Een snelle netwerkverbinding is geen luxe, maar wat als je geen netwerkkabels kunt trekken? Heb je wel een coaxkabel voor televisie liggen, dan belooft de Hirschmann INCA 1G een oplossing te zijn voor een gigabitnetwerkaansluiting. Wij hebben voor je getest of dat echt zo is.

De techniek waarmee je een coaxkabel voor televisie kunt gebruiken voor netwerksignalen heet MoCa. De geteste INCA 1G is niet Hirschmanns eerste MoCa-adapter, zo hebben we in 2013 de Moka 16 getest die een paar jaar later werd opgevolgd door de Moka 32. Bij de Moka 16 beloofde Hirschmann snelheden van 175 Mbit/s, bij de opvolger 400 Mbit/s en bij deze INCA 1G vinden we op de verpakking een beloofde snelheid van maar liefst 1 Gbit/s. Uit eerdere ervaringen met de voorgangers van de INCA 1G weten we dat de snelheden van de MoCa-adapters in tegenstelling tot die van powerline-adapters erg dicht in de buurt van de beloofde snelheden komen. Coaxkabels zijn anders dan elektriciteitskabels ontworpen voor signaaloverdracht en afgeschermd tegen stoorzenders van buitenaf. De INCA 1G is overigens compatibel met Hirschmanns eerdere MoCa-adapters, de verbindingssnelheid wordt dat uiteraard beperkt door de oudere adapter.

©PXimport

Werking

De INCA 1G is een compact metalen kastje met een afmeting van 11 x 4,6 x 2 centimeter dat je optioneel met een schroef op de muur kunt schroeven. Op de bovenkant vindt je twee iec-coaxaansluitingen terwijl de onderkant een netwerkpoort en mico-usb-aansluiting voor de voeding heeft. Je hebt net als bij de bekende powerline-adapters minimaal twee MoCa-adapters nodig om de technologie te gebruiken. Eentje plaats je doorgaans in de meterkast in de buurt van je router en de andere installeer je op de plaats waar je een netwerkverbinding nodig hebt. Uiteraard moet naar die plek een coaxkabel lopen. Dat is direct de belangrijkste beperking van de MoCa-technologie: je hebt doorgaans een beperkt aantal coax-aansluitingen in huis. Een actief kabelabonnement is niet noodzakelijk, een coaxkabel vanuit de meterkast naar de gebruiksruimte is genoeg om de adapters te gebruiken. Hirschmann verkoopt naast de losse adapters ook een set van twee adapters in één verpakking, de INCA 1G white SET die voor ongeveer 130 euro te koop is. Een MoCa-netwerk kan uit maximaal zestien adapters bestaan.

©PXimport

Eenvoudig aansluiten

Het aansluiten van de adapter is erg eenvoudig. Waar de vorige varianten van Hirschmanns MoCa-adapters de bij satelliettelevisie gebruikelijke f-connectoren gebruikten, is de Inca 1G voorzien van de voor kabeltelevisie gebruikelijke iec-connectoren. Handig, aangezien de meeste coax-netwerken in huis voor kabeltelevisie bedoeld zullen zijn. Op de ene coax-aansluiting sluit je indien je kabeltelevisie hebt een kabel aan op je abonnee-overnamepunt en de andere aansluiting verbind je met de coaxkabel die naar het punt loopt waar je de tweede adapter installeert. Je sluit uiteraard ook een netwerkkabel aan op je router. Aan de andere kant sluit je de adapter met een coaxkabel op de muuraansluiting aan en indien je kabeltelevisie hebt, sluit je je televisie of televisie-ontvanger aan op de tweede coax-aansluiting. Op de netwerkaansluiting kun je vervolgens je netwerkapparatuur aansluiten.

De INCA 1G-adapters hebben net als de voorgangers geen mogelijkheid tot het instellen van een unieke encryptiesleutel, iets dat de technologie op zich wel kan onder de naam MoCa Protected setup. Volgens Hirschmann gaan de datasignalen niet voorbij het abonneeovernamepunt, maar we zouden het zelf kunnen instellen van een encryptiesleutel toch een veilig idee vinden.

©PXimport

Resultaten

We hebben de INCA 1G thuis in de praktijk getest op de coaxaansluiting in onze huiskamer. In de muur zit een coaxkabel van ongeveer 25 meter verwerkt die zo’n dertien jaar geleden geïnstalleerd is. De wandcontactdoos is onlangs wel vervangen voor iets moderns, de Braun Telecom btv 01. De kabel eindigt in de meterkast waar ook de router geïnstalleerd is.

Bij installatie was de in de muur verwerkte coaxkabel vast een prima kabel, maar het is anno 2020 zeker niet de best afgeschermde kabel op de markt. Een prima testsituatie dus, want de INCA 1G is bedoeld voor situaties waar je juist geen nieuwe kabels wilt trekken. We halen in onze benchmark een snelheid van 949 Mbit/s oftewel zoals beloofd een volledige gigabitsnelheid zonder problemen. Een indrukwekkende prestatie die door geen een powerline-adapter geëvenaard kan worden. Kun je kiezen tussen MoCa of powerline, ga dan zeker voor MoCa.

De MoCa-adapter is vervolgens aangesloten op een switch in het televisiemeubel waarop diverse apparatuur is aangesloten. In de praktijk bleek alles prima te werken. Het energieverbruik van de adapters is met 3 watt per stuk beperkt. Er wordt een 1 ampère (5 watt) usb-lader meegeleverd. In de meterkast hadden we echter geen vrij stopcontact over en hebben we de usb-kabel van de INCA 1G verbonden met een usb-poort op de router. Dit bleek geen probleem te zijn.

Het MoCa-signaal heeft geen invloed heeft op televisiesignalen: de televisieontvangst is ook met aangesloten adapters uitstekend. De gebruikte frequenties voor de MoCa-technologie liggen dan ook buiten die van de door de kabelaanbieders gebruikte frequenties.

Conclusie

Hirschmann zet met de INCA 1G een uitstekend alternatief voor een normale netwerkkabel op de markt waarmee je zonder problemen een gigabitverbinding opzet. Iets dat ons met een powerline-adapter nog nooit gelukt is en komt doordat een coax-kabel ontworpen is voor signaaloverdracht. Een nadeel is dat de encryptie niet zelf in te stellen is, al gaan de signalen volgens Hirschmann niet voorbij het aop.

Het grootste nadeel van deze prima technologie blijft dat je vermoedelijk een beperkt aantal coaxaansluitingen in huis hebt die je met deze INCA 1G kunt veranderen in een netwerkaansluiting. Heb je toevallig een coaxaansluiting op de juiste plaats, dan is dit de beste oplossing om zonder netwerkkabels te trekken een snelle en stabiele netwerkverbinding te realiseren.

Google's AI-assistent Gemini kan nu muzieknummers van maximaal dertig seconden genereren voor gebruikers.

Google heeft gisteren laten weten dat het de Lyria 3, een bètaversie van het generatieve muziekmodel van Google DeepMind, heeft geïntegreerd in Gemini. Daardoor kunnen gebruikers van de AI-tool nu middels een prompt een muzieknummer van maximaal dertig seconden lang laten genereren - zelfs in het Nederlands.

Daarbij bepalen gebruikers zelf het genre van de muziek, alsmede het onderwerp waar de songteksten over gaan. Aldus Google: "Of je nu een wild idee beschrijft of een foto uploadt – denk aan de prompt 'een komische R&B slow jam over een eenzame sok die zijn ware liefde vindt' – Gemini tovert het in een paar seconden om tot een pakkende track van hoge kwaliteit. Wil je het nóg persoonlijker maken? Dan kun je Gemini zelfs vragen om zich te laten inspireren door iets wat je zelf uploadt."

Het is voor gebruikers ook mogelijk om audio te uploaden in Gemini en te vragen of deze met de AI-assistent zijn gecreëerd. Op die manier kan men achterhalen of het om met AI gemaakte muziek gaat. Dat kan omdat elk nummer een onhoorbaar SynthID-watermerk krijgt.

"Het idee achter Lyria 3 is niet per se om de volgende grote Grammy-hit te scoren", aldus Rachid Finge van Google Benelux, "maar vooral om je een leuke, nieuwe manier te geven om een verhaal te delen met vrienden. Tenzij je Linda, Pamela of Rosanna heet, heb je waarschijnlijk nog nooit een track gehad die over jezelf gaat. Het blijkt ook erg leuk te zijn om in no-time een liedje voor je kinderen te maken over opruimen, naar bed gaan of de tafel van 7 in bubblegum pop stijl!"

Geïnteresseerden kunnen het nu zelf uitproberen via de desktopversie van Gemini - binnen enkele dagen moet het ook via de mobiele app mogelijk worden. Het kan met alle versies van Gemini, dus ook de gratis edities, maar mensen die betalen voor Gemini via een Google AI Plus-, Pro- en Ultra--abonnement krijgen hogere limieten voor het genereren van tracks, al is niet duidelijk wat die hogere limieten precies inhouden.

We zijn de diepste krochten van de aarde binnengeslopen, met de vrienden van bol aan onze zijde, om ervoor te zorgen dat we deze week een PS5-exemplaar van Styx: Blades of Greed weg kunnen geven, en dat misschien wel aan jou.

De Styx-reeks staat bekend om zijn stealthgameplay, waarin je heel veel verschillende opties krijgt om zwaarbewaakte forten en dergelijke locaties binnen te dringen. In het nieuwe deel, Blades of Greed, krijgt dit een meer open wereld-achtige opzet, maar dit geeft de titulaire goblin juist veel meer opties om de verschillende diefstallen uit te voeren. Er is heel goed nagedacht over het leveldesign, en hoe Styx’s verschillende vaardigheden daarbij aansluiten.

Styx’ voornaamste vaardigheid is overigens dat hij de oren van je kop praat. Als een soort Deadpool na drie trays Red Bull maakt de titulaire goblin continu grappen en opmerkingen, wat je wel een beetje moet liggen - of uit moet kunnen filteren. Gezien hij een kleine en relatief zwakke goblin is, is volledig in de aanval gaan voor Styx vaak geen handige keuze, maar het kan wel enorm bevredigend zijn als je even schoon genoeg van hem hebt.

Goed, de game is nu uit, maar wat moet je doen om te winnen? Ga naar de website van bol, vind de productcode in de url (bestaande uit zestien cijfers) en vul die hieronder in het invulformulier in! Vergeet ook niet je naam en emailadres in te vullen, dan sturen we je zo snel mogelijk een code om de game fysiek op bol.com te bestellen!

Doet het invulformulier het niet? Druk dan hier.