Sony heeft zojuist een nieuwe uitvoering van hun beste koptelefoon uitgebracht. De serie staat (naast serienummers waar geen touw aan vast te knopen valt) bekend om de goede geluidskwaliteit en features. Deze nieuwe Sony WH-1000XM5 koptelefoon is echter op meerdere manieren anders dan de voorgangers uit de serie.

Hoewel er weinig logica in de serienaam van Sony’s koptelefoons lijkt te vinden, zit er wel een lijn in. De Sony WH-1000XM5 volgt de Sony WH-1000XM4 op, die op zijn beurt weer de XM3 opvolgde, enzovoort. Sony heeft met deze koptelefoons een geweldige naam opgebouwd. De Sony WH-1000XM4, die in 2020 verscheen, kwam onlangs nog als beste uit onze test dankzij goede geluidskwaliteit en ruisonderdrukking. Hiermee liet Sony onder meer Apple en Bose achter zich.

Ook de Sony WH-1000XM3 uit 2018 scoorde goed. Sterker nog, deze leek zoveel op de XM4 dat de koptelefoon ook nu nog een heel slimme koop is, door zijn wat lagere prijs. Qua uiterlijk waren deze koptelefoons nauwelijks van elkaar te onderscheiden.

©PXimport

Sony WH-1000XM5

Deze vijfde generatie is een behoorlijke trendbreuk ten opzichte van de andere koptelefoons uit de XM-serie. Het lijkt erop dat Sony zich heeft laten inspireren door Apple’s AirPods Max en de Bose Noise Cancelling Headphones 700. De oorschelpen zitten met een steeltje aan de dunnere hoofdband. Overigens heeft Sony gekozen voor kunststof met een matte afwerking, geen metaal zoals Apple deed.

Waar de Sony WH-1000XM3 en XM4 nog nauwelijks van elkaar te onderscheiden zijn, is dat dus niet het geval met de Sony WH-1000XM5.

Andere eigenschappen is dat deze nieuwe uitvoering flexibeler is, dankzij de dunnere hoofdband en opvallend laag in gewicht. De koptelefoon is niet inklapbaar, waardoor hij in zijn opbergtasje minder compact is dan zijn voorganger.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Features

Ook op andere manieren valt de nieuwe Sony koptelefoon op. Zo heeft Sony naar eigen zeggen een speciale compactere driver ontwikkeld van 30mm in plaats van 40mm. Ook zijn er twee keer zo veel microfoons aanwezig: acht in totaal. Deze moeten er samen met een speciale chipset voor zorgen dat de ruisonderdrukking en ambient modus beter werken. Bijvoorbeeld om het geluid van wind beter weg te filteren.

Ook zijn er meer microfoons voor spraak: dat kan via een telefoongesprek, online videovergadering of spraakassistent zijn.

Dat lijkt wel ten koste te gaan van de batterijduur, die op papier korter is: 30 uur met ruisonderdrukking.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Sony Headphones

Via de Sony Headphones-app kun je de koptelefoon verder configureren. Sony claimt adaptive sound control te hebben verbeterd, een functie die je geluidsprofiel aanpast naar je omgeving. Hierbij kun je ook locaties registreren, zodat je geluidsprofiel wordt opgeslagen voor specifieke plekken.

Sony verkoopt de headset  met een adviesprijs van 420 euro. 

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.