HEOS had al de Home Cinema in het assortiment, een soundbar met subwoofer, maar heeft nu een verbeterde HEOS Bar en HEOS Subwoofer op de markt gebracht. In deze review behandelen we de Bar en Subwoofer en spelen we met losse speakers voor het echte 5.1-surround geluid.

Soundbar

De nieuwe HEOS Bar is een vrij grote soundbar. Met een breedte van 110 centimeter past de Bar het beste bij televisies van 50-inch of meer. In onze testsituatie met een televisie van 40-inch was de soundbar iets teveel van het goede qua formaat. De hoogte van de soundbar is 7,2 centimeter, waardoor deze plat genoeg is om voor de meeste televisies te zetten zonder het infrarood-signaal van de televisie te blokkeren.

©PXimport

De HEOS Bar wordt geleverd met pootjes, waarmee de soundbar iets kunt verhogen zodat deze boven de steunpilaar kan zweven en dichter bij de televisie kan staan. Ook het mogelijk om de Bar aan de wand te bevestigen, voor het geval je televisie ook aan de wand bevestigd is.

Ontwerp

De grote soundbar ziet er dan wel weer precies uit zoals je van HEOS zou verwachten. Evenals de HEOS HomeCinema en eigenlijk alle speakers van HEOS ziet de Bar er strak, een beetje stoer en bijna futuristisch uit. Doordat het geheel wordt onderbroken door ronde randen en zachte hoeken, ziet de soundbar er neutraal genoeg uit voor de meeste moderne woonkamers.

Verbinding en aansluitmogelijkheden

Het verbinden van de HEOS Bar gaat net zo soepel als we gewend zijn van andere HEOS-speakers. Je sluit je smartphone aan op de AUX IN van de speaker en de app doet de rest. Nadat je de speaker hebt verbonden met je thuisnetwerk, is het tijd om te kiezen hoe je de soundbar integreert in je homecinema-systeem. 

Op dat punt heeft de Bar wel functies die we op de Home Cinema mistten; naast een optische ingang en HDMI voor audio, heeft de speaker ook bluetooth en is het nu mogelijk om 4 apparaten via HDMI op de soundbar aan te sluiten. Dit kan van pas komen als je televisie bijvoorbeeld geen Dolby TrueHD ondersteunt, maar je Blu-ray of console wel. Deze apparaten kun je dan onafhankelijk aansluiten op je HEOS-systeem om toch te genieten van het beste geluid dat ieder apparaat te bieden heeft.

©PXimport

©PXimport

Een ander voordeel van de Bar ten overstaande van de eerder verschenen HomeCinema is de mogelijkheid om rear-speakers aan te sluiten voor 5.1 surround. Het was al eerder mogelijk om rear-speakers te koppelen aan bijvoorbeeld de HomeCinema, maar deze speakers kregen dan hetzelfde stereo-signaal als de HomeCinema, waardoor je niet echt 5.1 surround had. De HEOS Bar ondersteunt dat dus wel.

Draadloos en meer

De HEOS Soundbar is een multiroom-speaker, een categorie waarbij streaming audio een belangrijke troef is. HEOS ondersteunt Spotify, Deezer, TIDAL, SoundCloud en TuneIn. Hiermee heb je met HEOS toegang tot de meeste populaire streamingdiensten, maar niet bijzonder meer dan de concurrentie. Zo ondersteunt de HEOS geen Chromecast en konden we in onze setup geen Airplay gebruiken. Dat laatste is alleen weggelegd voor de nieuwe HEOS AVR.

©PXimport

Geluid

Het formaat en gewicht van de HEOS Soundbar beloofde al veel goeds en het geluid stelt zeker niet teleur. De losstaande Soundbar heeft een 3.0-sound, wat al een dynamischere geluidsweergave tot gevolg heeft dan een 2.0-soundbar. Met één soundbar haal je in dit geval al een midden-, linker- en rechterspeaker in huis, mits je recht voor de Soundbar zit.

©PXimport

De geluidskwaliteit is heel goed, daarover valt bijna niet te twisten. Bij het beluisteren van muziek klinkt de Soundbar heel gedetailleerd en vol. Pas bij hogere volumes missen we een soundbar. De HEOS Soundbar is ook de eerste soundbar van HEOS die muziek met hogere resolutie ondersteunt, waardoor je deze keer ook daadwerkelijk iets hebt aan je TIDAL-account en lossless audiobestanden. Bij het kijken van films geldt grotendeels hetzelfde als bij het luisteren van muziek; bij hogere volumes mis je echt een subwoofer, met name bij actiefilms. Desalniettemin doet de HEOS Soundbar het verrrassend goed als opzichzelfstaande soundbar.

Geluidsbeeld

Het geluidsbeeld als 3.0-soundbar hangt voor een groot deel af van de plaatsing van je televisie en je bankstel. In onze gemiddelde rijtjeshuis-woonkamer klinkt de Soundbar bijna als volwaardige 3.1-set. Door de twee gaten voor de geïntegreerde subwoofer worden ook de lage tonen meegenomen in de brede geluidsweergave. Over een brede geluidsweergave gesproken, doordat de Soundbar meer dan een meter breed is, is het geluid zonder rear-speakers al zeer compleet.

Deze pluspunten zijn echter vooral van toepassing als je niet meer dan een meter of 4 á 5 van de Soundbar verwijderd zit. Ook is het belangrijk dat je recht voor de Soundbar zit, omdat er geen speakers aan de zijkant van de Soundbar zijn geplaatst. De lage tonen gaan ook na een paar meter al grotendeels verloren en op grotere afstand versmelt de 3.0-geluidsweergave naar één grote mono-speaker.

Subwoofer

De HEOS Subwoofer koppel je op dezelfde manier als de andere speakers van HEOS; via de audiokabel en de bijbehorende HEOS-app. Nadat je deze aan je thuisnetwerk hebt gekoppeld, selecteer je in de app de HEOS-speaker waaraan je de subwoofer wil koppelen.

Na het koppelen van de Subwoofer aan de Heos Soundbar, kun je zelf de low-pass instellen, of kun je geoptimaliseerde instellingen kiezen. Bij het instellen van de low-pass, selecteer je in principe het aantal Hertz waarbij de subwoofer zijn werk begint te doen. Zo kun je vrij veel overlaten aan de Soundbar, maar kun je ook de Subwoofer bij minder lage frequenties al aan het werk zetten. Deze functionaliteit maakt HEOS als set heel flexibel en zo kan iedereen naar smaak ruzie met de buren veroorzaken.

©PXimport

Dat laatste is niet overdreven, aangezien de subwoofer op stand 0 vrij aanwezig;, met name bij elektronische muziek en actiefilms. Het is al enigszins merkbaar bij spraak en rustigere muziek, maar op het moment dat je nummers als Core van RL Grime of iets van Rammstein aanzet, blaas je zonder al te veel moeite je salontafel een paar centimeter naar achteren. Het is dan ook niet aanbevolen om een film van Michael Bay aan te zetten zonder eerst je subwoofer goed af te stellen.

©PXimport

Gelukkig heeft de subwoofer een eigen regelaar in de app, waarmee je de subwoofer kunt afstellen van -12 tot +12. In ons geval was -4 en soms zelf -5 het prettigst om langere tijd te luisteren. Ondanks dat de subwoofer in de eerste instantie nogal overweldigend was, worden we wel gelijk verwend en kunnen we al vrij snel niet meer zonder de HEOS Subwoofer. Een handig extraatje is dat je de HEOS Subwoofer niet per se hoeft te koppelen met de HEOS Bar. Je kunt de HEOS Subwoofer ook prima gebruiken om andere HEOS-speakers meer kracht te geven.

Is de HEOS Subwoofer verplichte kost bij het gebruik van de HEOS Bar? Nee, dat niet. Het prijskaartje en de lompe afmetingen van de HEOS Subwoofer in combinatie met de waarschijnlijkheid dat je hem gedimd gebruikt, maken de subwoofer geen vanzelfsprekendheid. Liefhebber van bas of net dat beetje extra dynamiek? Ga ervoor, je krijgt er geen spijt van.

Surround

Als je de HEOS Subwoofer aan de Bar hebt gekoppeld, kun je met behulp van twee reguliere HEOS-speakers een waar 5.1-surround systeem opzetten. Dit gaat net zo eenvoudig als het aansluiten van de HEOS Subwoofer en is dan ook binnen enkele minuten. Na het koppelen van de soundbar met de subwoofer en andere HEOS-speakers, hoef je alleen nog maar je apparaten aan de Bar te koppelen.

©CIDimport

In de app, die soms wat rommelig aandoet, konden we na een tijdje zoeken ook de rear-speakers afstellen. Hierbij heb je de keuze om de afstand in te stellen in verhouding tot je vaste zitplek en om de speakers iets meer volume te geven. Handig als je de speakers op subtiele wijze in het interieur hebt verwerkt, en dus niet pontificaal naast het bankstel wil neerzetten.

Het toevoegen van 5.1-functionaliteit gaat goed samen met de toevoeging van meerdere hdmi-ingangen, aangezien veel oudere televisies geen 5.1-signaal kunnen uitsturen via de optische ingang als het bronsignaal via hdmi wordt gestuurd. En als ze dit wel kunnen, is het vaak maar door één hdmi-poort. Dankzij de hdmi-poorten konden we onze Apple TV, Xbox One én KPN-kastje aan de HEOS Bar aansluiten.

©CIDimport

Via de app kun je instellen welke input de soundbar naar de televisie stuurt. Ook kun je de mate van spraakversterking instellen. Na het afstellen van een specifieke input, kun je de instellingen toewijzen aan een preset-knop op de meegeleverde afstandsbediening. Niet iedereen zicht op nóg een extra afstandsbediening te wachten voor de televisie, maar je krijgt er wel Dolby 5.1 voor terug.

Conclusie

Bij systemen die zo goed klinken en dusdanig vlekkeloos werken, zou je bijna achterdochtig worden als het hele gebeuren betaalbaar zou zijn. De hele set met Bar, Subwoofer en twee kleinere HEOS-speakers kost je ongeveer 2000 euro. Gelukkig kun je de set stukje bij beetje bij elkaar ‘sparen’, zonder het gevoel te hebben dat je met half geluid zit. De HEOS Bar heeft genoeg in z’n mars voor de gemiddelde woonkamer en met de HEOS Subwoofer tover je de ruimte qua geluid om in een thuisbioscoop.

Wil je wel multiroom, maar heb je niet zoveel met hi-res muziek of 5.1-surround? Dan zal je met de HEOS HomeCinema voor je gevoel meer waard voor je geld hebben. Liefhebbers van bas en het beste geluid voor hun muziek en films zullen echter maar moeilijk om de HEOS Bar en HEOS Subwoofer heen kunnen.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.