De Poco M3 is een 149 euro kostende smartphone met specificaties die passen bij een duurder toestel. Daarnaast heeft hij een reusachtige batterij. In deze Poco M3 review testen we of de budgetsmartphone een schot in de roos is.

Poco was een dochtermerk van Xiaomi en bracht in de afgelopen maanden onder andere de Poco F2 Pro en Poco X3 NFC uit. Poco claimt inmiddels op eigen benen te staan en met Xiaomi samen te werken voor de productie en software. Ik vind het een weinig overtuigend verhaal en vermoed dat Xiaomi nog steeds een stevige vinger in de pap heeft bij de ontwikkeling en verkoop van Poco-toestellen. De nieuwste Poco M3 is in ieder geval de eerste 'eigen' smartphone en in deze review lees je wat de voor- en nadelen van het toestel zijn. 

Ontwerp

Het uiterlijk van de Poco M3 is opvallend. Niet alleen omdat Poco de smartphone in de kekke kleuren blauw en geel verkoopt (er is ook een zwart model verkrijgbaar), maar ook omdat de kunststof achterkant als leer overkomt. Het ziet er zo uit en voelt ook redelijk zo aan, wat ik prettig vind omdat de afwerking geen vingerafdrukken toont. Wel is het materiaal wat glad. Het enorme camera-eiland met het Poco-logo had van mij niet gehoeven, maar stoort me ook niet. 

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Belangrijker vind ik dat de smartphone stevig aanvoelt, prettig in de hand ligt en voorzien is van een usb-c-poort en infraroodsensor. Met die laatste functie kun je je televisie bedienen. Poco installeert daarom ook een afstandsbediening-app op de smartphone. Verder heeft de Poco M3 smalle randen rond het scherm, een redelijk forse inkeping voor de (prima) selfiecamera en zit de vingerafdrukscanner in de aan- en uitknop op de rechterzijkant. De scanner is snel en accuraat en een fijne extra op zo’n betaalbare telefoon. 

©PXimport

Scherm

Het scherm van de smartphone is met 6,53 inch aan de grote kant en daarom niet tot nauwelijks met één hand te bedienen. Ik vind dat niet erg. Het grote formaat betekent namelijk ook dat je lekker veel ziet en prettiger met twee handen kunt typen. De schermkwaliteit is boven verwachting voor zo’n goedkope telefoon. De Poco M3 gebruikt een full-hd-display dat dus lekker scherp oogt. De kleurweergave is ook prima, het scherm reageert goed op aanrakingen en kan fel genoeg op een zonnige winterdag. 

©PXimport

Specificaties

De Poco M3 draait op een Snapdragon 662-processor, die ook in veel concurrerende budgetsmartphones zit. Poco stopt er 4 GB werkgeheugen en 64 of 128 GB opslaggeheugen bij, wat bovengemiddeld is. Het toestel draait populaire apps vlot genoeg en kan eenvoudigere games ook prima aan. Natuurlijk is de Poco M3 niet zo snel als duurdere smartphones, maar gezien de prijs heb ik niets te klagen.

Ook prettig is dat het toestel twee simkaarten én een micro-sd-kaartje slikt en overweg kan met het snellere wifi 802.11ac op de 5 GHz-frequentie. Veel goedkope smartphones bezuinigen hierop en leveren daarom langzamere internetsnelheden. De Poco M3 bezuinigt – net als veel concurrenten – wel op zijn camera’s. Achterop vind je een 48 megapixel hoofdcamera, aangevuld met een 2 megapixel macrolens en een 2 megapixel dieptesensor. 

©PXimport

De hoofdcamera maakt overdag en in het donker prima plaatjes. De nachtmodus helpt zeker. Al met al een aardige camera in zo’n goedkope smartphone, maar het nut van de dieptesensor en macrolens is zeer beperkt. Poco lijkt dat zelf ook te snappen, want de macrostand is zorgvuldig weggewerkt in de camera-app. De portretmodus is wel snel in te schakelen, maar is niet nauwkeurig genoeg om je foto’s écht te verfraaien. 

Poco M3 accu: de beste batterijduur

Het belangrijkste verkoopargument van de Poco M3 is zijn accuduur. Het toestel is voorzien van een 6000 mAh-accu en dat is veel groter dan gebruikelijk (4000 tot 5000 mAh) voor dit type smartphone. Sowieso zijn er nauwelijks smartphones met een 6000 mAh-accu. In de praktijk levert de reusachtige accu een gebruiksduur van twee tot vier dagen op, afhankelijk van hoe intensief je de Poco M3 gebruikt. De uitstekende accuduur is helemaal noemenswaardig omdat de Poco M3 één van de goedkoopste smartphones van dit moment is. Een grote accu hoeft dus niet duur te zijn.

Het opladen van die enorme accu duurt een paar uur. Niet verwonderlijk en ook niet storend als je het mij vraagt. Het opladen kan immers prima een keer ’s nachts. Poco levert netjes een oplader mee die de smartphone met 18 Watt oplaadt. 

©PXimport

Software en updatebeleid

De Poco M3 draait bij zijn release op Android 10, de versie van 2019. Een Android 11-update volgt nog, maar wanneer is niet duidelijk. Android 11 is de versie van 2020 en had naar mijn mening standaard op de smartphone geïnstalleerd moeten zijn. Jammer is dat Poco geen verder updatebeleid communiceert. Het is dus niet duidelijk of de Poco M3 een Android 12-update krijgt en hoe lang en met welke frequentie er beveiligingsupdates beschikbaar komen. 

©PXimport

©PXimport

©PXimport

De softwareschil is ook noemenswaardig. Poco gebruikt de MIUI-schil van Xiaomi en die wijkt visueel en onder de motorkap nogal af van de standaard Android-software. Poco wilt graag dat je automatisch diagnostische gegevens doorstuurt, meedoet aan het gebruikersprogramma en zet standaard het vinkje aan bij gepersonaliseerde advertenties. Dit zou ik allemaal uitschakelen. Na de installatie blijkt dat er aardig wat commerciële apps geïnstalleerd zijn, onder andere van Facebook, Amazon, Netflix en LinkedIn. Gelukkig kun je die apps verwijderen als je ze niet nodig hebt. 

Conclusie: Poco M3 kopen?

De Poco M3 is een 189 euro kostende smartphone die naar mijn mening ongelooflijk veel waar voor zijn geld biedt. Van een degelijk ontwerp en scherp scherm tot complete hardware en een geweldige accuduur: dit toestel scoort op alle punten goed en komt met prima software. De MIUI-schil is wat ingrijpend en komt zonder duidelijk updatebeleid, maar gezien de prijs kan ik daar mee leven. Onder de streep imponeert de Poco M3 met zijn prijs-kwaliteitsverhouding en is hij een goede keuze als je minder dan 199 euro wilt uitgeven aan een smartphone. Zoek je een goedkoper model met de beste accuduur, dan kun je ook niet om de Poco M3 heen.

Wat maakt een mesh wifi systeem de allerbeste van het jaar? Natuurlijk, je kunt afgaan op specificaties, maar die zeggen niet alles. Je hebt veel meer aan eerlijke reviews. Het TP-Link Deco BE25 Smart Mesh WiFi 7-systeem is door consumenten op Kieskeurig.nl verkozen tot Best Reviewed van het Jaar 2025 in de categorie routers. Wat deze router zo bijzonder maakt, lees je in dit artikel.

Partnerbijdrage - in samenwerking met TP-Link

Best Reviewed 2025: de strengste jury van Nederland

Op Kieskeurig.nl delen elke dag duizenden mensen eerlijke ervaringen met producten die ze écht gebruiken. Die collectieve feedback vormt de basis voor de Best Reviewed‑awards: producten die zich het hele jaar lang in de praktijk hebben bewezen en keer op keer hoge tevredenheid laten zien bij echte gebruikers. Het gaat dus niet om mooie beloftes en marketingtaal, maar om wat mensen dagelijks merken in de praktijk: is het apparaat betrouwbaar? Doet het wat het moet doen? Is het makkelijk in gebruik? De strengste jury van Nederland heeft gesproken: in de categorie Routers werd de TP‑Link Deco BE25 Smart Mesh WiFi 7 uitgeroepen tot dé favoriet van 2025.

Wat maakt de TP-Link Deco BE25 zo bijzonder?

Wat dit mesh-systeem technisch zo aantrekkelijk maakt, is de combinatie van moderne wifi-technologie en slimme netwerkfuncties. De TP-Link Deco BE25 ondersteunt Dual-Band WiFi 7 met een gecombineerde snelheid tot 3,6 Gbps, waardoor bandbreedte-intensieve toepassingen zoals 4K-streaming en online gaming soepel verlopen. Elke unit is bovendien voorzien van twee 2,5 Gbps-bekabelde poorten, wat zorgt voor maximale doorvoercapaciteit en flexibele aansluitmogelijkheden voor bijvoorbeeld een NAS, pc of gameconsole.

Een ander sterk punt is de mogelijkheid tot gecombineerde bekabelde en draadloze backhaul: dit zorgt ervoor dat de verbinding tussen de verschillende wifi-punten niet alleen snel, maar ook uiterst stabiel is, met minder latentie. Dankzij Multi-Link Operation (MLO) wordt data via meerdere frequentiebanden en kanalen tegelijk verzonden, wat zowel de betrouwbaarheid als de snelheid van het netwerk ten goede komt.

Daarnaast zorgt AI-gestuurde roaming ervoor dat je apparaten automatisch verbinden met het sterkste wifi-punt, zonder dat je daar iets voor hoeft te doen. Met TP-Link HomeShield beschik je over uitgebreide netwerkbeveiliging, waaronder realtime IoT-beveiliging en ouderlijk toezicht. Tot slot is het systeem universeel compatibel met alle internetproviders, modems én eerdere Deco-modellen, zodat je eenvoudig kunt uitbreiden of upgraden.

Dankzij deze optelsom van slimme functies is de TP-Link Deco BE25 een toekomstbestendige keuze voor iedereen die thuis wil genieten van stabiele, snelle en veilige wifi overal in huis.

©TP-Link

TP-Link Deco BE25: waarom gebruikers zo tevreden zijn

De titel Best Reviewed van het Jaar 2025 is gebaseerd op wat gebruikers in het dagelijks gebruik écht belangrijk vinden: betrouwbaarheid, gebruiksgemak en prestaties. Juist op die vlakken scoort dit mesh-systeem keer op keer hoog.

Dat begint al met het installatieproces. Gebruikers geven aan dat het instellen van de set bijzonder eenvoudig is. "De installatie was erg eenvoudig dankzij de intuïtieve Deco-app, waarbij het systeem binnen een paar minuten operationeel was." Ook de snelheid en prestaties vallen in de smaak. De reacties liegen er niet om: "Ik was gelijk onder de indruk van de snelheid, op sommige plekken in huis haal ik met gemak 400 Mbps." En: "De snelheid is werkelijk top: zelfs in de verste hoeken van het huis blijft de verbinding stabiel en razendsnel."

Dat is mede te danken aan de sterke mesh-dekking en de soepele roaming tussen de units. Een gebruiker vat het krachtig samen: "De mesh WiFi zorgt voor een sterke en stabiele verbinding in het hele huis. Zelfs op zolder blijft de snelheid hoog en zonder haperingen." Anderen merken op dat apparaten automatisch overschakelen naar het dichtstbijzijnde wifi-punt: "Alle apparaten melden zich netjes aan bij het punt dat het dichtste in de buurt is. Telefoons schakelen vloeiend over."

De algehele gebruikservaring wordt bovendien als zeer positief ervaren. Niet alleen vanwege de prestaties, maar ook dankzij de handige app-functies. "Overal in huis een stabiele verbinding. De app biedt handige functies zoals apparaatbeheer en statusweergave," aldus een reviewer. En over de nieuwe WiFi 7-technologie zegt iemand: "Dankzij WiFi 7 profiteer je van extreem hoge doorvoersnelheden en minimale latency, ideaal voor gamen, streamen en zware downloads."

Hoewel er hier en daar kleine opmerkingen zijn - zoals dat de snelheidswinst van WiFi 7 niet altijd zichtbaar is op oudere apparaten - overheerst de positieve toon duidelijk. Wat consumenten vooral waarderen, is hoe de TP-Link Deco BE25 hun wifi-ervaring in huis structureel verbetert: minder uitval, meer snelheid en stabiel internet in elke ruimte. Dat maakt het tot een set waar je echt op kunt bouwen.

©TP-Link

Een eerlijk oordeel

De TP‑Link Deco BE25 combineert technische kracht met eenvoud en gebruiksgemak - precies wat veel consumenten zoeken in hun thuisnetwerk. Door de combinatie van snelle prestaties, brede dekking en een intuïtieve app‑gestuurde installatie verdient dit systeem de titel Best Reviewed van het Jaar 2025. Of je nu een groot huis hebt, meerdere apparaten tegelijk gebruikt of gewoon een stabielere en snellere wifi‑ervaring wilt: de TP-Link Deco BE25 is volgens gebruikers een uitstekende keuze.

Ontdek de TP‑Link Deco BE25 op Kieskeurig.nl

Achtpotige mottenballen, levende huidplooien en gemuteerde pelikanen: in het ‘schattige’ Reanimal kom je het allemaal tegen. Gelukkig sta je er niet alleen voor, want je kunt er voor kiezen om samen met een medespeler via coöp dit levende schilderij in te duiken - al is het resultaat vooral dat je sámen geen snars van het verhaal snapt.

Het Zweedse Tarsier Studios heeft al even geoefend met het concept van Reanimal. De game heeft namelijk een hoop weg van hun vorige games, Little Nightmares 1 en 2: ook hier wandel je door een stel surrealistische, levende horrorschilderijen.

Hoewel het niet letterlijk om een schilderij gaat, kan ik het gevoel niet anders beschrijven. Je beweegt je door een reeks prachtige omgevingen gevuld met bizarre monsters, die vooral de logica volgen van nachtmerries en kinderangsten. Reanimal lijkt in de verte wel een verhaal te willen vertellen, maar Tarsier beseft dondersgoed dat minimalisme het alleen maar griezeliger maakt.

Simpel doch effectief

De mist hangt over het waterlichaam. Er zit een kind in een bootje. Als je aan de knoppen zit te morren, heb je door dat jij het kind bestuurt - tijd om naar dat rode licht in de verte te varen. Als je dichterbij komt, blijkt het een boei te zijn, met daarnaast spartelend in het water een vriendje. Ze klimt bij je in de boot. Als je een tweede controller aansluit of online speelt, is dit je coöp-partner. Zo niet, dan blijft het een computergestuurde vriend die vooral gezelschap biedt.

Terwijl je samen van boei naar boei vaart, doemt er in de verte een rotspartij op. Oh, die ziet er groot uit. Wacht, die is écht groot! Als je eenmaal bij het strand komt, ram je je bootje het zand in. Zo, die ligt lekker stevig.

Als je een dichte deur tegenkomt, snap je als gamer wel wat je missie is: zoek maar naar een sleutel. Vervolgens blijf je zonder echte reden maar een pad volgen, al kom je er gaandeweg achter dat je andere kinderen probeert te redden van monsters.

©THQ Nordiq/Tarsier Studios

Een versleten screenshotknop

Het verhaal staat dus niet echt voorop - en eerlijk gezegd staat diepgaande gameplay óók niet echt voorop. Maar wat maakt deze game dan in godsnaam zo indrukwekkend? Dat komt allemaal neer op fenomenaal ontworpen omgevingen en geniaal ontworpen monsters.

Het helpt daarbij dat Reanimal een ontzettend goed gevoel van schaal weet over te brengen: je voelt je piepklein, en grote dingen in de spelwereld voelen gigantisch. Daar komt ook een sterk staaltje camerawerk bij kijken. Op precies de juiste momenten wordt de camera naar achteren getrokken om te onthullen dat er in de achtergrond al de hele tijd een of ander gemuteerd boerderijdier op je ligt te wachten.

Op de PlayStation 5, waar we de game op hebben gespeeld, ziet Reanimal er prachtig uit. Op een zeldzame lelijke texture na is het spel gevuld met visuele meesterwerkjes. Je kunt op ieder willekeurig moment een screenshot maken, en het bij wijze van spreken inlijsten en ophangen. In vijf uur speeltijd heb ik 108 screenshots gemaakt, mede vanwege de mooie lichtinval.

Previous slideNext slide

Niet meer dan een middag

Daar is dan ook meteen het grootste struikelblok: in vijf uurtjes was ik wel door de game heen, terwijl ik het best rustig aan deed. Het spel gaat voor vier tientjes over de toonbank - toch best een hoge prijs voor zo’n korte game. In coöp doe je er misschien nog iets langer over, maar ik zou er niet op rekenen.

In de omgeving zijn er nog enige collectibles te vinden: posters met concept art en dierenmaskers, waar je je personages mee kan aankleden. Dat is best leuk, want die art is belachelijk mooi en die maskers worden steeds absurder. Gelukkig spat de kwaliteit er wel van af, want iedere omgeving is een kunstwerk op zich.

©Tarsier Studios/Tijn Kranen

Lekker rondkijken

Om nog even op die coöp-gameplay terug te komen: we hebben hier niet te maken met een game als Portal 2, waarbij de puzzels zijn gebouwd om als duo op te lossen. Hoewel de functie een van de selling points is, heb je absoluut geen tweede speler nódig.

De coöp-modus is zowel online als lokaal beschikbaar, al is er geen matchmaking. Je moet de lobbycode invoeren van de persoon met wie je wil spelen, dus met een vreemdeling spelen is er niet bij. We hebben de functie daardoor niet uitvoerig kunnen testen, maar het lijkt prima te werken.

Voor de puzzels heb je ook geen twee sets hersenen nodig: het zijn vrij simpele puzzels die er vooral voor zorgen dat je aandacht naar de mooie locaties getrokken wordt. Ingewikkelder hoeft het ook niet te zijn, want als je echt je hersens had moeten gaan kraken, dan had het die melancholische droomsfeer misschien wel kapotgemaakt.

©Tarsier Studios/Tijn Kranen

Hypnotiserend

Tarsier Studios weet precies wat Reanimal moet zijn: hypnotiserend, surrealistisch, schattig en tegelijkertijd doodeng. Het minimalistische verhaal is lastig te volgen, maar de gevoelens raken wél - al is het einde wat abrupt. Het grijpt je niet bij de keel, maar glijdt langzaam om je strot heen en knijpt zonder dat je het doorhebt.

Het voelt als de vreemdste plekken uit Silent Hill, of de Dark Place uit Alan Wake 2, maar het heeft ook weer wat weg van Coraline en Guillermo Del Toro’s Pinocchio. Het deed me misschien nog het meest denken aan deze concept trailer van Silent Hills, een game die helaas nooit het daglicht heeft mogen zien.

Stel je voor dat je door een bioscoop heen loopt, waar een dood (of gehypnotiseerd) publiek zit te kijken naar iets dat je alleen kan vergelijken met de videoband uit The Ring. Als je naar buiten komt, staat er een grote spinachtige man met een ijscowagen op je te wachten om je op te grissen. Als je eenmaal aan hem bent ontsnapt, wordt je geconfronteerd met de volgende griezelige omgeving en een nieuw, prachtig, tragisch en doodeng gemuteerd monster. In Reanimal snap je misschien niet precies wat er gebeurt, maar je gaat het zeker niet vergeten.

Reanimal is vanaf 13 februari verkrijgbaar voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles, Nintendo Switch 2 en pc. Voor deze review is de game op PlayStation 5 gespeeld.