De Poco X3 NFC is een budgetsmartphone met op papier hele indrukwekkende specificaties. Is de prijs-kwaliteitsverhouding echt zo goed of zit er een addertje onder het gras? Computer!Totaal testte het toestel uitvoerig en praat je bij in deze Poco X3 NFC review.

Poco is een dochtermerk van Xiaomi en verkoopt in Nederland onder andere de Poco F2 Pro, die we al getest hebben. Onlangs verscheen de Poco X3 NFC voor 229 euro (6 GB werkgeheugen en 64 GB opslaggeheugen). Voor 269 euro koop je een model met 128 GB opslagruimte.

Ontwerp

De Poco X3 NFC is gemaakt van plastic en voelt daarom minder premium aan dan een toestel van glas of metaal. Wel komt de smartphone stevig en goed afgewerkt over. Het gewicht is met 215 gram aan de hoge kant, wat te wijten is aan de grote accu en het flinke formaat van het toestel. Het is daarom lastig om de smartphone met één hand te bedienen. De Poco X3 NFC is compleet uitgevoerd met een infraroodsensor (om je televisie te bedienen), 3,5mm-hoofdtelefoonpoort, prima luidsprekers en usb-c-poort. De vingerafdrukscanner zit in de aan- en uitknop, op de rechterzijkant.

©PXimport

Ik vind de Poco X3 NFC er modern en fraai uitzien, met name in het blauw. Ik testte de zwarte versie, die wat zakelijker is en vingerafdrukken en stof aantrekt. Het grote Poco-logo kleurt door de lichtinval. De een zal dat leuk vinden, terwijl de ander het te opvallend vindt.

©PXimport

©PXimport

Een 120 Hz-scherm

Het scherm van de Poco X3 NFC meet 6,67inch en dat is groot, ook in vergelijking met andere smartphones. Het grote scherm maakt de telefoon ideaal voor gaming, typen met twee handen en genieten van foto’s, films en andere media. Door de full-hd-resolutie oogt het beeld scherp en het lcd-paneel toont prima kleuren.

Het meest opvallende is de verversingssnelheid van het display, want die is met 120 keer per seconde (120 Hz) hoger dan gebruikelijk (60 of 90 Hz). Het beeld oogt daarom soepeler. Lappen tekst lezen rustiger weg, geoptimaliseerde games zijn sneller en animaties van het Android-besturingssysteem zijn vloeiender. De smartphone komt daarom sneller over. Een 120 Hz-scherm is op dit moment vooral te vinden in dure telefoons als de OnePlus 8 Pro en Samsung Galaxy S20. De Poco X3 NFC bewijst dat de techniek ook klaar is voor budgetsmartphones.

©PXimport

De 20 megapixel selfiecamera, in een gaatje in het scherm, maakt scherpe selfies. Althans, bij genoeg licht. Net als veel andere selfiecamera’s holt de kwaliteit achteruit als je in een donkere omgeving bent.

Krachtige hardware

Niet alleen de buitenkant van de smartphone is indrukwekkend. De binnenkant mag er ook zijn. De Poco X3 NFC draait op een Snapdragon 732G-processor met 6 GB werkgeheugen en is daarom lekker snel. Populaire apps en games draaien soepel, geholpen door het 120 Hz-display. Het opslaggeheugen van 64 of 128 GB is groot genoeg en uitbreidbaar met een micro-sd-kaartje. Een nfc-chip laat je contactloos betalen in winkels. En dankzij de royale 5160 mAh-accu gaat het toestel zorgeloos een lange dag mee, ook bij intensief gebruik. Opladen verloopt via usb-c met maximaal 33 Watt. Poco stopt de benodigde snellader in de doos. De accu laadt dan ook erg vlug op, ook in vergelijking met veel duurdere smartphones. Zo gebruikt de Samsung Galaxy S20 een 25 Watt-oplader en komt de Apple iPhone 12 met een 20 Watt-oplader.

©PXimport

Achterop de smartphone is een vierdubbele camera geplaatst. De meeste aandacht gaat uiteraard uit naar de 64 megapixel hoofdcamera, die standaard 16 megapixel foto’s maakt en met name bij genoeg daglicht scherpe en kleurrijke plaatjes schiet. In het donker doet de camera het goed genoeg gezien de prijs. De 13 megapixel groothoeklens is kwalitatief minder goed, maar bij voldoende licht ruim voldoende om fijne wijde beelden mee vast te leggen. Het toestel heeft ook een macrocamera, die vanwege de lage resolutie (2 megapixel) minder bruikbaar is. Een 2 megapixel dieptesensor vervaagt de achtergrond als je dat wilt, zodat de persoon of het object voorin beeld meer opvalt.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Software

Poco installeert Android 10 op de Poco X3 NFC, wat de nieuwste versie was toen de smartphone uitkwam. Kort daarna bracht Google Android 11 uit. Poco belooft dat de telefoon Android 11 ontvangt. In totaal krijgt het toestel drie jaar updates. De fabrikant kan desgevraagd geen details geven over hoeveel versie-updates de Poco X3 NFC zal ontvangen.

Op de Poco X3 NFC ligt de MIUI-schil over Android. MIUI is de schil van moederbedrijf Xiaomi en verandert Android flink. Er worden eigen apps en games meegeleverd, visueel ziet het er allemaal wat anders uit en je kunt meer functies gebruiken en aanpassen. Denk aan een – fijne – eenhandige modus of een (te) agressieve batterijbesparingsmodus.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Wat ook opvalt is dat de software af en toe reclames toont. Dit is geen foutje maar onderdeel van Poco’s verdienmodel. Door je advertenties voor te schotelen, kan de fabrikant zijn smartphones iets goedkoper aanbieden. Daar profiteer jij van, maar je kijkt dus wel tegen reclames aan. We missen de optie om de advertenties eenmalig af te kopen. Tip: bij het instellen van de smartphone kun je aangeven of je wel of geen gepersonaliseerde reclames wil zien. Het inschakelen betekent dat de reclames na verloop van tijd beter aansluiten bij je wensen, maar dus ook dat Poco je beter leert kennen. Wij blijven liever wat anoniemer.

©PXimport

©PXimport

Conclusie: Poco X3 NFC kopen?

De Poco X3 NFC bewijst dat een ‘gewoon goede’ smartphone echt niet duur hoeft te zijn. Voor 299 euro krijg je een degelijk toestel met een mooi 120 Hz-scherm, complete specificaties en prima software met drie jaar updates. Met de compromissen kunnen we goed leven, al was het fijn geweest als je indien gewenst eenmalig de advertenties kon afkopen. Onder de streep is de Poco X3 NFC zonder twijfel één van de beste budgetsmartphones van 2020 en begin 2021.

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.