Ben je op zoek naar een nieuwe televisie? Met Black Friday voor de deur is dit het perfecte moment om een goede aanbieding te vinden. De meeste televisies kosten allang de hoofdprijs niet meer en de beeldkwaliteit is nagenoeg altijd perfect. Dit zijn de laatste ontwikkelingen op tv-gebied.

Wie van plan is om een nieuwe televisie aan te schaffen, hoeft zich eigenlijk niet meer heel druk te maken. Koop je een tv van een gerenommeerde fabrikant, dan kun je ervan uitgaan dat de kwaliteit in orde is. Er is alleen zo ontzettend veel keuze. Wat vind je belangrijk? Het formaat? De functionaliteit? Of juist het geluid? In dit artikel gaan we in op de verschillende kenmerken van een televisie anno 2022.

Formaten en resoluties

Veel fabrikanten stoppen geen tijd en geld meer in de ontwikkeling van kleine formaten; een 32inch-tv is bij de meeste fabrikanten nog maar mondjesmaat verkrijgbaar. De verschuiving qua resolutie is namelijk al richting 4K bewogen, en die resolutie is eigenlijk niet beschikbaar op een 32inch-televisie; die gaat normaal gesproken maar tot een Full-HD-resolutie. Met de nadruk op normaal gesproken, want Samsung heeft het met The Frame aangedurfd om een 32inch-model uit te brengen met 4K-resolutie. En dat is ook nog eens een betaalbaar model.

Kijken we naar de meest verkochte formaten, dan zijn 55- en 65inch-tv’s het populairst. Maar als je juist iets zoekt tussen de 32 en 55 inch – bijvoorbeeld wanneer je niet heel ruim behuisd bent of iets zoekt voor op de slaapkamer – dan is er ook nog altijd het relatief populaire 43inch-model. Fabrikanten produceren deze modellen volop, met als voordeel een lagere prijs dan de 55- en 65inch-varianten, maar wel met dezelfde functionaliteit en 4K-resolutie.

©Mees Tas

Geluidskwaliteit

De geluidskwaliteit die tv’s voortbrengen, is de laatste tijd enorm verbeterd. Ondanks de beperkte ruimte die aanwezig is voor grote speakers, maken veel fabrikanten gebruik van aanvullende technieken om het geluid goed en mooi de kamer in te werken. Denk hierbij aan extra subwoofer(s) aan de zij- of achterkant van het toestel en ondersteuning voor Dolby Atmos en DTS-HD. Hiermee kun je mooi en vol geluid in je woning creëren en heb je niet per se losse speakers nodig.

Heb je een losse versterker die je liever gebruikt voor het geluid, dan kun je door middel van een Toslink- of HDMI-kabel de tv-audio naar je versterker doorsluizen; alle tv’s bieden deze mogelijkheid. En natuurlijk kun je ook altijd nog kiezen voor een aparte soundbar.

Beeldtechnieken

Bij de aanschaf van een nieuwe televisie kom je termen tegen als oled, qled, TRU-oled en woled. Laat je niet van de wijs brengen door deze termen, die puur aangeven op welke manier de pixels op het beeldscherm werken. Hoewel de beeldopbouw en kwaliteit van deze typen schermen kunnen verschillen, geeft dat niet per se aan of een televisie goed of slecht is. Elke techniek heeft zo zijn eigen voor- en nadelen. Sommige van deze termen zijn bovendien merk-specifiek. Qled is bijvoorbeeld de naam die Samsung geeft aan zijn tv-panelen, maar in feite is dat gewoon een lcd-televisie met een led-achtergrondverlichting. Over het algemeen kunnen we wel stellen dat er geen televisies met een slecht scherm zijn; de grote kwaliteitsverschillen zullen voornamelijk zichtbaar zijn in de helderheid, het contrast en de zwartweergave van een scherm. Wil je echte verschillen kunnen ontdekken, dan is een winkel met een ruim aanbod van televisies die allemaal hetzelfde beeld laten zien de beste plek om dat te doen.

Besturingssystemen

Ben je op zoek naar een ‘domme’ televisie die alleen beeld weergeeft, dan moeten we je teleurstellen: alle tv’s zijn tegenwoordig smart-tv’s en komen met een eigen besturingssysteem en ingebouwde apps. Het voordeel daarvan is dat je je tv direct op internet kunt aansluiten en gebruik kunt maken van verschillende apps voor bijvoorbeeld streamingdiensten als Netflix, HBO Max en Prime Video. Diezelfde internetverbinding wordt ook gebruikt om je televisie van de nodige software- en firmware-updates te voorzien.

De keuze wat betreft het besturingssysteem is niet heel groot. De meeste fabrikanten hebben een eigen besturingssysteem, zoals Tizen van Samsung, WebOS van LG en My Home Screen van Panasonic. Deze besturingssystemen zijn dus merkgebonden en niet uitwisselbaar, maar fabrikanten als Philips, TCL en Sony kiezen voor hun modellen voor het Android TV- of Google TV-platform.

©PXimport

Het voordeel daarvan is dat veel van de apps die je bijvoorbeeld op je Android-smartphone kunt installeren eenvoudig op tv’s met dit besturingssysteem kunt zetten. Daarnaast werkt je Google-account ook op zo’n tv, waardoor je niet alleen je apps kunt synchroniseren, maar ook de inloggegevens van (streaming)diensten.

Hoewel beide besturingssystemen van Google zijn, is er echter wel een verschil tussen Android TV en Google TV, waarbij Google TV eigenlijk een doorontwikkeling is van Android TV. Benieuwd wat de verschillen zijn? Lees dan het artikel Android TV en Google TV in 2022. Het tv-platform VIDAA UU is ook nog noemenswaardig en wordt toegepast bij sommige tv's van Hisense, Loewe en Toshiba.

Prijzen

De prijzen van de huidige tv-modellen lopen flink uiteen en wat je betaalt is vooral afhankelijk van het formaat: hoe hoger het aantal inches, des te duurder de televisie is. Maar ook bij de grootste populaire formaten van 65 inch (en groter) ontdekken we enorme prijsverschillen en kan er zo 1000 tot 1500 euro verschil in prijs zijn.

Van de kleinste grote modellen (43 inch) lopen de prijzen minder uiteen. Opvallend is ook dat de merken Hisense en TCL goede kwaliteit televisies leveren voor schappelijke prijzen die vele honderden euro's lager liggen dan de middenklassers van bijvoorbeeld Samsung en Philips. Kortom: rondshoppen loont de moeite, en houd vooral ook Black Friday in de gaten voor nog betere deals.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.