De Huawei P20 Lite is de goedkoopste smartphone uit de P20-serie. Net als de andere twee toestellen oogt het toestel erg luxe, je zou niet zeggen dat hij in hij rond de 300 euro kost. Is de smartphone ook de aanschaf waard?

De Huawei P20-serie bestaat uit de gewone Huawei P20, de luxe P20 Pro en de budgetuitvoering P20 Lite. Deze Lite-uitvoering heeft dezelfde chique uitstraling als de andere twee P20’s. Het toestel is van metaal en glas, aan de voorkant zit ook een inkeping (notch) in een groot scherm met dunne randen en aan de achterkant zelfs een dubbele camera. De bouwkwaliteit is prima, op wat scherpe randjes bij de camera na. Toch is het ontwerp wel afgekeken van de iPhone X. Toch is het allemaal absoluut niet verkeerd voor een toestel in deze prijscategorie en ligt de P20 Lite erg lekker in de hand door zijn bouw en lichte gewicht.

Ook qua specificaties biedt de P20 Lite veel waar voor het geld: een 2,4 GHz processor van eigen makelij, met vier gigabyte werkgeheugen en 64GB aan opslag die je desgewenst uitbreidt met een geheugenkaart. Verder zit er aan de achterzijde een vingerafdrukscanner en zit er in de doos een snellader. Zelfs de koptelefoonpoort is gewoon aanwezig, iets wat je over de duurdere twee P20-uitvoeringen gek genoeg niet kunt zeggen. De P20 Lite is dus erg compleet voor zijn prijs. Omdat de achterkant van glas is, is het verstandig een hoesje om de smartphone te doen, om barsten en vetvlekken te voorkomen.

©PXimport

Scherm

Om een zo groot mogelijk scherm van 5,8 inch (14,8 cm) in de behuizing te passen zijn de schermranden dun gehouden en is er een notch gebruikt om de microfoon, frontcamera en afstandssensor te plaatsen. Tevens is er een alternatieve schermverhouding van 19 bij 9 gebruikt om het toestelformaat binnen de perken te houden. Net als de duurste topmodellen van nu, daardoor oogt de P20 Lite onorgineel, maar wel enorm luxe.

De schermkwaliteit draagt hieraan bij. Kleuren van het LCD-paneel zijn dik in orde. Toegegeven, witte vlakken zijn een tikje grauw en de maximale helderheid wat iets hoger gekund. Ten opzichte van andere toestellen in deze prijsklasse springt de P20 Lite er echter behoorlijk uit.

©PXimport

Camera

De dubbele camera hoef je niet heel erg veel van te verwachten. De bovenste heeft een 16 megapixelsensor, de onderste beschikt slechts over 2 megapixel. Deze onderste lens is bedoeld om diepte te kunnen zien, voor een scherptediepte-effect bij foto’s in portretmodus. Er is dus geen optische zoom mogelijk, zoals dat wel kan bij de P20 (Pro) en vrijwel alle andere smartphones met dubbele camera. Het scherptediepte-effect, ook wel portretmodus of bokeh effect genoemd, is wel mogelijk, maar werkt niet altijd. Wanneer je bijvoorbeeld iets teveel tegenbelichting hebt, wordt het onderwerp niet goed genoeg herkend om de achtergrond te kunnen vervagen.

Wanneer je genoeg belichting hebt, maakt de P20 Pro alleraardigste foto’s. Wanneer de belichting wat uitdagender wordt voor de camera, merk je dat foto’s er soms wat gladgestreken of plastic uit zien. Desondanks, voor z’n prijsklasse zijn de foto’s die de P20 Lite aflevert best goed.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Software

Het zorgenkindje bij Huawei smartphones is altijd al de software geweest. Huawei’s Androidskin is ingrijpend en brengt veel (spel)fouten en apps met zich mee. Bepaald geen vooruitgang op de Android-basis waar Huawei aan knutselde. De reputatie op het gebied van updates is ook niet best. Deze zorgen worden bij de P20 Lite niet weggenomen, ondanks dat de smartphone keurig op het recente Android 8 (Oreo) draait.

Nee, de EMUI-skin (die Huawei over Android installeert) is met de P20 Lite nog altijd zorgelijk. De interface oogt verouderd, de menu’s en instellingen zijn onoverzichtelijk er het weegt als een molensteen op het systeem. Ik heb vaak het gevoel dat het toestel veel sneller zou kunnen werken, wat je bijvoorbeeld merkt bij het typen of wijzigen van instellingen.

Ook zijn er bloatware- en dubbele apps te vinden, zoals gezondheidsapps en mailapps. Erger is nog dat via de (onverwijderbare) app Telefoonbeheerbeheer een volkomen overbodige virusscanner en optimalisatiefunctie worden toegevoegd. EMUI is sowieso behoorlijk radicaal in zijn eigen systeemoptimalisatie, om zo de accu te ontzien. Een nobel doel. Zo staat standaard de beelresolutie op ‘slim’, wat ervoor zorgt dat de resolutie omlaag geschroefd kan worden. Tevens kun je bepalen welke apps automatisch mogen starten. Dat is handig, maar soms wordt er te ingrijpend ingegrepen, waardoor achtergrondprocessen afgekapt worden. Dit kan voor instabiliteit zorgen, maar ook dat het proces van bijvoorbeeld een VPN-verbinding of wachtwoordkluis wordt afgekapt. Erg hinderlijk, vooral omdat het Handmatig beheren in de accu-instellingen geen soelaas biedt.

EMUI haalt dus de accu-optimalisaties van Android zelf door de war door het nog rigoureuzer aan te pakken. Dat heeft natuurlijk een positief effect op de accuduur zelf. De accu heeft op papier een gemiddelde capaciteit van 3.000 mAh. In theorie kun je rustig twee dagen met de accu doen, afhankelijk van hoe vaak en waarvoor je je toestel gebruikt kun je de accuduur natuurlijk nog rekken.

©CIDimport

©CIDimport

©CIDimport

Alternatieven

De Huawei P20 Lite is een prima smartphone, waarbij design, specificaties en het scherm positief opvallen. Toch begeeft het toestel zich met een adviesprijs van 300 euro in een moeilijke prijsklasse, waar de concurrenten het ook goed doen. Zo heb je voor een paar tientjes minder de Moto G6 Plus, die misschien ietsje minder mooi is en lagere specificaties heeft, maar wel op softwaregebied en ondersteuning een veel betere keuze is. Ook Nokia biedt alternatieven, die het op softwaregebied winnen. Denk aan de Nokia 7 Plus (die wel een slagje duurder is dan de P20 Lite), of aan de Nokia 5.1 die binnenkort verschijnt voor zo’n 200 euro. Ook de Huawei P Smart (200 euro) is een interessant en goedkoper alternatief.

Conclusie

De Huawei P20 Lite oogt veel luxer dan z’n prijs doet vermoeden. Voor zo’n 300 euro krijg je een mooi toestel, met prima specificaties, accuduur en scherm. De software is echter nog altijd een zorgenkindje, ondanks dat de smartphone draait op Android 8.0.

Onderweg telt soms iedere gram, zeker als je veel reist. Voor wie niet houdt van een zware rugtas heeft HP de OmniBook 7 Aero. Deze laptop weegt nog geen kilogram, maar heeft toch een processor met 8 cores in combinatie met 32 GB RAM. Dat klinkt als een uitstekend product voor wie veel onderweg is. Of dat echt zo is? Wij hebben hem getest.

Natuurlijk wist ik dat de HP OmniBook 7 Aero ongeveer een kilogram weegt, maar toch was ik positief verrast toen ik hem uit de doos haalde. De OmniBook 7 Aero is zó licht dat het bijna een stuk speelgoed lijkt. Dat is gelukkig niet het geval, want de behuizing van een aluminium-magnesium-legering zit ondanks het geringe gewicht degelijk in elkaar. Het is daardoor een laptop die je zonder zorgen in je rugtas stopt, waarna je eigenlijk niet meer merkt dat je hem bij je hebt. Mijn eigen laptop is met 1,35 kilogram ook niet bijzonder zwaar, maar toch voel ik een duidelijk verschil als ik de OmniBook 7 Aero meeneem. Fijn als je dagelijks met de trein naar kantoor of studie gaat.

©Jeroen Boer - ID.nl

Waar ik ook blij van word, is dat HP ondanks de compacte behuizing toch in een fijne verzameling aansluitingen heeft voorzien. Natuurlijk wordt de basis tegenwoordig gedekt door usb-c en daarvan krijg je er twee die allebei geschikt zijn voor zowel laden als het aansluiten van een beeldscherm. Thuis of op kantoor kun je hem dus met één kabel aansluiten op je werkplek. Maar omdat je een lichte laptop waarschijnlijk juist onderweg gebruikt, is het fijn dat HP je ook twee normale usb-poorten, een HDMI-aansluiting en een headsetaansluiting geeft. Zo kun je hem ook gewoon gebruiken op plekken waar nog een oudere monitor of beamer staat en heb je ook voor een usb-stickje geen adapter nodig. Het enige dat een klein beetje jammer is, is dat de usb-c-poorten geen usb 4 ondersteunen terwijl de gebruikte processor dat op zich wel kan.

©Jeroen Boer - ID.nl

Lekker tikken

Als je het scherm openklapt, wordt het palmgedeelte in een lichte hoek gezet zodat je fijner kunt tikken. Dat is op de OmniBook sowieso geen straf. Het toetsenbord heeft een prettige aanslag met duidelijke feedback. Prettig, zeker als je net als ik veel met teksten werkt. Het toetsenbord ziet er met zijn grijze toetsen ook overzichtelijk uit en heeft toetsverlichting in twee helderheidsstanden. Een eigenschap die wat mij betreft vooral weer onderweg als je werkt op allerlei ongunstige locaties onmisbaar is. De touchpad met geïntegreerde fysieke knop laat zich eerder omschrijven als oké. Het geheel werkt op zich goed, maar voelt wel minder premium dan het uitstekende toetsenbord.

©Jeroen Boer - ID.nl

Geen last van spiegeling

Het 13,3inch-scherm maakt gebruik van een IPS-paneel en heeft een resolutie van 2560 × 1600 pixels. Hierdoor krijg je goede inkijkhoeken en een scherp beeld. Handig voor onderweg is dat HP het paneel mat heeft afgewerkt, zodat je geen last hebt van storende lichtinval. Ook de helderheid is voor veel omstandigheden hoog genoeg. Verder is het scherm niet heel bijzonder. Zo wordt er slechts een maximale verversingssnelheid van 60 Hz ondersteund, terwijl steeds meer duurdere laptops schermen met een hogere verversingssnelheid hebben. Dat heeft misschien ook iets met de accuduur te maken, iets waarover je verderop meer leest. Boven het scherm vind je een prima webcam die ook geschikt is voor inloggen met gezichtsherkenning via Windows Hello. Prettig is dat de webcam een schuifje heeft om de lens fysiek te bedekken; zo weet je zeker dat je niet bespied wordt.

©Jeroen Boer - ID.nl

Goede prestaties

Op papier stelt de configuratie met een Ryzen AI 7 350, 32 GB RAM en een 1TB-ssd niet teleur. Misschien is 32 GB RAM een beetje overdreven voor een laptop die zich niet laat omschrijven als workstation, maar het is voor een laptop waarvan je het geheugen niet kunt uitbreiden ook weer niet heel gek. Dit is wellicht juist het moment om nog even je slag te slaan voordat laptops met veel geheugen veel duurder worden. De opslag wordt verzorgd door een ssd van 1 TB die gewoon prima presteert. Het is een M.2-ssd die je eventueel kunt vervangen als je opslag tekort komt.

De Ryzen AI 7 350 combineert vier normale met vier energiezuinige cores en heeft een npu die voldoet aan de eisen voor een Copilot+-pc. Je krijgt dus alle extra AI-functies van Windows 11. De prestaties van de chip zijn goed en de laptop scoort een mooie 7527 punten in PCMark 10. Ook de score van 1975 en 12433 punten in CineBench R23 voor respectievelijk single-core- en multi-core-prestaties zijn voor een mobiele processor uitstekend. De prestaties kennen bovendien weinig verval als je de laptop langdurig aan het werk zet. Helaas verandert de koeling dan wel in een soort stofzuiger: de laptop laat goed van zich horen als je hem wat langer aan het werk zet. Bij lichte dingen als browsen of tekstverwerken is de laptop gelukkig wel stil.

©Jeroen Boer - ID.nl

Best wel kleine accu

Wanneer een laptop zo dun en licht mogelijk is, kan het bijna niet anders dan dat er ergens concessies gedaan zijn. Dat is in het geval van deze HP overduidelijk de accu, want een accu met een capaciteit van slechts 43 Wh is tegenwoordig wel heel magertjes. Toch wist de HP me positief te verrassen, want de werktijd bij alledaagse (kantoor)werkzaamheden is met zo'n 12 uur helemaal niet zo verkeerd. Natuurlijk zijn er genoeg laptops met een veel langere accuduur (waaronder de eveneens ook superlichte ASUS ZenBook A14), maar een echte dealbreaker is de werktijd ook weer niet.

©Jeroen Boer - ID.nl

En gamen?

De Ryzen AI 7 350 heeft een geïntegreerde AMD Radeon 860M-gpu en is volgens AMD ook geschikt voor gamen. Je kunt natuurlijk niet verwachten dat een geïntegreerde gpu echt topprestaties biedt. Een score van 2571 punten in 3D mark Time Spy is in ieder geval niet heel indrukwekkend. Ik heb Shadow of the Tomb Raider geïnstalleerd, een spel waarvan ik weet dat het inmiddels goed speelbaar is op een geïntegreerde gpu. Het is een spel van alweer zeven jaar oud, maar grafisch nog altijd mooi. Om op Full HD een beetje soepel te kunnen spelen, moest ik kiezen voor de voorinstelling Lowest waarmee je zo'n 54 fps haalt. Opvallend is dat er met AI-upscaler Intel XeSS niet significant meer frames gehaald worden. Jammer, want op andere laptops heb ik goede ervaringen met zulke AI-upscalers. Het hangt natuurlijk ook een beetje van het spel af en een titel met ondersteuning voor AMD's eigen FSR presteert misschien wel wat beter. De prestaties in Shadow of the Tomb Raider geven wel een goed beeld van de mogelijkheden. Voor soepel gamen zul je wat oudere spellen met lagere kwaliteitsinstellingen of esports-titels moeten spelen. Dit klinkt misschien teleurstellend, maar voor een dunne en lichte ultrabook zijn de prestaties helemaal niet zo verkeerd. 

Conclusie

De HP OmniBook 7 Aero is al met al een heel fijne laptop en dat komt voor een groot deel door het gewicht. Je moet hem dus ook vooral overwegen als je echt een lichte laptop wilt hebben. De laptop weegt nog geen kilo, waardoor je hem altijd makkelijk meeneemt. Ondanks het lage gewicht zijn de prestaties prima en kun je comfortabel werken. Over de stevigheid hoef je je geen zorgen te maken; de aluminium-magnesiumbehuizing is lekker degelijk. Natuurlijk heeft HP wel wat concessies moeten doen om dat lage gewicht te bereiken. Zo is de accucapaciteit niet heel indrukwekkend, al overleef je met 12 uur werktijd op zich wel een werkdag. Voor hetzelfde geld kun je zeker laptops kopen waar je langer op kunt werken, maar die wegen dan ook een stuk meer dan een kilo.

Sony zou overwegen de PlayStation 6 intern uit te stellen en de console pas ergens na 2028 uit te brengen.

Dat meent MST Financial-analist David Gibson via Sandstone Insights Japan. Hoewel de PlayStation 5 al meer dan vijf jaar beschikbaar is - de console kwam eind 2020 uit - is het volgens hem onwaarschijnlijk dat Sony de PlayStation 6 binnenkort uitbrengt.

"Sony verwacht dat de levenscyclus van de PlayStation 5 wordt verlengd, en dat de PlayStation 6-release langer op zich laat wachten dan de meesten voorspellen", zo stelt Gibson. Hij verwacht dat de nieuwe console pas ergens na 2028 uitkomt - op zijn vroegst dus in 2029.

PlayStation 6 is nog niet aangekondigd

Sony zelf heeft nog geen officiële releaseperiode gegeven voor de PlayStation 6. De console is immers nog niet officieel aangekondigd, al is het logisch dat het bedrijf achter de schermen al aan een opvolger van de PlayStation 5 werkt.

Eerder gingen er al wel geruchten over een PS6-release in 2027 of 2028, maar volgens bovengenoemde analyse wordt het dus pas later. Er gaan ook geruchten dat Sony twee apparaten wil uitbrengen: een traditionele console en een hybride versie die ook als handheld gebruikt kan worden - vergelijkbaar met de Nintendo Switch dus.

Reden voor vertraging

Een van de redenen voor een vertraagde komst van PlayStation 6 kunnen de alsmaar stijgende prijzen voor geheugen zijn. Prijzen van RAM (Random Access Memory) stijgen alsmaar doordat er massaal RAM nodig is om het alsmaar populairder wordende AI werkende te houden. RAM is echter nodig in spelcomputers.

De theorie is dat bedrijven nu hun plannen voor nieuwe consoles uitstellen, omdat de prijzen voor RAM zo hoog liggen. Dat zou immers betekenen dat men ook hogere prijzen voor nieuwe consoles moet vragen, en dat zou eventueel een negatief effect op het succes van deze consoles kunnen hebben.

Valkuil van uitstel

Het intern uitstellen van de PlayStation 6 - of andere consoles - kan echter een prijzige aangelegenheid zijn voor bedrijven. Sony heeft vele miljoenen dollars in de ontwikkeling van een nieuwe console gestoken en mogelijk de technologie die in deze console zit gekozen.

Door de PlayStation 6 uit te stellen, veroudert de technologie in de console ook, en komt het bedrijf voor een lastige keuze te staan: gooit Sony de vele miljoenen aan onderzoekskosten weg om nieuwe specificaties samen te stellen, of brengt het bedrijf op een later moment een console met ietwat achterhaalde specificaties uit?