Al jarenlang is de Moto G-serie van Motorola de beste smartphone voor wie voor een dubbeltje op de eerste rang wil zitten. De zesde generatie heeft echter meer concurrentie dan ooit, blijft de Moto G6 de beste middenklasser onder de smartphones?

Wanneer je naar de specificaties kijkt, is wel weer duidelijk dat je met de Moto G6 waar voor je geld krijgt: een groot scherm, grote batterij, dualcam, vingerafdrukscanner en 32GB opslag dat je desgewenst uitbreidt met een geheugenkaart (én een tweede simkaart). En dat voor zo’n 240 euro. De smartphone is krachtig genoeg voor basistaken, vooral omdat Android relatief schoon wordt afgeleverd waardoor je weinig systeemcapaciteit kwijt bent aan zware skins en bloatware. Deze hardware is in een glazen behuizing gestoken die aan de achterzijde rond afloopt. Het doet een beetje denken aan de luxe Samsung Galaxy-smartphones. Maar het is een ware vingerafdrukmagneet, die eigenlijk te fragiel aanvoelt om zonder hoesje mee op pad te nemen. Een simpel transparant hoesje vindt je gelukkig in het doosje van de Moto G6 terug.

Aan de achterzijde vind je zelfs een dubbele camera terug. Heel erg mooi is deze echter niet afgewerkt in de behuizing. Hoewel het herkenbaar in een ronde schijf verwerkt zit, steekt deze wel heel erg uit de behuizing. Kortom, de Moto G6 is niet gemaakt om zonder hoesje te gebruiken. Zoveel is duidelijk.

©PXimport

©PXimport

Android

Een van de redenen waarom Motorola al jaren de beste keus zijn voor wie een betaalbare smartphone zoekt, is het softwarebeleid. Moto’s kregen een beter updatebeleid dat veel duurdere concurrenten en Android wordt redelijk intact gelaten. Geen zware skin en weinig bloatware zorgt ervoor dat je toestel lange tijd snel blijft werken. Bij de Moto G6 is Motorola in ieder geval duidelijk: je krijgt twee jaar lang (tot 2020) Android-updates en tot 2021 security-updates. De skin blijft ook minimalistisch en op wat Microsoft-bloatware na valt het aantal onnodige voorgeïnstalleerde apps alles mee. Uiteraard draait de G6 op een recente Androidversie (8.0, Oreo).

Motorola heeft in zijn Androidskin enkele foefjes toegevoegd, zoals bediening met speciale bewegingen: even schudden en de zaklamp springt aan, even draaien en de camera is klaar voor actie. Je vindt dit in de speciale Moto app, waar je ook terecht kunt voor de nachtmodus (waarmee het scherm donkerdere kleuren gebruikt in de avonduren) en de assistent voor opslagbeheer. Best handig.

Kortom, de G6 heeft qua software zijn schaapjes op het droge. Echter is het bedrijf wel van de troon gestoten. Google heeft namelijk vorig jaar Android One geïntroduceerd. Deze toestellen draaien een volledig schone uitvoering van de recentste Androidversie, die de updates van Google zelf ontvangt, waardoor de ondersteuning sneller en (mogelijk) langer aanhoudt. Eerlijkgezegd is dit prettiger dan de foefjes die Motorola toevoegt. Vooral de herrezen concurrent Nokia zet op Android One in. Nokia brengt ook uiterst goede toestellen uit in dezelfde prijsklasse (de Nokia 5.1 en 6.1), maar dan met Android One. Hiermee ze Nokia de concurrentie op scherp.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Specificaties

Omdat Android niet te zwaar op het systeem weegt, draait alles vlot. De zwaarste game-apps zullen echter wel voor wat vertraging zorgen. De Snapdragon 450 is bepaald niet de krachtigste processor, maar voor deze prijsklasse niet ongewoon. De 4GB aan werkgeheugen is zat. De accucapaciteit van 3.000 mAh is wat gewoontjes, maar omdat de processor niet de meeste ‘PK’s’ telt en de softwareschil niet te zwaar weegt is de accuduur erg prettig: een dag of twee.

32GB opslag is lekker veel. Als dat echter niet genoeg is, dan kun je er een geheugenkaart bijprikken. De Moto G6 kan naast een geheugenkaart ook een tweede simkaart aan. Dat zie je niet vaak.

©PXimport

Groot scherm

De Moto G6 is vrij groot, wat te danken is aan een 5,7 inch scherm. Dat is omgerekend een schermdoorsnee van 14,5 centimeter. Om het netto-formaat nog enigszins binnen de perken te houden is de smartphone voorzien van een alternatieve schermverhouding van 1 bij 2 en zijn de schermranden aardig dun gebleven. De vingerafdrukscanner zit wel aan de voorzijde, wat prettig is. Motorola heeft deze scanner ook zo dun mogelijk gehouden, om het formaat niet uit de hand te laten lopen. Uiteindelijk is de smartphone ongeveer even groot als de meeste topsmartphones.

De schermkwaliteit is voldoende. Kleuren komen mooi er mooi uit en dankzij de full HD-resolutie ziet alles er scherp zat uit. De helderheid schiet echter wel wat tekort, wat een nadeel is vol zonlicht. Ook zijn witte vlakken wat grauw.

Camera

Wel vaker komen er smartphones op de redactie voorbij, die in dezelfde prijsklasse ook over een dubbele camera beschikken. Vaak is dit puur om de marketingafdeling van het smartphonemerk wat munitie te geven. De Moto G6 beschikt echter over aardig wat functies die de dubbele camera gebruikt: zoals een portretfunctie die de achterkant onscherp maakt, of juist de voorgrond. Ook kun je uitsnedes maken of een foto met een spotkleur maken, waardoor de foto kleurloos is, op één geselecteerde kleur na. Een optische zoomfunctie zat er niet in.

Gevorderde fotografen kunnen nog flink in de geavanceerde instellingen sleutelen en Snapchat-achtige filters (die ook met video werken) zullen ook wel interessant zijn voor sommigen. De mogelijkheden zijn uitgebreid en de kwaliteit van de lenzen is best aardig, maar verwacht niet altijd even mooie foto’s. Fel tegenlicht of juist weinig licht... Je merkt wel dat de lens het snel moeilijk krijgt.

©PXimport

Concurrentie

Zoals ik al aangaf, Motorola heeft meer concurrentie dan ooit. Nokia’s zijn uitstekende alternatieven en winnen het op softwaregebied dankzij Android One. De grootste concurrent voor de Moto G6 is echter de Moto G6 Plus. Dit toestel komt met meer opslag, beter (en ietsje groter) scherm, iets snellere processor en betere camera. En dat voor slechts een paar tientjes meer. Een investering die echt loont. De Huawei P20 Lite is ongeveer even duur en biedt een iets betere camera en een fraaiere afwerking, de Huawei weet echter niet mee te komen op de andere vlakken.

Conclusie

De Moto G6 biedt wederom heel veel waar voor je geld. Het design is verbeterd, waardoor hij meer weg heeft van de duurste smartphones. De Moto G6 is heel erg goed, maar geen aanrader? Waarom niet? Omdat de Moto G6 Plus voor ietsje meer geld veel meer te bieden heeft.

Wat maakt een mesh wifi systeem de allerbeste van het jaar? Natuurlijk, je kunt afgaan op specificaties, maar die zeggen niet alles. Je hebt veel meer aan eerlijke reviews. Het TP-Link Deco BE25 Smart Mesh WiFi 7-systeem is door consumenten op Kieskeurig.nl verkozen tot Best Reviewed van het Jaar 2025 in de categorie routers. Wat deze router zo bijzonder maakt, lees je in dit artikel.

Partnerbijdrage - in samenwerking met TP-Link

Best Reviewed 2025: de strengste jury van Nederland

Op Kieskeurig.nl delen elke dag duizenden mensen eerlijke ervaringen met producten die ze écht gebruiken. Die collectieve feedback vormt de basis voor de Best Reviewed‑awards: producten die zich het hele jaar lang in de praktijk hebben bewezen en keer op keer hoge tevredenheid laten zien bij echte gebruikers. Het gaat dus niet om mooie beloftes en marketingtaal, maar om wat mensen dagelijks merken in de praktijk: is het apparaat betrouwbaar? Doet het wat het moet doen? Is het makkelijk in gebruik? De strengste jury van Nederland heeft gesproken: in de categorie Routers werd de TP‑Link Deco BE25 Smart Mesh WiFi 7 uitgeroepen tot dé favoriet van 2025.

Wat maakt de TP-Link Deco BE25 zo bijzonder?

Wat dit mesh-systeem technisch zo aantrekkelijk maakt, is de combinatie van moderne wifi-technologie en slimme netwerkfuncties. De TP-Link Deco BE25 ondersteunt Dual-Band WiFi 7 met een gecombineerde snelheid tot 3,6 Gbps, waardoor bandbreedte-intensieve toepassingen zoals 4K-streaming en online gaming soepel verlopen. Elke unit is bovendien voorzien van twee 2,5 Gbps-bekabelde poorten, wat zorgt voor maximale doorvoercapaciteit en flexibele aansluitmogelijkheden voor bijvoorbeeld een NAS, pc of gameconsole.

Een ander sterk punt is de mogelijkheid tot gecombineerde bekabelde en draadloze backhaul: dit zorgt ervoor dat de verbinding tussen de verschillende wifi-punten niet alleen snel, maar ook uiterst stabiel is, met minder latentie. Dankzij Multi-Link Operation (MLO) wordt data via meerdere frequentiebanden en kanalen tegelijk verzonden, wat zowel de betrouwbaarheid als de snelheid van het netwerk ten goede komt.

Daarnaast zorgt AI-gestuurde roaming ervoor dat je apparaten automatisch verbinden met het sterkste wifi-punt, zonder dat je daar iets voor hoeft te doen. Met TP-Link HomeShield beschik je over uitgebreide netwerkbeveiliging, waaronder realtime IoT-beveiliging en ouderlijk toezicht. Tot slot is het systeem universeel compatibel met alle internetproviders, modems én eerdere Deco-modellen, zodat je eenvoudig kunt uitbreiden of upgraden.

Dankzij deze optelsom van slimme functies is de TP-Link Deco BE25 een toekomstbestendige keuze voor iedereen die thuis wil genieten van stabiele, snelle en veilige wifi overal in huis.

©TP-Link

TP-Link Deco BE25: waarom gebruikers zo tevreden zijn

De titel Best Reviewed van het Jaar 2025 is gebaseerd op wat gebruikers in het dagelijks gebruik écht belangrijk vinden: betrouwbaarheid, gebruiksgemak en prestaties. Juist op die vlakken scoort dit mesh-systeem keer op keer hoog.

Dat begint al met het installatieproces. Gebruikers geven aan dat het instellen van de set bijzonder eenvoudig is. "De installatie was erg eenvoudig dankzij de intuïtieve Deco-app, waarbij het systeem binnen een paar minuten operationeel was." Ook de snelheid en prestaties vallen in de smaak. De reacties liegen er niet om: "Ik was gelijk onder de indruk van de snelheid, op sommige plekken in huis haal ik met gemak 400 Mbps." En: "De snelheid is werkelijk top: zelfs in de verste hoeken van het huis blijft de verbinding stabiel en razendsnel."

Dat is mede te danken aan de sterke mesh-dekking en de soepele roaming tussen de units. Een gebruiker vat het krachtig samen: "De mesh WiFi zorgt voor een sterke en stabiele verbinding in het hele huis. Zelfs op zolder blijft de snelheid hoog en zonder haperingen." Anderen merken op dat apparaten automatisch overschakelen naar het dichtstbijzijnde wifi-punt: "Alle apparaten melden zich netjes aan bij het punt dat het dichtste in de buurt is. Telefoons schakelen vloeiend over."

De algehele gebruikservaring wordt bovendien als zeer positief ervaren. Niet alleen vanwege de prestaties, maar ook dankzij de handige app-functies. "Overal in huis een stabiele verbinding. De app biedt handige functies zoals apparaatbeheer en statusweergave," aldus een reviewer. En over de nieuwe WiFi 7-technologie zegt iemand: "Dankzij WiFi 7 profiteer je van extreem hoge doorvoersnelheden en minimale latency, ideaal voor gamen, streamen en zware downloads."

Hoewel er hier en daar kleine opmerkingen zijn - zoals dat de snelheidswinst van WiFi 7 niet altijd zichtbaar is op oudere apparaten - overheerst de positieve toon duidelijk. Wat consumenten vooral waarderen, is hoe de TP-Link Deco BE25 hun wifi-ervaring in huis structureel verbetert: minder uitval, meer snelheid en stabiel internet in elke ruimte. Dat maakt het tot een set waar je echt op kunt bouwen.

©TP-Link

Een eerlijk oordeel

De TP‑Link Deco BE25 combineert technische kracht met eenvoud en gebruiksgemak - precies wat veel consumenten zoeken in hun thuisnetwerk. Door de combinatie van snelle prestaties, brede dekking en een intuïtieve app‑gestuurde installatie verdient dit systeem de titel Best Reviewed van het Jaar 2025. Of je nu een groot huis hebt, meerdere apparaten tegelijk gebruikt of gewoon een stabielere en snellere wifi‑ervaring wilt: de TP-Link Deco BE25 is volgens gebruikers een uitstekende keuze.

Ontdek de TP‑Link Deco BE25 op Kieskeurig.nl

Achtpotige mottenballen, levende huidplooien en gemuteerde pelikanen: in het ‘schattige’ Reanimal kom je het allemaal tegen. Gelukkig sta je er niet alleen voor, want je kunt er voor kiezen om samen met een medespeler via coöp dit levende schilderij in te duiken - al is het resultaat vooral dat je sámen geen snars van het verhaal snapt.

Het Zweedse Tarsier Studios heeft al even geoefend met het concept van Reanimal. De game heeft namelijk een hoop weg van hun vorige games, Little Nightmares 1 en 2: ook hier wandel je door een stel surrealistische, levende horrorschilderijen.

Hoewel het niet letterlijk om een schilderij gaat, kan ik het gevoel niet anders beschrijven. Je beweegt je door een reeks prachtige omgevingen gevuld met bizarre monsters, die vooral de logica volgen van nachtmerries en kinderangsten. Reanimal lijkt in de verte wel een verhaal te willen vertellen, maar Tarsier beseft dondersgoed dat minimalisme het alleen maar griezeliger maakt.

Simpel doch effectief

De mist hangt over het waterlichaam. Er zit een kind in een bootje. Als je aan de knoppen zit te morren, heb je door dat jij het kind bestuurt - tijd om naar dat rode licht in de verte te varen. Als je dichterbij komt, blijkt het een boei te zijn, met daarnaast spartelend in het water een vriendje. Ze klimt bij je in de boot. Als je een tweede controller aansluit of online speelt, is dit je coöp-partner. Zo niet, dan blijft het een computergestuurde vriend die vooral gezelschap biedt.

Terwijl je samen van boei naar boei vaart, doemt er in de verte een rotspartij op. Oh, die ziet er groot uit. Wacht, die is écht groot! Als je eenmaal bij het strand komt, ram je je bootje het zand in. Zo, die ligt lekker stevig.

Als je een dichte deur tegenkomt, snap je als gamer wel wat je missie is: zoek maar naar een sleutel. Vervolgens blijf je zonder echte reden maar een pad volgen, al kom je er gaandeweg achter dat je andere kinderen probeert te redden van monsters.

©THQ Nordiq/Tarsier Studios

Een versleten screenshotknop

Het verhaal staat dus niet echt voorop - en eerlijk gezegd staat diepgaande gameplay óók niet echt voorop. Maar wat maakt deze game dan in godsnaam zo indrukwekkend? Dat komt allemaal neer op fenomenaal ontworpen omgevingen en geniaal ontworpen monsters.

Het helpt daarbij dat Reanimal een ontzettend goed gevoel van schaal weet over te brengen: je voelt je piepklein, en grote dingen in de spelwereld voelen gigantisch. Daar komt ook een sterk staaltje camerawerk bij kijken. Op precies de juiste momenten wordt de camera naar achteren getrokken om te onthullen dat er in de achtergrond al de hele tijd een of ander gemuteerd boerderijdier op je ligt te wachten.

Op de PlayStation 5, waar we de game op hebben gespeeld, ziet Reanimal er prachtig uit. Op een zeldzame lelijke texture na is het spel gevuld met visuele meesterwerkjes. Je kunt op ieder willekeurig moment een screenshot maken, en het bij wijze van spreken inlijsten en ophangen. In vijf uur speeltijd heb ik 108 screenshots gemaakt, mede vanwege de mooie lichtinval.

Previous slideNext slide

Niet meer dan een middag

Daar is dan ook meteen het grootste struikelblok: in vijf uurtjes was ik wel door de game heen, terwijl ik het best rustig aan deed. Het spel gaat voor vier tientjes over de toonbank - toch best een hoge prijs voor zo’n korte game. In coöp doe je er misschien nog iets langer over, maar ik zou er niet op rekenen.

In de omgeving zijn er nog enige collectibles te vinden: posters met concept art en dierenmaskers, waar je je personages mee kan aankleden. Dat is best leuk, want die art is belachelijk mooi en die maskers worden steeds absurder. Gelukkig spat de kwaliteit er wel van af, want iedere omgeving is een kunstwerk op zich.

©Tarsier Studios/Tijn Kranen

Lekker rondkijken

Om nog even op die coöp-gameplay terug te komen: we hebben hier niet te maken met een game als Portal 2, waarbij de puzzels zijn gebouwd om als duo op te lossen. Hoewel de functie een van de selling points is, heb je absoluut geen tweede speler nódig.

De coöp-modus is zowel online als lokaal beschikbaar, al is er geen matchmaking. Je moet de lobbycode invoeren van de persoon met wie je wil spelen, dus met een vreemdeling spelen is er niet bij. We hebben de functie daardoor niet uitvoerig kunnen testen, maar het lijkt prima te werken.

Voor de puzzels heb je ook geen twee sets hersenen nodig: het zijn vrij simpele puzzels die er vooral voor zorgen dat je aandacht naar de mooie locaties getrokken wordt. Ingewikkelder hoeft het ook niet te zijn, want als je echt je hersens had moeten gaan kraken, dan had het die melancholische droomsfeer misschien wel kapotgemaakt.

©Tarsier Studios/Tijn Kranen

Hypnotiserend

Tarsier Studios weet precies wat Reanimal moet zijn: hypnotiserend, surrealistisch, schattig en tegelijkertijd doodeng. Het minimalistische verhaal is lastig te volgen, maar de gevoelens raken wél - al is het einde wat abrupt. Het grijpt je niet bij de keel, maar glijdt langzaam om je strot heen en knijpt zonder dat je het doorhebt.

Het voelt als de vreemdste plekken uit Silent Hill, of de Dark Place uit Alan Wake 2, maar het heeft ook weer wat weg van Coraline en Guillermo Del Toro’s Pinocchio. Het deed me misschien nog het meest denken aan deze concept trailer van Silent Hills, een game die helaas nooit het daglicht heeft mogen zien.

Stel je voor dat je door een bioscoop heen loopt, waar een dood (of gehypnotiseerd) publiek zit te kijken naar iets dat je alleen kan vergelijken met de videoband uit The Ring. Als je naar buiten komt, staat er een grote spinachtige man met een ijscowagen op je te wachten om je op te grissen. Als je eenmaal aan hem bent ontsnapt, wordt je geconfronteerd met de volgende griezelige omgeving en een nieuw, prachtig, tragisch en doodeng gemuteerd monster. In Reanimal snap je misschien niet precies wat er gebeurt, maar je gaat het zeker niet vergeten.

Reanimal is vanaf 13 februari verkrijgbaar voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles, Nintendo Switch 2 en pc. Voor deze review is de game op PlayStation 5 gespeeld.