Met de OLED55C34LA wil LG het succes van de inmiddels iconische C-reeks voortzetten. Van top OLED-beeldkwaliteit en ruime gaming-opties tot een gebruiksvriendelijk smart tv-systeem; de C-reeks wil je alles bieden. Maar hoe groot is het verschil geworden met een LG-tv uit de G3-serie die - dankzij zijn nieuwe paneel - een record op het gebied van helderheid neerzette?

Net als bij de G3 heeft LG weinig redenen gezien om het ontwerp aan te passen; de C3-serie waaronder deze OLED55C34LA valt, lijkt als twee druppels water op de C2. De lichtmetalen, schuin naar voor lopende podiumvoet blijft het meest herkenbare accent van de C2. Het scherm zelf heeft vooraan nauwelijks een rand, enkele millimeter zwart scherm is alles. Van opzij bekeken is de C3 echt een toestel voor wie van strakke lijnen houdt.

Een dunne metalen rand zit rond het scherm ter bescherming. De behuizing achteraan is een rechthoekig blok met een fijne korrelstructuur. De rug heeft een horizontaal streeppatroon. De afwerking is tiptop, de C3 ziet er echt uit als een premium-tv.

Aansluitingen

Een van de redenen waarom de C-reeks al zo lang geliefd is, zijn de vier HDMI 2.1-aansluitingen met 48Gbps bandbreedte. TMisschien alleen interesssant voor gamers en dan ook nog vooral voor degene die meerdere gamingbronnen hebben die 4K op 120fps kunnen leveren. Maar het geeft wel een zekere gemoedsrust dat de tv klaar is voor meerdere 4K120-bronnen, mocht je dat in de toekomst willen, zelfs als je een eARC-soundbar gebruikt.

Gamers krijgen er ook nog ALLM, HDMI VRR, AMD FreeSync en NVIDIA G-Sync bij, en een heel lage input-lag van 10,4ms (4K60) en 5,7ms (2K120). Dankzij QMS (Quick Media Switching) vermijd je dat het tv-beeld even op zwart gaat als de aangesloten bron van framerate verandert, maar je bronapparaat moet dit natuurlijk ook ondersteunen. Met de bijgeleverde IR-blaster kan je aangesloten apparaten bedienen, ook als die in een kast staan. Een korte procedure volstaat om de LG afstandsbediening te leren hoe je het apparaat bedient. Vorige modellen ondersteunden het WiSA-protocol (Wireless Speaker and Audio Association) voor draadloze luidsprekers, dat is op dit model niet meer zo.

Quick Cards in WebOS 23

Je weg vinden in de talloze functies en apps die een moderne smart tv aanbiedt, het is soms een kleine zoektocht. Om dat te verhelpen heeft LG Quick Cards geïntroduceerd in webOS 23. Die kun je het beste zien als mappen waarin LG bepaalde functionaliteit en apps groepeert. Zo is de bijvoorbeeld een muziek Quick Card waarin je alle muziekstreaming-apps vindt, de mediaspeler en de Bluetooth-verbinding. Quick Cards staan centraal op het Home-scherm, ze zijn voor Muziek, Games, Thuiskantoor, Sport en de Thuis-Hub. De volgorde en of je ze toont, kan je zelf bepalen. De inhoud, daar kan je helaas niets aan veranderen. Ook een eigen Quick Card maken is niet mogelijk. Toch is het stap in de juiste richting.

De LG Magic Remote is een afstandsbediening waarmee je een cursor op het scherm beweegt door ernaar te wijzen. Dat blijft iets waar enkel LG mee uitpakt, en we vinden dat erg handig. Wie het toch ongemakkelijk vindt, kan het uitschakelen en gewoon de toetsen op de afstandsbediening gebruiken. De Magic Remote heeft een prima layout, maar de toetsen vereisen iets te veel druk.

Helder: ja, G3: nee

Na de enorme sprong die de G3 dit jaar maakte op vlak van piekhelderheid, zijn de verwachtingen hoog met betrekking tot wat de OLED55C3 kan leveren. Maar temper je verwachtingen maar, want de C3 gebruikt hetzelfde OLED EX-paneel als vorig jaar, dus grote verbeteringen zijn uitgesloten. Toch meten we in Filmmaker Mode een prima resultaat, 880 nits op een 10% venster en 170 nits op een volledig wit scherm. Bovendien is de C3 erg vrijgevig met zijn licht, dus ook grotere witte oppervlakken blijven relatief helder. Dat zijn echt wel prima resultaten, maar het verschil met de G3 is hierdoor nu wel opvallend.

Extra punten krijgt de OLED55C3 omdat hij direct uit de doos ook een erg goed gekalibreerde Filmmaker Mode levert. Die staat garant voor zeer accurate beelden, met veel witdetail, natuurlijke en heldere kleuren, en goed zwartdetail. Alleen het laatste beetje zwartdetail ontbreekt, maar dat gaf bij de test nooit storende effecten. In Filmmaker Mode kun je de ‘Dynamic Tonemapping’, LG's eigen oplossing om HDR10-beelden te verbeteren, veilig geactiveerd laten. De tv ondersteunt verder ook Dolby Vision IQ, maar helaas geen HDR10+. Dat laatste vinden we jammer, maar het is zeker niet dramatisch. Van HDR10+ en Dolby Vision is die laatstgenoemde toch veruit het populairst. 

Zeer goede beeldverwerking

De Alpha9-processor is dezelfde die je in de hoger geplaatste G3 terugvindt, en levert ook op deze C3 heel knappe resultaten. De processor levert verbeterde Dynamic Tonemapping die het maximum uit je HDR10-beelden haalt. Daarnaast is er ook een HDR Expression Enhancer, maar daarvan vonden we het effect zeer beperkt. De instelling heeft twee standen. In de stand 'Detail' wordt contrast heel licht benadrukt, maar daardoor verdonkert het beeld wel wat. Wil je wat extra diepte in het beeld is dit wel een optie. In 'Helderheid' maakt de Expression Enhancer het beeld helderder, en dat vonden we over het algemeen ongewenst. We raden aan om de Expression Enhancer uit te laten, het beeld is prima zo.

Behalve die twee HDR-verbeteringen is er ook een kleine verbetering in de upscaling, maar de impact daarvan is klein. Je kunt de optie ‘Superresolutie’ activeren in de instellingen, en ook de scherpte-instelling licht verhogen. Wees wel terughoudend, want wie beide instellingen te hoog zet, creëert heel wat vals detail in beeld wat erg storend is. Ook ruisonderdrukking levert prima werk zodat oudere beelden er toch nog goed uitzien. Zelfs voor kleurstroken in zachte gradiënten heeft LG een toereikende oplossing.

Sport en actiescènes behouden veel detail dankzij de goede bewegingsscherpte van het OLED-paneel. Blijf weg van de ‘OLED Motion’-instelling, die creëert flikkering in het beeld zonder zichtbare positieve effecten. Wat je wel kunt overwegen is TruMotion te activeren als je een filmbeelden zonder het hinderlijk gestotter wil zien. 'Cinematografische Beweging' respecteert de originele filmstijl, 'Natuurlijk' is een goed compromis dat vloeiende beelden geeft zonder al te veel beeldfouten.

Audio, nu met DTS:X

LG heeft jarenlang geen DTS ondersteund, waardoor je niet alleen geen DTS kon afspelen maar het formaat ook niet via ARC/eARC kon doorsturen naar een externe audio-oplossing. Dat is dit jaar niet meer zo, want De C3 ondersteunt naast Dolby Atmos nu ook DTS:X. De 2.2 luidsprekerconfiguratie beschikt over een eerder bescheiden 40W vermogen. Maar LG benut die blijkbaar erg goed. De tv produceert een warme klank, met een prima volume en een flinke baslijn. Zowel muziek als filmsoundtracks klinken goed, met duidelijke dialogen. Enkel wanneer je echt te veel volume vraagt, wordt de klank rommelig. Er zit ook een goed surround-effect in de filmsoundtracks, maar wel geen echte Dolby Atmos of DTS:X beleving met hoogte effecten.

Nog drie tips. Kalibreer de klank voor je kamerakoestiek, dat vergt slechts een korte procedure. Schakel de AI-mode uit voor audio, die maakt de klank erg schel. En wil je toch beter geluid, dan heeft LG een soundbar specifiek voor de C3, de SC9S. Die werkt zelfs samen met de luidsprekers in de tv dankzij WOW Orchestra.

Conclusie

LG heeft met de OLED55C34LA opnieuw een mooie tv in de line-up dat nagenoeg alles te bieden heeft wat je van een moderne OLED-tv mag verwachten. De beeldkwaliteit is top, ook al kan hij zich op vlak van helderheid absoluut niet meten met de G3, het verschil is echt groot. Deze LG blijft een uitstekende keuze voor gamers, dankzij vier HDMI 2.1-aansluitingen en tal van gamerfeatures. WebOS 23 biedt een rijk aanbod apps en features en is nu met Quick Cards nog net wat leuker geworden. Goede audio, en eindelijk ook DTS-ondersteuning maken het verhaal compleet. Maar de prijs is nog behoorlijk aan de hoge kant, zeker nu (augustus 2023) je nog een C2 in de winkel aantreft. Die televisie loopt immers niet achter op beeldkwaliteit, en is bovendien ondertussen flink goedkoper geworden.

Efficiënt werken draait niet alleen om software. Soms zit de grootste winst in iets eenvoudigs, zoals hoe je de muis gebruikt. De Windows-muis zit vol slimme functies die de meeste gebruikers nooit opmerken: automatisch scrollen, vensters in lay-outs plaatsen, snel bestanden selecteren, acties aan muisknoppen koppelen…

 De middelste muisklik (scrollwieltje-klik) is een onderschatte snelkoppeling. Klik met het scrollwieltje op een app die vastgemaakt is aan de taakbalk en er wordt meteen een nieuw venster van die app geopend. Handig als bijvoorbeeld Word al actief is en je snel een tweede leeg document wilt openen. Ook in Windows Verkenner werkt dit trucje. Klik met het scrollwieltje op een map en hij opent in een nieuw tabblad. Een tabblad sluiten gaat al even eenvoudig. Klik met het scrollwieltje op het tabblad van Verkenner of de webbrowser en het verdwijnt meteen. Kortom, de scrollwieltje-klik is de snelste manier om tabbladen te openen en te sluiten.

Automatisch scrollen

Wist je dat je helemaal niet hoeft te blijven draaien aan het scrollwieltje om door lange webpagina’s of documenten te gaan? Klik ergens op de pagina met het scrollwieltje (middelste muisknop). Er verschijnt een rond pictogram bij de cursor: automatisch scrollen is actief . Beweeg nu de muis lichtjes omhoog of omlaag. De pagina begint automatisch te scrollen. Hoe verder je de cursor van het pictogram af beweegt, hoe sneller de pagina scrollt. Breng je de cursor terug naar het midden, dan vertraagt het scrollen of stopt het helemaal. Ideaal voor lange artikelen, pdf’s of Word-documenten. Als je klaar bent, klik je nogmaals op het scrollwieltje om automatisch scrollen uit te schakelen.

Muisknoppen aanpassen met XMBC

Heb je jezelf een high-end muis cadeau gedaan, dan krijg je daar meestal bijbehorende software bij waarmee je knoppen en snelkoppelingen kunt configureren. Daarmee kun je de productiviteit van de muis enorm verhogen. Maar ook met een gewone muis kun je verrassend veel aanpassen dankzij X-Mouse Button Control (XMBC, www.kwikr.nl/xmbc). De freewaretool werkt met profielen per programma, zodat je de standaard muisbediening niet verandert. X-Mouse Button Control is een klein maar bijzonder krachtig Windows-programma waarmee je muisknoppen kunt herprogrammeren. Vooral handig voor wie veel aan de pc werkt, games speelt of specifieke software gebruikt met terugkerende handelingen. Enkele voorbeelden van wat je met XMBC kunt doen: een muisklik instellen om met één handeling tekst te kopiëren of plakken; extra muisknoppen simuleren (ideaal voor gamers die geen duimknoppen hebben); een schermafdruk maken via een muisknop; of meteen een screenshot-tool zoals het Knipprogramma starten. De tool is gratis en reclamevrij. Enig minpunt: de interface oogt wat technisch en kan beginners even afschrikken.

Met XMBC kun je toepassingen koppelen aan muisknoppen.

Snap Layouts

In Windows 11 kun je vensters moeiteloos in een vaste indeling op het scherm plaatsen dankzij Snap Layouts. De officiële Nederlandstalige term is Uitgelijnde vensters, maar vrijwel iedereen spreekt van Snap Layouts. In plaats van zelf vensters te verslepen en te schalen, kies je een voorgedefinieerde lay-out: twee vensters naast elkaar, drie of vier vensters in een raster, een asymmetrische verdeling, zoals 1/3 + 2/3 van het scherm. Open een venster dat je wilt plaatsen. Beweeg de muisaanwijzer boven de knop Maximaliseren. Er verschijnt een menu met verschillende lay-outs. Je kunt ook de toetscombinatie Windows-toets+Z gebruiken. Klik op een lay-outzone en het venster wordt daar automatisch in geplaatst. Windows toont vervolgens de andere open vensters. Klik om de resterende zones te vullen. Extra handig is ook de volgende methode. Sleep een venster langzaam naar het midden bovenaan het scherm. Hierdoor verschijnt een raster met alle beschikbare lay-outs. Laat los om het venster vast te klikken. Het is mogelijk om de instellingen aan te passen via Instellingen / Systeem / Multitasking en dan kies je Uitgelijnde vensters. Hier kun je onder andere bepalen of Windows suggesties toont voor het vullen van de andere zones.

Horizontaal scrollen

Werk je in een grote spreadsheet, bewerk je een brede afbeelding of wil je in een video-editor door de tijdlijn bewegen? Dan hoef je niet te mikken op de kleine schuifbalk onderaan het scherm, je kunt ook horizontaal scrollen met het scrollwieltje. Om horizontaal te scrollen met een muis en het scrollwieltje, houd de Shift-toets ingedrukt en scrol daarna omhoog of omlaag met het scrollwieltje. In sommige programma’s, zoals Microsoft Excel, is de sneltoets Ctrl+Shift in combinatie met het scrollwieltje. Scrol je naar beneden, dan verschuift de inhoud van links naar rechts. Scrol je naar boven, dan gaat de inhoud van rechts naar links. Laat je de Shift-toets los, dan werkt het scrollwieltje weer gewoon verticaal.

Slepen met de rechtermuisknop

We slepen bestanden en mappen bijna altijd met de linkermuisknop om ze te verplaatsen. Maar probeer het eens met de rechtermuisknop, dat geeft je veel meer controle. Klik met de rechtermuisknop op een bestand of map en sleep het naar de gewenste locatie. Wanneer je de muisknop loslaat, verschijnt een snelmenu waarin je kunt kiezen: Hierheen kopiëren, Hierheen verplaatsen, Hier snelkoppelingen maken. Heb je een compressietool geïnstalleerd, zoals 7-Zip of WinRAR, dan verschijnen die opties ook in het menu. Je kunt bovendien meerdere items selecteren en die tegelijk met de rechtermuisknop slepen. Ideaal om in één keer snelkoppelingen op het bureaublad te plaatsen.

Meteen het volledige contextmenu

In Windows 11 is het contextmenu (het menu dat verschijnt bij een rechtermuisklik) vereenvoudigd. Pictogrammen voor Knippen, Kopiëren, Plakken, Naam wijzigen en Verwijderen staan bovenaan en het menu zelf is korter. Dat oogt overzichtelijker, maar soms heb je juist het klassieke volledige contextmenu nodig. Je kunt onderaan op Meer opties weergeven klikken, maar dat kost telkens een extra handeling. Ben je het beu om telkens die extra klik te moeten maken? Houd dan gewoon de Shift-toets ingedrukt en klik met de rechtermuisknop op de map of het bestand. Hierdoor opent direct het volledige klassieke contextmenu waar je toegang hebt tot alle rechtermuisknopopties van Windows.

Vensters maximaliseren en verkleinen

Dubbelklik op de titelbalk bovenaan een venster om een venster te maximaliseren. Staat het venster al gemaximaliseerd? Dubbelklik opnieuw op de titelbalk en het venster keert terug naar zijn vorige formaat. Dit werkt een stuk sneller dan mikken op de kleine maximaliseer-/herstelknop. Je kunt ook dubbelklikken op het pictogram van het venster in de linkerbovenhoek om dat venster meteen te sluiten. Bij sommige moderne Windows 11-apps staat er géén pictogram in de titelbalk en werkt deze truc dus niet. Voorbeelden waarbij het wel werkt: Kladblok, Taakbeheer, register-editor en veel traditionele desktopsoftware. 

Sneller zoomen

Een van de meest onderbenutte functies van de muis is de mogelijkheid om in en uit te zoomen met behulp van het scrollwieltje. Houd de Ctrl-toets ingedrukt en rol met het wieltje omhoog om in te zoomen, rol omlaag om uit te zoomen. Dit werkt bijna overal: op webpagina’s, Word-documenten, Excel-sheets, pdf-bestanden, fototoepassingen en grafische software, Windows Verkenner … Het voordeel is dat je hand op het toetsenbord én op de muis blijft, zonder de workflow te onderbreken. In sommige browsers kun je met Ctrl+0 (nul) altijd terugkeren naar 100 procent zoom. In Microsoft Word werkt Ctrl+muiswieltje zelfs terwijl je een selectie maakt in de statusbalk onderaan, waardoor je extra controle krijgt over de weergave.

Slimmer selecteren

Meerdere bestanden selecteren hoeft geen gedoe te zijn. Windows biedt twee handige methoden. De eerste manier (Shift+klik) gebruik je om een aaneengesloten reeks items te selecteren. Klik op het eerste bestand in de reeks, houd de Shift-toets ingedrukt en klik op het laatste bestand. Alles daartussen wordt automatisch geselecteerd. De tweede manier (Ctrl+klik) dient om meerdere niet-aansluitende bestanden te selecteren. Houd de Ctrl-toets ingedrukt en klik op elk bestand dat je wilt toevoegen. Als je per ongeluk het verkeerde bestand hebt geselecteerd, klik je er nogmaals op terwijl je de Ctrl-toets nog steeds ingedrukt houdt. Vaak is het handig om deze twee methoden te combineren. Veronderstel dat je eerst met Shift-klik een aansluitende reeks bestanden hebt geselecteerd vanaf nummer 7 tot en met 63, maar je wilt bestand 52, 57 en 60 niet in de selectie. Dan kun je met Ctrl-klik deze drie items uit de selectie verwijderen.

Er gingen onlangs al geruchten over, maar nu is het zeker: vanaf 27 februari zijn Pokémon FireRed Version en Pokémon LeafGreen Version speelbaar op Nintendo Switch en Nintendo Switch 2 via de eShop.

Na eerdere geruchten zijn beide games nu inmiddels op de Nintendo eShop verschenen: hier en hier. Daarbij kost elk spel 20 euro.

De ports zijn nu officieel aangekondigd door Nintendo en The Pokémon Company op sociale media, met een trailer die hieronder ook te bekijken is. Op 27 februari is het Pokémon Day, een jaarlijkse viering van alles rondom Pokémon. Het is dan ook logisch dat de Switch-versies van de games op die dag worden uitgebracht.

Volgens de beschrijving op de eShop wordt lokale draadloze multiplayer ondersteund, en zal Pokémon Home op een later moment ook worden ondersteund. Overigens zullen diverse regio's unieke taalversies ontvangen, net als bij het origineel. Dat betekent bijvoorbeeld dat mensen die het spel in de Verenigde Staten kopen, alleen een Engelse taal kunnen selecteren in de games.

Er gingen eerder al geruchten dat de Pokémon-games opnieuw uitgebracht zouden worden om de franchise te vieren. De Pokémon-reeks bestaat dit jaar namelijk dertig jaar.

Over Pokémon FireRed en LeafGreen

Pokémon Red en Pokémon Blue waren de eerste Pokémon-games die in 1996 verschenen, terwijl FireRed Version en LeafGreen Version uit 2004 afkomstige Game Boy Advance-remakes zijn van de spellen.

In deze Pokémon-games verkennen spelers de originele Kanto-regio, waar men wilde pokémon tegenkomt die men kan vangen, om ze vervolgens in te zetten in gevechten tegen andere pokémon. Spelers nemen het namelijk op tegen ervaren Gym Leaders en proberen de beste pokémontrainer ooit te worden. De FireRed- en LeafGreen-versies van de game voegen ook de nieuwe regio Sevii Islands toe.