Gespeeld: Star Fox (2026) wordt het beste deel

Star Fox, bij ons ooit begonnen als ‘Starwing’, is namelijk jarenlang links laten liggen door Nintendo. Sterker nog, eigenlijk wist het bedrijf na het klassieke Star Fox 64 (bij ons wederom bekend onder een andere naam, Lylat Wars) niet zo goed wat het met de franchise aan moest. Een aantal matige adventuregames, spin-offs en cameo’s volgden, waarna Star Fox: Zero op de Wii U de doodsteek voor de serie leek. Star Fox werd één van die cultfranchises waar fans om vroegen, maar waar nooit een nieuw deel van uitkwam.

Een ‘nieuw’ deel krijgt het technisch gezien ook niet, want deze Switch 2-game is volgens Nintendo ‘gebaseerd’ op Star Fox 64. Onder de knoppen merk je al gauw dat dit een behoorlijk getrouwe remake betekent, met inhoudelijk exact dezelfde levels, eindbazen en een verhaal dat al meerdere keren is verteld. Voor fans is het – samen met de opvallend realistische grafische stijl voor Fox en kameraden – reden genoeg voor scepsis. Ware het niet dat dit de definitieve versie van de Star Fox-formule betreft, iets waar we al jaren naar snakken.

Misschien had Nintendo de reeks wel opgegeven omdat die genoemde formule zo klassiek aanvoelt. Waar je anno 2026 misschien een openwereldgame à la Starfield had verwacht, betreft Star Fox gewoon een on-rails ervaring, afgewisseld met eindbazen en dogfightlevels. Je knalt niet alleen andere ruimteschepen kapot om het einde van een level heelhuids te halen, maar gaat op jacht naar verborgen routes en de hoogste scores.

Het feit dat juist die opzet werkt als een moderne remake spreekt boekdelen over het oorspronkelijke gamedesign. Ja, Star Fox ziet er prachtig uit en dat doet een hoop voor de ervaring, maar het is de nieuwe besturing waarmee het boven zichzelf uitstijgt. Alle stickbewegingen met je Arwing-vliegtuig luisteren ontzettend nauw, waardoor je het gevoel hebt totale controle over je voertuig te hebben.

Bovendien doet Nintendo, in tegenstelling tot bij het origineel, er alles aan om je zo snel mogelijk de fijne kneepjes van het pilotenbestaan te leren. De U-turn, looping, bom-mechaniek, boost, rem en natuurlijk de iconische barrel roll heb je zó onder de knie. Je gaat de game daarom vol zelfvertrouwen in, spelend met alle verschillende mechanieken en regels. Star Fox is zo ‘soepel’ als een Mario Kart: je komt in een zekere mate van flow van ontwijken, aanvallen en power-ups en andere items oppakken om alles uit een level te halen. Het speelt heerlijk.

Dogfightlevels, die je eens in de zoveel tijd op je route naar het laatste level tegenkomt, vergroten dat laatste uit. Waar ik persoonlijk nog weleens worstelde met de Arwing in het gevecht te houden met de juiste manoeuvres, denk je er in Star Fox op de Switch 2 bijna niet meer over na.

Zoals gezegd voelt én oogt de game modern, waarbij audiovisuele details als bomen die in vlammen opgaan en het geluid van afketsende kogels een extra laag immersie aanbrengen aan het origineel. Levels mogen dan inhoudelijk hetzelfde zijn, ze voelen met alle explosies en visueel geweld vele malen hectischer aan. Tel daar het helderblauwe water van Corneria en de gedetailleerde personages zelf bij op, en het voelt logisch dat de game enkel op Switch 2 verschijnt.

Om die personages was natuurlijk een hoop te doen. Waar we inmiddels gewend waren aan een cartooneske Fox en Falco vanwege hun rollen in Super Smash Bros. en het ontwerp in de Super Mario Galaxy Movie, kiest Star Fox voor een schokkend realistisch design. Beter gezegd: Fox (vos), Falco (fazant), Peppy (konijn) en Slippy (kikker) zien er letterlijk uit als dieren in een cockpit. Dat is minstens even wennen. Het getuigt in ieder geval van lef, en geeft de game een beetje die GameCube-vibe die we al lang niet meer hebben gezien. Of je dat, met name in de sloot aan nieuwe tussenfilmpjes, tegen gaat staan is echt een kwestie van ervaren.

Daarover gesproken: Star Fox breidt het origineel op tal van manieren uit. Op zoek gaan naar verborgen wegen en daardoor via andere planeten/levels naar het einde van het spel komen is nog altijd aanwezig, maar dankzij unieke tussenfilmpjes is dat stukken meer aangekleed. De game is zelfs volledig in het Nederlands ingesproken, maar eerlijkheid gebiedt te zeggen dat die vertaling iconische Engelse quotes uit de franchise wel tenietdoet.

Ook zijn er meer opties om samen te spelen, zoals de verrassend leuke coöperatieve modus. Daarin neemt één persoon de controle over het stuur, en de ander over het richtvizier. Samen door een level gaan is echter niet alleen bedoeld voor ouder en kind, want wie goed op elkaar is ingespeeld kan misschien wel juist de allerhoogste scores halen. Vooral de muisbesturing, die na Metroid Prime 4 eigenlijk geen valide toepassing kende in Nintendo-games, geeft je totale controle over het schieten.

Niet onverwacht is er ook een aparte multiplayermodus, waarin je lokaal of online in teams van acht tegen elkaar strijdt. De modi zijn simpel - denk aan varianten op Team Deathmatch en Domination - maar blijken de ultieme test voor je Arwing-skills. Zo knokken teams in Torentwist om een klein stuk van de planeet, waarin je werkelijk alles uit de kast moet halen om binnen het gebied zoveel mogelijk vijanden uit te schakelen. De willekeurige items, zoals warps en raketten, maken de anders klassieke dogfights een stukje spannender.

Mijn eerste online potjes waren oprecht spannend, al blijft de vraag natuurlijk wat de meerwaarde van zo’n modus is. Er zijn nu eenmaal talloze multiplayertitels om te spelen, en wat dat betreft doet Star Fox niets baanbrekends – op een paar angstaanjagende AR-filters na dan. Tijdens een online Game Chat-sessie kun je namelijk met behulp van een camera personages als augmetedreality-avatars gebruiken, die je complete houding, mond en gezichtsuitdrukkingen volgen. Het resultaat is zoals gezegd angstaanjagend, maar ergens ook wel komisch. Wie weet trekt het spelers wel over de streep om de multiplayer frequenter op te starten.

Het belangrijkste is echter dat Star Fox aanvoelt als de definitieve versie van de Nintendo 64-game. Alsof Nintendo dacht: we gaan nog één keer terug naar de basis, alvorens we weer gaan experimenteren met deze langlopende franchise. Het is daarom wellicht niet het Breath of the Wild-moment voor de franchise, maar wel een heerlijke game die zowel Star Fox 64-fans als nieuwkomers zeer goed gaat bevallen.

Star Fox verschijnt op 25 juni voor Nintendo Switch 2.