Je hebt er vast al over gelezen: de toekomstige versie van Windows 11 vereist dat je computer beschikt over een zogeheten TPM-chip. Deze chip biedt onder meer versleuteling aan en beveiligde opslag van je bestanden. Maar hoe weet je nu of je huidige computer beschikt over een TPM-chip? Dat laten we je hier zien.

Vlak nadat Microsoft op 26 juni de opvolger van Windows 10 bekend maakte, verschenen al snel de systeemeisen online. Daarnaast bood Microsoft ook een tool aan waarmee je direct kon zien of jouw computer qua systeemeisen geschikt was voor Windows 11, en ook of deze beschikt over de vereiste TPM-chip. De tool heeft Microsoft echter offline gehaald, omdat niet alle getoonde systeemeisen klopte en je niet kon zien waarom je computer was afgekeurd qua hardware. Maar gelukkig kun je ook zelf eenvoudig in Windows 10 checken of jouw computer beschikt over een TPM-chip, en welke versie dat is: 1.2 of 2.0. 

Systeemeisen omhoog geschroefd

In eerste instantie waren de systeemeisen voor het draaien van Windows 11 ietsje lager. Zo hoefde een pc minstens te beschikken over een TPM-chip met versie 1.2. Inmiddels zijn de eisen verhoogd, en is nu een TPM 2.0-chip de minimale vereiste om Windows 11 te kunnen draaien. De overige systeemeisen blijven vooralsnog gelijk: 

Processor: 64-bits-processor van 1 GHz of sneller met 2 of meer cores
Geheugen: 4 GB
Opslagcapaciteit: 64 GB
Systeemfirmware (BIOS): Geschikt voor UEFI Secure Boot
TPM-module: Trusted Platform Module (TPM) versie  2.0
Grafische kaart: DirectX 12-compatibele grafische kaart / WDDM 2.0

Check voor de TPM-module

Je kunt in Windows 10 checken of jouw computer beschikt over een TPM-chip en welke versie dat is. Daarvoor zijn verschillende manieren, zoals via een PowerShell-commando, een beheermodule of via Apparaatbeheer. Let wel: voor de huidige beschikbare previewversie van Windows 11 is TPM nog geen vereiste, en kan dus ook zonder de aanwezigheid van deze chip worden geïnstalleerd. 

PowerShell-commando

Met PowerShell-commando's kun je systeembeheertaken in Windows 10 uitvoeren. Een van de opdrachten is de mogelijkheid om te achterhalen of je computer over een TPM-chip beschikt. Dat is een heel kort commando, deze voer je als volgt uit. Klik op Start en typ de opdracht PowerShell. Klik vervolgens met de rechtermuisknop op PowerShell en kies voor Als Administrator uitvoeren.

©PXimport

Er verschijnt nu een PowerShell-commandpromt (met blauwe achtergrond). Typ nu het volgende commando in, gevolgd door Enter:

Get-Tpm

Er verschijnt vervolgens een overzicht, waarin je kunt zien of jouw computer beschikt over een TPM-chip en of deze ook is ingeschakeld. Staat er bijvoorbeeld TpmPresent: True maar TpmActivated: False, dan heeft je computer wel een TPM-chip, maar is deze in de BIOS uitgeschakeld. Als er bij een aantal regels staat Not Supported for TPM 1.2, dan betekent het dat jouw computer beschikt over versie 1.2 van de TPM-chip; bij een computer met een TPM 2.0-chip staan achter de betreffende regels andere informatie. 

©PXimport

Beheermodule

Je kunt ook via een beheermodule achterhalen of jouw computer beschikt over TPM en of deze is ingeschakeld. Klik op Start en typ vervolgens het volgende commando, gevolgd door Enter: TPM.msc. Je zie dan direct of TPM aanwezig is, en is ingeschakeld. 

©PXimport

Via apparaatbeheer

Een andere mogelijkheid tot slot om te checken of jouw computer een TPM-chip heeft, is het apparaatbeheer in Windows 10. de TPM-chip is net als alle andere processors op je moederbord gewoon een stukje hardware, en die wordt dan ook als zodanig weergegeven tussen alle andere apparaten. Ga naar Start en typ Apparaatbeheer om het apparaatbeheer van Windows te openen. Scroll vervolgens in de lijst met apparaten naar het onderdeel Beveiligingsapparaten. Klap dit onderdeel uit, en je ziet de TPM-chip weergegeven en welke versie er wordt gebruikt. 

©PXimport

©PXimport

Bios checken

Als je zeker wil weten of jouw computer beschikt over een TPM-chip, kun je altijd nog het BIOS raadplegen. Het feit dat Windows geen TPM-chip ziet, betekent niet dat die dan ook per definitie niet op je moederbord aanwezig is. Soms moet je de TPM-functionaliteit namelijk zelf aanzetten. Start hiervoor de computer opnieuw op, en zorg dat je met de speciale sneltoets in het BIOS komt. Welke toets dat is, verschilt per fabrikant, maar de meest voorkomende toetsen zijn  Del, F8 of F12.

Waar je de instellingen voor TPM vindt, verschilt per merk computer of moederbord. In de meeste gevallen staan de instellingen onder het onderdeel 'Security' of 'System security'.  Hoe het TPM-onderdeel precies wordt genoemd is ook verschillend, maar op recentere modellen zal er in ieder geval iets met 'TPM' in de omschrijving worden genoemd, maar veelvoorkomend is ook de term 'Embedded security chip' of 'Embedded security device'. 

©PXimport

©PXimport

Je zit op de bank en streamt probleemloos een 4K-video op je telefoon, maar zodra je je laptop openklapt om een webpagina te laden, lijkt het alsof de verbinding vastloopt. Ligt het aan de router of aan je computer? In dit artikel leggen we uit waarom wifi-snelheden zo sterk kunnen verschillen per apparaat en wat je eraan kunt doen.

Je betaalt voor een snelle internetverbinding, dus is de verwachting dat elk apparaat in huis die snelheid ook daadwerkelijk haalt. Toch voelt het surfen op je computer soms stroperig aan, terwijl je smartphone ernaast nergens last van heeft. Vaak wordt er direct naar de internetprovider gewezen, maar het probleem zit meestal in de apparatuur zelf. Het verschil in hardware, leeftijd en software tussen mobiele apparaten en computers is namelijk groter dan je denkt. Na het lezen van dit stuk weet je precies waar die vertraging vandaan komt.

Generatiekloof: waarom je laptop vaak achterloopt

Het snelheidsverschil tussen je telefoon en je computer komt vaak neer op een simpele generatiekloof. We vervangen onze telefoons gemiddeld elke twee tot drie jaar, waardoor ze vaak uitgerust zijn met de nieuwste wifi-chips (zoals wifi 6 of 6E). Een laptop gaat vaak veel langer mee, soms wel vijf tot zeven jaar. Hierdoor probeert een verouderde netwerkkaart in je laptop te communiceren met een moderne router, wat resulteert in een lagere maximumsnelheid.

Daarnaast speelt de manier waarop data wordt verwerkt een grote rol. Een telefoon is geoptimaliseerd voor directe consumptie: apps op de achtergrond worden gepauzeerd om de app die je nú gebruikt voorrang te geven. Een computer werkt anders. Terwijl jij probeert te surfen, kan Windows of macOS op de achtergrond bezig zijn met zware updates, het synchroniseren van clouddiensten of het maken van back-ups. Je laptop snoept dus al bandbreedte weg zonder dat jij het doorhebt, waardoor er voor je browser minder overblijft.

Wanneer je laptop de strijd wél wint

De laptop wint het van de telefoon wanneer de omstandigheden optimaal zijn voor stabiliteit in plaats van pure mobiliteit. Als je beschikt over een moderne laptop met een recente netwerkkaart en je bevindt je in dezelfde ruimte als de router, kan de laptop vaak stabieler grote bestanden binnenhalen.

Dat geldt vooral als je laptop verbonden is met de 5GHz-frequentieband. Deze frequentie is veel sneller dan de oude 2.4GHz-band, maar heeft een korter bereik. Als je dicht bij het toegangspunt zit, profiteert je laptop van zijn krachtigere processor om complexe webpagina's sneller op te bouwen dan een telefoon dat kan, mits de verbinding zelf niet de bottleneck is.

Waarom je telefoon soepeler aanvoelt

Het verschil wordt pijnlijk duidelijk zodra je verder van de wifi-bron af gaat zitten, bijvoorbeeld op zolder of in de tuin. Smartphones zijn vaak agressiever geprogrammeerd om het sterkste signaal te pakken of snel tussen frequenties te schakelen. Veel laptops blijven daarentegen te lang plakken op een zwak 5GHz-signaal of vallen onnodig terug op de trage en vaak overvolle 2.4GHz-band (het zogeheten 'sticky client'-probleem).

Daarnaast hebben smartphones een trucje dat laptops helaas moeten missen: wifi-assist (of een vergelijkbare term). Als de wifi even hapert, gebruikt de telefoon ongemerkt een beetje 4G- of 5G-data om de stroom stabiel te houden. Je laptop heeft die optie meestal niet en laat direct een laadicoontje zien. Hierdoor voelt de telefoon sneller aan, terwijl hij eigenlijk een beetje vals speelt door mobiele data bij te schakelen.

Harde grenzen: wanneer traagheid onvermijdelijk is

Er zijn situaties waarin je laptop de strijd sowieso verliest, ongeacht hoe dicht je bij de router zit. Dit zijn de harde grenzen:

Zo check je of jouw hardware het probleem is

Om te bepalen of je laptop de boosdoener is, moet je eerst kijken naar de verbinding. Klik op het wifi-icoon op je laptop en controleer of je verbonden bent met een 5GHz-netwerk (vaak te zien bij Eigenschappen of netwerkinformatie). Is dat niet het geval en sta je wel dicht bij de router? Dan is je netwerkkaart waarschijnlijk verouderd of staan de instellingen niet goed.

Kijk ook eens kritisch naar je gebruik. Heb je toevallig nog applicaties openstaan zoals Steam, OneDrive of Dropbox? Deze programma's kunnen de verbinding volledig dichttrekken. Op een telefoon gebeurt dit zelden automatisch op de achtergrond. Als je laptop ouder is dan vijf jaar, kan een simpele upgrade met een moderne wifi-usb-dongle het probleem vaak al verhelpen, zonder dat je een hele nieuwe computer hoeft aan te schaffen.

Kortom: leeftijd en software maken het verschil

Dat je telefoon sneller is op wifi dan je laptop, komt meestal doordat telefoons nieuwere netwerkchips hebben en slimmer omgaan met datastromen. Laptops hebben vaak last van zware achtergrondprocessen of blijven hangen op een tragere frequentieband. Daarnaast schakelen telefoons bij zwak wifi soms ongemerkt over op 4G/5G, wat de ervaring vloeiender maakt. Controleer of je laptop op de 5GHz-band zit en sluit zware achtergrondprogramma's af om snelheid te winnen.

Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen komt op 16 april uit voor Nintendo Switch.

Dat heeft Nintendo vanmiddag aangekondigd in een speciale Direct-uitzending die om de game draait. Ondanks dat de game voor de eerste Switch verschijnt, zal hij via backwards compatibility ook speelbaar zijn op Nintendo Switch 2.

In de Tomodachi Life-games van Nintendo kunnen spelers zelf Mii-personages creëren en bijvoorbeeld baseren op het uiterlijk van henzelf, vrienden en familie of beroemdheden. Deze Mii's leiden vervolgens hun eigen leven op een eiland, wat allerlei gekke en hilarische situaties oplevert. Spelers kunnen zelf ook invloed uitoefenen op deze verschillende situaties.

Over Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen

In de Direct-uitzending werd meer informatie gegeven over het aankomende Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen. Zo is duidelijk dat spelers hun Mii-personages unieke persoonlijkheden, gewoontes en woningen kunnen geven. Spelers kunnen tijdens de game zien waar de personages aan denken, en ze helpen bij problemen. De tijd in de game verstrijkt daarbij net zo snel als in de echte wereld, wat het de moeite waard maakt om het spel op verschillende momenten op te starten.

Het is daarbij mogelijk om de verschillende Mii-personages kennis met elkaar te laten maken, om te zien wat er vervolgens gebeurd. Personages kunnen bijvoorbeeld praten over hun favoriete eten en filmgenres. Het is daarnaast mogelijk om acht Mii-personages bij elkaar in een huis te laten wonen, wat weer unieke reacties van de personages veroorzaakt.

Op het eiland waar de game zich afspeelt kunnen spelers de personages winkels te laten bezoeken. Bijvoorbeeld een supermarkt waar allerlei etenswaren worden verkocht, of de mogelijkheid om kleding en kostuums te kopen. In een speciale marktkraam worden redelijk geprijsde artikelen meerdere malen per dag ververst.

Ook is er een ontwerpatelier, waar spelers verschillende voorwerpen kunnen maken, waaronder kledingstukken, versiering voor huizen en zelfs huisdieren. Het eiland kan sowieso naar eigen smaak worden ingedeeld, met bankjes, bomen, planten en meer.