert zelfs ontwikkelaars van Magisk, een programma dat wordt gebruikt voor het unlocken en rooten van Huawei-smartphones. Deze ontwikkelaars kwamen na de update opeens met een niet-werkend toestel te zitten.

Ondersteuning

Deze zorgelijke ontwikkelingen vinden plaats in een ongelukkige tijdsperiode. In verschillende landen, zoals in de VS, het Verenigd Koninkrijk en zelfs in Nederland, worden recentelijk Huawei-smartphones geweerd vanwege privacy-zorgen rondom de Chinese fabrikant. Wie deze zorgen deelt heeft geen andere mogelijkheid meer dan z’n Huawei-smartphone om te ruilen voor een smartphone van een andere fabrikant.

Ook heeft Huawei een zeer matige reputatie als het aankomt op de ondersteuning van Android met versie- en beveiligingsupdates. Door de vrijheid weg te nemen voor gebruikers om de Android zelf te beheren met geïnstalleerde ROMs, ben je volledig afhankelijk van de ondersteuning van Huawei zelf. Die dus tot nu toe te wensen overlaat.

Weet waar je aan begint

Zijn Huawei smartphones af te raden? Zeker niet voor wie watertandt voor de uitmuntende accuduur, fraaie camera’s, bouwkwaliteit, aantrekkelijke prijzen en krachtige hardware waar Huawei smartphones vaak van voorzien zijn, en minder waarde hecht aan de software. Wees er echter van bewust dat er grote zorgen zijn rondom Huawei: Emui, het updatebeleid en privacyzorgen vanuit overheden.

©PXimport

Toekomst

Het lijkt er helaas op dat het probleem met Emui eerder verergert dan verbetert, vooral in de zomermaanden van 2018 stapelde negatieve berichtgeving over Emui zich op. Toch zijn er lichtpuntjes. Op dit moment wordt er bij Huawei hard gewerkt aan Emui 9, dat in oktober verschijnt op nieuwe Mate 20-smartphones. Wellicht weet Huawei plooien glad te strijken. Ook heeft Google met Android 8.0 Oreo iets nieuws ingebouwd: Treble. Dit zorgt ervoor dat toekomstige updates sneller en makkelijker kunnen worden uitgerold, waardoor Huawei alle mogelijkheid heeft om z’n reputatie aangaande het updatebeleid te verbeteren. Ook begint Google’s Android One programma steeds beter aan te slaan. Wie weet kiest Huawei er in de toekomst voor om enkele smartphones met Android One uit te brengen, om meer uit de prachtige smartphones te halen en privacy- en updatezorgen bij gebruikers weg te nemen.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.