Apps om notities mee te maken zijn geliefd. Denk aan Evernote, OneNote en vele anderen. Nadeel is dat veel van die software hun gegevens in de cloud opslaat. Dat kan zomaar vervelende risico’s voor privacy en veiligheid met zich meebrengen. Met Synology Note Station houd je je notities privé in eigen cloud. We vertellen je hier hoe dat werkt.

Hoe mooi cloudopslag ook is, het brengt altijd zekere risico’s met zich mee. De afgelopen jaren zien we steeds vaker grote datalekken veroorzaakt door digidieven. Bij die diefstallen wordt van alles en nog wat buit gemaakt. Heel vervelend zijn ook achterdeurtjes, en verder zijn er natuurlijk nog de bedrijven die van nature erg nieuwsgierig zijn naar de handel en wandel van hun gebruikers. 

Ben je in het bezit van een Synology NAS, dan kun je flink wat apps – waaronder een compleet Office-pakket – vanuit je browser benaderen. Omdat dit allemaal draait op een NAS in je eigen beheer, hoef je in principe niet bang voor meelezers te zijn. Wel is het  zaak om die NAS met tenminste een heel stevig wachtwoord te beveiligen. Zeker als je hem toegankelijk maakt via internet. Liefst in combinatie met two-factor authenticatie. 

Dat kan allemaal met je Synology, maar dat is niet waar we het in dit artikel over gaan hebben (maar er wel vanuit gaan dat je daar zorg voor draagt).

Note Station downloaden

Een van de meer handige apps van deze tijd zijn digitale notitieblokken. En daarmee doelen we niet op een simpele tekst-editor alleen, maar veel meer op die apps waar je bijvoorbeeld geordend op project allerlei gegevens kunt verzamelen. Natuurlijk tekst, maar ook schetsen, links, web-snippets en veel meer. 

Gebruik je bijvoorbeeld Microsoft Office, dan ken je vast het onderdeel OneNote daarvan. Precies dat soort software bedoelen we dus. Het aardige is dat Synology ook zo’n app voor de NAS beschikbaar heeft: Note Station. Je kunt dat los installeren op je NAS en na inloggen bij de webinterface (in de vorm van een bureaublad) in je browser gebruiken. Handig, want zo heb je het altijd bij de hand. 

Behalve dan als je onderweg eens een keer zonder internet komt te zitten, of wanneer je je NAS toch liever niet via de cloud bereikbaar maakt. Voor die scenario’s kun je dan als extraatje een mobiele (zie app store van je apparaat)- of bureaubladapp installeren op je laptop. Syncen gebeurt dan de eerstvolgende keer dat de app verbinding kan maken met je NAS.

Lees ook:NAS benaderen via browser met Synology File Station in DSM 7

Synology Note Station installeren en ontdekken

©PXimport

Note Station is een uitgebreid geheel met flink wat mogelijkheden en doet zeker niet onder voor de commerciële evenknieën. Allereerst is het zaak om ’t pakket te installeren. Log daarvoor in bij de webinterface van je NAS en klik in het startmenu op Package Center. In het geopende venster kies je in het daarvoor bedoelde selectiemenu als categorie voor Productiviteit. Klik vervolgens op de knop Installeren bij Note Station en wacht tot het onderdeel is geïnstalleerd.

Na installatie vind je Note Station terug in het startmenu van je NAS, klik erop om ’t te starten. Bij de eerste start zie je een informatiepaneeltje dat je de mogelijkheid biedt om de Synology webclipper te installeren. Dat werkt alleen in de Chrome-browser (en een paar die gebaseerd zijn op de Chrome engine en/of Chrome-extensies ondersteunen, zoals ook Edge). 

Gebruik je die browser, dan kun je het tooltje desgewenst installeren. Indien niet, dan is er ook geen man overboord: Control-c (of Command-c) werkt vanzelfsprekend ook prima. Voor de rest is het nu zaak om op de knop +Maken te klikken, waarna je je je eerste notitie kunt maken.

Tabellen en grafieken maken

Ten eerste is Note Station prima bruikbaar om tekst in keurig opgemaakte vorm te tikken. De knoppen voor opmaak spreken voor zich, leef je uit met lettertypen, kleur en meer. Heb je een tabel nodig? Klik dan op het meest rechtse knopje op de knoppenbalk, in de vorm van de dubbele omgekeerde dakjes. 

Er verschijnt nu een knoppenbalk met een scala aan extra hulptroepen. Klik op de tabelknop om een tabel in te voegen. Sleep onder de optie Tabel invoegen de gewenste grootte van je tabel.

©PXimport

Ook grafieken zijn in te voegen via diezelfde ‘verborgen’ knoppenbalk. Klik dus weer op de dubbele omgekeerde dakjes-knop en dan op de grafiekknop. Je kunt nu een gegevenstabel invullen; standaard zijn al wat voorbeeldgetallen ingevuld. Klik op Voltooid als je ofwel klaar bent met invullen van eigen getallen ofwel voor nu even de voorbeeldgetallen wilt gebruiken.

Kies uit een van de drie beschikbare grafiektypen en dan – als je tevreden bent en wellicht nog wat aanpassingen aan labels en kleur hebt gemaakt – op Toepassen. Je grafiek wordt nu ingevoegd in de notitie.

©PXimport

Weblinks, foto's en meer toevoegen

Erg handig is (natuurlijk) de optie om url’s (webadressen) toe te voegen in je document. Het is ’t handigst om daarvoor gebruik te maken van de weblink-knop in de verborgen knoppenbalk. Kopieer eerst een webadres vanuit je browser, klik dan op de weblink-knop (in de vorm van een ketting) en plak het adres. Voeg een omschrijving toe zodat je later ook snapt waar de link naar verwijst en klik op OK. 

Een andere optie om een weblink in een al bestaande tekst in te voegen is, door een of meer woorden in die tekst te selecteren en dan op de weblink-knop te klikken. Klik je in het geopende dialoogvenster op OK, dan wordt de geselecteerde tekst een actieve link.

Vanzelfsprekend zijn ook foto’s en afbeeldingen in te voegen in een notitie. Klik daarvoor in de ‘verborgen’ knoppenbalk op de knop met het stilistische landschapje en blader naar een foto op (bijvoorbeeld) je mobiel. Tik daarop en tik of klik dan op OK in het geopende venster, klaar. 

©PXimport

Je kunt nog meer onderdelen invoegen via de knoppenbalk(en), zoals bijvoorbeeld een scheidingslijn, sub- en superscript, selectievakjes, een zoekveld en meer. Je kunt meerdere thematisch geordende notitieblokken aanmaken via de knop +Maken. Via de knoppen rechtsboven de notitie zijn eveneens diverse acties mogelijk, waaronder delen, een presentatie tonen, een to-do-lijst maken terwijl via de knop … nog meer optie verschijnen. Waaronder de mogelijkheid tot afdrukken en exporteren. 

Een zoekfunctie ontbreekt evenmin. Al met al is het een zeer compleet geheel, dat perfect inzetbaar is voor allerhande werk- en studieprojecten. Zeker ook als je bedenkt dat je je NAS voor meerdere gebruikers in kunt richten en aldus samen kunt werken aan notities.

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.