Motorola’s Moto G-serie levert al jaren degelijke budgetsmartphones met een scherpe prijs/kwaliteitsverhouding. De Moto G7 is het nieuwste model. In deze Motorola Moto G7 review zoeken we uit hoe de smartphone presteert. Ook vergelijken we hem met de iets betere en duurdere Moto G7 Plus.

De Moto G7-serie bestaat uit maar liefst vier toestellen. Het instapmodel (149 euro) is de Moto G7 Play, terwijl de 199 euro kostende Moto G7 Power zich onderscheidt met een grote accu. Het reguliere model is de Moto G7 van 249 euro en de Moto G7 Plus (299 euro) biedt de beste hardware. De afgelopen weken hebben we zowel de G7 als de Plus-versie getest en binnenkort publiceren we een video waarin we de twee smartphones vergelijken. In deze geschreven review stippen we de verschillen kort aan.

Ontwerp

De tijd dat een goedkopere smartphone een krakkemikkige plastic behuizing heeft, ligt (gelukkig) achter ons. Toestellen zijn anno 2019 gemaakt van glas of metaal, wat ze luxe en degelijk maakt. Dit geldt ook voor de Moto G7. De smartphone heeft een fraaie glazen ontwerp en ziet er duurder uit dan hij is. De behuizing is goed afgewerkt en het toestel ligt fijn in de hand. Minpunten zijn er ook. Het glas is erg glad, trekt vingerafdrukken aan en beschadigt relatief snel als de telefoon op straat valt. Een hoesje is dus geen overbodige luxe. Motorola levert een ultragoedkoop plastic (transparant) hoesje mee en dat is fijn, al biedt die weinig bescherming bij een valpartij.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

De achterkant van het toestel heeft een cameramodule die helaas flink uitsteekt. Dit kan je oplossen met – jazeker – een hoesje. Het Motorola-logo onder de camera bevat een vingerafdrukscanner die snel en accuraat is. De voorkant van de Moto G7 bestaat bijna helemaal uit scherm, wat de smartphone een modern uiterlijk geeft. Onderin zit een smalle rand met het Motorola-logo en bovenin vind je een smalle maar diepe inkeping voor de frontcamera. Het display is 6,2 inch groot en oogt scherp door de full-hd resolutie. Het lcd-scherm biedt mooie kleuren en de maximale helderheid is fel genoeg om het display af te lezen in een winterzonnetje. We vragen ons wel af of de helderheid toereikend is in de zomer.

Volgens Motorola is de Moto G7 waterafstotend, wat betekent dat hij niet stuk gaat in een regenbui. Neem het toestel echter niet mee in het zwembad! De smartphone heeft zowel een usb-c-poort als een 3,5mm-audioaansluiting onderop, waar je ook de speaker aantreft. Die produceert aardig geluid, maar erg indrukwekkend is het niet.

Hardware

Onder de motorkap van de telefoon is een Qualcomm Snapdragon 632-chipset geplaatst. Deze octacore-processor is niet de snelste, maar wel een logische en degelijke keuze voor een goedkopere smartphone. Het werkgeheugen van de Moto G7 is met 4GB iets groter dan gebruikelijk (3GB) in deze prijsklasse. De prestaties van de smartphone zijn prima en vergelijkbaar met de concurrentie. Alle populaire apps draaien zonder problemen en een spelletje spelen kan ook. Zware games lopen natuurlijk niet zo soepel als op veel duurdere toestellen. De Moto G7 Plus gebruikt een iets snellere processor, maar is verder gelijk aan de Moto G7.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

De Moto G7 is voorzien van een 3000 mAh accu. Dat is niet erg groot voor een smartphone met een fors full-hd scherm, dus verwacht geen wonderen van de accuduur. Je komt bij normaal gebruik prima de dag door, maar elke avond of nacht opladen is vereist. Als je het toestel zwaarder belast door bijvoorbeeld te gamen of de hotspot-functie te gebruiken, is de kans groot dat je bij het avondeten een oplader nodig hebt.

Het laden gaat via usb-c. De meegeleverde TurboPower-oplader heeft een vermogen van 15 Watt en dat is netjes voor een budgetsmartphone. Hoe hoger het vermogen, hoe sneller de batterij oplaadt. Om die reden is er al jaren kritiek op Apple, dat prijzige iPhones levert met een langzame 5W-lader. Overigens krijg je bij de Moto G7 Plus een indrukwekkende 27W TurboPower-lader die de accu dus razendsnel oplaadt.

Handig is dat de Moto G7 (net als de Plus-variant) een driedelig kaartslot heeft. Je kan dus twee simkaarten (dual-sim) én een micro-sd-kaartje tegelijk gebruiken. De meeste smartphones hebben twee kaartsloten, waardoor je gedwongen bent om te kiezen tussen dual-sim of meer geheugen. De kans dat je meer opslagruimte nodig hebt, is overigens niet zo groot. De Moto G7 heeft 64GB intern geheugen, waarvan ruim 52GB beschikbaar is voor je apps en media.

Het toestel ondersteunt moderne technieken als 5GHz-wifi en heeft een nfc-chip voor toepassingen als contactloos betalen in winkels.

Camera's

Selfies maakt de Moto G7 met de 8 megapixel frontcamera. De resultaten zijn goed genoeg, al heeft de camera het lastig in een ruimte met weinig licht. Achterop de Moto G7 zit een dubbele camera. De primaire sensor heeft een resolutie van 12 megapixel. De secundaire 5 megapixel sensor wordt ingezet als je een bokeh-foto schiet. Hierbij vervaagt de lens de achtergrond, zodat de persoon of het object op de voorgrond beter tot zijn recht komt. Deze functie werkt aardig, maar lang niet zo goed als op duurdere smartphones als de iPhone XS. Jammer maar begrijpelijk. Minder logisch is Motorola’s ‘Spotkleur’-camerafunctie. Tik in de camera-app een object of persoon aan en die kleur (bijvoorbeeld een rode trui) blijft zichtbaar op de zwart-wit-foto. Een geinig, maar overigens niet nieuw, idee dat in de praktijk bijna altijd matig tot slecht werkt.

Gelukkig maakt de camera in de normale modus wél goede beelden. De plaatjes zijn scherp, hebben een goed dynamisch bereik en behouden genoeg detail als je inzoomt. De kleurweergave is vaak wel iets overdreven, waardoor gras groener oogt en blauwe luchten nog mooier zijn. Heel storend is dit niet. ’s Avonds staat de camera ook zijn mannetje en maakt hij – met het prijspunt in het achterhoofd – prima plaatjes. Je kan de fotokwaliteit niet vergelijken met toestellen die drie keer zo duur zijn, maar de beelden zijn doorgaans goed genoeg om op social media te delen. Handig is dat de camera in zowel full-hd- als 4K-resolutie kan filmen.

De Moto G7 Plus heeft een iets andere camera. De resolutie van de primaire camera is iets hoger (16 tegenover 12 megapixel), maar belangrijker: hij heeft optische beeldstabilisatie. Deze techniek verkleint de kans op een bewogen foto en schokkerige video’s aanzienlijk. De frontcamera van de G7 Plus heeft ook een hogere resolutie (12 tegenover 8 megapixel).

Hieronder zie je een paar foto's gemaakt met de Moto G7.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Software

Motorola levert zijn smartphones al jaren met een nauwelijks aangepaste versie van Android. Een groot voordeel, want stock Android oogt en werkt alleraardigst en heeft helemaal geen extra apps en functies nodig. De Moto G7 draait op de nieuwste Android-versie; 9.0 (Pie). De fabrikant voegt hier een paar apps aan toe: een fm-radio, een app om Dolby Atmos-geluidsinstellingen te regelen en de Moto-app. Laatstgenoemde laat je allerlei handige acties instellen zodat je het toestel slimmer kan gebruiken. Twee keer schudden opent te alle tijden de zaklamp, twee keer draaien de camera en je maakt een screenshot door het scherm met drie vingers aan te raken.

Het updatebeleid van Motorola is met de jaren helaas wel minder geworden. Was de fabrikant voorheen één van de eerste merken die Android-updates vrijgaf voor zijn toestellen, tegenwoordig moeten Motorola-gebruikers juist veel geduld hebben. Zo kreeg de Moto G4 Plus in februari pas Android 8 (Oreo), achttien maanden nadat Motorola de update beloofde.

Motorola belooft dat de Moto G7 één grote update krijgt en twee jaar lang elk kwartaal een beveiligingsupdate ontvangt. Dat is gemiddeld in deze prijsklasse en het is fijn dat Motorola daar direct duidelijkheid in geeft. Hecht je echter waarde aan updates, dan kun je beter een Android One-toestel kiezen: die krijgen twee grote updates en drie jaar lang elke maand een veiligheidsupdate.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Conclusie: Moto G7 kopen?

De Motorola Moto G7 is een smartphone zonder echte minpunten, en dat is noemenswaardig. Voor een schappelijke 249 euro krijg je een toestel met een premium ontwerp, mooi scherm, vlotte hardware en degelijke camera's. De schone Android-versie is ook fijn, al kan Motorola zijn updatebeleid verbeteren. Andere aandachtspunten zijn de kwetsbare glazen behuizing en de gemiddelde accuduur.

Ben je bereid iets meer uit te geven? Kijk dan eens naar de Moto G7 Plus, die 299 euro kost. Het toestel lijkt veel op de G7 maar is op drie punten beter. Hij heeft een snellere processor, de accu laadt veel sneller op en de camera's (voor en achter) maken betere foto's en video's.

Met de introductie van een nieuwe Home-architectuur heeft Apple de ondersteuning voor de iPad als centrale woninghub stopgezet. Gebruikers moeten nu overstappen op een Apple TV of HomePod om hun slimme apparaten op afstand te bedienen en automatiseringen uit te voeren.

Het idee was altijd zo handig: die oude tablet die toch maar in de kast lag te verstoffen kreeg een tweede leven als het brein van je woning. Je plakte hem tegen de muur of zette hem op een standaard in de keuken, en plotseling kon je overal ter wereld je lampen bedienen. Toch merkten veel gebruikers dat de betrouwbaarheid vaak te wensen overliet, met apparaten die niet reageerden of automatiseringen die simpelweg weigerden te starten. Apple heeft nu de knoop doorgehakt en de tablet officieel uit de lijst van ondersteunde hubs geschrapt. In dit artikel leggen we uit waarom deze besluitvorming logisch is en wat dat voor jouw huidige opstelling betekent.

Overstap naar een stabiele architectuur

De reden dat de tablet niet langer als hub fungeert, ligt diep in de softwarematige fundering van de Woning-app verborgen. Met de komst van de nieuwe architectuur in iOS 16.2 heeft Apple de manier waarop apparaten met elkaar communiceren volledig herzien. Waar de iPad voorheen als een soort tussenstation fungeerde dat af en toe signalen doorgaf, vereist het nieuwe systeem een apparaat dat altijd aan de stroom hangt en een constante, bekabelde of zeer stabiele draadloze verbinding heeft.

We hebben in onze tests gemerkt dat een iPad die in de slaapstand gaat of waarvan de batterij net onder een bepaald percentage zakt, de communicatie met de rest van het huis direct verstoort. Bovendien ontbreekt in de iPad de hardware voor Thread, een netwerkprotocol dat zorgt dat apparaten razendsnel en zonder vertraging op elkaar reageren. Wanneer je nu op een knop drukt, hoor je bij een moderne hub direct de klik van de schakelaar, terwijl de iPad daar voorheen merkbare seconden over kon doen.

©PHILIPPE RAMAKERS

Soms werkte het wel...

In een heel specifieke context kon de iPad nog wel dienstdoen, mits je geen behoefte had aan de nieuwste snufjes. Voor een simpel huishouden met slechts een paar lampen die alleen via bluetooth of een eigen bridge werkten, was de tablet een prima interface. Het gaf toch een gevoel van controle om een visueel overzicht te hebben op een groot scherm in de woonkamer. Je kon de iPad inzetten als een soort veredelde afstandsbediening die ook toevallig de automatiseringen draaide wanneer je zelf niet thuis was.

Dit werkte vooral goed in kleine appartementen waar de afstand tussen de tablet en de slimme verlichting minimaal was, waardoor de bluetooth-verbinding stabiel bleef. De koopintentie voor een iPad was in die tijd vaak gebaseerd op deze multifunctionaliteit, maar die vlieger gaat met de huidige eisen voor een modern slim huis niet meer op.

Mobiliteit is niet goed voor een hub

Een centraal zenuwstelsel van een woning hoort niet verplaatsbaar te zijn, en dat is precies waar het in de praktijk misging met de iPad. Zodra iemand de tablet van de lader haalde om even op de bank een video te kijken, liep de verbinding met de beveiligingscamera buiten gevaar. We zien vaak dat een hub die op wifi werkt in plaats van via een ethernetkabel, kwetsbaar is voor storingen van andere apparaten in de buurt.

De iPad is ontworpen als een persoonlijk apparaat dat energie bespaart zodra het scherm uitgaat, wat natuurlijk haaks staat op de rol van een server die 24 uur per dag paraat moet staan. In grotere woningen merkten we bovendien dat de iPad simpelweg het bereik niet had om apparaten op de bovenverdieping aan te sturen, iets wat een systeem met meerdere verdeelde hubs veel beter oplost.

©IHAR ULASHCHYK

Signalen om over te stappen

Er zijn een paar duidelijke situaties waarin je de iPad als hub direct moet vervangen door een volwaardige slimme speaker of mediaspeler. Als je van plan bent om apparaten aan te schaffen die met de Matter-standaard werken, heb je eigenlijk geen keuze meer, aangezien de iPad dit protocol niet ondersteunt als hub. Ook wanneer je merkt dat je automatiseringen vaker niet dan wel werken zodra je de voordeur achter je dichttrekt, is dat een teken dat de iPad de verbinding niet stabiel kan houden.

Een ander breekpunt is de behoefte aan beveiligde video-opslag in iCloud. Voor het streamen en analyseren van beelden van je deurbel is simpelweg meer rekenkracht en een constantere verbinding nodig dan een (vaak oudere) tablet kan bieden. Tot slot is het onmogelijk om de woning te upgraden naar de nieuwste softwareversies zonder een ondersteunde hub, waardoor je bijvoorbeeld nieuwe functies en beveiligingsupdates misloopt.

De juiste opvolger kiezen

Het toetsen van je eigen woonsituatie begint bij de vraag hoeveel apparaten je wilt aansturen en of je ook behoefte hebt aan een fysieke interface. Voor de meeste mensen is een mediaspeler zoals de Apple TV de beste keuze, omdat deze (de duurdere versies in elk geval) met een kabel aan je router verbonden kan worden voor de meest betrouwbare verbinding.

Heb je echter geen televisie in de buurt van je slimme apparaten, dan is een compacte speaker die ook als hub fungeert een slimmer alternatief. Je plaatst deze eenvoudig op een centrale plek in huis waar de microfoons ook je stemcommando's kunnen opvangen. Kijk hierbij goed naar de ruimte die je hebt; een kleine speaker past op elk nachtkastje, terwijl een volwaardige mediaspeler vaak een vaste plek in het tv-meubel vereist.

Nee, de iPad is definitief geen woninghub meer

De iPad kan officieel niet meer als hub worden ingesteld in de vernieuwde Woning-app van Apple omdat de hardware niet voldoet aan de eisen van de nieuwe woningarchitectuur. Voor het bedienen van je huis op afstand en het configureren van automatiseringen heb je nu minimaal een HomePod of een Apple TV nodig (mocht je wel bij Apple willen blijven). Deze apparaten bieden ondersteuning voor Thread en Matter, wat zorgt voor een snellere en betrouwbaardere communicatie tussen je slimme apparaten. Hoewel de iPad een handig bedieningspaneel blijft voor op de muur, vinden de processen achter de schermen nu plaats op hardware die altijd met het stroomnetwerk en internet is verbonden.

We hebben een bom-volle aflevering met de review van Mario Tennis Fever en Dwayne's previews van Pokémon Pokopia, Resident Evil Requiem, Pragmata en de Super Mario Bros. Wonder-dlc!

Kom bij onze Discord. Via ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠deze link⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠ ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠kan je met ons en andere luisteraars kletsen over games, deals, nieuws en meer.

Wil je zelf ook een vraag insturen of heb je iets leuks om te melden? Dat kan! Stuur een mailtje naar bonuslevelcast@gmail.com (of bonuslevelkast@gmail.com of bonuslevelqast@gmail.com) en wellicht hoor je jezelf terug in de volgende aflevering!