De Apple iPhone XR is een iets minder dure smartphone dan de iPhone XS, die in september verscheen. Is deze iPhone daarom ook een slimmere keuze?

In september van 2017 kondigde Apple de iPhone X en de iPhone 8 (en 8 Plus) aan. Eerstgenoemde was natuurlijk de nieuwe iPhone-serie die het tienjarig jubileum van de iPhone markeerde. Een jaar later kondigde Apple de opvolger van de iPhone X aan, genaamd de iPhone XS en iPhone XS Max. Maar geen iPhone 8s, geen iPhone 9s en ook geen betaalbare iPhone SE2 (waar meermaals geruchten over opdoken).

Bestaansrecht

Om eerlijk te zijn, vraag ik me af voor wie de iPhone XR bedoeld is. Het toestel is vreselijk duur: vanaf 859 euro. Voor dat geld krijg je geen dubbele camera en geen oledscherm. Sterker nog: het schermpaneel heeft niet eens een full-HD resolutie, wat toch al jaren wel de gangbare standaard voor smartphones is. Vooral voor grote schermen, waarmee ook de iPhone XR mee uitgerust is: 6,1 inch (15,5 cm) in doorsnee.

Natuurlijk begrijpt Apple zelf ook wel dat de iPhone X de verkoop van de XR kan kannibaliseren. Maar andere webshops verkopen deze smartphone nog altijd, voor een paar tientjes meer dan de iPhone XR. Voor dat geld krijg je een oledscherm met hoge resolutie én een geavanceerde dualcam.

Daarnaast heb je ook nog de iPhone 8 Plus, die Apple zelf ook nog aanbiedt voor 799 euro. Deze smartphone heeft ook een groot scherm met full-HD resolutie en een dualcam. Alleen gebruik je een vingerafdrukscanner voor de ontgrendeling, in plaats van Face ID en de camera en chipset is merkbaar wat ouder.

Het iOS-ecosysteem van Apple is een soort Hotel California, dus veel iPhone-gebruikers die op zoek zijn naar een nieuwe smartphone, willen ook echt een nieuwe iPhone en hebben geen interesse in betaalbaardere Android-smartphones. Wanneer (begrijpelijkerwijs) de iPhone XS buitenspel staat vanwege zijn absurde prijs vanaf 1159 euro, maar je toch een nieuwe iPhone zoekt, zou ik om eerlijk te zijn eerder voor de iPhone X of iPhone 8 Plus kiezen. Door zijn te hoge prijs valt de iPhone XR een beetje weg ten opzichte van Apple’s eigen concurrenten, terwijl deze iPhone niet eens zo heel verkeerd is.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Bouwkwaliteit

De iPhone XR heeft ongeveer hetzelfde uiterlijk als de iPhone X en iPhone XS. Het grote 6,1 scherm noemde ik zojuist al, de grootte hiervan wordt ietsje kleiner gehouden door de alternatieve schermverhouding van 19,5 bij 9 en de scherminkeping bovenin het scherm, waarin de camera, luidspreker en overige sensoren zitten verwerkt. De dikkere schermranden zijn echter wel wat minder flatteus.

De ronde randen rondom de smartphone zijn van aluminium gemaakt. De achterzijde is van glas, om draadloos opladen mogelijk te maken. Omdat de iPhone XR in meerdere kleuren verkrijgbaar is (rood, goud, wit, roze, zwart en blauw) zijn vette vingerafdrukken op de achterzijde niet heel erg opvallend. Toch is het aan te bevelen om de iPhone XR te beschermen met een hoesje, want glas blijft immers breekbaar en reparaties van je dure iPhone zijn een van de beruchte Apple-melkkoeien. Desondanks voelt het toestel solide aan en is de smartphone waterdicht.

Scherm

Wanneer je upgradet van een oude iPhone naar de iPhone XR, dan zal de schermkwaliteit een mooi stapje vooruit zijn. Vooral de kleurweergave is erg mooi en de helderheid is ook zeer goed. Het is indrukwekkend hoe Apple dit LCD-paneel heeft afgesteld. Punt is alleen dat je in deze prijsklasse een (am)oledscherm mag verwachten. Dit type schermpanelen zijn toch een stuk indrukwekkender qua beeldweergave. Bovendien had de resolutie wel wat hoger gemoeten. In prijsklasses boven de 500 euro zijn oled- en amoledschermen met minimaal full-HD resolutie wel de norm. Het verschil is te zien met de iPhone X, die niet veel duurder is... Zolang deze nog op voorraad is natuurlijk.

©PXimport

Camera

Ander verschil is natuurlijk de camera. De iPhone XR heeft geen dualcam. Dat is niet zo’n enorm probleem, omdat de enkele camera ontzettend goed is. Maar toch, het is wat gek. De dubbele (of zelfs driedubbele camera’s) van smartphones in hoge prijsklasses bieden geavanceerde opties, als groothoeklenzen en telelenzen, zodat je zonder kwaliteitsverlies kunt inzoomen. Ook werken AR-functies in iOS 12 beter, omdat meerdere lenzen diepte beter in kunnen schatten. Opvallend is wel dat de portretmodus, die ook gebruik kan maken van een dubbele camera, wel erg goed werkt bij deze iPhone XR.

©PXimport

Deze geavanceerde zoom-opties van meerdere camera’s, die mis je wel. Maar vergis je niet, de camera kan ontzettend goede foto’s maken. Zoals je van iPhones gewend bent, zijn de foto’s ontzettend natuurgetrouw en gedetailleerd. Ook bij verminderd licht. Als het echter donker is, tsja, dan moet hij zijn meerdere erkennen in de smartphonecamera’s van Samsung en Huawei.

Ik noemde net al de portretmodus, die is wel de moeite waard om eens uit te proberen. Net als bij de andere iPhones trouwens. De mooiste resultaten maak je met de camera aan de achterzijde, maar ook de selfiecam kan dit prima: terwijl dit natuurlijk ook geen dualcam is. Desondanks kunnen achtergronden prima ingeschat worden en alleen een paar plukjes haar werden met de achtergrond mee vervaagd.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Specs

De specificaties zijn grotendeels gelijk met de iPhone XS, en dat is fijn. De A12 processor van Apple is bijzonder krachtig en laat in de benchmarks uitstekende scores zien. iOS hikt geen enkele keer en pas wanneer de zwaarste AR-toepassingen gedraaid worden, begin je de laadschermen en hogere temperaturen te merken. Over de performance van deze chipset en iOS 12 valt er niks te klagen.

Naast de prestaties is ook de accuduur goed. Sterker nog, deze is beter dan de nog duurdere iPhone XS. Dat is mede te verklaren aan het scherm, een lcd-scherm met lagere resolutie heeft immer minder energie nodig. Maar ook is de accucapaciteit een slagje groter dan de iPhone XS. Dat is opvallend. Hierdoor zit je niet te zweten als je je lader niet bij je hebt, en dat is voor een iPhone vrij bijzonder. De accuduur komt aardig in de buurt van Android-concurrenten: iets meer dan een dag. Afhankelijk van hoe vaak (en hoe) je je iPhone gebruikt natuurlijk. Het is wel jammer er geen snellader voor de iPhone XR is, hiermee loopt Apple een paar flinke stappen achter op de concurrentie.

Opvallend is dat ook de iPhone XR over een e-sim beschikt. Een soort ingebouwde simkaart, die momenteel nog niet door Nederlandse providers ondersteund wordt. Naast e-sim is er echter een gewoon nano-simkaartslot aanwezig.

Conclusie

De iPhone XR is een prima iPhone, maar zoals je gewend bent van Apple is de smartphone veel te duur. In het geval van de iPhone XR is dat problematisch, want vooral de iPhone X is een veel logischere aankoop. Ook biedt de iPhone 8 Plus voor minder geld een highres-scherm en meer cameramogelijkheden door zijn twee lenzen. Ook Android-alternatieven bieden betere schermen, accuduur en camera. Desondanks kan deze iPhone geroemd worden om zijn krachtige prestaties, (voor iPhone-begrippen) acceptabele accuduur en prima cameralens.

Energieopslag stond lang gelijk aan een technische puzzel van losse kastjes en kabels. De Hoymiles HiOne rekent daar definitief mee af. Dit systeem integreert krachtige prestaties in één strakke, modulaire zuil die gezien mag worden. Ben jij klaar voor de volgende stap in energieonafhankelijkheid? Wij doken in de specificaties van deze stille krachtpatser.

Partnerbijdrage - in samenwerking met Hoymiles

Geen kabelbrij, maar strak design

Wie zijn garage of technische ruimte netjes wil houden, zit niet te wachten op een wirwar van kastjes en leidingen. De HiOne lost dit op met een slim modulair ontwerp. De installateur stapelt de batterij- en omvormermodules simpelweg op elkaar.

Het unieke hieraan is dat alle verbindingen intern lopen. Aan de buitenkant zie je dus geen kabels, wat zorgt voor een rustig en 'afgewerkt' beeld. De behuizing voelt niet aan als goedkoop plastic, maar als een solide apparaat dat tegen een stootje kan. Dankzij de IP66-certificering (water- en stofdicht) is het systeem zelfs robuust genoeg om buiten onder een overkapping geplaatst te worden, mocht je binnen ruimte willen besparen.

Klaar voor de moderne grootverbruiker

Dit systeem is specifiek ontworpen om de energiehonger van het moderne, duurzame gezin te stillen. Heb je een warmtepomp, een elektrische auto of een druk huishouden? Dan is de HiOne in zijn element.

De huidige line-up van de HiOne is geoptimaliseerd voor woningen met een 3-fase aansluiting (ondersteuning tot 33,3 A per fase), maar ook 1-fase varianten staan op de planning. Dit maakt het systeem enorm veelzijdig. Waar lichtere systemen vaak moeite hebben om meerdere zware apparaten tegelijk van stroom te voorzien, levert de HiOne onverstoorbaar door. De echte meerwaarde zit in de onafhankelijkheid. Dankzij de 'whole-home backup'-functie kan het systeem bij stroomuitval het hele huis draaiende houden. Dus niet alleen de wifi en de koelkast, maar ook het koken en verwarmen gaan gewoon door.

©Hoymiles / Jeroen Keep

Het brein: AI en dynamische tarieven

Een batterij is tegenwoordig meer dan een opslagvat; het is een slimme handelscomputer. De HiOne wordt aangestuurd door de S-Miles Cloud, een platform dat verder kijkt dan alleen 'vol' of 'leeg'. Met de ingebouwde 'Time-of-Use' modus kan het systeem slim inspelen op energietarieven.

Heb je een dynamisch energiecontract? Dan kan de software automatisch laden als de stroom goedkoop (of zelfs gratis) is en terugleveren of ontladen als de prijzen pieken. Zo verdien je de investering niet alleen terug door eigen gebruik, maar ook door slim te handelen op de energiemarkt. Bovendien leert het systeem jouw verbruikspatronen kennen, zodat er altijd voldoende buffer is voor jouw specifieke situatie.

Geen DIY, maar professionele zekerheid

Het is belangrijk om te benadrukken dat de HiOne geen doe-het-zelfproject is, zoals een eenvoudige balkon-set. Dit is hoogwaardige infrastructuur die naadloos geïntegreerd wordt in je meterkast en woning. Je koopt dit systeem dan ook via een gecertificeerde installateur.

Voor de consument is dat een groot voordeel: je hoeft je niet druk te maken over de techniek. De vakman zorgt dat de zuil op de juiste plek komt te staan, regelt de koppeling met je zonnepanelen en zorgt dat alles veilig draait. Jij bedient het systeem vervolgens simpelweg via de app.

Om deze krachtpatser veilig te houden, is een 5-laags veiligheidssysteem ingebouwd. Dit varieert van speciale drukkleppen en aerogel-isolatie tussen de cellen tot een actieve brandonderdrukkingsmodule die in noodsituaties binnen enkele seconden reageert. Daarnaast wordt de temperatuur op negen punten per cel continu gemonitord.

©Hoymiles / Jeroen Keep

Toekomstmuziek: je auto als batterij

Misschien wel het meest interessante aspect voor EV-rijders is de voorbereiding op V2X (Vehicle-to-Everything). Hoymiles heeft aangekondigd dat er een specifieke V2X-module aankomt voor de HiOne. Hiermee wordt het in de toekomst mogelijk om de enorme accu van je elektrische auto te koppelen aan je thuisbatterij. Je auto fungeert dan als een soort super-accu voor je huis, terwijl de HiOne de regie voert. Daarmee is dit systeem niet alleen een oplossing voor nu, maar ook een voorbereiding op de volgende stap in de energietransitie.

Conclusie

De Hoymiles HiOne is een premium keuze voor huiseigenaren die verder kijken. Het systeem combineert een strak design met de brute kracht die nodig is voor een huis vol warmtepompen en EV's. Door te kiezen voor een professioneel geïnstalleerd systeem met 5-voudige beveiliging en slimme AI-software, haal je niet alleen een batterij in huis, maar een complete energiemanager die klaar is voor de toekomst.

High On Life bewees anno 2022 dat een humoristisch schietspel vandaag de dag bestaansrecht heeft. Genoeg bestaansrecht voor een volwaardig vervolg zelfs. High On Life 2 neemt een nog groter nakkie van hetzelfde spul. Verwacht een groter avontuur, meer bizarre vuurgevechten en een lachkick of twee, maar ook regelmatig een inkakker op het technische front.

We nemen het je niet kwalijk als je High On Life 2 niet aan hebt zien komen. Wij ook niet. Het eerste High On Life was succesvol genoeg, maar had ook prima op zichzelf kunnen blijven staan als one off. Des te meer nadat Justin Roiland, de oprichter van Squanch Games en prominent stemacteur in alle daar ontwikkelde games, in 2023 zijn banden met de studio verbrak. Dit kwam nadat Adult Swim - de studio achter Rick and Morty - de banden met hem verbrak wegens aanklachten van huiselijk geweld tegenover Roiland, ondanks dat de zaak werd geseponeerd wegens gebrek aan bewijs.

©Squanch Games

Dat voelt ergens nogal dubbel. Squanch’ eerste titel ‘post-Roiland’ is een vervolg op een game waar zijn stem en stijl onherroepelijk aan zijn verbonden. Het maakt de juiste toon vinden er vast niet makkelijker op. Desalniettemin: ditmaal dus geen Roiland, maar wel een tweede High On Life. Hetzelfde middel, nu op nieuw recept – al merk je dat lang niet altijd.

Doe maar een grammetje van het gebruikelijke

High On Life 2 is een vervolg in de puurste zin van het woord. De game blikt summier terug op het origineel en stort de speler linea recta in eenzelfde soort avontuur. Weer wil een kwaadaardige partij de mensheid tot drugs maken. Aan jouw stilzwijgende mensprotagonist om daar weer een stokje voor te steken. Gewapend met een boel bekende en nieuwe Gatliens – een ras bestaande uit pratende wapens met uiteenlopende persoonlijkheden – trekken we erop uit om ruimtegespuis aan gort te knallen.

Het enige verschil is de kwaadaardige partij in kwestie. Dat blijkt ditmaal geen moordlustig ruimtekartel, maar een groot farmaceutisch bedrijf. Met propaganda en politieke inmenging pogen zij de mensheid te reduceren tot vee, zodat mensen ‘legaal’ tot drugs verpulverd mogen worden. Sommige plotpunten verwijzen vrij letterlijk naar de wandaden van politici en Big Pharma in real life, maar High On Life 2 duikt nooit te diep in de thematiek. Onderaan de streep is het verhaal wederom een excuus om veel grapjes en meta-referenties te maken.

Genoeg te lachen

Laten we wel wezen: je speelt High On Life 2 voornamelijk voor die grapjes. Het eerste deel voelde als een soort interactieve spin-off van Rick and Morty – niet zo gek ook met bedenker Roiland achter het stuur – en deel twee houdt dat gevoel stevig vast. Aan de lopende band stort de game je in rare ruimtescenario’s, met úren aan absurd en grofgebekt stemmenwerk. Het klinkt allemaal ontzettend Justin Roiland-esk, ondanks de afwezigheid van die geestesvader. Roilands stem hoor je nergens meer terug, maar zijn vaste motieven, meta-humor en stamelende toon worden naadloos doorgezet.

©Squanch Games

De rode draad van High On Life 2 houdt je snel 10 à 12 uur bezig. In die tijdsspan vindt de game genoeg momenten om een paar lachjes te winnen. De ene keer doet het dat met geïmproviseerde meta-referenties, de andere keer met onverwachte spelmechanieken, zoals een quiz over belastingontduiking of een verborgen DOS-spel in het hoofdmenu van je ruimtepak. Als je goed gaat op absurdistische cartoonseries, dan ga je ook gewoon weer lekker op High On Life 2.

Sneller, groter, Higher On Life

Maar goed, High On Life 2 moest als vervolgdeel toch minstens de grotere en diversere High On Life worden – en zo geschiedde. Gaandeweg introduceert High On Life 2 niet alleen meer wapens dan voorheen, maar ook een skateboard en een drietal hubwerelden om al skateboardend uit te pluizen. Radical. Jammer genoeg pakt niet elk addendum op de gevestigde formule even sterk uit.

©Squanch Games

De bijna volautomatische skateboardbesturing brengt de vele schietpartijen wat speelse dynamiek, een beetje vergelijkbaar met Sunset Overdrive. Door voortdurend te blijven skaten, veel te grinden en acrobatisch heen en weer te grijphaak-slingeren, ontwijk je veel schoten en zoef je snel van slachtoffer naar slachtoffer. Het voelt uiteindelijk aardig fluïde.

Over het schietwerk gesproken: dat kan er allemaal mee door. High On Life 2 is nog altijd geen kunstige dans à la Doom, maar met het skateboard krijgt de gunplay ironisch genoegtoch iets meer eigen gezicht. De snelle wendbaarheid combineert goed met uitbundige wapens en de mild chaotische shootouts. Bovendien legt het skateboard een bouwsteen voor snelle verplaatsing en platformuitdagingen, die weer vaker van pas komen in de drie grotere hubwerelden.

©Squanch Games

Laten het nou net die hubs zijn die minder overtuigen. Hier vinden we winkels, verzamelobjecten en optionele zijmissies, met daarover een dun gespreid laagje van platformpuzzeltjes en wat komische interacties. Conceptueel leuk bedacht, maar in de praktijk schiet de invulling van de werelden tekort. De overwegend lege hubs komen wat zielloos over en verkenning wordt maar zelden beloond met een leuke zijmissie of memorabele collectible. Zie het als een soort microdosering van een beter doordachte open spelwereld.

Een bad trip, technisch gezien

Squanch Games heeft duidelijk grotere ambities, maar de uitwerking laat vaak te wensen over. Dat wordt echter pas pijnlijk als we het over de techniek achter High On Life 2 hebben. Die vliegt, denkelijk te wijten aan de grotere schaal, met regelmaat vol op zijn bek. Zelden speelde ik een singleplayershooter die zo instabiel was. Op de consoles schijnt dat nog alleszins mee te vallen, maar de pc-versie van High On Life 2 is een zooitje.

©Squanch Games

De instabiliteit is lastig te isoleren. Het zit in alles. Van ontbrekende geluidseffecten en  afgekapte stemopnames tot door de grond clippen en harde crashes. In mijn 25 uur speeltijd is de game zeker tien keer abrupt uitgevallen. De ene keer in een doodnormaal menu, de andere keer tijdens een baasgevecht. Daarbovenop komen nog een handvol soft locks – momenten waarin een missie of specifieke opdracht door een fout plots niet meer te voltooien is.

Wanneer High On Life 2 draaiende blijft, draait de game verre van optimaal. Zelfs met een flinke laag DLSS-upscaling heeft het spel moeite om een stabiele 60 frames per seconde aan te leveren in 1440p, nota bene op een nog relatief beefy RTX 3090 en Ryzen 9 5950X. Toch verandert de gemiddelde schietarena of wat snel skateboardwerk uiteindelijk in een barrage van microstottering. Onder andere Steam en Reddit staan momenteel bol van de klaagzang over de slordige technische staat van de game. Geheel terecht.

©Squanch Games

Stel deze trip nog even uit

De technische mankement voelen extra wrang wanneer je inziet dat High On Life 2 ook niet bepaald een prachtgame is. De kleurrijke, lompe stijl heeft zijn eigen plakkerige charme, maar grafisch gezien is het geen hoogstandje. In de achterhaalde lichteffecten en vaak maar half ingeladen texturen zie je een B-titel van de vorige consolegeneratie terug. Dat past ergens prima bij de banale insteek van het spel, maar laat het dan op zijn minst redelijk draaien. Daarin schiet High On Life 2 gruwelijk tekort, in ieder geval rond de releaseperiode.

Met name door de technische staat is het lastig om High On Life 2 aan te raden. Al ben je nog zo’n liefhebber van het origineel of grove scifihumor in het algemeen; lachen wordt moeilijk als de game elk moment de geest kan geven. Sowieso doet iedereen er daarom goed aan om deze trip uit te stellen, in ieder geval totdat Squanch Games de broodnodige patches uitrolt. De grappen werken immers het beste als ze niet halverwege een zin wegvallen.

High On LIfe 2 is nu verkrijgbaar voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles en pc. Op 20 april aanstaande komt de game ook uit op Nintendo Switch 2. Voor deze review is de game op een gedegen pc gespeeld.