ID.nl logo
Je Android-tablet of smartphone koppelen aan je tv
© Reshift Digital
Huis

Je Android-tablet of smartphone koppelen aan je tv

Het streamen van films en series op je telefoon of tablet is eenvoudig, maar voor een grotere kijkervaring kun je deze ook koppelen aan je televisie. Zo stream je moeiteloos content van je mobiele apparaat naar je tv-scherm. In dit artikel leggen we uit hoe je dat doet.

In dit artikel leggen we uit hoe je een Android-smartphone of Android-tablet koppelt aan je televisie, zodat je content kunt streamen naar je tv.

Tabletbezitters leven in een gouden eeuw qua content: steaming videoapplicaties zoals Netflixen zelfgemaakte video's en foto's moeten allemaal gedeeld worden. En hoewel online delen erg gemakkelijk is, is het veel leuker om het in het echt te doen. Het probleem is het scherm van je tablet: perfect voor één of twee personen, maar met vijf mensen eromheen is het toch echt veel te klein. Dit geldt nog sterker voor de iPad mini met zijn kleine scherm.

Het goede nieuws is dat je waarschijnlijk al een apparaat in je woonkamer hebt dat perfect is. Je tv is groot, helder, en niemand hoeft moeite te doen om te kunnen zien wat erop gebeurt. Er is een toenemend aantal manieren om er foto's en video's op te bekijken, van simpele kabels tot ingenieuze - maar vaak dure - draadloze opties .

Hier bekijken we beide opties, evenals de diensten die je in staat stellen om je abonnementen, foto's en video's op het grote scherm te delen - en de diensten waarmee dat niet kan. Hoewel we het voornamelijk over Android tablets hebben, geldt hetzelfde advies voor Android smartphones.

HDMI

HDMI (High Definition Multimedia Interface) is de huidige interface standaard. Als je je televisie in het afgelopen decennium gekocht hebt heeft hij een HDMI-poort, net als vrijwel elke settopbox, gamesconsole, en een redelijk aantal foto- en videocamera's. Het voordeel van HDMI, afgezien van de alomtegenwoordigheid ervan (wat betekent dat het goedkoop is), is het feit dat het tegelijkertijd plaats biedt voor zowel HD video als audio, waardoor je niet een film in full-HD hoeft te bekijken met de slechte speakers van je tablet voor het geluid. Een HDMI output is een voordeel dat veel Android tablets hebben ten opzichte van Apple's iPad.

Er zijn drie formaten HDMI-pluggen. Reguliere HDMI (Type A, links) zijn de volledige poorten die je vindt op apparaten waarop ruimte geen probleem is: denk aan tv's, laptops, en gamesconsoles. De poorten die je gewoonlijk op tablets en telefoons vindt zullen ofwel Type C (ook wel Mini HDMI genoemd, midden) of Type D (Micro HDMI, rechts) zijn. Van deze is Micro HDMI, of Type D, het kleinst.

Welk type poort je tablet ook heeft, je kunt deze redelijk goedkoop aan een HDMI poort koppelen: Je hoeft waarschijnlijk niet meer dan 10 tot 15 euro uit te geven aan een HDMI naar Mini-HDMI of Micro-HDMI kabel.

©PXimport

Een heleboel tablets hebben HDMI of één van de verkleinde varianten. De Acer Iconia A1, Archos 80 Titanium en Nokia 2520 - en heel veel andere - hebben het. Het is de meest eenvoudige aanpak.

Maar je hoeft niet per se een tablet met een HDMI-uitgang te kopen om hem aan je tv te kunnen koppelen.

MHL / Slimport

HDMI is eenvoudig te begrijpen: het is een poort die slechts één ding doet. Het nadeel is dat niet alle tablets een HDMI-uitgang hebben. Het goede nieuws is dat er een paar breed ondersteunde standaarden verschenen zijn waarmee Android eigenaren verbinding kunnen maken met externe displays door middel van hun eigen micro-usb-poort.

©PXimport

De standaarden in kwestie zijn MHL (Mobile High Definition Link) en de nieuwere SlimPort. Ze zien er allebei hetzelfde uit, wat voor de hand ligt aangezien ze simpelweg de micro-usb-poort op een Android apparaat gebruiken om video te leveren.

Net als HDMI, ondersteunen SlimPort en MHL zowel video als audio, met maximaal acht beschikbare kanalen voor surround sound. Beide vereisen normaal gesproken een break-out box: een kleine dongle tussen je apparaat en tv die het signaal van je telefoon converteert naar een signaal dat compatibel is met HDMI.

Je kunt verwachten om zo tussen de 15 en de 35 euro te betalen voor een SlimPort of MHL signaalconverter. Daardoor is het wat duurder dan het gebruiken van een tablet met een HDMI-poort, maar vooral MHL wordt door veel telefoon- en tabletfabrikanten ondersteund.

Er zijn verschillende versies van MHL geweest: we zijn momenteel bij versie drie, die de maximale resolutie verhoogt naar 4K. Dit is hetzelfde als SlimPort, en betekent dat beide standaarden zeer vergelijkbare technische specificaties bieden. Een voordeel van MHL is de brede ondersteuning van tv fabrikanten: kijk naar de achterkant van je tv, en als de HDMI-poort een MHL logo erboven heeft staan kun je een HDMI naar micro-usb-kabel gebruiken om de twee met elkaar te verbinden - de HDMI kabel levert stroom aan je tablet of telefoon, dus je hebt geen extra adapters of kabels nodig.

Als je tv MHL niet ondersteunt, of als je een SlimPort apparaat hebt, zul je een adapter nodig hebben. SlimPort gebruikers kunnen verwachten om zo rond de 20 euro uit te moeten geven, terwijl MHL gebruikers wat minder hoeven te betalen. Als je MHL gebruikt is de kans groot dat je een externe voedingsbron nodig zult hebben: MHL 3 kan tot 10 watt van het host apparaat gebruiken.

SlimPort heeft hier het voordeel: er is geen externe voedingsbron nodig, waardoor de opstelling minder rommelig is. Beide apparaten vereisen echter dat het scherm van de tablet aan staat, dus break-out boxen hebben meestal een micro-usb poort zodat je een oplader kunt gebruiken.

De ondersteuning voor MHL en SlimPort varieert enorm. Omdat er drie verschillende versies van MHL zijn, plus SlimPort, moet je de specificaties van je apparaat controleren voordat je een adapter koopt. De Microsoft Surface en Samsung Galaxy Tab 3 ondersteunen MHL, terwijl de Google Nexus 5 juist SlimPort ondersteunt.

Apple gebruikers hebben het gemakkelijker: hoewel de iPad technisch gezien compatibel is met DisplayPort, kun je hem alleen met Apple's eigen kabels aan een scherm koppelen. Het nadeel is de prijs: Je moet bijna 50 euro neertellen voor een officiële HDMI-adapter die je aan de Lightning connector van een iPad kunt koppelen (voor oudere iPads is er een 30-pin versie verkrijgbaar).

Er zijn ook adapters die niet door Apple zijn geproduceerd en dat scheelt enorm in de prijs. Voor iets meer dan een tientje kun je zo'n adapter kopen. Bedenk wel dat deze adapters mogelijk niet zo goed werken als de officiële van Apple. Doe daarom voorafgaand aan je aankoop wat onderzoek naar de adapter die je wilt kopen.

Draadloos

Het is geweldig om video rechtstreeks van een tablet naar je tv te kunnen beamen. Het goede van Android is dat er meerdere manieren zijn om dit te doen. Miracast is een draadloze standaard die een ad hoc netwerk aanmaakt tussen twee apparaten, doorgaans je tablet en een settopbox dit Micracast ondersteunt.

Een toenemend aantal tv's ondersteunt Miracast zonder dat er extra hardware voor nodig is. Miracast gebruikt H.264 voor videotransmissie, wat efficiënte compressie en goede full-HD beeldkwaliteit betekent. Beter nog, Miracast ondersteunt DRM (Digital Rights Management), wat inhoudt dat diensten zoals iPlayer en YouTube naar een tv gestreamd kunnen worden. Maar niet alle diensten werken. Android apparaten met Android 4.2 hebben Miracast ondersteuning.

Een alternatief is Google's Chromecast. Deze goedkope dongle kun je in een ongebruikte HDMI-poort van je tv pluggen, en deze maakt verbinding met je draadloze netwerk. Chromecast ondersteuning begint alomtegenwoordiger te worden, waardoor content van diensten zoals iPlayer, Netflix, enzovoorts met de Chromecast kan worden afgespeeld terwijl de dongle al het werk doet in plaats van je tablet, en dat is goed nieuws voor je batterijduur.

Sinds juli 2014 is het ook mogelijk om Chromecast te gebruiken om het display op je Android apparaat te spiegelen, waardoor je op je tablet op Play kunt drukken en er (DRM-vrije) video op je tv wordt afgespeeld. Hetzelfde geldt voor alles wat het scherm kan weergeven, waaronder apps, games, en foto's.

Het aansluiten van een Chromecast werkt erg eenvoudig. Het maakt in principe ook niet uit welke generatie Chromecast je hebt. Ook de ChromeCast Ultra, die 4K-beelden en HDR streamt sluit je op dezelfde manier aan. 

Ook is er een Chromecast Ultra. Het grote verschil met de reguliere versie van de Chromecast is dat je in 4K kunt streamen. Heb je dus een tablet met een 4K-scherm (bij veel tablets heet dit vaak Ultra HD, dan is het dus aan te raden om voor de duurdere Chromecast te gaan. De Ultra is namelijk enkele tientjes duurder. 

Chromecast aansluiten 

Voordat je kunt gaan casten moet je natuurlijk eerst een Chromecast aansluiten. Dit doe je natuurlijk aan je televisie, maar het werk in principe op ieder scherm met een HDMI-poort, dus je kunt ook een pc-monitor gebruiken. De Chromecast sluit je aan op de HDMI-ingang. Vervolgens heeft de Chromecast nog worden voorzien van stroom via een micro-usb-aansluiting. Je kunt deze direct aan het stopcontact hangen, maar sommige televisies hebben ook een usb-poort, die goed van pas komt om de Chromecast van stroom te voorzien. Zoek je meer informatie over het aansluiten van een Chromecast op je tv? Lees dan onze handleiding.

©PXimport

Apple gebruikers hebben opnieuw een eenvoudigere, maar duurdere oplossing. De iPad en iPhone ondersteunen geen enkele open streaming standaard, dus je zult een Apple TV(ongeveer 150 euro) moeten aanschaffen. Deze ondersteunt AirPlay mirroring, uitsluitend vanaf iOS apparaten, en net als Chromecast biedt het verschillende streaming diensten waaronder Netflix.

Met een Apple TV 4K kun je, zoals de naam al doet vermoeden, ook films en series in 4K streamen. Bovendien kan de Apple TV HDR-beelden afspelen. High Dynamic Range-beelden (meestal afgekort als HDR) zijn beelden met meerdere helderheidsniveaus. Met HDR worden schaduwen bijvoorbeeld donkerder terwijl een zonnige lucht licht blijft. Hierdoor krijg je een gedetailleerder en realistischer beeld.

Zorg dat het werkt

Video streamen vanaf je smartphone of tablet naar je tv zal afhangen van de setup die je gekozen hebt. Als je een fysieke connectie gebruikt, zoals HDMI, MHL of SlimPort, zal de content op het display van je tablet gewoon op je tv verschijnen zodra alles eenmaal verbonden is.

Dit is eenvoudig, maar er zitten een aantal nadelen aan. Je tablet verstuurt namelijk alleen een signaal wanneer het scherm aan staat. Dit betekent dat je batterij snel leegloopt, dus de kans is groot dat je de oplader zult moeten inpluggen om te zorgen dat hij er niet tijdens de show mee ophoudt.

Als je tablet video heeft die je zelf hebt aangeleverd, in de vorm van DRM-vrije bestanden, kun je prima mirroring gebruiken, en hetzelfde geldt voor commerciële diensten zoals Netflix, ITV Player en iPlayer. Maar het is niet allemaal even rooskleurig. Aanbieders van content weten dat consumenten extra zullen betalen voor het gemak van het streamen van tv-series in het hele huis.

Als je draadloos gaat, is Miracast momenteel de beste optie voor display mirroring, aangezien het simpelweg de inhoud op het scherm van je Android apparaat draadloos doorstuurt. Dus als je een foto opent op het scherm van je tablet, verschijnt deze op je tv - net als met een fysieke connectie zoals HDMI. Hetzelfde geldt voor veel apps: BBC's iPlayer, YouTube en Vimeo werken allemaal via Miracast. 

Hoewel veel fabrikanten Miracast ondersteunen, is het verwarrende wel dat elke fabrikant zijn eigen variant van Miracast aanbiedt en hier vaak ook een andere naam aan geeft. Miracast wordt niet (meer) ondersteund door Android en iOS, maar Windows 10 en Windows 11 kan wel streamen via Miracast. Heb je moeite om een verbinding tot stand te brengen, kijk dan even hier. Goedkope streamingsticks uit China bieden vaak wel ondersteuning voor Miracast.

Het nadeel van Miracast is hetzelfde als bij een kabelverbinding: het scherm van je tablet moet de hele tijd aan staan om het te laten werken. Dat, in combinatie met hogere eisen voor de draadloze radio van je apparaat (vooral als je tegelijkertijd van het internet aan het streamen bent), kan ervoor zorgen dat je een veel kortere batterijduur hebt.

Wil je een nieuwe TV kopen maar weet je niet waar je op moet letten? Bekijk onze YouTube-video!

Watch on YouTube

Meer video's van ID.nl zien? Abonneer je dan op ons YouTube-kanaal!

▼ Volgende artikel
Wanneer heb je HDMI 2.1 écht nodig (en wanneer is het weggegooid geld)?
© Dennis
Huis

Wanneer heb je HDMI 2.1 écht nodig (en wanneer is het weggegooid geld)?

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

Je zoekt een televisie in het budgetsegment. In de lagere prijsklassen is de term HDMI 2.1 vaak misleidend. Fabrikanten mogen de term soms gebruiken omdat de tv één specifieke feature ondersteunt (zoals ALLM), terwijl het paneel zelf technisch helemaal geen 120 Hz kan weergeven. Je koopt dan een tv met een 2.1-sticker, maar zonder het daadwerkelijke voordeel van vloeiend beeld. In dit segment is beeldkwaliteit altijd belangrijker dan het versienummer van de poort.

Je wilt alleen beter geluid via een soundbar. Vaak wordt gedacht dat je voor de beste geluidsoverdracht (eARC) per se een volledige HDMI 2.1-tv nodig hebt. Hoewel eARC officieel onderdeel is van de 2.1-specificaties, hebben veel fabrikanten deze functie ook toegevoegd aan televisies die verder gewoon op HDMI 2.0 draaien. Als je doel puur het doorsturen van Dolby Atmos-geluid is, is een volledige HDMI 2.1-poort dus geen harde eis, zolang eARC maar specifiek wordt vermeld.

Je kijkt puur films en series. Als je geen gamer bent, is er geen enkel scenario waarin HDMI 2.1 je kijkervaring verbetert. Het sluit een heleboel uitstekende oudere of goedkopere modellen uit die misschien wel een veel mooier OLED- of QLED-paneel hebben, maar niet de nieuwste aansluitingen. Beeldkwaliteit (zwartwaarden, kleur) wint het voor de filmkijker altijd van bandbreedte.

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

▼ Volgende artikel
Alles over Highguard - waarom heeft iedereen het over deze shooter?
© Wildlight Entertainment
Huis

Alles over Highguard - waarom heeft iedereen het over deze shooter?

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Watch on YouTube

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.