De Moto G-serie van Motorola is al jaren de beste keuze als je een goede smartphone zoekt, voor een portemonnee-vriendelijke prijs. Ook deze nieuwste Motorola Moto G7 Plus is een goede keuze, maar je moet wel een paar concessies doen. Welke? Dat lees je in deze Moto G7 Plus review.

De Motorola Moto G7 Plus is het topmodel uit de Moto G-serie. Deze serie volgt de Moto G6 serie op, die in 2018 verscheen. Opvallend uit deze G6-serie was dat de Moto G6 flinke concessies deed ten opzichte van de Moto G6 Plus. De Plus uitvoering had betere prestaties, een betere camera, een beter scherm en een wat groter formaat. Motorola heeft er hard aan gewerkt in de G7-serie om de verschillen tussen de Moto G7 en deze Moto G7 Plus kleiner te maken. Het formaat en de luxe behuizing zijn hetzelfde gebleven. Deze behuizing is overigens niet waterdicht. Verder heeft de G7 Plus uitvoering wederom een iets snellere chipset, iets betere camera en een iets beter scherm. Maar de verschillen zijn minder merkbaar dan bij de G6-serie. Vorig jaar was nog het advies om altijd de paar tientjes meer te investeren in de Plus-uitvoering. Bij de G7-serie maakt het niet uit. De G7 is een uitstekende basis, die je met deze G7 Plus uitbreidt met een iets betere camera’s, prestaties en een 27 W-snellader.

©PXimport

©CIDimport

Waar voor je geld

De Motorola Moto G7 Plus kost 300 euro, een paar tientjes meer dan de gewone G7. Daarmee is de prijs-kwaliteitsverhouding gewoonweg uitstekend te noemen. De Moto G7 Plus oogt ontzettend luxe, dankzij een glazen behuizing en de voorzijde waarbij een groot 6,3 inch scherm is geplaatst met dunne randen en druppelvormige scherminkeping. Stiekem heb ik ook wel een zwakje voor de rode uitvoering die we te testen kregen. Fraai detail is dat de vingerafdrukscanner aan de achterzijde in het Motorola-logo verwerkt zit. Het ronde camera-eiland maakt de smartphone herkenbaar als Moto-smartphone, maar steekt wel een stuk uit de behuizing. Toegegeven, bij de Moto G6-smartphones was dit erger. Toch is het geen smartphone die je zonder hoesje gebruikt vanwege de camera die uit de behuizing steekt en de glazen behuizing die vingerafdrukken aantrekt.

Niet alleen de buitenkant doet je vermoeden dat je een smartphone van rond de 600 euro in handen hebt. Ook de binnenkant is dik in orde: de Snapdragon 636 chipset met 4GB breken natuurlijk geen snelheidsrecords, maar zijn voor deze prijsklasse dik in orde voor de belangrijkste taken van je smartphone. De accucapaciteit van 3.000 mAh is voldoende om de dag mee door te komen. Maar veel meer ook niet.

Groot scherm

De Moto G7 Plus heeft hetzelfde schermpaneel als de Moto G7: een 6,2 inch scherm met een full HD-resolutie. Net als bij andere moderne smartphones maakt Motorola gebruik van een druppelvormige inkeping, dunne schermranden en een afwijkende beeldverhouding. In dit geval van 19 bij 9. De beeldkwaliteit is dik in orde: het scherm oogt helder en de kleuren komen er mooi uit… Maar er is iets geks aan de hand. Onze testversie van de Moto G7 Plus had een mindere beeldkwaliteit dan de gewone Moto G7 die op de testbank ligt. Onze Moto G7 Plus had een wat grauwer beeld en minder goede kijkhoek. Dat is eigenaardig. Want navraag leerde me dat het toch echt om dezelfde schermpanelen gaat. We kunnen een afwijkend toestel hebben gekregen, maar het zou ook kunnen dat de beeldkwaliteit per toestel wisselt.

©CIDimport

Moto G7 Plus camera

Aan de achterzijde van de Moto G7 Plus zit een dualcam. Deze kan helaas niet gebruikt worden voor geavanceerde mogelijkheden zoals zoomen zonder kwaliteitsverlies. De tweede cameralens is puur bedoeld voor diepte-waarneming, die weer toegepast wordt in bijvoorbeeld de portretmodus (waarbij een scherptediepte-effect wordt gebruikt), uitsnedes en spotkleur (die een monochrome foto maakt, met uitzondering van één kleur die je zelf ingeeft). Desondanks voelt zo’n tweede lens altijd een beetje overbodig als het geen zoomfunctie biedt. Google kan de mogelijkheden die ik net noemde namelijk ook softwarematig uitvoeren met een enkele lens aan de achterzijde van de Pixel-smartphone.

©CIDimport

©CIDimport

©CIDimport

©CIDimport

Bij moeilijke lichtomstandigheden merk je al gauw dat de Moto G7 Plus (links) in staat is betere foto's vast te leggen.

De hoofdlens is in staat om goede foto’s te schieten. Smartphones in dezelfde prijsklasse laten vaak veel grauwere foto’s zien dan deze Moto G7 Plus. Dat is overigens ook het verschil tussen de G7 en G7 Plus. Wie een degelijke camera zoekt in een budgetsmartphone is beter af om die paar tientjes extra te investeren in de Plus-uitvoering, want vooral wanneer de lichtomstandigheden moeilijker worden, merk je het verschil duidelijk. De Moto G7 Plus schiet levendige foto’s, waarbij het dynamisch bereik groot genoeg is om zowel donkere als lichte oppervlaktes in een foto redelijk duidelijk weer te geven. Natuurlijk komt de Moto G7 met zijn foto’s niet in de buurt van de duurste Huawei, Samsung of Apple smartphone. Maar desondanks, de foto’s die je met de G7 Plus schiet zijn dik in orde.

Android 9.0 met Motosaus

Naast de prestaties en de betere camera’s is de G7 Plus gelijk aan de Moto G7. Uiterlijk, bouwkwaliteit, maar ook de software. De Motorola’s draaien op Android 9 (Pie), met een Motorola-sausje. Toevoegingen zijn bijvoorbeeld Moto Acties, waarbij je de smartphone handig bedient. Bijvoorbeeld door de zaklamp aan te zetten door de smartphone te schudden of de camera te starten met een polsbeweging. Motorola is een voorbeeld voor veel fabrikanten, door niet te ingrijpend zaken te veranderen in Android, gewoon de meest recente Androidversie op de smartphone te leveren en duidelijk te zijn over het updatebeleid. Toch laat Motorola op softwaregebied wat steken vallen. Het updatebeleid kan namelijk beter: je krijgt één grote versie-update en twee jaar lang veiligheidspatches. Veel andere budgetsmartphones draaien op Android One en zien daarmee betere ondersteuning tegemoet.

©CIDimport

©CIDimport

©CIDimport

Alternatieven voor de Moto G7 Plus

Hoewel de Moto G7 Plus een van de beste budgetsmartphones is, zijn er genoeg alternatieven. Natuurlijk is er de Moto G7, die qua camera en prestaties iets minder scoort, maar wel wat goedkoper is. Maar ook Xiaomi’s Pocophone F1 is een interessant alternatief voor ongeveer dezelfde prijs. Qua prestaties loopt deze smartphone rondjes om de Moto G7 Plus, alleen kan de Pocophone niet tippen aan de Androidversie van Motorola. Wie juist het beste zoekt wat Android te bieden heeft kan beter in dezelfde prijsklasse op zoek naar een Android One smartphone, zoals de Nokia 6.1 en Nokia 7.1.

Conclusie: Motorola Moto G7 Plus kopen?

Net als bij de vorige generaties van de Moto G-serie is de Moto G7 Plus de beste budgetsmartphone die je kunt kopen. De smartphone oogt luxe en modern en het toestel heeft gewoonweg geen grote minpunten. Dat gezegd hebbende, er komt steeds meer serieuze concurrentie, qua beter presterende smartphones en smartphones met betere Android-support. Ook zijn de verschillen tussen de gewone Moto G7 en Plus-versie minder groot.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.

Tijdens de Xbox Developer Direct gisteren werden er naast Fable en Forza Horizon 6 ook twee andere games getoond: Game Freaks actie-rpg Beast of Reincarnation en de nieuwe Double Fine-game Kiln.

De Xbox Developer Direct werd gisterenavond uitgezonden en richt zich zoals elk jaar op het aan het woord laten van diverse ontwikkelaars. Daarbij lag de focus vooral op de studio Playground Games, en toonden zij de aankomende spellen Fable en Forza Horizon 6. Maar er werd meer getoond.

Beast of Reincarnation

Eén van de games die de revue passeerden, was Beast of Reincarnation. Deze actie-rpg speelt zich af in een post-apocalyptische versie van Japan. Daar gaan spelers op avontuur met Emma en Koo. Laatstgenoemde is een wolf die Emma vergezelt.

Het Japan in deze game wordt geteisterd door de 'Blight', en Emma en Koo moeten dit tegengaan door het op te nemen tegen krachtige vijanden genaamd Nushi en vervolgens hun krachten absorberen. Daarbij delen Emma en Koo een speciale connectie: wanneer Emma bijvoorbeeld een vijandelijke aanval tegenhoudt, zullen Koo's krachten zich opbouwen tot ze zogeheten Blooming Arts kan inzetten als aanval.

Beast of Reincarnation komt in de loop van aankomende zomer uit voor Xbox Series X en S, pc en PlayStation 5. Ook zal het spel meteen op Xbox Game Pass komen te staan. Opvallend daarbij is dat de game ontwikkeld wordt door Game Freak, dat vooral bekend is van de Pokémon-games. Game Freak zelf is echter onafhankelijk van Nintendo.

Kiln

De andere game die tijdens de Xbox Developer Direct gisteravond werd getoond, is Kiln. Deze nieuwe game van Double Fine Productions - een studio bekend om zijn unieke spellen zoals Psychonauts, Keeper en Broken Age - betreft een online multiplayergame waarin spelers aardewerk creëren met klei om een kleine geest uitrusting te geven.

Spelers bepalen daarbij zelf het uiterlijk van het harnas van dit wezen. De potten waarin hij plaats kan nemen kunnen vervolgens ook gedecoreerd worden naar smaak. Wanneer de uitrusting af is, vecht men het uit in 4v4-gevechten. Daarbij moet wel gelet worden op de vorm van het aardewerk, want een grotere creatie maakt de speler logischerwijs ook langzamer.

Kiln komt ergens aankomend voorjaar uit voor Xbox Series-consoles, PlayStation 5 en pc, en zal op release ook meteen op Xbox Game Pass komen te staan. Geïnteresseerden kunnen zich alvast aanmelden voor een bètatest. Na de release van de game is het de bedoeling dat er nieuwe maps en modi aan het spel worden toegevoegd.