De iPhone 8 (en iPhone 8 Plus) volgen de iPhone 7 op. Geen 7S-versie dit jaar dus. Toch lijkt hij in de schaduw te staan van de komende iPhone X. Is dat terecht, of is de iPhone 8 (Plus) alsnog de moeite waard?

De iPhone 8 en de 8 Plus zijn nogal een vreemde eend in de bijt. Immers, we leven in een oneven jaar, hetgeen zou moeten betekenen dat we dit jaar een toestel met een S krijgen (de 7S dus). Apple is daarentegen gegaan voor de iPhone 8, hetgeen wellicht te maken heeft met het feit dat het ontwerp van het toestel sinds een aantal jaar eindelijk weer eens is veranderd.

Glas, glas glas

Heel veel van die verandering hoef je overigens niet te wachten, het enige dat wezenlijk anders is, is het feit dat de achterkant van het toestel nu ook gemaakt is van glas. Volgens Apple is dit het meest duurzame glas óóit gebruikt in een smartphone, maar we durven er een wedje te leggen dat als je het toestel laat vallen, er een dikke barst in zit. Voorheen had je dus 50 procent kans dat het goed afliep, inmiddels weet je vrij zeker dat, als het toestel op de hoek valt, dat voor én achterkant gebarsten zijn (dat gezegd hebbende, je moet een iPhone ook gewoon niet laten vallen). Dat glas heeft echter een zeer functionele reden: draadloos opladen. Het is een optie waar we lang op gewacht hebben, al waren er natuurlijk wel al hoesjes waarmee je de functionaliteit kon toevoegen. Het is jammer dat je er geen draadloze oplader bij krijgt maar voor een paar tientjes zijn die overal te koop, want (hoera) Apple ondersteunt het Qi-protocol. Echt snel gaat draadloos opladen nog niet, maar daar gaan we niet over mekkeren, Apple heeft beloofd dat een firmware upgrade binnenkort voor goede snelheden gaat zorgen.

Retina HD

De iPhone 8 Plus maakt nog altijd gebruik van een Retina-display. Voor een toestel van deze prijs vinden we dat eigenlijk achterhaald, OLED is scherper, dunner en energiezuiniger (de iPhone X heeft wél OLED), maar voorlopig zullen we het in dit toestel dus nog met LCD moeten doen. Wél beloofde Apple dat het display spectaculair mooier is en doopte het zelfs om tot het Retina HD-display. Aanvankelijk waren we tijdens de hands-on niet heel erg onder de indruk van de wijziging, in het dagelijks gebruik van het toestel is het verschil namelijk wel zichtbaar, maar in alle eerlijkheid niet heel erg boeiend. Het verschil werd pas echt goed duidelijk toen we naar een foto keken die we op de iPhone 8 Plus hadden gemaakt, en beaamden dat die mooier was dan de foto’s van de 7. Klein detail: het wás dus een foto van de iPhone 7, maar door iCloud was hij gesynchroniseerd met de iPhone 8. Foto’s (en dus ook video’s) zien er beter uit op de iPhone 8, al vragen we ons af of het zóveel beter is dat het display de toevoeging HD verdient.

©PXimport

Camera

Apple is aan een terugkomst bezig als het op smartphone-fotografie aankomt. Wie op de site (of naar de presentatie) van Apple kijkt, ziet dat de camera flink onder handen is genomen. Apple: ‘12‑MP camera met een grotere en snellere sensor, een nieuw kleurenfilter en verbeterde pixel­technologie.’ Dat klinkt mooi, maar het is natuurlijk wel wat vaag. De enige vraag waar wij antwoord op willen is: schiet die iPhone 8 Plus nu écht betere foto’s? Het antwoord is ja. Er valt niet te ontkennen dat de foto’s die je schiet met je iPhone 8 Plus mooiere en warmere kleuren hebben dan die op je iPhone 7 (Plus) al moet gezegd worden dat het Retina HD-display dat effect versterkt (op je pc is het verschil bijvoorbeeld een stuk kleiner). Waar de camera vooral veel verschil maakt is bij weinig licht. Er blijft natuurlijk ruis op de foto zichtbaar, maar het geheel is een stuk minder flets, en een banaan is in het donker keurig geel, in plaats van grijzig. In geschoten video’s zagen we niet zoveel verschil. Apple spreekt trots over optische beeldstabilisatie, maar de iPhone 7 Plus had dat ook al. Slow-motion in 1080 in plaats van 720 is natuurlijk een aanzienlijke verbetering, al kun je je afvragen hoeveel mensen daar nu echt gebruik van maken.

©PXimport

©PXimport

Portretbelichting

Een apart puntje van aandacht dat we even willen uitlichten (ha!) is de portretbelichting. Bij de iPhone 7 Plus introduceerde Apple de portretmodus, en daar zijn we extreem enthousiast over. Die modus zou in dit toestel verbeterd zijn, maar in alle eerlijkheid zien we geen verschil (dat is vooral een compliment naar de iPhone 7 Plus). Portretbelichting is de volgende stap in deze modus, omdat je kunt spelen met de lichtval. Apple benadrukt dat dit geen filter is, maar een real-time effect (dat je ook na afloop nog kunt aanpassen). Hoe enthousiast we ook waren over deze functie (en dan met name de theaterbelichting) over de uitwerking zijn we niet zo heel tevreden. Natuurlijk zijn we verwend, maar de kracht van de portretmodus, is dat je met de beste wil van de wereld niet kunt zien dat het een kunstmatig effect is (op héle kleine glitches na af en toe). Tijdens de hands-op probeerden we het met standaard licht, maar voor deze recensie hebben we foto’s geschoten in de volle zon. Het effect is cool, maar erg imperfect. Oren worden afgesneden, scheidingslijnen tussen donker en licht zijn te hard (ipv subtiel zoals dat bij échte belichting zou zijn), kortom, je hebt direct het idee dat het met Photoshop is gedaan. Nu is het een nieuw onderdeel, en wie weet wordt het beter, maar in deze staat is het voor ons geen reden om de iPhone 8 Plus aan te schaffen. Over de FaceTime-camera is overigens niet zoveel te melden.

We zijn onder de indruk van de camera's van de iPhone 8 Plus, maar met de komst van onder andere de Galaxy Note 8 van Samsung en binnenkort de Pixel 2 van Google is de concurrentie moordend. Hoe de iPhone zich staande houdt gaan we in een komende cameratest uitzoeken.

©PXimport

A11 Bionic-chip

Apple was tijdens de presentatie vooral heel erg enthousiast over de A11 Bionic-chip die speciaal voor de iPhone 8 en iPhone X ontwikkeld is. Volgens het bedrijf verbetert het de prestaties aanzienlijk: ‘De vier efficiency-cores zijn tot 70 procent sneller dan de A10 Fusion-chip. En de twee prestatie-cores zijn tot 25 procent sneller’. Mooie specs, maar wat betekent dat nu eigenlijk? In het kort: het betekent dat de iPhone 8 belachelijk veel sneller is dan z’n voorganger, en zelfs dan alle concurrerende toestellen op de markt. In het screenshot zie je dat de iPhone 8 Plus in GeekBench een multicore score haalt van 10207. Dat op zichzelf zegt niets, maar vergelijk je dat met de 5411 van de iPhone 7 Plus, dan wordt duidelijk dat het toestel een gigantische sprong heeft gemaakt. Vergelijk dat met de 7101 score van de Galaxy S8 Plus (die daarmee destijds records brak) en je weet dat je met de iPhone 8 Plus écht een snelheidsbeest in handen hebt. De vraag is echter: dóet het er iets toe. Wat ons betreft op dit moment niet. De iPhone 7 Plus draait als een tierelier, en zelfs de AR apps, waar die Bionic-processor dus extreem geschikt voor zou moeten zijn, draaien prima op de iPhone 7 Plus. Maar, zoals ook gezegd in de hands-on: dit kan natuurlijk snel veranderen als AR aanslaat en als ontwikkelaars er loodzware apps voor gaan bouwen. Dat is echter wel veel ‘als’.

Batterij

Dan de batterij. Het is natuurlijk indrukwekkend dat Apple een processor heeft weten in te bouwen die zoveel krachtiger is, zonder dat de batterij sneller leegraakt. Maar in alle eerlijkheid, een batterij die nóg korter meegaat dan die van de iPhone 7 en 7 Plus zouden we ook niet accepteren. Toegegeven, de plus-serie gaat véél langer mee dan de gewone serie, maar zelfs dán is het nog karig. Gemiddeld zou de iPhone 8 Plus 14 uur mee moeten gaan, maar wanneer wij in een trein naar Amsterdam zitten, en ons het rambam Candy Crushen, is het toestel al op 50 procent eer we daar zijn. Dat was het geval bij de iPhone 7 Plus, en dat is met de iPhone 8 Plus niet anders. Toegegeven, je bent dan constant op je iPhone bezig, maarja, daarom kopen we ook een toestel van bijna duizend euro, nietwaar? Wanneer je gewoon belt en af en toe je mail doet, surft, red je het overigens een hele dag met het toestel. Maar je blijft je erover verwonderen waarom Apple niet meer aandacht besteedt aan de accuduur.

©CIDimport

©CIDimport

©CIDimport

Luidsprekers

Waar we héél erg van onder de indruk zijn bij dit toestel is het ongelooflijke volume dat uit de kleine luidsprekers komt gedenderd. Vorig jaar maakte Apple natuurlijk al een sprong door niet één maar twee luidsprekers in te bouwen, en ditmaal is daar dus 25% volume aan toegevoegd. Dat klinkt misschien niet als veel, maar het is het verschil tussen: ‘Ik kan die man z’n ringtone hier horen’ en ‘Mijn God, wie heeft het luchtalarm aangezet’. Ideaal voor die momenten dat je iemand even een liedje wilt laten horen in een drukke ruimte.

De koptelefoonpoort, die met de vorige generatie ontnomen is, vinden we op de iPhone 8 natuurlijk niet weer terug. Voor muziekliefhebbers leidt dat tot onnodig gedoe en het biedt eigenlijk geen voordelen, behalve financiele voor Apple zelf.

iOS 11

Het is natuurlijk geen functie van de iPhone 8 Plus, want de voorgaande toestellen hebben het ook, maar het moet toch even gezegd worden: iOS 11 draagt véél bij aan een betere ervaring. Dat begint al bij het configureren, even de toestellen bij elkaar houden, een code inscannen en je iPhone is geconfigureerd. De meeste vernieuwingen in iOS 11 zijn voor de iPad, maar we zijn echt heel erg gelukkig met de optie typen met één hand, waardoor we eindelijk normaal kunnen typen op de iPhone 8 Plus (of 7 of 6 Plus) zonder twee handen te gebruiken.

©CIDimport

Conclusie

De iPhone 8 Plus is een heel goede smartphone. Hij is razendsnel, hij maakt fantastische foto’s én ondersteunt draadloos opladen. Wat dat betreft hebben we niets te klagen over dit toestel….behalve dan dat de iPhone 7 Plus daar niet echt veel voor onder doet. Draadloos opladen kun je eenvoudig toevoegen met behulp van een hoesje, en dan blijven eigenlijk alleen de camera en de snelheid over. Die snelheid hebben we nog niet nodig en de camera is beter, maar ook weer niet zóveel beter. Kortom, heb je een iPhone 5 of 6, dan is de iPhone 8 (Plus) een mooie stap vooruit. Maar heb je een 6S of 7 Plus, dan heb je eigenlijk nauwelijks reden om dat te doen.

Meta gaat tests uitvoeren met betaalde abonnementen voor WhatsApp, Facebook en Instagram, zo heeft het bedrijf laten weten.

Dat liet Meta weten aan TechCrunch. In ruil voor betaalde abonnementen op bovengenoemde apps krijgen mensen toegang tot extra functies, al zijn die nog niet uit de doeken gedaan. De reguliere versies van de platforms moeten wel gratis beschikbaar blijven.

De precieze opties die mensen die betalen voor WhatsApp, Facebook of Instagram krijgen is niet bekend, maar Meta heeft het over "speciale features en meer controle over hoe men deelt en connecties maakt".

Manus en Vibes

Eén van de dingen die mogelijk onder de abonnementen gaan vallen, is Manus, een AI-agent die pas is aangeschaft door Meta voor ongeveer 2 miljard dollar. Manus moet geïntegreerd worden in Meta-producten, maar ook los beschikbaar komen. Op Instagram wordt er naar verluidt al gewerkt aan een shortcut naar de AI-tool.

Meta wil de abonnementen ook voor andere AI-features testen, zoals het genereren van videocontent in Vibes. Deze AI-videotool is nu nog gratis beschikbaar, maar het is de bedoeling dat extra opties via een abonnement beschikbaar komen.

Op Instagram zou een abonnement gebruikelijks wellicht de mogelijkheid kunnen geven om mensen die men volgt te bekijken die niet terug volgen. Ook zou het mogelijk een optie worden om een Story te bekijken zonder dat de persoon die het heeft geplaatst ziet dat deze door de persoon in kwestie is bekeken.

Meta wil de komende maanden de abonnementen testen, en niets is nog zeker - ook niet eventuele prijzen voor abonnementen. Duidelijk is in ieder geval dat het bedrijf hiermee gaat experimenteren.

Heb je nog een oudere pc of laptop, dan is het zonde om deze ongebruikt te laten. Je kunt hem namelijk eenvoudig omvormen tot een veelzijdige thuisserver. Wat dacht je van een mediaserver of een synchronisatietool, beide gratis, opensource en beschikbaar voor vrijwel elk platform?

Voorbereiding

Voor je begint, is het verstandig om je (oude) computer goed voor te bereiden met een schoon besturingssysteem. Installeer bij voorkeur Windows 10 of 11 opnieuw. Dit doe je via Instellingen / Systeem / Systeemherstel, waar je PC opnieuw instellen kiest en eventueel Alles verwijderen selecteert.

Update daarna het systeem via Instellingen / Windows Update / Naar updates zoeken en controleer ook of alle drivers up-to-date zijn. Dit kan handmatig door met rechts op de Windows-startknop te klikken, Apparaatbeheer te openen, met rechts op een apparaat te klikken en Stuurprogramma bijwerken te kiezen. Je kunt eventueel tijdelijk de gratis tool Driver Booster (let wel op voor extra software) installeren om snel verouderde drivers te detecteren, al raden we wel aan om ze handmatig te downloaden (van de websites van de fabrikant).

Plaats je pc liefst dicht bij de router of zeker op een plek met een stabiele verbinding, bij voorkeur via een ethernetkabel. Geef je computer ook een vast intern ip-adres, zodat het niet telkens wijzigt. Dit kun je instellen via Instellingen / Netwerk en internet: kies Ethernet (of Wi-Fi, en klik daarna op het juiste netwerk) en klik bij IP-toewijzing op Bewerken, waarna je Handmatig kiest en geschikte waarden invult.

Controleer bovendien of er genoeg opslagruimte beschikbaar is, zeker als je grote mediabestanden wilt bewaren. Schakel ten slotte energiebesparende slaapstanden uit wanneer de server continu actief moet blijven. Open Instellingen / Systeem / Aan/uit en zet alle opties bij Time-outs voor scherm, slaapstand en sluimerstand op Nooit.

Jellyfin installeren

We starten met een wat complexere installatie, deze van mediaserver Jellyfin. Hiermee bouw je een Netflix-achtige omgeving voor films, series en muziek. De server biedt vrijwel alle functies van een modern mediacenter, van metadata en transcodering tot streaming met ondersteuning voor meerdere gebruikers, zonder beperkingen of betaalde upgrades. Op https://demo.jellyfin.org kun je een online demo bekijken.

Spreekt dit je aan, dan kun je meteen aan de installatie beginnen. Download de serversoftware via https://jellyfin.org/downloads/windows, klik op AMD64 en haal het bijbehorende exe-bestand op. Installeer het met een dubbelklik. Tijdens de setup kies je bij voorkeur Basic Install (Recommended) om toegangsproblemen bij mappen te vermijden. Bevestig met Next (twee keer) en kies een lege installatie- en datamap. Klik opnieuw op Next (twee keer) en sluit af met Install en daarna Close.

Je kunt de server nu starten via het Windows-startmenu (Jellyfin Tray App) of via het bureaubladpictogram. In het Windows-systeemvak verschijnt dan het bijbehorende pictogram. Klik er met rechts op om de server te starten, te stoppen, te openen of om de logs te bekijken. Plaats hier een vinkje bij Autostart. Je kunt de server ook 'handmatig' openen door in je browser het adres http://localhost:8096 in te voeren.

Jellyfin: basisconfiguratie

Bij de eerste keer opstarten verschijnt een instelgids. Vul een korte servernaam in en kies de weergavetaal, bijvoorbeeld Nederlands. Klik op Volgende en maak een beheeraccount aan met een gebruikersnaam en wachtwoord (twee keer). Klik nogmaals op Volgende om je mediabibliotheken te beheren.

Klik op Mediabibliotheek toevoegen, kies het gewenste inhoudstype, zoals Films, Muziek, Series of Homevideo's en foto's, en geef een weergavenaam op. Klik daarna op het plusje bij Mappen en selecteer een of meer mediamappen voor deze bibliotheek. Je kunt ook verwijzen naar gedeelde netwerkmappen via het UNC-pad, zoals \\nas\media.

Bevestig met OK om de bibliotheek aan te maken. Op dezelfde manier kun je vervolgens extra mediabibliotheken toevoegen.

Jellyfin: bibliotheekinstellingen

Klik nu eerst op het knopje met de drie puntjes bij een toegevoegde bibliotheek. Naast voor de hand liggende opties als Hernoemen en Verwijderen vind je hier onder meer ook Bibliotheek beheren, met instellingen die deels afhangen van het gekozen inhoudstype. Sommige, zoals Voorkeurstaal voor downloads, spreken voor zich, maar een optie als Ingesloten titels boven bestandsnamen verkiezen vraagt wellicht enige toelichting. Deze is namelijk vooral handig als de bestandsnamen van je media de inhoud niet duidelijk weergeven.

Een andere optie is nog Nfo bij Metadata-opslag: activeer deze als je wilt dat Jellyfin de metadata en afbeeldingen opslaat in de mediamappen zelf in plaats van in de programmamap. Bij films kun je bovendien bepalen van welke diensten afbeeldingen mogen worden gedownload en of deze in de mediamappen bewaard moeten blijven. Er zijn verder opties voor het tonen van hoofdstukafbeeldingen en het zogeheten trickplay, wat bijvoorbeeld handig is tijdens het spoelen, maar wel meer rekenkracht vergt.

Jellyfin: gebruikersbeheer

Terug in het venster met je bibliotheken klik je op Volgende en stel je de voorkeurstaal (Dutch; Flemish) en regio in (Netherlands of Belgium). In het volgende scherm laat je het vinkje staan bij Externe verbindingen met deze server toestaan als je ook buiten je netwerk toegang wilt tot je mediaserver. Rond af met Voltooien en meld je aan.

Via de knop linksboven kun je diverse instellingen aanpassen. Open Controlepaneel voor allerlei technische informatie over je serverinstallatie. Bij Gebruikers kun je anderen, bijvoorbeeld gezinsleden, toegang geven tot Jellyfin. Klik op de plusknop, vul een naam en wachtwoord in en bepaal tot welke mediabibliotheken de gebruiker toegang heeft. Klik op het knopje met de drie puntjes naast een gebruiker en kies Gebruiker bewerken om de machtigingen nauwkeurig aan te passen. Het tabblad Ouderlijk toezicht is daarbij handig voor kinderen.

Jellyfin: extra opties

In het menu vind je nog een paar nuttige opties. Bij Afspelen / Transcoderen kun je hardwareversnelling inschakelen als je systeem dit ondersteunt. Onder Afspelen / Streamen kun je een bitsnelheidslimiet instellen om te voorkomen dat apparaten buiten je netwerk je uploadverbinding te zwaar belasten. Bij Geavanceerd / Netwerken staan diverse instellingen voor een optimale netwerkconfiguratie. Je kunt hier het poortnummer aanpassen waarop Jellyfin draait (standaard 8096 voor http en 8920 voor https), https activeren als er een certificaat beschikbaar is en bepalen welke apparaten of netwerken extern toegang krijgen tot je server. Bevestig alle aanpassingen onderaan met Opslaan.

Verder is er het onderdeel Plug-ins, waarmee je Jellyfin eenvoudig uitbreidt. Standaard zijn enkele plug-ins al aanwezig, maar via Alle vind je er nog zo'n dertig, zoals Open Subtitles en LrcLib Lyrics. Doorgaans volstaat het een plug-in te openen en op Installeren te klikken. Na een herstart verschijnt deze bij de geïnstalleerde plug-ins en kun je deze via Instellingen verder configureren.

Jellyfin: client-verbinding

Om je mediabibliotheken via een ander apparaat te benaderen, kun je een browser gebruiken met het adres http://<interne-ip-adres-server>:<serverpoort>, zoals http://192.168.0.138:8096. Open daarna een bibliotheek en kies wat je wilt afspelen. Je kunt dit ook anders doen: op www.jellyfin.org vind je namelijk verschillende client-apps voor smart-tv's, mediaspelers als Google Cast en Apple TV, en desktop- en mobiele apps voor onder meer Android, iOS en iPadOS.

We nemen de Jellyfin-app uit de Android Play Store als voorbeeld. Installeer de app en start deze op. Bevindt jouw Android-toestel zich in hetzelfde netwerk als de Jellyfin-server, tik dan op Server kiezen en selecteer de juiste server. Je kunt natuurlijk ook handmatig het (interne) ip-adres of de hostnaam van de server met de netwerkpoort invoeren.

Na een succesvolle aanmelding heb je toegang tot je gedeelde media. Via het pictogram Afspelen op kun je de inhoud ook streamen naar onder meer een Google Chromecast.

Syncthing: wat en hoe?

Wil je, bijvoorbeeld om privacyredenen, je data liever niet via cloudproviders synchroniseren, dan kun je dat doen binnen je eigen 'private cloud' met Syncthing. Je koppelt bijvoorbeeld je pc, laptop en NAS rechtstreeks via een beveiligde verbinding.

De tool werkt via peer-to-peer-synchronisatie: elk apparaat draait dezelfde software en communiceert via versleutelde verbindingen. Na het koppelen van apparaten met een unieke ID en het delen van een map zorgt Syncthing dat alle wijzigingen in realtime worden overgezet, zonder tussenkomst van externe servers of cloudaccounts. Alleen als een directe verbinding uitzonderlijk niet lukt, ondanks geavanceerde NAT-traversaltechnieken, schakelt Syncthing over op publieke relayservers. Je data blijven ook dan nog steeds end-to-end versleuteld en worden niet opgeslagen op die servers.

Syncthing installeren

Ga naar www.syncthing.net en klik op Syncthing Windows Setup of bezoek rechtstreeks www.github.com/Bill-Stewart/SyncthingWindowsSetup. Klik daar op Latest en download syncthing-windows-setup.exe. Start het met een dubbelklik. Klik op Next (twee keer) en kies een geschikte, lege installatiemap. Klik opnieuw op Next (twee keer) en laat de standaardinstellingen staan, tenzij je bijvoorbeeld de standaardpoort 8384 van de service wilt wijzigen. Klik nogmaals op Next en laat de vinkjes staan zodat Syncthing automatisch met Windows opstart. Bevestig met Installeren en vervolgens met Ja om de firewallregels toe te voegen. Sluit af met Finish en open je browser op het adres http://localhost:8384.

Syncthing: basisconfiguratie

Je komt nu in het Syncthing-dashboard met enkele gebruiksstatistieken. Open eerst Acties / Instellingen en ga naar het tabblad GUI om veiligheidshalve een gebruikersnaam en wachtwoord in te stellen voor toegang tot het dashboard. Bevestig met Opslaan en meld je aan.

Ga daarna opnieuw naar Instellingen en open het tabblad Verbindingen. Hier kun je onder meer de download- en uploadsnelheid beperken. Je laat hier bij voorkeur de opties NAT traversal inschakelen, Relaying inschakelen, Globale detectie en Lokale detectie aangevinkt staan. Bevestig opnieuw met Opslaan.

In het hoofdvenster klik je vervolgens op +Map toevoegen. Geef een naam op bij Maplabel, kies een (hoofdlettergevoelig) Map-ID en vul bij Maplocatie het volledige pad in, bijvoorbeeld C:\Gegevens. Klik op Opslaan. Bij de toegevoegde map kun je vervolgens detailinformatie bekijken, de map (opnieuw) scannen, bewerken of verwijderen.

Syncthing: client-verbinding

Nu moet je Syncthing nog vertellen met welke apparaten je de map wilt delen voor synchronisatie. Daarvoor heb je minstens één extra apparaat nodig. Clients bestaan voor verschillende platformen; voor iOS kun je Möbius Sync gebruiken.

We nemen Android als voorbeeld, met de app Syncthing-Fork uit de Play Store. Tik tijdens de eerste setup op Machtiging verlenen en activeer de gevraagde rechten voor datadeling, batterij-optimalisatie, locatie en meldingen.

In het hoofdvenster van Syncthing-Fork open je het tabblad Apparaten en tik je op de plusknop. Als server en client zich in hetzelfde netwerk bevinden, wordt het apparaat-ID van je server meestal automatisch gedetecteerd. Zo niet, open dan op je serverdashboard Acties / ID weergeven en vul het getoonde ID handmatig in of scan de QR-code. Geef op de client een apparaatnaam op en bevestig met het vinkicoontje.

Herhaal dit op je server door in het hoofdvenster op de groene knop +Apparaat toevoegen te klikken en het juiste apparaat-ID van het clienttoestel in te voeren. Bevestig met Opslaan.

Open daarna op je server de gedeelde map, kies Bewerken, ga naar het tabblad Delen, vink het clienttoestel aan en bevestig met Opslaan. Accepteer de meldingen om de synchronisatie te starten en kies op je client welke map voor downloads wordt gebruikt.

Externe connectie

Omdat Syncthing gebruikmaakt van NAT-traversaltechnieken en relayservers, kun je de server ook via internet bereiken. In je client-app geef je dan eventueel nog aan dat Syncthing via een mobiele dataverbinding mag werken, via Instellingen / Uitvoervoorwaarden.

Bij Jellyfin en veel andere thuisservers komt er helaas wat meer kijken om externe verbindingen mogelijk te maken. Je moet dit niet alleen in de server toestaan, maar ook op netwerk- en routerniveau instellen. In je router kun je bijvoorbeeld een poortdoorverwijzing (Port Forward of ook wel Virtual Server) maken naar het interne ip-adres van je server, eventueel met een andere poort. Zo kun je ook poort 80 koppelen aan <internet-ip-adres-jellyfin-server>:8096, zodat externe gebruikers poort 8096 niet hoeven te onthouden.

Maak bij voorkeur ook een gratis dynamische DNS-naam aan, zodat je netwerk bereikbaar blijft, zelfs bij een wisselend ip-adres, bijvoorbeeld via een ddns-provider als Dynu. Met de bijbehorende updater-tool houd je deze koppeling actief.

Nog betrouwbaardere, maar technisch complexere alternatieven zijn een VPN (eventueel Tailscale op basis van WireGuard) of een Cloudflare Tunnel.