De Sennheiser Momentum 4 Wireless is de opvolger van de Momentum 3 Wireless die in 2019 verscheen. Het is dus al een tijdje geleden dat het audiomerk iets van zich liet horen op het gebied van over-ears koptelefoons, maar nu is het terug van weggeweest – inclusief een introductieprijs die onder het niveau van de concurrentie zit. Is dit een waardig alternatief?

Met het design zal Sennheiser je helaas niet gaan overtuigen. De high-end koptelefoon ziet er wat gewoontjes doch strak uit. Je zal dit model niet meteen herkennen als ‘de nieuwe Sennheiser’, zoals je dat wellicht wel bij de premium koptelefoon van Sony hebt. Waarschijnlijk koos de fabrikant hier voor ‘functie over vorm’, en daar is op zich wat voor te zeggen. Beide cups bieden genoeg ruimte aan voor een bediening op basis van taps en veegbewegingen. Je veegt en tapt je door de onzichtbare interface heen, die je met een keertje doornemen meteen onder de knie hebt.

De koptelefoon is doorspekt met comfort. De oorkussen en hoofdband zijn lekker zacht en drukken niet al te strak op het hoofd. Bovendien kun je het apparaat snel aanpassen naar de vorm van je hoofd. Dat doe je door de band wat uit te trekken en de cups ietwat te kantelen, totdat je het idee hebt dat het goed zit. Het is soms even zoeken, maar gelukkig is de Sennheiser Momentum 4 Wireless flexibel genoeg om er wat van te kunnen maken.

©PXimport

Van alle gemakken voorzien

Sennheiser voorziet de Momentum 4 Wireless van verschillende accessoires en opties met betrekking tot connectiviteit. In de stevige, meegeleverde case (die vrij lomp en groot is) zit een usb-a-naar-usb-c-kabel voor het opladen en beluisteren van muziek, een vliegtuigadapter en een driepolige jackplug (ook wel TRS-plug genoemd) voor het aansluiten van apparaten zonder bluetooth. Sluit je de headset aan via de bluetoothverbinding, versie 5.2, dan heb je toegang tot de audiocodecs SBC, AAC, aptX, aptX HD en aptX Adaptive.

Dit zijn de meest populaire codecs van dit moment, die op verschillende smartphones, tablets en computers aanwezig zijn. Zo vind je AAC bijvoorbeeld op je iPhone, terwijl aptX, welke versie dan ook, belangrijk is voor gebruikers van Android en Windows. Per apparaat verschilt het aanbod in codecs. Hoe moderner je smartphone is, hoe meer opties je tot je beschikking hebt – dat ligt verder niet aan de koptelefoon, die dus gewoon ondersteuning aanbiedt voor de gangbare opties.

De Sennheiser Momentum 4 Wireless biedt een aantal toffe functies aan. Zo is het mogelijk de noise-cancellation te activeren zonder naar muziek te luisteren en kun je met een knijpbeweging de actieve ruisonderdrukking aanpassen (maar dit kun je ook automatisch laten gebeuren). Wanneer je de koptelefoon uit het hoesje haalt, dan gaat die automatisch aan en zoekt die meteen verbinding. En wanneer je hem tijdens het luisteren van je hoofd haalt, gaat de muziek op pauze. Dit zijn allemaal geen exclusieve functies, maar dat betekent niet dat ze het gemak niet vergroten.

Tot slot is er bluetooth multipoint aanwezig, waardoor je het apparaat aan twee apparaten tegelijkertijd kunt koppelen. Zo sluit je hem bijvoorbeeld aan op je laptop, voor een digitale meeting, terwijl je nog steeds meekrijgt dat er notificaties op een gekoppelde smartphone binnenkomen. Dit is gewoon superhandig, omdat je niet constant handmatig van verbinding hoeft te wisselen.

©PXimport

Neutrale soundstage, prima ruisonderdrukking

De markt voor over-ears koptelefoons is niet verzadigd, maar dat concurrentie is wel moordend. Bowers & Wilkins en Sony laten geregeld zien wat voor spierballen ze hebben, terwijl Apple zich inmiddels ook in de strijd gegooid heeft. Dat betekent dat Sennheiser dus van goeden huize moet komen om op te vallen. En dat lukt aardig, door vooral – aanvankelijk – de nadruk de leggen op een neutrale soundstage. Andere koptelefoons bieden vaak een ietwat versterkte baslaag aan, zonder dat dit in de weg zit van de andere lagen en tonen. Maar die aanpassing valt wel op.

Het is natuurlijk maar helemaal waar je precies op zit te wachten en of je dit vervelend vindt of niet. Maar een neutrale soundstage biedt veel opties. Je kunt de audio laten voor wat het is en gewoon genieten van muziek zoals die rechtstreeks van je smart device afkomt. Maar je kunt binnen de app ook gebruiken maken van de digitale equalizer, om het geluid meer op smaak te brengen. Daarnaast is er een handige geluidstest die het geluid op je gehoor kan afstemmen, maar dat kan soms voor een nadelig effect zorgen. Audio kan daardoor verder weg of juist wat modderig klinken.

Pas je de audio verder niet aan, dan krijg je een audio-ervaring voorgeschoteld die perfect voldoet aan de verwachting van een dergelijk product. Dit is zo’n typische koptelefoon waarmee je nieuwe lagen ontdekt in nummers die je al honderden keren beluisterd hebt. Je hoort zangers naar lucht happen op tracks waarop je dat niet eerder hoorde en je hoort instrumenten veel meer naar de voorgrond treden, terwijl die eerst een beetje op de achtergrond bleven. En hoewel de bass niet ontzettend geboost wordt, is er wel sprake van een lichte opleving hier en daar; maar dit kun je rechttrekken door even de gratis Smart Control-app te raadplegen.

De actieve ruisonderdrukking is goed, maar niet beter dan op concurrerende modellen (en dan maken we vooral de vergelijking met marktleider Sony). Je kunt ongestoord een moderne trein in stappen. Maar zodra je een rammelbak betreedt of de omgevingsgeluiden de grenzen van het spectrum opzoeken, dan komt er zo nu en dan nog wel eens wat doorheen. Je hoort jezelf in elk geval niet typen op een toetsenbord en dat is voor veel mensen al heel wat waard.

©PXimport

Belkwaliteit en accuduur

Uiteraard hebben we ook even gebeld met de Sennheiser Momentum 4 Wireless op. Wat opvalt is dat de verbinding niet al te sterk is tussen de smartphone en de koptelefoon. Door verschillende onderbrekingen is de persoon aan de andere kant niet altijd te verstaan. Daar staat tegenover dat niemand klaagde over de kwaliteit van mijn stem of verbinding, dus het kan altijd zijn dat een specifieke instelling op de telefoon roet in het eten kan gooien. Een kleine kanttekening, dus.

Tot slot behandelen we nog even de accuduur van de Sennheiser Momentum 4 Wireless. Met een luisterduur van maar liefst zestig uur (!) blaast de koptelefoon alle noemenswaardige concurrentie voorbij. Dit is waarschijnlijk het beste argument om voor de koptelefoon te kiezen, want met 37 uur is de Bose 700-serie de concurrent die hier het dichtste bij komt. En ja, die zestig uur behaal je door de actieve ruisonderdrukking gewoon constant aan te hebben laten staan. Heel indrukwekkend.

©PXimport

Sennheiser Momentum 4 Wireless – conclusie

Met een adviesprijs van minder dan 350 euro, zit de Sennheiser Momentum 4 Wireless – bij introductie – mooi onder de prijzen van de concurrentie. Sommige high-end koptelefoons zijn inmiddels in prijs gezakt, maar dan nog blijft de Momentum 4 hen vaak voor. Daardoor kun je dit model als een betaalbaar alternatief zien, ook al scheelt het soms een paar tientjes. Moet je écht ergens op inleveren? Ja en nee. Het design is niet zo spannend en de beschermhoes is vrij lomp en groot, maar dat zijn waarschijnlijk de grootste ergernissen die je kunt hebben.

Er zijn vooral een hoop dingen om van te houden. De Sennheiser Momentum 4 Wireless biedt een neutrale soundstage aan die oude muziek als nieuw kan laten klinken, met een actieve ruisonderdrukking die je in de nummers onderdompelt (tenzij de omgeving het even te bont maakt). Daarnaast is de accuduur ontzettend fijn met zestig uur aan luisterplezier, zit de koptelefoon heel fraai en comfortabel en bedien je het apparaat moeiteloos door de grote cups. Tel daar de vele codecs en aansluitingsopties bij op en je houdt een vrij compleet product over.

Maar goed, 350 euro is nog steeds een hoop geld. Echter, als je op zoek bent naar een high-end koptelefoon, dan moet je er simpelweg rekening mee houden dat je dergelijke prijzen betaalt. En aangezien Sennheiser onder het niveau van de concurrentie zit, is dit technisch gezien één van de meest betaalbare premium koptelefoons van dit moment, waar je géén spijt van gaat krijgen.

Hideki Sato, de ontwerper van zo goed als alle spelcomputers van het Japanse bedrijf Sega, is op 77-jarige leeftijd overleden.

Volgens de Japanse X-account Beep21 (via Eurogamer) is dat afgelopen weekend gebeurd. Precieze details over zijn overlijden zijn er niet.

Sato werd ook wel liefkozend de 'vader van Sega-hardware' genoemd. Hij ging in 1971 bij Sega aan de slag en leidde in de jaren negentig de research & development-afdeling binnen Sega. Begin jaren nul was hij kort de directeur van Sega.

Sato en zijn team ontworpen de meeste hardware van Sega, waaronder consoles zoals de Mega Drive en Dreamcast, alsmede de meeste arcademachines van het bedrijf. In 2008 vertrok hij bij Sega.

Over Sega als consolebedrijf

Sega kreeg vooral voet in de markt met zijn arcademachines, maar bracht ook spelcomputers uit waarmee het zeker in de jaren negentig van de vorige eeuw veel succes had en geduchte concurrentie voor Nintendo vormde.

Met de komst van PlayStation werd Sega's positie binnen de spelcomputermarkt echter steeds kleiner, en na enkele misstappen bij de release van de Saturn-console, bracht het bedrijf al snel de opvolger uit, de Dreamcast. Hoewel deze console geliefd was onder de fans en nog altijd als een van de betere projecten van het bedrijf wordt gezien, bleek het de allerlaatste spelcomputer van Sega te worden. Sindsdien brengt het bedrijf zijn games naar consoles van Nintendo, Sony en Microsoft en pc.

Worstelaar en influencer Logan Paul heeft zijn zeldzame Pikachu Illustrator-Pokémon-kaart verkocht voor 16,49 miljoen dollar.

De kaart werd in 1998 uitgereikt aan winnaars van een tekenwedstrijd georganiseerd door Coro Coro, een Japans mangamagazine. De kaart is zo’n 40 keer gedrukt en is nooit in winkels verkocht, waardoor deze al snel veel geld waard was. Ook werd de art gemaakt door Atsuko Nishida, de artiest die de eerste ontwerpen van Pikachu maakte, en heeft de Pikachu Illustrator-kaart in kwestie een PSA 10-beoordeling. Dat is de hoogste beoordeling van de toestand van Pokémon-kaarten.

Verkocht tijdens veiling

In 2021 kocht Logan Paul de kaart voor 5,28 miljoen dollar, waardoor het meteen de duurste Pokémon-kaart ooit werd. Ook liet hij een ketting en hoes van zo’n 70.000 dollar maken, die hij droeg tijdens verschillende worstelwedstrijden.

De Pikachu Illustrator-kaart werd verkocht via een veiling, die tussen 4 januari en 14 februari liep. Met een openingsbod van 500.000 euro liep het bedrag uiteindelijk op tot zo’n 16,5 miljoen dollar, waarna Guinness World Records bevestigde dat het wederom om de duurste Pokémon-kaart ooit gaat. De nieuwe eigenaar van de kaart is niet bekend.