Project Treble maakt onderdeel uit van Android 8.0, dat in 2017 verscheen. Project Treble moet ervoor zorgen dat je Android-apparaat sneller updates krijgt en langer ondersteund wordt. Dat is veiliger en je krijgt de mogelijkheid nieuwe functies van Android te gebruiken op je oudere toestel. Maar hoe werkt Project Treble?

Android-ondersteuning is al sinds de opkomst van het mobiele besturingssysteem een zorgenkindje. Fabrikanten zien het vaak niet zitten om toestellen te updaten, omdat ze een ingrijpende skin over Android hebben gelegd waardoor updates werkend krijgen een tijdrovende klus is. Ook brengen updates kosten met zich mee die fabrikanten niet echt zien zitten, de toestellen zijn immers verkocht. Het geld is al verdiend. Bovendien, wanneer je een verouderde Androidversie draait ben je eerder geneigd een nieuw toestel aan te schaffen.

Heel soms zijn het ook chipfabrikanten zelf die dwarsliggen. Zo heeft de Galaxy Nexus bijvoorbeeld maar een korte ondersteuning gekregen en is er nooit een update naar Android 4.4 (KitKat) verschenen. Dat kwam omdat chipmaker Texas Instruments besloot geen mobiele processoren meer te maken en daarmee vond geen verantwoordelijkheden meer te dragen voor de nodige (driver-)ondersteuning van uitgebrachte chips.

Security-patches

De over het algemeen matige ondersteuning is een probleem voor Google, de ontwikkelaar van Android. Smartphones en tablets blijven kwetsbaar omdat fouten in het besturingssysteem niet worden gladgestreken. Nu is Android bij lange na niet zo onveilig als bijvoorbeeld Windows, waarbij in theorie al je gehele machine gekaapt kan worden door ransomware na het bezoeken van een verkeerde site. Dat komt omdat je alleen apps installeert, die als een soort containers op je systeem staan. Opties om in het systeem te wroeten of andere apps te beïnvloeden zijn zeer beperkt. Dat is overigens ook de reden waarom je beter geen virusscanner op je Android installeert. Toch bevat Android (net als elk ander besturingssysteem) fouten. Zo werd in 2015 Stagefright ontdekt, waarmee in theorie code uitgevoerd kan worden op aangevallen Androids door middel van MMS-berichten. In praktijk is Stagefright gelukkig nooit uitgebuit door kwaadwillenden.

©CIDimport

Je wilt echter als Android-ontwikkelaar snel kunnen ingrijpen wanneer zo’n grote fout ontdekt wordt. Of beter nog, zulke bugs voor zijn. Daarom introduceerde Google in Android Marshmallow ‘security patches’, veiligheidsupdates die makkelijk en maandelijks uitgerold kunnen worden, omdat het ingrijpt in de kern van Android waar fabrikanten niet (meer) aan mogen frutselen. Probleem is echter nog altijd dat de verantwoordelijkheid voor de uitrol van de veiligheidsupdates bij fabrikanten ligt... en die bleven er een potje van maken.

Project Treble

Om serieuzer werk te maken van het veilig en up-to-date houden van Android, hebben de ontwikkelaars van Android in 2017 Android Oreo voorzien van ‘Project Treble’. Hiermee wordt Android in feite in tweeën gedeeld, de basis en het deel dat door de fabrikanten wordt aangepast. De basis wordt door Android-ontwikkelaars onderhouden, en de andere helft, min of meer de Android-skin, door de fabrikanten zelf. Zo kan Google zelf de verantwoordelijkheid nemen wanneer kwetsbaarheden worden ontdekt of nieuwe functies en versies voor Android beschikbaar komen. Ook moeten hierdoor updates sneller beschikbaar komen en worden uitgerold. Dat zou in theorie Android een stuk weerbaarder moeten maken en de fragmentatie tussen alle veelgebruikte Androidversies moeten verkleinen.

©PXimport

©PXimport

Oreo zonder Treble

Hoewel Treble geïntroduceerd werd met Android 8.0 Oreo, betekent het nog niet dat iedere smartphone met deze Androidversie erover beschikt. Wanneer een toestel een update ontvangt voor Android Oreo, hoeft de fabrikant geen Treble toe te voegen. Wellicht omdat het technisch in sommige gevallen een lastig verhaal kan worden. Nieuwe toestellen met Android Oreo moeten echter wel Treble ondersteunen. Maar er zijn dus nog redelijk recente toestellen die wel Android 8 draaien, maar geen Treble hebben. Denk aan de OnePlus 5T, Nokia 8, Huawei Mate 10 Pro en Samsung Galaxy S8 en Note 8.

Welke smartphones hebben Treble?

Sommige toestellen die de update naar Android 8 Oreo ontvangen, krijgen wel ondersteuning voor Treble. Uiteraard vallen Google’s eigen Pixel-smartphones hieronder, maar ook toestellen als de Razer Phone, Zenfone 4, Huawei Mate 9 en Huawei P10.

Sinds 2018 draaien alle nieuwste Android-smartphones Android 8 Oreo, mét Treble. Het verschil wordt nu al gemaakt. Zo werd onlangs de betaversie van Android P aangekondigd, die op verschillende toestellen al kan worden geïnstalleerd. Normaliter kon dit bijna alleen op Google’s eigen Nexus- en Pixeltoestellen. Dankzij Treble kan dit ook op bijvoorbeeld de Nokia 7 Plus, OnePlus 6 of de Xperia XZ2 (en de XZ2 Compact). Wanneer Android P beschikbaar komt, zou de uitrol naar Treblesmartphones een stuk sneller en probleemloos moeten verlopen.

©PXimport

De Huawei Freeclip 2 is een opmerkelijke set oordopjes. Niet alleen omdat je ze om je oren draagt, alsof het oorbellen met clipjes zijn, maar omdat er een bijzonder verrassend geluid uit komt, ondanks dat compacte formaat. Het grootste minpunt? De prijs…

Het kan zijn dat het ontwerp van de Huawei Freeclip 2 je nog niet bekend voorkomt. Toch bestaat dit soort oordopjes al een tijdje. Niet alleen in de vorm van de voorganger van dit model; Motorola heeft bijvoorbeeld de Buds Loop, terwijl JBL eerder de Soundgear Clips aankondigde. Desondanks geniet de productcategorie nog weinig populariteit. Waarschijnlijk vanwege de iets minder audiokwaliteit en iets hogere aanschafprijs in vergelijking met 'normale' oortjes.

De Huawei Freeclip 2 valt (net als zijn soortgenoten) onder de categorie open-ear-oordopjes (en subcategorie C-bridge). Dat betekent dat ze niet ín je oren gaan, maar net boven de gehoorgang hangen en de muziek als het ware de opening in blazen. Daardoor blijf je goed in contact met je directe omgeving terwijl je naar je eigen muziek luistert, en anderen hebben daar weinig last van: er lekt soms wat geluid weg, maar meestal zo zacht dat het nauwelijks stoort.

©Wesley Akkerman

Verbeteringen Huawei Freeclip 2

Mocht je al weg bekend zijn met de Huawei Freeclip, dan is het goed om even kort te verbeteringen te bespreken. Deze set beschikt bijvoorbeeld over adaptieve audio, waardoor hij het volumeniveau aan de omgevingsgeluiden kan aanpassen. Daarnaast kun je de hardware bedienen met zowel tik- als veegbewegingen. De batterijen houden het één uur langer vol (nu negen uur) en het oplaadhoesje gaat twee uur langer mee (nu in totaal 38 uur).

Ook mooi meegenomen: de oorhangers wegen ongeveer elf procent minder dan de eerste variant, terwijl Huawei niet inleverde op audiokwaliteit. Sterker nog: die is er op vooruitgegaan. Muziek klinkt over het algemeen helder en fris en als je binnen de bijbehorende app de equalizer gebruikt, ook nog eens warm en omhelzend. De bas kan soms wat scherp klinken en er treedt enige vervorming op na het gebruik van die equalizer, maar dit valt allemaal binnen de verwachting.

©Wesley Akkerman

De afweging maken

Je kunt van een set open-ear-dopjes namelijk niet dezelfde audiokwaliteit verwachten als van oordoppen die daadwerkelijk je gehoorgang ingaan en de boel netjes afsluiten. Desondanks zijn we onder de indruk van de audiokwaliteit. Je favoriete tunes klinken aangenaam en vertrouwd; een groter compliment kunnen we open-ear-setjes niet geven. Onze ervaringen met andere merken dopjes laten qua audio nog wel eens wat te wensen over, maar hier vallen veel negatieve ervaringen weg.

Zoals gezegd klinkt de audio niet perfect. Je mist soms wat detail en ook de bredere soundstage die je krijgt met oordoppen die je afsluiten van de wereld. De vraag is alleen: maakt dat in de praktijk veel uit? Meestal niet, want met open-ear-modellen kies je bewust voor die balans. Je levert iets in op geluidskwaliteit, maar je blijft je omgeving horen. Daardoor lenen dit soort sets zich perfect lenen voor bijvoorbeeld fietsers en wanneer je in de sportschool bent: momenten waarop je niet helemaal afgesloten wilt zijn van de buitenwereld.

©Wesley Akkerman

Draagcomfort is top, bediening laat steken vallen

Verder zitten de Huawei FreeClip 2-oortjes opvallend prettig. Je hangt ze als het ware aan je oor en schuift ze daarna simpelweg naar de plek die voor jou goed voelt. Zitten ze hoger fijner, dan zet je ze iets omhoog. Liever wat lager, dan laat je ze wat meer zakken. Fijn is ook dat ze bij de meeste oorbellen niet in de weg zitten, dus je hebt best veel speelruimte voor de pasvorm. En als leuke extra: ze vallen op als een soort sieraad – je oogt meteen wat modieuzer met deze dingen.

Dat gezegd hebbende zijn we minder te spreken over de fysieke bediening. Het is fijn dat je kunt vegen en tikken, maar juist dat tikken op de dunne rand (de C-brug) werkt minder betrouwbaar dan je hoopt. Eén tik doet gelukkig niets, want die maak je soms al per ongeluk. Alleen: als je wél bewust een tik- of drukbeweging probeert te doen, pakt de brug dat lang niet altijd. Of je nu net te zacht drukt of net niet snel genoeg bent, het resultaat is hetzelfde: we grepen uiteindelijk toch steeds naar onze smartphone om te pauzeren, te skippen of het volume aan te passen.

Daarnaast helpt het ook niet dat je voor Huawei-producten apps moet downloaden die niet gewoon in de Google Play Store staan. Je moet eerst AppGallery van Huawei downloaden en vervolgens AI Life installeren. Android geeft zelfs een flinke waarschuwing en dat voelt niet bepaald geruststellend. Ga je toch door, dan krijg je wel een overzichtelijke manier om de Huawei FreeClip 2 te beheren. Aan de app zelf ligt het dus niet.

Huawei Freeclip 2 kopen?

Met een prijskaartje van pakweg 200 euro moet je diep in de buidel tasten voor de Huawei Freeclip 2. Maar daar krijg je dan ook wel de meest comfortabele open-ear-oordoppen van dit moment voor terug. Koppel dat aan een warme en vertrouwde audiobeleving en je houdt een set over die in deze categorie zijn weerga niet kent. Het gedoe met de app en de bediening is vervelend, zeker op dit prijspunt, dus hopelijk doet de fabrikant daar nog iets mee.

Microsoft heeft de Xbox Game Pass-titels van de komende wekend aangekondigd. Onder de games die naar de dienst komen valt ook Death Stranding: Director's Cut, die sinds vandaag op Game Pass staat.

De nieuwe Xbox Game Pass-toevoegingen werd via Xbox Wire aangekondigd. Daar valt ook meer informatie over de verschillende games die naar de abonnementsdienst komen te lezen.

Death Stranding

De Director's Cut van Death Stranding is daarbij een van de meest opvallende toevoegingen. Het spel van Hideo Kojima kwam in eerste instantie alleen op PlayStation-consoles uit, maar kwam daarna ook naar Xbox. Kojima bedacht hiervoor de Metal Gear-reeks en staat bekend om zijn vaak duizelingwekkende concepten en haast onnavolgbare verhalen in zijn games. Inmiddels is ook een vervolg op Death Stranding uitgekomen op PlayStation 5, maar die is nog niet op andere platforms beschikbaar.

In Death Stranding maken we kennis met een Amerika dat uit elkaar is gevallen doordat de grens tussen deze wereld en het dodenrijk vervaagt. De wereld wordt geteisterd door unieke regenbuien die niet alleen levende wezens en materialen in extreem snel tempo verouderen, maar ook een soort geesten (BT's) laten verschijnen. Als gevolg hiervan is de samenleving in de VS uit elkaar gevallen en zijn de overgebleven steden afgesloten, vaak ondergrondse forten die geen contact met elkaar hebben.

Spelers besturen Sam Porter Bridges - gespeeld door The Walking Dead-ster Norman Reedus - die door Amerika trekt en pakketjes tussen de verschillende vestigingen vervoert. Ondertussen probeert hij de steden aan een netwerk te verbinden, zodat de samenleving langzaam maar zeker weer in contact met elkaar komt en materialen kunnen uitwisselen via het netwerk. Sam heeft daarnaast de unieke eigenschap de hierboven genoemde BT's te zien. Hij weet zelfs wanneer hij ze nadert doordat hij een speciale baby bij zich draagt met soortgelijke paranormale gaven.

De Xbox Games Pass-toevoegingen

Hieronder zijn alle toevoegingen aan Xbox Game Pass van de komende weken te zien.

Deze games verdwijnen op 31 januari van Xbox Game Pass: