Motorola’s Moto G-serie levert al jaren degelijke budgetsmartphones met een scherpe prijs/kwaliteitsverhouding. De Moto G7 is het nieuwste model. In deze Motorola Moto G7 review zoeken we uit hoe de smartphone presteert. Ook vergelijken we hem met de iets betere en duurdere Moto G7 Plus.

De Moto G7-serie bestaat uit maar liefst vier toestellen. Het instapmodel (149 euro) is de Moto G7 Play, terwijl de 199 euro kostende Moto G7 Power zich onderscheidt met een grote accu. Het reguliere model is de Moto G7 van 249 euro en de Moto G7 Plus (299 euro) biedt de beste hardware. De afgelopen weken hebben we zowel de G7 als de Plus-versie getest en binnenkort publiceren we een video waarin we de twee smartphones vergelijken. In deze geschreven review stippen we de verschillen kort aan.

Ontwerp

De tijd dat een goedkopere smartphone een krakkemikkige plastic behuizing heeft, ligt (gelukkig) achter ons. Toestellen zijn anno 2019 gemaakt van glas of metaal, wat ze luxe en degelijk maakt. Dit geldt ook voor de Moto G7. De smartphone heeft een fraaie glazen ontwerp en ziet er duurder uit dan hij is. De behuizing is goed afgewerkt en het toestel ligt fijn in de hand. Minpunten zijn er ook. Het glas is erg glad, trekt vingerafdrukken aan en beschadigt relatief snel als de telefoon op straat valt. Een hoesje is dus geen overbodige luxe. Motorola levert een ultragoedkoop plastic (transparant) hoesje mee en dat is fijn, al biedt die weinig bescherming bij een valpartij.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

De achterkant van het toestel heeft een cameramodule die helaas flink uitsteekt. Dit kan je oplossen met – jazeker – een hoesje. Het Motorola-logo onder de camera bevat een vingerafdrukscanner die snel en accuraat is. De voorkant van de Moto G7 bestaat bijna helemaal uit scherm, wat de smartphone een modern uiterlijk geeft. Onderin zit een smalle rand met het Motorola-logo en bovenin vind je een smalle maar diepe inkeping voor de frontcamera. Het display is 6,2 inch groot en oogt scherp door de full-hd resolutie. Het lcd-scherm biedt mooie kleuren en de maximale helderheid is fel genoeg om het display af te lezen in een winterzonnetje. We vragen ons wel af of de helderheid toereikend is in de zomer.

Volgens Motorola is de Moto G7 waterafstotend, wat betekent dat hij niet stuk gaat in een regenbui. Neem het toestel echter niet mee in het zwembad! De smartphone heeft zowel een usb-c-poort als een 3,5mm-audioaansluiting onderop, waar je ook de speaker aantreft. Die produceert aardig geluid, maar erg indrukwekkend is het niet.

Hardware

Onder de motorkap van de telefoon is een Qualcomm Snapdragon 632-chipset geplaatst. Deze octacore-processor is niet de snelste, maar wel een logische en degelijke keuze voor een goedkopere smartphone. Het werkgeheugen van de Moto G7 is met 4GB iets groter dan gebruikelijk (3GB) in deze prijsklasse. De prestaties van de smartphone zijn prima en vergelijkbaar met de concurrentie. Alle populaire apps draaien zonder problemen en een spelletje spelen kan ook. Zware games lopen natuurlijk niet zo soepel als op veel duurdere toestellen. De Moto G7 Plus gebruikt een iets snellere processor, maar is verder gelijk aan de Moto G7.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

De Moto G7 is voorzien van een 3000 mAh accu. Dat is niet erg groot voor een smartphone met een fors full-hd scherm, dus verwacht geen wonderen van de accuduur. Je komt bij normaal gebruik prima de dag door, maar elke avond of nacht opladen is vereist. Als je het toestel zwaarder belast door bijvoorbeeld te gamen of de hotspot-functie te gebruiken, is de kans groot dat je bij het avondeten een oplader nodig hebt.

Het laden gaat via usb-c. De meegeleverde TurboPower-oplader heeft een vermogen van 15 Watt en dat is netjes voor een budgetsmartphone. Hoe hoger het vermogen, hoe sneller de batterij oplaadt. Om die reden is er al jaren kritiek op Apple, dat prijzige iPhones levert met een langzame 5W-lader. Overigens krijg je bij de Moto G7 Plus een indrukwekkende 27W TurboPower-lader die de accu dus razendsnel oplaadt.

Handig is dat de Moto G7 (net als de Plus-variant) een driedelig kaartslot heeft. Je kan dus twee simkaarten (dual-sim) én een micro-sd-kaartje tegelijk gebruiken. De meeste smartphones hebben twee kaartsloten, waardoor je gedwongen bent om te kiezen tussen dual-sim of meer geheugen. De kans dat je meer opslagruimte nodig hebt, is overigens niet zo groot. De Moto G7 heeft 64GB intern geheugen, waarvan ruim 52GB beschikbaar is voor je apps en media.

Het toestel ondersteunt moderne technieken als 5GHz-wifi en heeft een nfc-chip voor toepassingen als contactloos betalen in winkels.

Camera's

Selfies maakt de Moto G7 met de 8 megapixel frontcamera. De resultaten zijn goed genoeg, al heeft de camera het lastig in een ruimte met weinig licht. Achterop de Moto G7 zit een dubbele camera. De primaire sensor heeft een resolutie van 12 megapixel. De secundaire 5 megapixel sensor wordt ingezet als je een bokeh-foto schiet. Hierbij vervaagt de lens de achtergrond, zodat de persoon of het object op de voorgrond beter tot zijn recht komt. Deze functie werkt aardig, maar lang niet zo goed als op duurdere smartphones als de iPhone XS. Jammer maar begrijpelijk. Minder logisch is Motorola’s ‘Spotkleur’-camerafunctie. Tik in de camera-app een object of persoon aan en die kleur (bijvoorbeeld een rode trui) blijft zichtbaar op de zwart-wit-foto. Een geinig, maar overigens niet nieuw, idee dat in de praktijk bijna altijd matig tot slecht werkt.

Gelukkig maakt de camera in de normale modus wél goede beelden. De plaatjes zijn scherp, hebben een goed dynamisch bereik en behouden genoeg detail als je inzoomt. De kleurweergave is vaak wel iets overdreven, waardoor gras groener oogt en blauwe luchten nog mooier zijn. Heel storend is dit niet. ’s Avonds staat de camera ook zijn mannetje en maakt hij – met het prijspunt in het achterhoofd – prima plaatjes. Je kan de fotokwaliteit niet vergelijken met toestellen die drie keer zo duur zijn, maar de beelden zijn doorgaans goed genoeg om op social media te delen. Handig is dat de camera in zowel full-hd- als 4K-resolutie kan filmen.

De Moto G7 Plus heeft een iets andere camera. De resolutie van de primaire camera is iets hoger (16 tegenover 12 megapixel), maar belangrijker: hij heeft optische beeldstabilisatie. Deze techniek verkleint de kans op een bewogen foto en schokkerige video’s aanzienlijk. De frontcamera van de G7 Plus heeft ook een hogere resolutie (12 tegenover 8 megapixel).

Hieronder zie je een paar foto's gemaakt met de Moto G7.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Software

Motorola levert zijn smartphones al jaren met een nauwelijks aangepaste versie van Android. Een groot voordeel, want stock Android oogt en werkt alleraardigst en heeft helemaal geen extra apps en functies nodig. De Moto G7 draait op de nieuwste Android-versie; 9.0 (Pie). De fabrikant voegt hier een paar apps aan toe: een fm-radio, een app om Dolby Atmos-geluidsinstellingen te regelen en de Moto-app. Laatstgenoemde laat je allerlei handige acties instellen zodat je het toestel slimmer kan gebruiken. Twee keer schudden opent te alle tijden de zaklamp, twee keer draaien de camera en je maakt een screenshot door het scherm met drie vingers aan te raken.

Het updatebeleid van Motorola is met de jaren helaas wel minder geworden. Was de fabrikant voorheen één van de eerste merken die Android-updates vrijgaf voor zijn toestellen, tegenwoordig moeten Motorola-gebruikers juist veel geduld hebben. Zo kreeg de Moto G4 Plus in februari pas Android 8 (Oreo), achttien maanden nadat Motorola de update beloofde.

Motorola belooft dat de Moto G7 één grote update krijgt en twee jaar lang elk kwartaal een beveiligingsupdate ontvangt. Dat is gemiddeld in deze prijsklasse en het is fijn dat Motorola daar direct duidelijkheid in geeft. Hecht je echter waarde aan updates, dan kun je beter een Android One-toestel kiezen: die krijgen twee grote updates en drie jaar lang elke maand een veiligheidsupdate.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Conclusie: Moto G7 kopen?

De Motorola Moto G7 is een smartphone zonder echte minpunten, en dat is noemenswaardig. Voor een schappelijke 249 euro krijg je een toestel met een premium ontwerp, mooi scherm, vlotte hardware en degelijke camera's. De schone Android-versie is ook fijn, al kan Motorola zijn updatebeleid verbeteren. Andere aandachtspunten zijn de kwetsbare glazen behuizing en de gemiddelde accuduur.

Ben je bereid iets meer uit te geven? Kijk dan eens naar de Moto G7 Plus, die 299 euro kost. Het toestel lijkt veel op de G7 maar is op drie punten beter. Hij heeft een snellere processor, de accu laadt veel sneller op en de camera's (voor en achter) maken betere foto's en video's.

Onderweg telt soms iedere gram, zeker als je veel reist. Voor wie niet houdt van een zware rugtas heeft HP de OmniBook 7 Aero. Deze laptop weegt nog geen kilogram, maar heeft toch een processor met 8 cores in combinatie met 32 GB RAM. Dat klinkt als een uitstekend product voor wie veel onderweg is. Of dat echt zo is? Wij hebben hem getest.

Natuurlijk wist ik dat de HP OmniBook 7 Aero ongeveer een kilogram weegt, maar toch was ik positief verrast toen ik hem uit de doos haalde. De OmniBook 7 Aero is zó licht dat het bijna een stuk speelgoed lijkt. Dat is gelukkig niet het geval, want de behuizing van een aluminium-magnesium-legering zit ondanks het geringe gewicht degelijk in elkaar. Het is daardoor een laptop die je zonder zorgen in je rugtas stopt, waarna je eigenlijk niet meer merkt dat je hem bij je hebt. Mijn eigen laptop is met 1,35 kilogram ook niet bijzonder zwaar, maar toch voel ik een duidelijk verschil als ik de OmniBook 7 Aero meeneem. Fijn als je dagelijks met de trein naar kantoor of studie gaat.

©Jeroen Boer - ID.nl

Waar ik ook blij van word, is dat HP ondanks de compacte behuizing toch in een fijne verzameling aansluitingen heeft voorzien. Natuurlijk wordt de basis tegenwoordig gedekt door usb-c en daarvan krijg je er twee die allebei geschikt zijn voor zowel laden als het aansluiten van een beeldscherm. Thuis of op kantoor kun je hem dus met één kabel aansluiten op je werkplek. Maar omdat je een lichte laptop waarschijnlijk juist onderweg gebruikt, is het fijn dat HP je ook twee normale usb-poorten, een HDMI-aansluiting en een headsetaansluiting geeft. Zo kun je hem ook gewoon gebruiken op plekken waar nog een oudere monitor of beamer staat en heb je ook voor een usb-stickje geen adapter nodig. Het enige dat een klein beetje jammer is, is dat de usb-c-poorten geen usb 4 ondersteunen terwijl de gebruikte processor dat op zich wel kan.

©Jeroen Boer - ID.nl

Lekker tikken

Als je het scherm openklapt, wordt het palmgedeelte in een lichte hoek gezet zodat je fijner kunt tikken. Dat is op de OmniBook sowieso geen straf. Het toetsenbord heeft een prettige aanslag met duidelijke feedback. Prettig, zeker als je net als ik veel met teksten werkt. Het toetsenbord ziet er met zijn grijze toetsen ook overzichtelijk uit en heeft toetsverlichting in twee helderheidsstanden. Een eigenschap die wat mij betreft vooral weer onderweg als je werkt op allerlei ongunstige locaties onmisbaar is. De touchpad met geïntegreerde fysieke knop laat zich eerder omschrijven als oké. Het geheel werkt op zich goed, maar voelt wel minder premium dan het uitstekende toetsenbord.

©Jeroen Boer - ID.nl

Geen last van spiegeling

Het 13,3inch-scherm maakt gebruik van een IPS-paneel en heeft een resolutie van 2560 × 1600 pixels. Hierdoor krijg je goede inkijkhoeken en een scherp beeld. Handig voor onderweg is dat HP het paneel mat heeft afgewerkt, zodat je geen last hebt van storende lichtinval. Ook de helderheid is voor veel omstandigheden hoog genoeg. Verder is het scherm niet heel bijzonder. Zo wordt er slechts een maximale verversingssnelheid van 60 Hz ondersteund, terwijl steeds meer duurdere laptops schermen met een hogere verversingssnelheid hebben. Dat heeft misschien ook iets met de accuduur te maken, iets waarover je verderop meer leest. Boven het scherm vind je een prima webcam die ook geschikt is voor inloggen met gezichtsherkenning via Windows Hello. Prettig is dat de webcam een schuifje heeft om de lens fysiek te bedekken; zo weet je zeker dat je niet bespied wordt.

©Jeroen Boer - ID.nl

Goede prestaties

Op papier stelt de configuratie met een Ryzen AI 7 350, 32 GB RAM en een 1TB-ssd niet teleur. Misschien is 32 GB RAM een beetje overdreven voor een laptop die zich niet laat omschrijven als workstation, maar het is voor een laptop waarvan je het geheugen niet kunt uitbreiden ook weer niet heel gek. Dit is wellicht juist het moment om nog even je slag te slaan voordat laptops met veel geheugen veel duurder worden. De opslag wordt verzorgd door een ssd van 1 TB die gewoon prima presteert. Het is een M.2-ssd die je eventueel kunt vervangen als je opslag tekort komt.

De Ryzen AI 7 350 combineert vier normale met vier energiezuinige cores en heeft een npu die voldoet aan de eisen voor een Copilot+-pc. Je krijgt dus alle extra AI-functies van Windows 11. De prestaties van de chip zijn goed en de laptop scoort een mooie 7527 punten in PCMark 10. Ook de score van 1975 en 12433 punten in CineBench R23 voor respectievelijk single-core- en multi-core-prestaties zijn voor een mobiele processor uitstekend. De prestaties kennen bovendien weinig verval als je de laptop langdurig aan het werk zet. Helaas verandert de koeling dan wel in een soort stofzuiger: de laptop laat goed van zich horen als je hem wat langer aan het werk zet. Bij lichte dingen als browsen of tekstverwerken is de laptop gelukkig wel stil.

©Jeroen Boer - ID.nl

Best wel kleine accu

Wanneer een laptop zo dun en licht mogelijk is, kan het bijna niet anders dan dat er ergens concessies gedaan zijn. Dat is in het geval van deze HP overduidelijk de accu, want een accu met een capaciteit van slechts 43 Wh is tegenwoordig wel heel magertjes. Toch wist de HP me positief te verrassen, want de werktijd bij alledaagse (kantoor)werkzaamheden is met zo'n 12 uur helemaal niet zo verkeerd. Natuurlijk zijn er genoeg laptops met een veel langere accuduur (waaronder de eveneens ook superlichte ASUS ZenBook A14), maar een echte dealbreaker is de werktijd ook weer niet.

©Jeroen Boer - ID.nl

En gamen?

De Ryzen AI 7 350 heeft een geïntegreerde AMD Radeon 860M-gpu en is volgens AMD ook geschikt voor gamen. Je kunt natuurlijk niet verwachten dat een geïntegreerde gpu echt topprestaties biedt. Een score van 2571 punten in 3D mark Time Spy is in ieder geval niet heel indrukwekkend. Ik heb Shadow of the Tomb Raider geïnstalleerd, een spel waarvan ik weet dat het inmiddels goed speelbaar is op een geïntegreerde gpu. Het is een spel van alweer zeven jaar oud, maar grafisch nog altijd mooi. Om op Full HD een beetje soepel te kunnen spelen, moest ik kiezen voor de voorinstelling Lowest waarmee je zo'n 54 fps haalt. Opvallend is dat er met AI-upscaler Intel XeSS niet significant meer frames gehaald worden. Jammer, want op andere laptops heb ik goede ervaringen met zulke AI-upscalers. Het hangt natuurlijk ook een beetje van het spel af en een titel met ondersteuning voor AMD's eigen FSR presteert misschien wel wat beter. De prestaties in Shadow of the Tomb Raider geven wel een goed beeld van de mogelijkheden. Voor soepel gamen zul je wat oudere spellen met lagere kwaliteitsinstellingen of esports-titels moeten spelen. Dit klinkt misschien teleurstellend, maar voor een dunne en lichte ultrabook zijn de prestaties helemaal niet zo verkeerd. 

Conclusie

De HP OmniBook 7 Aero is al met al een heel fijne laptop en dat komt voor een groot deel door het gewicht. Je moet hem dus ook vooral overwegen als je echt een lichte laptop wilt hebben. De laptop weegt nog geen kilo, waardoor je hem altijd makkelijk meeneemt. Ondanks het lage gewicht zijn de prestaties prima en kun je comfortabel werken. Over de stevigheid hoef je je geen zorgen te maken; de aluminium-magnesiumbehuizing is lekker degelijk. Natuurlijk heeft HP wel wat concessies moeten doen om dat lage gewicht te bereiken. Zo is de accucapaciteit niet heel indrukwekkend, al overleef je met 12 uur werktijd op zich wel een werkdag. Voor hetzelfde geld kun je zeker laptops kopen waar je langer op kunt werken, maar die wegen dan ook een stuk meer dan een kilo.

Sony zou overwegen de PlayStation 6 intern uit te stellen en de console pas ergens na 2028 uit te brengen.

Dat meent MST Financial-analist David Gibson via Sandstone Insights Japan. Hoewel de PlayStation 5 al meer dan vijf jaar beschikbaar is - de console kwam eind 2020 uit - is het volgens hem onwaarschijnlijk dat Sony de PlayStation 6 binnenkort uitbrengt.

"Sony verwacht dat de levenscyclus van de PlayStation 5 wordt verlengd, en dat de PlayStation 6-release langer op zich laat wachten dan de meesten voorspellen", zo stelt Gibson. Hij verwacht dat de nieuwe console pas ergens na 2028 uitkomt - op zijn vroegst dus in 2029.

PlayStation 6 is nog niet aangekondigd

Sony zelf heeft nog geen officiële releaseperiode gegeven voor de PlayStation 6. De console is immers nog niet officieel aangekondigd, al is het logisch dat het bedrijf achter de schermen al aan een opvolger van de PlayStation 5 werkt.

Eerder gingen er al wel geruchten over een PS6-release in 2027 of 2028, maar volgens bovengenoemde analyse wordt het dus pas later. Er gaan ook geruchten dat Sony twee apparaten wil uitbrengen: een traditionele console en een hybride versie die ook als handheld gebruikt kan worden - vergelijkbaar met de Nintendo Switch dus.

Reden voor vertraging

Een van de redenen voor een vertraagde komst van PlayStation 6 kunnen de alsmaar stijgende prijzen voor geheugen zijn. Prijzen van RAM (Random Access Memory) stijgen alsmaar doordat er massaal RAM nodig is om het alsmaar populairder wordende AI werkende te houden. RAM is echter nodig in spelcomputers.

De theorie is dat bedrijven nu hun plannen voor nieuwe consoles uitstellen, omdat de prijzen voor RAM zo hoog liggen. Dat zou immers betekenen dat men ook hogere prijzen voor nieuwe consoles moet vragen, en dat zou eventueel een negatief effect op het succes van deze consoles kunnen hebben.

Valkuil van uitstel

Het intern uitstellen van de PlayStation 6 - of andere consoles - kan echter een prijzige aangelegenheid zijn voor bedrijven. Sony heeft vele miljoenen dollars in de ontwikkeling van een nieuwe console gestoken en mogelijk de technologie die in deze console zit gekozen.

Door de PlayStation 6 uit te stellen, veroudert de technologie in de console ook, en komt het bedrijf voor een lastige keuze te staan: gooit Sony de vele miljoenen aan onderzoekskosten weg om nieuwe specificaties samen te stellen, of brengt het bedrijf op een later moment een console met ietwat achterhaalde specificaties uit?