Sony pakte met de onlangs uitgekomen WF-1000XM4 diverse pijnpunten van de succesvolle WF-1000XM3 aan. Het ietwat logge ovaalvormige design ging op de schop, terwijl het Japanse concern de luistertijd verder opschroefde. Sony claimt bovendien dat deze volledig draadloze in-ears beter omgevingsgeluiden dempen. Hoog tijd voor een uitgebreide review. Maakt de prijzige Sony WF-1000XM4 de hoge verwachtingen waar?

In tegenstelling tot zijn voorganger oogt het ronde ontwerp van de WF-1000XM4 iets compacter. Dat vertaalt zich in een lager gewicht van 7,3 gram per oordopje. Ondanks de kleinere behuizing zijn er als vanouds audiodrivers van zes millimeter in de luisterapparaatjes verwerkt. Een pluspunt is dat de behuizing voldoet aan de IPx4-norm, zodat de in-ears bestand zijn tegen spetters en zweet. Dat maakt het product nu ook interessant voor sporters. In de bescheiden productdoos levert Sony een kleine oplaadcase, usb-c-oplaadkabel en drie maten schuimoordoppen mee. 

Draagcomfort

Zonder een hoog draagcomfort zijn de talrijke functies van deze nieuwe in-ears natuurlijk niets waard. In eerste instantie zitten de muzikale oordopjes als gegoten, want de verwisselbare schuimoordoppen sluiten goed aan. Tijdens lange luistersessies ervaarde de reviewer in kwestie helaas wel wat irritatie aan de randen van de gehooropening. Het gebruik van een andere maat schuimoordoppen bracht helaas geen verbetering. Al met al voelt de behuizing van de WF-1000XM4 toch wat hard aan. Na een korte draaibeweging zitten de oordopjes stevig in het oor, zodat ze ook tijdens lichamelijke activiteiten goed blijven zitten.

Het koppelen van bluetooth-apparaten gaat erg soepel. Tik vijf seconden op beide oordopjes om ze met een mobiel toestel te verbinden. Zodra je de oordopjes de volgende keer uit de oplaadcase haalt, verbinden ze zichzelf automatisch met je smartphone. De luistertijd op een enkele acculading bedraagt zo’n acht uur. Kortom, een verbetering van twee uur ten opzichte van de vorige generatie. De oplaadcase is ook nog eens goed voor een capaciteit van 24 uur, zodat je de accu’s van beide bluetooth-oortjes altijd en overal kunt opladen. Na vijf minuten opladen kun je weer een uur luisteren. Haal je na afloop van een luistersessie de in-ears uit je oren, dan stopt de muziekweergave automatisch.

©PXimport

Actieve geluidsonderdrukking

Het is tijdens de eerste luistersessie even zoeken naar de bediening. Druk eenmaal op de rechter in-ear om de muziek te pauzeren of te hervatten. Tik je twee- of driemaal, dan ga je respectievelijk naar het volgende of vorige liedje. Daarnaast kun je ook rechtstreeks een inkomende telefoonoproep aannemen. Vreemd genoeg bieden de in-ears standaard geen volumeregeling, waardoor je hiervoor het bronapparaat nodig hebt. Met de linker in-ear schakelen luisteraars actieve geluidsonderdrukking in. De bluetooth-oortjes gebruiken de nieuwe V1-chip om een antigeluid te berekenen. Met succes, want voor in-ears-begrippen blijven omgevingsgeluiden grotendeels achterwege. Een voorwaarde is wel dat je de oordopjes relatief diep in de gehooropening stopt, want anders bereiken storende omgevingsgeluiden alsnog je oren. Helaas geeft de verhoogde druk weer een hogere kans op oorirritaties.

Sony Headphones-app

Hoofdtelefoons en in-ears van Sony uit het hogere prijssegment zijn compatibel met de Headphones-app. Die bevat uitgebreide mogelijkheden. Zo koppelt de app de mate van actieve geluidsonderdrukking desgewenst automatisch aan lichamelijke activiteiten, zoals stilstaan, wandelen, hardlopen en vervoer. Haal daarnaast nieuwe firmware-updates op en check de resterende batterijcapaciteit van de in-ears en oplaadcase. Verder biedt de functie 360 Reality Audio daadwerkelijk een ruimtelijker geluid. Een nadeel is dat populaire muziekdiensten als Spotify en Apple Music deze functie niet ondersteunen. Abonnees van Deezer HiFi en Tidal HiFi kunnen er wel mee uit de voeten. Tot slot koppel je in de app eventueel een andere functie aan de aanraaksensor. In plaats van afspeelbediening gebruik je de rechter sensor bijvoorbeeld alsnog voor volumeregeling. 

©PXimport

Audiokwaliteit

Het geluid van de Sony WF-1000XM4 ligt prettig in het gehoor, waarbij met name het hoog en midden nadrukkelijk naar voren komen. Bastonen blijven in de geluidsweergave wat achter. Overigens biedt de Headphones-app diverse voorgekauwde equalizerinstellingen om de audioweergave aan te passen, al is er geen instelling die resulteert in een goede audiobalans met voldoende laag. Vanwege het gebruik van piepkleine audiodrivers hebben de meeste in-ears trouwens last van dit euvel.

De WF-1000XM4 ondersteunt nog altijd geen bluetooth aptX, want Sony geeft de voorkeur aan de eigen ldac-codec om audiostreams in een betere kwaliteit weer te geven. Volgens de fabrikant verwerkt deze codec driemaal zoveel audiogegevens als reguliere bluetooth-verbindingen. In de praktijk hebben luisteraars daar alleen iets aan wanneer het bronapparaat eveneens ldac ondersteunt.

©PXimport

Conclusie

De verbeterde actieve geluidsonderdrukking, spatwaterbestendige behuizing en verlengde accuduur zijn de voornaamste speerpunten van de nieuwe Sony WF-1000XM4. Geïnteresseerden betalen daar met een adviesprijs van 280 euro wel grof geld voor. Een kritische kanttekening is om die reden wel op zijn plaats. De pasvorm sluit in eerste instantie weliswaar goed aan, maar bij sommige luisteraars leiden de harde oordopjes op den duur vermoedelijk tot oorirritaties. Lastig is bovendien dat de behuizing standaard geen volumeregeling bevat. Alleen wanneer je bereid bent om de standaardfunctie afspeelbediening óf actieve geluidsonderdrukking op te geven, kun je alsnog volumeregeling aan één van de aanraaksensors toewijzen. Tot slot valt de basweergave tegen. De vraag is dan ook of de hoge adviesprijs voor deze oordopjes wel gerechtvaardigd is. Voor minder geld schaf je tenslotte een kwalitatieve over-ear-hoofdtelefoon zonder de genoemde nadelen aan.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.