De markt voor wifi-mesh-systemen wordt al jaren gedomineerd door namen als Netgear, TP-Link en ASUS. We keken dan ook uit naar de introductie van een nieuwe speler in de vorm van de Huawei Mesh 7. Huawei heeft een lange geschiedenis met netwerkapparatuur, dus we hopen op spektakel. Wat prijs betreft begint het in elk geval goed, want de Mesh 7 is de goedkoopste tri-band mesh-oplossing met wifi 6 van dit moment.

De meeste mesh-oplossingen bestaan uit elegante witte kastjes, en Huawei volgt met de Huawei Mesh 7 wat dat betreft de bekende weg. De ietwat ovale 24,5 x 7,5 x 15 cm grote kastjes zijn netjes gebouwd, elegant om te zien en voorzien van vier netwerkaansluitingen wat wij altijd een plus vinden. Elk kastje is voorzien van drie banden (tri-band), wat sets als deze beter geschikt maakt voor actief internettende gezinnen dan dual-band budgetalternatieven.

Multi-gigabit ontbreekt echter, al is dat beperkt waardevol voor mensen die een betaalbare oplossing zoeken en tevens niet ongebruikelijk in dit prijssegment. Ondersteuning voor de jongste wifi 6E-techniek ontbreekt ook, iets waar je van zal profiteren de komende jaren en in de nipt duurdere Deco XE75 wel te vinden is. 

©PXimport

Software en Installatie

In deze volwassen markt is geen ruimte voor beginnersfouten, maar hoewel dit Huaweis eerste grote uitrol is van mesh-producten, is Huawei geen beginner op netwerkgebied en dat merk je aan de installatie. Die is kinderlijk eenvoudig via de app voelt niet minder volwassen aan dan die van mesh-veteranen. Ook zijn de meest gevraagde opties eenvoudig op te zetten, denk aan een tijdelijke pauzeknop om de verbinding van de kinderen even stop te zetten, verdere opties voor ouderlijk toezicht en het opzetten van een gastnetwerk.

Huawei kiest net als Netgear en TP-Link voor een app met een duidelijke “less is more” ondertoon. Als je echt geavanceerde instellingen wilt tweaken zit je hier net als bij de meeste mesh-oplossingen aan het verkeerde adres, alleen ASUS doet dat significant anders. Huawei richt zich hier bewust op gebruikers die gewoon wifi willen zonder instellingen te veranderen.

Testmethode

De testlocatie waar we deze set getest hebben betreft een jong vrijstaand woonhuis waarbij geen sprake is van storing vanuit wifi-verbindingen uit de buurt. De vloeren zijn echter wel van beton wat een uitdaging vormt voor routers en mesh-oplossingen. We testen over drie woonlagen.

We testen met twee computers voorzien van Wifi 6E. Als testserver gebruiken we een server met een multi-gigabit-netwerkaansluiting die we bedraad op het mesh-systeem aansluiten. Dit legt de bottleneck bij het te testen product. (Let op: de meeste routers, switches en computers zijn beperkt tot 1 gigabit, de hogere snelheden die je in sommige van onze testen ziet zijn enkel haalbaar in combinatie met multi-gigabit apparatuur. Ook mesh-oplossingen zonder 2,5- of 10Gbit/s-poorten zullen tot deze 1 Gbit/s worden beperkt).

We hebben gekozen voor drie specifieke testscenario’s. Test 1 richt zich puur op de maximaal haalbare snelheid (capaciteit van de antennes) van elke individuele unit. Deze test voeren met uit met onze laptops op enkele meters van en met direct zicht op de hoofdunit op een kastje in de woonkamer. Dit is dus tevens wat je grofweg mag verwachten wanneer je kiest om een satelliet elders in huis wél bedraad aan te sluiten, bijvoorbeeld als je op één locatie in huis echt de maximale snelheid wilt zien op je laptop.

Voor test 2 en 3 richten we ons specifiek op de mesh-prestaties en de kwaliteit van de verbinding tussen de satellieten onderling. We plaatsen een tweede satelliet in de hal één verdieping hoger. Voor test 2 testen we de twee apparaten in de nabijheid van deze tweede satelliet, hierdoor zien we vooral wat de onderliggende backhaul van een mesh-systeem in huis heeft.

Voor test 3 nemen we beide laptops wederom één verdieping hoger en testen we wederom via de satelliet op de eerste verdieping. Hier leunen we dus zowel op de backhaul van het mesh-systeem, als de signaalsterkte per satelliet op iets langere afstand en met hinder van muren en plafond.

©PXimport

Prestaties

De resultaten van Huawei zetten ons aan het denken. Er valt namelijk wel één en ander op af te dingen. Zo zien we rondom de units geen volledige verzadiging van de gigabit lan-aansluiting (775 Mbit/s), een resultaat dat wat lager uit valt door wat meer zichtbare schommelingen dan we op andere sets zien. Soms zien we hogere snelheden, maar nu we met twee apparaten testen zien we af en toe wat dips die we elders niet zagen. Aan de andere kant is bijna 800 Mbit/s gemiddeld zeker geen slecht resultaat en niet heel anders dan andere sets in dit segment. Een gemiddelde Ziggo-verbinding trek je er tenslotte nog mee vol.

Hetzelfde gaat op voor de verbinding op de satelliet; zo’n 500 Mbit/s op de eerste verdieping is eigenlijk keurig, al zien we ook dat je voor iets meer geld wel degelijk hogere resultaten kunt halen. Op zolder meten we net geen 300 Mbit/s. Dat is slechts iets minder dan de uitstekende doch duurdere Netgear Orbi RBK75x, al is de nipt duurdere TP-Link Deco XE75 met Wifi 6E nog wat sneller. (ca. 400 Mbit/s).

Conclusie

Wanneer een nieuwe fabrikant een markt betreedt, zoeken we naar de toegevoegde waarde. Eenvoudig is dat niet bij wifi-mesh-systemen, waar prestaties uiteindelijk de doorslag geven. Dat de nieuwe Huawei Mesh 7 naar verwachting presteert, stabiel functioneert en voorzien is van een eenvoudige installatie en gebruiksvriendelijke app is natuurlijk fijn, maar was eigenlijk ook gewoon een harde eis om sowieso mee te mogen doen in deze harde markt.

Hoewel we graag echte innovaties hadden gezien qua mogelijkheden tekenen we ervoor dat ze in plaats daarvan de aanval openen op prijs: 299 euro voor een set van twee mesh-units is een positieve ontwikkeling. En dat is voor een relatief nieuwe set, we verwachten dat die prijs nog wat zal zakken. Dat is overigens ook noodzakelijk, want als ze zich op prijs willen richten moeten ze concurreren met de andere grote Chinese fabrikant die graag op de kleintjes let: TP-Link. Die biedt met zijn Deco XE75 PRO voor iets meer geld één van de allersnelste oplossingen op de markt, inclusief wifi 6E en multi-gigabit lan-aansluitingen.

Kortom, de Mesh 7 is een uitstekende eerste stap van Huawei in deze markt. Het is niet de snelste of de beste, maar wel één die je serieus kan overwegen als hij een significant prijsvoordeel weet te bieden ten opzichte van de andere alternatieven in de tabel en je dat belangrijker vindt dan zaken als wifi 6E.

Je laptopaccu lijkt altijd leeg te zijn op het moment dat er nergens een stopcontact te bekennen is. Met de juiste software-instellingen pers je echter makkelijk een uur extra uit je apparaat, zonder dat je daarvoor technisch onderlegd hoeft te zijn. Wij leggen uit aan welke knoppen je precies moet draaien voor maximaal resultaat.

Er is weinig irritanter dan een laptop die in de spaarstand schiet of uitvalt terwijl je in de trein net de laatste hand legt aan een belangrijk document. Veel gebruikers denken bij een snel leeglopende batterij direct dat de hardware versleten is en kijken alweer naar een nieuwe laptop. Vaak is de accu zelf echter nog prima in orde, maar gaat het besturingssysteem slordig om met de beschikbare energie. Fabrieksinstellingen zijn namelijk vaak gericht op maximale prestaties en helderheid, niet op uithoudingsvermogen. In dit artikel leer je hoe je de regie terugpakt en de energievreters in toom houdt, zodat je met een gerust hart de dag doorkomt.

Waar die energie eigenlijk naartoe lekt

Om te begrijpen hoe je accucapaciteit bespaart, moet je eerst weten waar de energie aan opgaat. De twee grootste verbruikers in een laptop zijn vrijwel altijd het beeldscherm en de processor. Het scherm vreet stroom om pixels te verlichten; hoe feller het scherm, hoe sneller de teller tikt. Daarnaast speelt de verversingssnelheid een rol. Veel moderne schermen verversen het beeld 120 keer per seconde (120 Hz). Dat kijkt heel rustig, maar kost aanzienlijk meer rekenkracht dan de standaard 60 Hz.

Onder de motorkap is de processor continu bezig met het verwerken van taken. Een veelvoorkomende misvatting is dat je handmatig alle programma's moet afsluiten om stroom te besparen. Dat is maar ten dele waar, want moderne systemen zijn heel goed in het bevriezen van apps die je niet gebruikt. Wat wél energie kost, zijn achtergrondprocessen die actief blijven synchroniseren, zoals cloudopslagdiensten of mailprogramma's die elke minuut checken op nieuwe berichten. Ook randapparatuur die stroom trekt via de usb-poort, zelfs als je deze niet actief gebruikt, snoept procenten van je lading af.

Besparen tijdens eenvoudige taken

De energiebesparende modus is je beste vriend wanneer je taken uitvoert die weinig rekenkracht vereisen. Denk hierbij aan tekstverwerken, e-mailen, webbrowsen of het invullen van spreadsheets. In deze scenario's heb je de volledige kracht van je processor en videokaart simpelweg niet nodig. Door in Windows of macOS te kiezen voor de energiebesparende modus, klokt de processor zichzelf terug. Hij werkt dan letterlijk iets langzamer, maar voor administratieve taken merk je daar in de praktijk niets van. De letters verschijnen nog steeds direct op je scherm zodra je ze typt.

Daarnaast is dit het moment om eens kritisch naar je schermhelderheid te kijken. Binnenshuis is een helderheid van 50 tot 60 procent vaak meer dan voldoende om comfortabel te kunnen werken. Werk je vooral 's avonds? Dan kan het zelfs nog lager. Ook het uitschakelen van toetsenbordverlichting levert in deze context pure winst op. Het zijn kleine percentages per uur, maar op een hele werkdag maakt dit het verschil tussen wel of niet de oplader moeten pakken.

©PXimport

Prestaties boven accuduur

Er zijn momenten waarop je de batterijbesparingsinstellingen beter uit kunt laten, of zelfs agressief moet vermijden. Zodra je aan de slag gaat met zware grafische taken, zoals videobewerking, 3D-rendering of serieuze gaming, werkt een besparingsmodus averechts. De software knijpt de toevoer van stroom naar de componenten af, wat resulteert in een haperend beeld, trage exporttijden en een frustrerende gebruikservaring.

In deze gevallen heeft de hardware ademruimte nodig om te kunnen presteren. Als je probeert te gamen op een besparingsstand, zal het systeem de prestaties van de grafische chip zo ver terugschroeven dat het spel onspeelbaar wordt. Bovendien duurt het renderen van een video in spaarstand veel langer, waardoor het scherm en de schijf langer actief moeten blijven, wat onderaan de streep soms zelfs méér energie kost dan een korte piekbelasting op vol vermogen. Hier geldt: efficiëntie door snelheid is soms zuiniger dan traagheid.

Situaties waarin instellingen het niet meer redden

Hoewel je met software veel kunt optimaliseren, zijn er harde grenzen waarbij geen enkele instelling je meer gaat redden. Je moet realistisch zijn over de fysieke staat van je apparaat.

Ten eerste is er de chemische degradatie. Als de maximale capaciteit van je accu (ook wel battery health geheten) onder de 70 procent is gezakt, kun je instellen wat je wilt, maar de rek is er fysiek uit. De batterijcellen kunnen de lading simpelweg niet meer vasthouden. Ten tweede is oververhitting een doodsteek voor je accuduur. Als de ventilatoren van je laptop continu staan te loeien omdat de koelkanalen vol stof zitten, kost dat enorm veel energie. Warmte is in feite verspilde energie. Tot slot helpt software niet als je zware externe apparaten zonder eigen voeding aansluit. Een externe harde schijf die zijn stroom via de laptop krijgt, trekt de accu leeg alsof het een rietje in een pakje sap is, ongeacht je schermhelderheid.

Creëer je eigen energieprofiel

Om echt grip te krijgen op je verbruik, moet je de instellingen afstemmen op jouw specifieke gedrag. Begin met de slaapstand-instellingen. Veel mensen laten hun laptop openstaan als ze even koffie gaan halen, waarbij het scherm zomaar tien minuten op volle sterkte blijft branden. Stel in dat het scherm al na twee of drie minuten inactiviteit uitgaat. Dat is de makkelijkste winst die je kunt boeken.

Kijk ook naar je randapparatuur. Gebruik je een externe monitor? Zorg dan dat je laptop zo is ingesteld dat het interne scherm volledig uitschakelt, en niet 'zwart maar aan' blijft staan. Gebruik je veel bluetooth-apparaten? Schakel bluetooth uit als je ze niet gebruikt; het constant scannen naar verbindingen kost stroom. Voor gebruikers met een oledscherm is er nog een extra truc: gebruik een donkere modus. Bij oledschermen verbruiken zwarte pixels namelijk helemaal geen energie, in tegenstelling tot traditionele lcd-schermen waar de achtergrondverlichting altijd aan staat.

Balans tussen snelheid en stopcontact

Het verlengen van je accuduur is uiteindelijk een balansspel tussen comfort en noodzaak. De grootste winst behaal je door de schermhelderheid te temperen en de slaapstand agressiever in te stellen, zodat je geen energie verspilt in de pauzes. Wees niet bang om de energiebesparingsmodus standaard aan te zetten voor alledaags werk; de moderne processors zijn krachtig genoeg om dat zonder haperingen op te vangen. Pas als je merkt dat je laptop traag reageert bij zwaardere taken, is het tijd om de teugels weer iets te laten vieren. Zo bepaal jij hoelang de werkdag duurt, en niet je batterij.

Een medley gebaseerd op soundtracks uit Super Mario-games van het Jazzorkest 8-Bit Big Band heeft afgelopen zondagnacht een Grammy gewonnen.

De medley ‘Super Mario Praise Break’ won een Grammy Award voor beste arrangement (instrumentaal of a capella). In de medley zijn nummers als Gusty Garden Galaxy uit Super Mario Galaxy en Bomb-Omb Battlefield uit Super Mario 64 te horen.

De 9-Bit Big Band is afkomstig uit New York en heeft al eens eerder een Grammy gewonnen voor gamemuziek. In 2022 won het orkest een Grammy voor het nummer Meta’s Knight’s Revenge uit de SNES-game Kirby Superstar.

De Grammy Awards

De Grammy Awards worden al sinds 1959 georganiseerd en worden gezien als een van de belangrijkste prijzen voor muziek ter wereld. Ze worden vaak vergeleken met de Oscars, die worden uitgereikt aan films. Dit jaar won Bad Bunny de prijs van album van het jaar, en ging Billie Eilish er vandoor met een Grammy voor nummer van het jaar. Overigens won Austin Wintory een Grammy in de categorie beste gamesoundtrack voor de soundtrack van Sword of the Sea.

De Super Mario-reeks van Nintendo valt op diverse spelcomputers van het bedrijf te spelen, waaronder de Nintendo Switch 2 en Nintendo Switch. Onder de meest recente grote hoofddelen vallen Super Mario Wonder en Super Mario Odyssey.