Multiroom is trending topic in de wereld van speakers. Door het succes van Sonos en de introductie van toegankelijke standaarden als Google Chromecast Audio doen steeds meer merken hun intrede in de wereld van multiroom. Zo ook B&O PLAY, die met de M3 het geluid van Bang & Olufsen naar de woonkamer brengt. Wij mochten de woonkamer inrichten met de Beoplay M3.

B&O PLAY heeft onlangs twee nieuwe multiroomspeakers op de markt gebracht, de Beoplay M3 en Beoplay M5. Deze modellen kunnen als individuele speaker gebruikt worden, maar kunnen ook worden gekoppeld tot een multiroomsysteem met behulp van Google Cast.

Bijpassend

De Beoplay M3 is een compacte speaker met een speakergril die de hele voorkant van de speaker beslaat. Deze is afneembaar en is in verschillende kleuren verkrijgbaar. De minimalistische behuizing is ovaalvormig en dus vrij smal. Op de achterkant vinden we drie knoppen waarmee het volume kan worden bediend en de muziek kan worden gepauzeerd en afgespeeld. De ingang voor de afneembare stroomkabel is mooi weggewerkt achter een soort uitklapbaar deksel aan de onderkant van de speaker. Hier vinden we ook de 3.5mm-ingang, een knop om de speaker aan of uit te zetten en een knop die gebruikt om de speaker met het thuisnetwerk te verbinden.

©PXimport

Het installeren van de speaker is vrij eenvoudig. Het enige wat je nodig hebt is een werkend WiFi-netwerk en de Beoplay-app voor Android of iOS. Bij het instellen van de speaker kun je aangeven of de speaker vrij staat, tegen de muur is geplaatst of in een hoek staat. Het geluidsprofiel – en met name het laaggebied – wordt hierop aangepast. Bijzonder genoeg is bluetooth vereist om instellingen van de speaker te wijzigen, je zou denken dat wijzigen via het thuisnetwerk worden doorgegeven.

Stream on

Om muziek draadloos naar de speaker te sturen, kun je gebruikmaken van AirPlay, bluetooth en de ingebouwde Google Chromecast Audio. Dankzij de Chromecast kun je de Beoplay M3 ook koppelen met andere Chromecast-speakers. In de Google Home-app kun je Chromecast-speakers groeperen om zo muziek naar meerdere speakers tegelijk te sturen. De groep die je maakt verschijnt samen met de individuele speakers in de lijst met beschikbare apparaten in streaming apps als TIDAL of Spotify. De Beoplay M3 ondersteunt geen Spotify Connect, waardoor je voor het streamen van Spotify-audio naar de losse speaker ook gebruik moet maken van de Chromecast.

©PXimport

De Beoplay M3 kan bijzonder hard voor zijn formaat en heeft als individuele speaker genoeg in zijn mars voor een kleine woonkamer. Het geluid is zwoel, met een bovengemiddeld aanwezig laaggebied – wat vaak ten koste gaat van de details in andere frequenties. De hi-hats in een nummer als Chocolate van The 1975 vallen een beetje weg tijdens het refrein. Bij nummers als Stranger in Town van Toto merk je hier weer minder van, aangezien de baspartij en zang wel prima tot hun recht komen.

Voor elk moment

In de app kun je het geluidsprofiel van de Beoplay M3 naar smaak aanpassen met behulp van Tone Touch. Hierbij wordt een matrix weergegeven met in de hoeken de termen Warm, Excited, Relaxed en Bright. Door de stip in het midden naar Warm te schuiven, wordt het laaggebied iets sterker en worden de hoge tonen (nog) minder aanwezig. Excited maakt de muziek energieker door de hoge en lage tonen te versterken. Relaxed maakt het geluid vrij hol door het middengebied en de lage tonen terug te schroeven en Bright maakt het geluid helder door de lage tonen iets terug te schroeven.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Tone Touch maakt de speaker flexibel en bruikbaar voor verschillende situaties. Zo is Warm handig als je niet wil dat de muziek te aanwezig wordt, terwijl Excited ideaal is als dat juist wel de bedoeling is. Toch kun je het zwoele geluid van de Beoplay M3 niet volledig omzeilen met Tone Touch, waardoor de speaker vooral geschikt blijft voor liefhebbers van lage tonen.

De functionaliteit van de app gaat verder. Hier kan namelijk ook worden bepaald of de speaker gebruikt wordt voor video door het vinkje bij ‘Use for video’ aan te zetten. Je kunt de Beoplay M3 via de 3.5mm-ingang aan je televisie hangen – mits die een analoge ingang heeft. Zo kun je de multiroomspeaker ook gebruiken voor je televisie – in tegenstelling tot bijvoorbeeld de Sonos One. Helaas is het niet mogelijk om twee Beoplay M3-speakers te gebruiken voor een stereo-beeld.

©PXimport

Op het moment dat je aangeeft dat de speaker voor video wordt gebruikt, wordt de analoge ingang ingeschakeld en worden de functies voor streaming uitgeschakeld. Om de Beoplay M3 weer als draadloze speaker te gebruiken moet je in de app het vinkje uitzetten. Gelukkig werkt de app vloeiend genoeg om hiervan een kleine moeite te maken.

Conclusie

De Beoplay M3 is een flexibele en stijlvolle speaker. Helaas is het geluidsbeeld door het te aanwezige laaggebied niet heel gebalanceerd, maar de hoeveelheid aan functies maken veel goed. De mogelijkheid om de speaker aan je televisie te hangen en de aanwezigheid van Tone Touch geven de Beoplay M3 net dat beetje extra ten opzichte van de concurrentie. Tel hier de streamingfuncties bij op dankzij AirPlay, bluetooth en Google Chromecast en je hebt een bijzonder veelzijdige speaker.

We hebben een bom-volle aflevering met de review van Mario Tennis Fever en Dwayne's previews van Pokémon Pokopia, Resident Evil Requiem, Pragmata en de Super Mario Bros. Wonder-dlc!

Kom bij onze Discord. Via ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠deze link⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠ ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠kan je met ons en andere luisteraars kletsen over games, deals, nieuws en meer.

Wil je zelf ook een vraag insturen of heb je iets leuks om te melden? Dat kan! Stuur een mailtje naar bonuslevelcast@gmail.com (of bonuslevelkast@gmail.com of bonuslevelqast@gmail.com) en wellicht hoor je jezelf terug in de volgende aflevering!

Hoge bloeddruk? Enkeltje Pokopia. Rotdag gehad op het werk? Die verdwijnt onmiddellijk in Pokopia. Zie je het allemaal even niet meer zitten? Vind dan soelaas in Pokopia. We hebben nog flink wat speelsessies te gaan voordat we een eindoordeel kunnen vellen, maar één ding weten we zeker na anderhalf uur met Pokémon Pokopia: hoe lang je er ook doorbrengt, je vertrekt nooit zonder glimlach.

Het is donker in de grot wanneer ik uit m’n pokébal schiet. Ik ben een Ditto, je weet wel, zo’n paarse plak slijm die in alles kan veranderen. Denkend aan mijn oude trainer, diens lange, bruine lokken en kekke outfit, is slechts één gedaanteverwisseling mogelijk. Ik verander in haar, wetende dat de gigantische, door tentakels omgeven pokémon die voor me staat kan vertellen wat er gaat gebeuren.

©Nintendo, The Pokémon Company, GAME FREAK inc. en KOEI TECMO GAMES

Het is een Tangrowth, de evolutie van Tangela, die zich omdraait en eens goed naar me kijkt. Dit is niet zomaar een Tangrowth, want hij is wel erg intelligent. “Professor Tangrowth, aangenaam”, zegt hij beleefd. Al snel blijkt: hij weet alles! Zijn epistel over het verleden duidt op een inmiddels vervallen eiland, de plek waar we ons nu bevinden. De ooit zo vrolijk bloeiende flora is totaal verdord, de gebouwen die erop pronkten geruïneerd en de mensen én pokémon die hier ooit rondliepen? Die zijn vertrokken.

Het is een eiland dat een broodnodige levensimpuls nodig heeft. “En die gaan wij toedienen”, maakt de hooggeleerde pokémon duidelijk. Zo simpel is de opzet van Pokémon Pokopia. In het komende anderhalf uur van de previewsessie, gehouden bij Nintendo in Frankfurt, zet ik de eerste stappen richting een levendig, veilig en harmonieus toevluchtsoord voor alle mogelijke soorten pokémon.

Symbiose van de lekkerste game-ingrediënten

Dat klinkt allemaal bekend, toch? Je kent het natuurlijk van Animal Crossing, waarin je een desolaat eiland omtovert tot een thuis voor talloze bewoners. Dat concept pakken Nintendo, Game Freak, The Pokémon Company en Koei Temco, ze vullen het aan met een flinke scheut Minecraft en de geliefde licentie van zakmonsters, maar dan zonder het trainen en knokken.

Ja, de kenmerkende vaardigheden en battle moves uit de Pokémon-reeks zijn er, maar in Pokopia zet je ze in om terrein te bewerken en letterlijk te vormen zoals jij het wil. Er is een uit Animal Crossing afkomstige doe-het-zelf-tafel aanwezig, waar je verzamelde objecten zoals stenen en takken gebruikt om nieuwe objecten voor je eiland te maken. Eenvoud is de regel: met één druk op de knop ben je aan het verzamelen en net zo snel sla ja aan het craften. Voordat je het weet ben je weer rond aan het lopen om met pokémon-moves de grond onder je voeten à la Minecraft te formeren en bewerken.

©Nintendo, The Pokémon Company, GAME FREAK inc. en KOEI TECMO GAMES

Zo leer ik in de eerste minuten dat het waterpistool van een Squirtle uitgedroogde grond en gras groen doen kleuren. Bloemen en bomen groeien en bloeien als de waterpokémon er letterlijk zijn plasje over heeft gedaan. Hetzelfde geldt voor Charmander, wiens vlammen een warm haardvuur ontsteken. Of wat dacht je van Bulbasaur, wiens lianen letterlijk nieuw gras uit de grond doen ontspruiten? Maar voordat je daar überhaupt aan kunt denken, moet je dat soort moves wel leren. Het is maar goed dat ik een Ditto ben!

Het gemak waarmee dat allemaal gaat is bijna kinderlijk intuïtief. Lukt het je een pokémon voor je te winnen door simpele taken voor ze te voltooien, dan gunnen ze jou de mogelijkheid om hen te imiteren en hun kenmerkende manoeuvre te leren. Zo vraagt Bulbasaur bijvoorbeeld om een lekker bedje bij het gras. Geen probleem, ik raap wat takken en bladeren bij elkaar en bouw een bedje. “Thanks maat, hier heb je mijn move én mijn gelijkenis!”

Previous slideNext slide

Dit is mijn thuis!

Gelukkig gooien de makers genoeg nieuwe spelmechanieken in de mix om te zorgen dat Pokopia niet in mum van tijd tot gapen en geeuwen leidt. Is het niet een nieuwe move om het eiland mee te veranderen, dan zijn het wel aanwijzingen van nieuwe pokémon die mogelijk op jouw grond kunnen verschijnen. Daar moet je de juiste omstandigheden voor creëren: waar de eerste pokémon simpelweg opduiken tussen stukjes gras, moet je al snel na gaan denken over speciale soorten terrein die specifieke pokémon aantrekken.

Wil ik een Hitmonchan laten verschijnen op mijn eiland? Dan moet ik zorgen voor een bankje en een boksbal, zodat hij lekker kan meppen en even uitrusten. Heracross? Die komt alleen tevoorschijn als ik bij een grasveld ook een boom neerzet, puur voor de schaduw. Later in de game zullen meer verschillende objecten nodig zijn om pokémon te laten verschijnen, zoals bij Tyranitar. Die vereist een kruiwagen, alleen te verkrijgen met een uitgebreider craft-recept, en natte grond om te verschijnen.

©Nintendo, The Pokémon Company, GAME FREAK inc. en KOEI TECMO GAMES

Een Combee zal zich alleen thuis voelen tussen de bloeiende bloemen en een Magikarp heeft vierkante meters aan water nodig, aangevuld met een hengeltje, om het tot zijn habitat te kunnen rekenen. Zo zorg je voor allerlei stukjes territorium op je eiland om verschillende Pokémon aan te trekken. Is dat gelukt, dan volg je het hiervoor genoemde proces om dikke maatjes met ze te worden en hun unieke moves te leren.

Vriendelijker kan bijna niet

Dat gebeurt allemaal op kabbelend tempo en met precies genoeg begeleiding, zodat je nooit het overzicht verliest. Nogmaals: heb je Animal Crossing gespeeld, dan is het echt een fluitje van een cent. Zo is het doel aan de start duidelijk: we gaan het vervallen Poké Center opknappen. Alle stapjes richting dat doel worden helder uitgelegd en hoewel ik niet tot volledige restauratie ben gekomen, voel ik aan mijn water dat er vanuit dat gebouw meer bouw- en craft-uitdagingen voort zullen vloeien.

©Nintendo, The Pokémon Company, GAME FREAK inc. en KOEI TECMO GAMES

Het geheel is voorzien van een uiterst vriendelijk toontje, zowel in gameplay als dialoog en muziek. Terrein bewerken doe je met een simpel, grid-based systeem waarbij je exact ziet welk stukje grond je gaat bewerken. Je komt tot rust op je pokémoneiland, een ultiem stressmedicijn na bijvoorbeeld een lange werkdag.

Toeristen op elkaars eiland

Het punt waarop ik niet wil stoppen met spelen komt zoals wel vaker in het staartje van de previewsessie. Op dat moment zijn we met alle aanwezigen in de ruimte samen aan het spelen op één eiland. Terwijl we elkaar zien lopen, vliegen, graven en varen komt de ene na de andere nieuwe pokémon tevoorschijn. Het voelbare plezier onder collega’s maakt dat niemand echt wil stoppen met toerist zijn op elkaars eiland.

©Nintendo, The Pokémon Company, GAME FREAK inc. en KOEI TECMO GAMES

We waren net bezig om een museum te bouwen - weer zo’n bekende uit Animal Crossing - als de tijd op is. Met een zucht legt ik mijn controller neer. “Jammer, ik ging zo lekker”, gaat er door m’n hoofd. Maar ook: die glimlach. Want ja, van Pokopia vertrek je absoluut niet zonder glimlach, zo zei ik eerder al.

Pokémon Pokopia brengt je straks bij de volledige versie een prettig pakket waarin de terraforming uit Minecraft samenkomt met de verzameldrift, ontwerpzucht en het saamhorigheidsgevoel uit Animal Crossing. De warme, volvette en oh zo smaakvolle pokémonsaus eroverheen zorgt voor een werkelijk feest der herkenning waarvan de eindtijd het liefst nooit aanbreekt.

Pokémon Pokopia verschijnt op 5 maart voor Nintendo Switch 2.