Voor wie nog enige herinnering heeft aan het tijdperk vóór Windows is het DOS-venster iets nostalgisch van heel vroeger, iets als een Elfstedentocht … Maar het MS-DOS-venster is er nog steeds! En je kunt er meer mee dan je wellicht denkt. Daarom: 10 MS-DOS-tips!

Tip 1: DOS op de taakbalk

Klik op de Start-knop van Windows en tik CMD. Als de treffer Opdrachtprompt tevoorschijn komt, klik je daarop met de rechtermuisknop om te kiezen voor de contextmenu-optie Aan de taakbalk vastmaken. Met als gevolg dat de Opdrachtprompt (= het DOS-venster) op de taakbalk komt te staan.

©PXimport

Tip 2: DOS als administrator

Je kunt het pictogram van de Opdrachtprompt op de taakbalk aanklikken met de linkermuisknop om het DOS-venster direct te openen. Je kunt ook de rechtermuisknop twee keer gebruiken: een keer om het contextmenu van het pictogram Opdrachtprompt te openen en een keer om het contextmenu van de menu-optie Opdrachtprompt tevoorschijn te laten komen. Waarna je onder andere de mogelijkheid hebt om de Opdrachtprompt als administrator te starten.

Tip 3: DOS beter leesbaar

Standaard ingesteld is het niet prettig werken met het DOS-venster. Klik twee keer met de rechtermuisknop op het pictogram van de Opdrachtprompt, dat reeds op de taakbalk staat. Kies voor de contextmenu-optie Eigenschappen. Ga aan het werk op de tabbladen Kleuren en Lettertype. Kies voor mooi contrasterende kleuren en stel tevens een grotere letter in. Het voorbeeldvenster laat zien hoe dat uitpakt.

©PXimport

Tip 4: DOS op de juiste plek

Als je de Opdrachtprompt opent, dan kom je – standaard ingesteld – in je gebruikersmap terecht. En daarna kan het een heel gedoe zijn om met behulp van de DOS-opdracht CD op de juiste plek terecht te komen. Dat moet anders! 

Druk op Windows-toets+R en start de tool Regedit. Als de Register-editor is gestart, ga je naar de sleutel HKEY_CLASSES_ROOT\Directory\shell\cmd. Klik die sleutel aan met de rechtermuisknop en kies voor Machtigingen. Klik op de knop Geavanceerd en daarna bij de sectie Eigenaar op de knop Wijzigen. Stel jezelf in als nieuwe eigenaar van de sleutel en plaats dan een vinkje voor de optie Eigenaar van onderliggende containers en objecten vervangen.

Als dat is gedaan, ga je de Gebruikers – jij bent er eentje van – het Volledig beheer geven. Teruggekeerd bij de eerdergenoemde sleutel ga je de parameternaam HideBasedOnVelocityId vervangen door ShowBasedOnVelocityId. Ga vervolgens naar een map in Windows Verkenner, houd Shift ingedrukt en klik met de rechtermuisknop. Om vanaf nu gebruik te kunnen maken van de contextmenu-optie Opdrachtvenster hier openen.

Tip 5: Lijstje met bestanden

Ga met de Opdrachtprompt naar een map waarvan je de inhoud weleens op papier wilt zetten. Geef dan deze twee commando’s: DIR >map.txt en DIR /s >mappen.txt. De eerste opdracht zet de inhoud van de hoofdmap in het bestand map.txt. De tweede opdracht zet de inhoud van de hoofdmap én alle submappen in het bestand mappen.txt. 

In een map met mp3-bestanden zou je ook dit commando kunnen proberen: DIR *.mp3 /s >mp3bestanden.txt. Gebruik daarna Kladblok om de aangemaakte txt-bestanden te openen.

©PXimport

Tip 6: Razendsnel weggooien

Met behulp van de Opdrachtprompt kun je bestanden en (sub)mappen razendsnel weggooien. Ga met de Opdrachtprompt naar een map waarvan je de inhoud wilt verwijderen. Je kunt het commando DEL *.* /s gebruiken om alle bestanden in alle (sub)mappen weg te gooien. Met Y bevestig je dat. Met daarna eventueel het commando RMDIR . /s om alle submappen weg te gooien. Ook nu bevestig je dat met Y. 

De hoofdmap is op dit moment nog niet weg te gooien, want daar sta je in met het DOS-venster.

Tip 7: Kijk op de netwerkkaart(en)

Open het DOS-venster en geef het commando IPCONFIG. Je krijgt dan de ip-configuratie van de netwerkkaart(en) te zien. Op die manier kom je – bijvoorbeeld – te weten of je ip-adressen netjes zijn ingeregeld. Als je daar meer over wilt weten, kun je IPCONFIG /ALL proberen. En als je vervolgens het idee krijgt dat je webbrowser niet lekker reageert, probeer dan IPCONFIG /FLUSHDNS maar eens.

©PXimport

Tip 8: Zuinig met energie

Open het DOS-venster als administrator en geef het commando POWERCFG /LIST. Je krijgt dan alle energiebeheerschema’s te zien en je ziet ook welk energiebeheerschema actief is. Het commando POWERCFG /ENERGY kan je vertellen of er problemen zijn met het energiebeheer van je computer.

Tip 9: Repareren met behulp van DOS

Ga als administrator naar het DOS-venster. Om te weten of het besturingssysteem nog lekker in elkaar zit, gebruik je dit commando: SFC /VERIFYONLY. Daarna even geduld. Als blijkt dat er iets niet in orde is, kun je een reparatieslag laten uitvoeren met behulp van dít commando: SFC /SCANNOW. In de praktijk kun je op deze manier enorm veel Windows-problemen tackelen!

©PXimport

Tip 10: Afsluiten via DOS

Open het DOS-venster en geef het commando SHUTDOWN /?. Je krijgt dan alle mogelijkheden te zien waarmee je jezelf kunt afmelden bij Windows en waarmee je Windows ook (op diverse manieren) kunt afsluiten. Het commando SHUTDOWN /S zal de computer afsluiten. 

Met behulp van het commando SHUTDOWN /R kun je de computer opnieuw – schoon – laten starten. Vergeet zeker het commando SHUTDOWN /HYBRID niet, want daarmee sluit je de computer af zodat er de volgende keer supersnel kan worden gestart.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.