Steeds meer laptops zijn voorzien van een universele usb-c-poort waardoor je één kabel kunt gebruiken voor zowel randapparatuur, video als opladen. Met het ACT USCB-C 4K Multiport Docking Station (AC7046) kun je ook daadwerkelijk één kabel gebruiken om alles in één keer op je laptop aan te sluiten.

ADC’s USB-C 4K Multiport Docking Station MST and Power Delivery AC7046 zoals dit product voluit heet, is een compact kastje vervaardigd uit aluminium dat degelijk overkomt. Je kunt het dockingstation naar keuze plat neerleggen of dankzij een meegeleverd voetje ook rechtop op je bureau zetten. Het voetje is degelijk gemaakt en het dockingstation staat ook met ingeplugde kabels stevig op zijn plaats.

©PXimport

©PXimport

Qua aansluitingen vind je op de voorkant een kaartlezer (microSD en SD), usb-poort, usb-c-poort, 3,5mm-headsetaansluitign en een usb-c-poort waarmee je het dockingstation met een meegeleverde kabel op je laptop aansluit. Op de achterkant vind je een gigabit-netwerkaansluiting, tweemaal usb, hdmi, tweemaal DisplayPort en een usb-c-aansluiting waarop je de lader van je laptop aansluit.

©PXimport

©PXimport

Eigen lader gebruiken

Opvallend is dat ADC een losse voeding meelevert met het dockingstation die je aansluit op een voedingsaansluiting op de achterkant van het dockingstation. Op zich zou je dat verwachten bij een dockignstation in deze prijsklasse, maar helaas is die voeding niet bedoeld om de aangesloten laptop mee op te laden. De voeding dient puur voor de functionaliteit van het dockingstation zelf. Hiermee worden bijvoorbeeld aangesloten externe harde schijven van genoeg voeding voorzien. Overigens doet de dock het wel zonder aangesloten voeding, maar dan werkt een gedeelte van de functionaliteit niet. Zo is bijvoorbeeld de netwerkverbinding niet beschikbaar zonder aangesloten voedingsadapter. Om met het dockingstation ook je laptop op te laden zul je een eigen usb-c-voeding moeten aansluiten op de daarvoor bedoelde usb-c-aansluiting op de achterkant. Je kunt maximaal een voeding van 100 watt gebruiken. Uiteraard kun je hiervoor de met je laptop meegeleverde lader gebruiken, al zijn er laptops die via usb-c kunnen worden opgeladen die geleverd worden met een lader voorzien van een andere laadaansluiting. In dat geval zul je zelf een relatief dure usb-c-voeding moeten regelen. In ieder geval is het natuurlijk een beetje onhandig dat je bij een dockingstation dat duidelijk is ontworpen om altijd op je bureau te staan alsnog een losse lader moet aansluiten.

Prestaties

In het dockignstation worden usb-controllers van Via Labs gebruikt waarbij de meeste onderdelen op usb3.0-snelheid (Gen 1) met het systeem zijn verbonden. Dit omhelst de aanwezige usb-poorten op de dock, de netwerkcontroller en de kaartlezer. Alleen voor de vanwege de hoofdtelefoonaansluiting ingebouwde geluidskaart, is een uitzondering gemaakt. Die is via usb 2.0 aangesloten. De ingebouwde netwerkcontroller komt uit de stal van Realtek terwijl het audiogedeelte van C-Media Electronics Inc. komt. Prettig is dat alle onderdelen van het dockingstation ook door macOS zonder aanvullende stuurprogramma’s direct werken. Alle usb-poorten zijn van het type usb 3.2 Gen 1, de huidige naam voor poorten die voldoen aan de originele usb3.0-snelheid van 5 Gbit/s. De snellere Gen2-standaard van 10 Gbit/s wordt dus niet ondersteund. In de praktijk heb je daar wel alleen echt last van als je snelle externe ssd’s via het dockingstation wilt aansluiten.

Voor het testen van de snelheid van de usb-aansluitingen hebben we een externe ssd gebruik. Aangesloten via het dockingstation, wordt een snelheid van 447 MB/s gehaald terwijl deze ssd direct aangesloten op dezelfde laptop een snelheid van 549 MB/s haalt. De netwerkcontroller is netjes verbonden via een gigabitsnelheid, maar presteert in de praktijk met een snelheid van 892 Mbit/s net wat minder dan verwacht. Je haalt met dit dockingstation dus niet de allerhoogste snelheden, maar voor veel toepassingen zal het meer dan genoeg zijn. Overigens zien we hetzelfde ook bij andere dockingstations.

Meerdere schermen

De dock is voorzien van een hdmi2.0-poort en tweemaal een DisplayPort1.4-aansluiting. Je kunt hierdoor indien je laptop dit ondersteunt een 4K-scherm met een verversingsnelheid van 60 Hz aansluiten. Afhankelijk van je laptop kun je naast één scherm ook meerdere schermen tegelijkertijd aansluiten. Het hangt van je laptop af of meerdere schermen daadwerkelijk ondersteund worden. Op een MacBook is dat sowieso niet mogelijk. Wordt dit wel ondersteund, dan wordt voor twee schermen tegelijkertijd maximaal 4K met een verversingssnelheid van 60 Hz ondersteund. Sluit je echter drie schermen aan, dan is driemaal een 4K-scherm met een verversingssnelheid van 60 Hz alleen mogelijk als je laptop DSC (display stream compression) ondersteunt. Zonder DSC is maximaal tweemaal 4K op 30 Hz plus een Full HD-scherm op 60 Hz mogelijk. Uiteraard kun je ook twee of drie Full HD-schermen aansluiten.

Conclusie

Het ACT USCB-C 4K Multiport Docking Station is een handig apparaat dat doet wat het moet doen en er qua ontwerp fraai uitziet. Wel behoort het dockingstation met een prijs van zo’n 200 euro tot de wat duurdere exemplaren die je kunt kopen en dan vallen er toch wat dingen op. Zo is er niet voorzien in snellere usb Gen2-poorten met een snelheid van 10 Gbit/s. Ook wordt er geen voeding voor een laptop meegeleverd, iets dat voor wat deze dock kost eigenlijk wel had gemogen. Nu zul je in de praktijk voordat je je laptop kunt aansluiten eerst je eigen lader ook moeten inpluggen en dat is toch wat onhandig voor een relatief groot dockingstation dat bedoeld is voor vaste installatie.

De smartphones van Poco zijn over het algemeen goed geprijsd als je kijkt naar wat je ervoor terugkrijgt. De nieuwe Poco F8 Ultra heeft een prijskaartje van minimaal 800 euro. Gaat die regel ook hier op?

Want wat voor smartphone kun je precies aanbieden als je er net wat meer geld tegenaan gooit? Dat idee heeft een unieke telefoon opgeleverd, voorzien van een denimlook én een extra subwoofer achterop. Gewaagde keuzes, maar in een wereld waarin smartphones steeds meer naar elkaar toe groeien, en in hun identiteitscrisis meer en meer op iPhones gaan lijken, geen verkeerde ontwikkeling. Alleen daarom al zijn we enthousiast over de Poco F8 Ultra (Blue Denim-uitvoering).

Het helpt dan ook zeer dan de subwoofer daar niet alleen voor de show zit. Dit compacte speakertje geeft geluiden en audio meer dan genoeg ruimte om beter tot hun recht te komen vergeleken met reguliere smartphonespeakers. Weg is dat blikkige geluid, dat nu ruimte maakt voor warmere tonen en een bredere soundstage. Klinkt de muziek perfect? Dat kun je niet verwachten, maar we zijn desondanks onder de indruk van de Bose-luidspreker.

©Wesley Akkerman

Uniek en tof

De Poco F8 Ultra ligt prettig in de hand en voelt solide aan dankzij het aluminium frame. Met 220 gram is hij ook niet overdreven zwaar. Het fauxdenim op de achterkant draagt daarbij merkbaar bij aan de grip, waardoor hij niet snel uit je handen glipt. Juist door dat eigenzinnige uiterlijk is dit zo'n smartphone die je liever zonder hoesje gebruikt, ook al loop je daarmee iets meer risico op valschade.

Het grote amoled-paneel van 6,9 inch stelt evenmin teleur. Met zijn hoge resolutie (1.200 bij 2.608 pixels) en verversingssnelheid (120 Hertz) kom je niets tekort en oogt alles scherp en vlot. Het contrast is breed en zwartwaarden zijn diep, maar de kleuren kunnen soms net even wat flets ogen. Dat valt alleen op in directe vergelijkingen met andere smartphones; de kans is heel klein dat dit je hier iets van merkt in het dagelijkse gebruik of als je een minder geoefend oog hebt.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Wat je mag verwachten

Ook al draait de Poco F8 Ultra niet op de krachtigste processor die Qualcomm te bieden heeft, in de praktijk merk je daar weinig van. De Snapdragon 8 Elite Gen 5 voelt vlot aan bij multitasking en kan games zonder moeite aan, al moet je er wel rekening mee houden dat de Gen 5 warm (niet heet, gelukkig) kan worden wanneer je high-end spellen speelt. Niets om je zorgen over te maken, je zult hier namelijk je vingers niet aan branden.

Ook de accu stelt niet teleur. Met een capaciteit van 6.500 mAh haal je in veel gevallen probleemloos twee dagen, al hangt dat vanzelfsprekend af van hoe intensief je de smartphone gebruikt. Speel je veel games, dan loopt hij sneller leeg, maar opladen gaat razendsnel. Met een geschikte 100w-lader, die je zelf moet aanschaffen, zit de accu binnen ongeveer veertig minuten weer helemaal vol.

Camera en software

Toch is niet alles goud wat er blinkt. Onder de juiste lichtomstandigheden maakt de Poco F8 Ultra kleurrijke en gedetailleerde beelden. Zoomen is geen probleem en ook de selfiecam lijkt goed om te gaan met verschillende huidtypen. De groothoeklens presteert echter minder goed: kleuren komen minder goed uit de verf en details vallen weg. De avondmodus stelt teleur, met een overdaad aan exposure, gebrekkige kleurenaccuraatheid en trage vastlegging.

Aangezien Poco een dochteronderneming is van Xiaomi, draait het toestel op HyperOS 3.0. De Poco staat daardoor vol met overbodige en dubbele apps, waaronder die van Xiaomi, waarvan je het gros kunt verwijderen. Ook kom je her en der wat reclame tegen. Verder is het besturingssysteem vlot en overzichtelijk, twee eigenschappen die we extreem belangrijk vinden. Je krijgt tot slot 'maar' vier Android-upgrades, evenals zes jaar aan beveiligingsupdates.

Poco F8 Ultra kopen?

Ondanks de kanttekeningen die we plaatsen bij de software- en camera-ervaringen, zijn er eigenlijk weinig redenen om niet voor de Poco F8 Ultra te kiezen. Hij oogt uniek, vindt in de subwoofer een handige toevoeging en voelt stevig aan. De door ons geteste Denim Blue-uitvoering heeft bovendien een faux denimlaagje op de achterkant voor extra grip (wat deze uitvoering wel een paar gram zwaarder maakt dan de Poco F8 Ultra Black). De prijs is misschien gevoelsmatig nog wat hoog, zeker voor dit merk. Maar zakt de prijs richting de 600 euro, dan krijg je een toptoestel dat zijn prijs meer dan waarmaakt en waar je langdurig plezier van hebt.

52137934

Spatial audio, oftewel ruimtelijke audio, belooft een luisterervaring waarbij het geluid niet alleen van links en rechts komt, maar je volledig omringt. Hoewel de marketingkreten je geregeld om de oren vliegen, is de techniek niet in elke situatie even zinvol. In dit artikel ontdek je wanneer ruimtelijke audio je ervaring verrijkt en wanneer je prima zonder kunt.

Vergeet het statische geluid van je oude vertrouwde stereo-set. Met spatial audio krijgt geluid eindelijk de diepte die het verdient. Dankzij slimme algoritmes die de akoestiek van de echte wereld nabootsen, ontsnapt de audio aan je koptelefoon of soundbar. Geluid beweegt vrij door de kamer, waardoor een helikopter in een film ook echt boven je hoofd lijkt te cirkelen. Het is de overstap van een platte foto naar een hologram, maar dan voor je oren.

Bioscoopervaring thuis

De meest logische toepassing voor spatial audio is zonder twijfel de moderne filmervaring. Wanneer je een blockbuster kijkt die is gemixt in formaten zoals Dolby Atmos, komt de techniek pas echt tot leven. Een helikopter die overvliegt of regen die op een dak klatert, krijgt een verticale dimensie die voorheen onmogelijk was met een standaard hoofdtelefoon of een simpele soundbar.

Voor filmliefhebbers die niet de ruimte hebben voor een volledige surround-installatie met fysieke speakers in het plafond, biedt spatial audio een overtuigend en compact alternatief dat de zogenaamde immersie aanzienlijk vergroot.

©ER | ID.nl

Muziek met een extraatje

Voor muziek is het nut van ruimtelijke audio iets genuanceerder en sterk afhankelijk van de productie. Bij klassieke concerten of live-opnames kan de techniek je het gevoel geven dat je midden in de concertzaal zit, waarbij de akoestiek van de ruimte tastbaar wordt. Ook bij moderne popmuziek die specifiek voor dit formaat is geproduceerd, kunnen artiesten creatiever omgaan met de plaatsing van instrumenten of subtiele geluidseffecten.

Toch blijft voor de purist die zweert bij een eerlijke, ongefilterde weergave van een studio-album de traditionele stereomix vaak de voorkeur genieten, omdat spatial audio de oorspronkelijke balans soms onnatuurlijk kan veranderen.

Gaming en de functionele voorsprong

In de wereld van gaming verschuift de waarde van spatial audio van puur esthetisch naar functioneel. Vooral in competitieve shooters is het horen van de exacte positie van een tegenstander een serieus dingetje. Door gebruik te maken van ruimtelijke audio kun je voetstappen boven, onder of achter je nauwkeurig lokaliseren. Dat geeft niet alleen een intensere spelervaring waarbij je volledig wordt opgeslokt door de spelwereld, maar biedt ook een tactisch voordeel dat met standaard audio simpelweg niet te evenaren is. Hierdoor is de techniek voor fanatieke gamers bijna onmisbaar geworden.

Wanneer kun je het beter uitschakelen?

Ondanks de indrukwekkende demonstraties is spatial audio niet altijd de beste keuze. Voor dagelijks gebruik, zoals het luisteren naar podcasts of het kijken van het journaal, voegt de extra ruimtelijkheid weinig toe en kan het de verstaanbaarheid van stemmen zelfs negatief beïnvloeden. Ook bij oudere opnames die door softwarematige kunstgrepen naar ruimtelijk geluid worden omgezet, ontstaat er vaak een hol en onnatuurlijk resultaat. In dergelijke gevallen is een zuivere stereoweergave nog altijd de meest betrouwbare weg naar een prettige luisterervaring.