De Sennheiser Momentum 4 Wireless is de opvolger van de Momentum 3 Wireless die in 2019 verscheen. Het is dus al een tijdje geleden dat het audiomerk iets van zich liet horen op het gebied van over-ears koptelefoons, maar nu is het terug van weggeweest – inclusief een introductieprijs die onder het niveau van de concurrentie zit. Is dit een waardig alternatief?

Met het design zal Sennheiser je helaas niet gaan overtuigen. De high-end koptelefoon ziet er wat gewoontjes doch strak uit. Je zal dit model niet meteen herkennen als ‘de nieuwe Sennheiser’, zoals je dat wellicht wel bij de premium koptelefoon van Sony hebt. Waarschijnlijk koos de fabrikant hier voor ‘functie over vorm’, en daar is op zich wat voor te zeggen. Beide cups bieden genoeg ruimte aan voor een bediening op basis van taps en veegbewegingen. Je veegt en tapt je door de onzichtbare interface heen, die je met een keertje doornemen meteen onder de knie hebt.

De koptelefoon is doorspekt met comfort. De oorkussen en hoofdband zijn lekker zacht en drukken niet al te strak op het hoofd. Bovendien kun je het apparaat snel aanpassen naar de vorm van je hoofd. Dat doe je door de band wat uit te trekken en de cups ietwat te kantelen, totdat je het idee hebt dat het goed zit. Het is soms even zoeken, maar gelukkig is de Sennheiser Momentum 4 Wireless flexibel genoeg om er wat van te kunnen maken.

©PXimport

Van alle gemakken voorzien

Sennheiser voorziet de Momentum 4 Wireless van verschillende accessoires en opties met betrekking tot connectiviteit. In de stevige, meegeleverde case (die vrij lomp en groot is) zit een usb-a-naar-usb-c-kabel voor het opladen en beluisteren van muziek, een vliegtuigadapter en een driepolige jackplug (ook wel TRS-plug genoemd) voor het aansluiten van apparaten zonder bluetooth. Sluit je de headset aan via de bluetoothverbinding, versie 5.2, dan heb je toegang tot de audiocodecs SBC, AAC, aptX, aptX HD en aptX Adaptive.

Dit zijn de meest populaire codecs van dit moment, die op verschillende smartphones, tablets en computers aanwezig zijn. Zo vind je AAC bijvoorbeeld op je iPhone, terwijl aptX, welke versie dan ook, belangrijk is voor gebruikers van Android en Windows. Per apparaat verschilt het aanbod in codecs. Hoe moderner je smartphone is, hoe meer opties je tot je beschikking hebt – dat ligt verder niet aan de koptelefoon, die dus gewoon ondersteuning aanbiedt voor de gangbare opties.

De Sennheiser Momentum 4 Wireless biedt een aantal toffe functies aan. Zo is het mogelijk de noise-cancellation te activeren zonder naar muziek te luisteren en kun je met een knijpbeweging de actieve ruisonderdrukking aanpassen (maar dit kun je ook automatisch laten gebeuren). Wanneer je de koptelefoon uit het hoesje haalt, dan gaat die automatisch aan en zoekt die meteen verbinding. En wanneer je hem tijdens het luisteren van je hoofd haalt, gaat de muziek op pauze. Dit zijn allemaal geen exclusieve functies, maar dat betekent niet dat ze het gemak niet vergroten.

Tot slot is er bluetooth multipoint aanwezig, waardoor je het apparaat aan twee apparaten tegelijkertijd kunt koppelen. Zo sluit je hem bijvoorbeeld aan op je laptop, voor een digitale meeting, terwijl je nog steeds meekrijgt dat er notificaties op een gekoppelde smartphone binnenkomen. Dit is gewoon superhandig, omdat je niet constant handmatig van verbinding hoeft te wisselen.

©PXimport

Neutrale soundstage, prima ruisonderdrukking

De markt voor over-ears koptelefoons is niet verzadigd, maar dat concurrentie is wel moordend. Bowers & Wilkins en Sony laten geregeld zien wat voor spierballen ze hebben, terwijl Apple zich inmiddels ook in de strijd gegooid heeft. Dat betekent dat Sennheiser dus van goeden huize moet komen om op te vallen. En dat lukt aardig, door vooral – aanvankelijk – de nadruk de leggen op een neutrale soundstage. Andere koptelefoons bieden vaak een ietwat versterkte baslaag aan, zonder dat dit in de weg zit van de andere lagen en tonen. Maar die aanpassing valt wel op.

Het is natuurlijk maar helemaal waar je precies op zit te wachten en of je dit vervelend vindt of niet. Maar een neutrale soundstage biedt veel opties. Je kunt de audio laten voor wat het is en gewoon genieten van muziek zoals die rechtstreeks van je smart device afkomt. Maar je kunt binnen de app ook gebruiken maken van de digitale equalizer, om het geluid meer op smaak te brengen. Daarnaast is er een handige geluidstest die het geluid op je gehoor kan afstemmen, maar dat kan soms voor een nadelig effect zorgen. Audio kan daardoor verder weg of juist wat modderig klinken.

Pas je de audio verder niet aan, dan krijg je een audio-ervaring voorgeschoteld die perfect voldoet aan de verwachting van een dergelijk product. Dit is zo’n typische koptelefoon waarmee je nieuwe lagen ontdekt in nummers die je al honderden keren beluisterd hebt. Je hoort zangers naar lucht happen op tracks waarop je dat niet eerder hoorde en je hoort instrumenten veel meer naar de voorgrond treden, terwijl die eerst een beetje op de achtergrond bleven. En hoewel de bass niet ontzettend geboost wordt, is er wel sprake van een lichte opleving hier en daar; maar dit kun je rechttrekken door even de gratis Smart Control-app te raadplegen.

De actieve ruisonderdrukking is goed, maar niet beter dan op concurrerende modellen (en dan maken we vooral de vergelijking met marktleider Sony). Je kunt ongestoord een moderne trein in stappen. Maar zodra je een rammelbak betreedt of de omgevingsgeluiden de grenzen van het spectrum opzoeken, dan komt er zo nu en dan nog wel eens wat doorheen. Je hoort jezelf in elk geval niet typen op een toetsenbord en dat is voor veel mensen al heel wat waard.

©PXimport

Belkwaliteit en accuduur

Uiteraard hebben we ook even gebeld met de Sennheiser Momentum 4 Wireless op. Wat opvalt is dat de verbinding niet al te sterk is tussen de smartphone en de koptelefoon. Door verschillende onderbrekingen is de persoon aan de andere kant niet altijd te verstaan. Daar staat tegenover dat niemand klaagde over de kwaliteit van mijn stem of verbinding, dus het kan altijd zijn dat een specifieke instelling op de telefoon roet in het eten kan gooien. Een kleine kanttekening, dus.

Tot slot behandelen we nog even de accuduur van de Sennheiser Momentum 4 Wireless. Met een luisterduur van maar liefst zestig uur (!) blaast de koptelefoon alle noemenswaardige concurrentie voorbij. Dit is waarschijnlijk het beste argument om voor de koptelefoon te kiezen, want met 37 uur is de Bose 700-serie de concurrent die hier het dichtste bij komt. En ja, die zestig uur behaal je door de actieve ruisonderdrukking gewoon constant aan te hebben laten staan. Heel indrukwekkend.

©PXimport

Sennheiser Momentum 4 Wireless – conclusie

Met een adviesprijs van minder dan 350 euro, zit de Sennheiser Momentum 4 Wireless – bij introductie – mooi onder de prijzen van de concurrentie. Sommige high-end koptelefoons zijn inmiddels in prijs gezakt, maar dan nog blijft de Momentum 4 hen vaak voor. Daardoor kun je dit model als een betaalbaar alternatief zien, ook al scheelt het soms een paar tientjes. Moet je écht ergens op inleveren? Ja en nee. Het design is niet zo spannend en de beschermhoes is vrij lomp en groot, maar dat zijn waarschijnlijk de grootste ergernissen die je kunt hebben.

Er zijn vooral een hoop dingen om van te houden. De Sennheiser Momentum 4 Wireless biedt een neutrale soundstage aan die oude muziek als nieuw kan laten klinken, met een actieve ruisonderdrukking die je in de nummers onderdompelt (tenzij de omgeving het even te bont maakt). Daarnaast is de accuduur ontzettend fijn met zestig uur aan luisterplezier, zit de koptelefoon heel fraai en comfortabel en bedien je het apparaat moeiteloos door de grote cups. Tel daar de vele codecs en aansluitingsopties bij op en je houdt een vrij compleet product over.

Maar goed, 350 euro is nog steeds een hoop geld. Echter, als je op zoek bent naar een high-end koptelefoon, dan moet je er simpelweg rekening mee houden dat je dergelijke prijzen betaalt. En aangezien Sennheiser onder het niveau van de concurrentie zit, is dit technisch gezien één van de meest betaalbare premium koptelefoons van dit moment, waar je géén spijt van gaat krijgen.

Een medley gebaseerd op soundtracks uit Super Mario-games van het Jazzorkest 8-Bit Big Band heeft afgelopen zondagnacht een Grammy gewonnen.

De medley ‘Super Mario Praise Break’ won een Grammy Award voor beste arrangement (instrumentaal of a capella). In de medley zijn nummers als Gusty Garden Galaxy uit Super Mario Galaxy en Bomb-Omb Battlefield uit Super Mario 64 te horen.

De 9-Bit Big Band is afkomstig uit New York en heeft al eens eerder een Grammy gewonnen voor gamemuziek. In 2022 won het orkest een Grammy voor het nummer Meta’s Knight’s Revenge uit de SNES-game Kirby Superstar.

De Grammy Awards

De Grammy Awards worden al sinds 1959 georganiseerd en worden gezien als een van de belangrijkste prijzen voor muziek ter wereld. Ze worden vaak vergeleken met de Oscars, die worden uitgereikt aan films. Dit jaar won Bad Bunny de prijs van album van het jaar, en ging Billie Eilish er vandoor met een Grammy voor nummer van het jaar. Overigens won Austin Wintory een Grammy in de categorie beste gamesoundtrack voor de soundtrack van Sword of the Sea.

De Super Mario-reeks van Nintendo valt op diverse spelcomputers van het bedrijf te spelen, waaronder de Nintendo Switch 2 en Nintendo Switch. Onder de meest recente grote hoofddelen vallen Super Mario Wonder en Super Mario Odyssey.

De PlayStation 6 zou wel eens pas ergens na 2028 uit kunnen komen, zo claimde een analist onlangs. Dat betekent dat we minstens acht jaar met de PlayStation 5 opgescheept zitten. Maar niet getreurd: dat is juist goed nieuws voor de gemiddelde gameliefhebber.

Dat de PlayStation 6 in ontwikkeling is bij Sony, mag voor zich spreken. Nadat een nieuwe spelcomputer is uitgekomen, beginnen consolebedrijven vaak al snel met de research voor diens opvolger. Onderzoek naar de juiste specificaties en features van consoles beslaat vaak meerdere jaren, om nog maar te zwijgen over het maken van afspraken met bedrijven die de componenten daadwerkelijk leveren, en natuurlijk het produceren ervan.

Het is dan ook waarschijnlijk dat de specificaties van de PlayStation 6 al geruime tijd vastliggen, en dat Sony intern ook een schatting heeft gemaakt voor een releaseperiode voor de langverwachte console. Misschien was het bedrijf er zelfs van overtuigd dat het de console volgend jaar uit zou kunnen brengen.

Verlengde levenscyclus

Onlangs meldde MST Financial-analist David Gibson dat Sony nu echter overweegt om de PS6 pas ergens na 2028 te leveren. “Sony verwacht dat de levenscyclus van de PlayStation 5 wordt verlengd, en dat de PlayStation 6-release langer op zich laat wachten dan de meesten voorspellen.” Dat zou betekenen dat de PS6 misschien pas ergens in 2029 of zelfs later in de winkels ligt.

De eerdere voorspellingen van ingewijden mikten voorheen vooral op eind 2027 of in de loop van 2028, op basis van wanneer de productie oorspronkelijk zou beginnen. De PlayStation 5 kwam in het najaar van 2020 uit, dus dat zou de console al een levenscyclus van ruim zeven jaar geven voordat de opvolger op de markt komt. Dat is in principe een zeer ruime levensloop voor een spelcomputer, en een release in 2027 of 2028 zou dan ook volkomen logisch zijn.

©PXimport

Stijgende RAM-prijzen

Maar de wereld houdt geen rekening met consolereleases, en gezien de huidige ontwikkelingen is de komst van een PlayStation 6 in 2027 of 2028 helemaal niet zo logisch meer. Dat heeft voor een groot deel te maken met de prijzen van RAM (Random Access Memory), die steeds hoger oplopen. RAM is namelijk in grote getale nodig om de alsmaar populairder wordende AI-assistenten als ChatGPT en Gemini draaiende te houden.

Als gevolg daarvan wordt RAM steeds schaarser en dus duurder, en laten spelcomputers nu ook net RAM nodig hebben. In deze periode een nieuwe spelcomputer uitbrengen zou dan ook betekenen dat de prijs van de console mogelijk erg hoog komt te liggen, wat de verkoop niet bepaalt stimuleert. Een dergelijke ‘valse’ start van de levenscyclus van een spelcomputer is iets dat veel bedrijven willen vermijden.

Ook de importheffingen die de Amerikaanse president Donald Trump op producten die buiten de Verenigde Staten worden gemaakt doorvoert, zorgen voor veel onzekerheid. Eerder moesten de prijzen van diverse spelcomputers, waaronder de PlayStation 5, al stijgen om dit op te vangen. Trump is – unieke politieke ontwikkelingen buiten beschouwing gelaten – de komende jaren nog aan de macht, dus ook dat maakt het uitbrengen van een nieuwe console bepaald geen veilige onderneming. De komende jaren een console lanceren is kortom dus een gigantisch risico, dat Sony volgensgeruchten zo klein mogelijk wil houden.

Trage consolegeneratie

Sony hoopt wellicht dat de economie eind dit decennium kalmeert. Dat zou echter wel betekenen dat we nog meerdere jaren op de komst van de PlayStation 6 moeten wachten. Wat mij betreft is dat niet iets om over te treuren, maar juist goed nieuws. Het geeft ontwikkelaars namelijk de kans om echt alles uit de PlayStation 5 te halen. Een kans die ze hopelijk met beide handen aangrijpen.

Hoewel de PS5 in november van 2020 uitkwam – ruim vijf jaar geleden – heb ik nog altijd het gevoel dat deze consolegeneratie nog maar net is begonnen. De generatie kwam sowieso vrij traag op gang, omdat deze middenin de coronapandemie viel. Dat was ook voor spelontwikkelaars een ingewikkelde tijd waarin halsoverkop naar thuiswerkmogelijkheden gekeken moest worden, waardoor veel games die in ontwikkeling waren vertraging op liepen.

Sony’s eigen game-line-up is de afgelopen vijf jaar ook wat karig geweest. Dat heeft deels te maken met een focus op liveservicegames, waarbij diverse projecten die bij Sony’s meest prominente studio’s in ontwikkeling waren uiteindelijk werden geannuleerd. Denk bijvoorbeeld aan de The Last of Us-multiplayergame die na jaren productie in de prullenbak werd gegooid.

Daarbij is de ‘cross-generation’-periode van deze generatie uitzonderlijk lang. Nog altijd komen diverse games niet alleen op PlayStation 5, maar ook op PlayStation 4 uit. Nu is dat iets wat in de toekomst alleen maar vaker voor zal komen – de grenzen tussen consolegeneraties vervagen en daarmee is het ook makkelijker om de prestaties van games terug of juist op te schalen.

Toch zorgt het er ook voor dat er onder gamers een gevoel groeit dat nog lang niet het uiterste uit de PS5 is gehaald. Er is méér met dat apparaat mogelijk, vooral met de bestaande PS5 Pro in het achterhoofd. Een verlengde levenscyclus voor de console geeft ontwikkelaars de kans om een aantal schitterende spellen af te leveren in de laatste jaren van de spelcomputer – de ontwikkeltijd van games wordt immers ook steeds langer. Met toppers als Grand Theft Auto 6, The Witcher 4 en Intergalactic: The Heretic Prophet nog in het verschiet, is er meer dan genoeg potentie om het de komende jaren uit te zingen met de PS5.

Niet zonder risico’s

Natuurlijk brengt het uitstellen van een consolelancering ook risico’s met zich mee, zowel voor Sony als voor de consument. Het is namelijk helemaal niet zeker dat de wereldeconomie er eind dit decennium beter voor staat. Daarnaast zet het Sony voor een moeilijke keuze: gooit het jaren aan research voor de PS6 weg om de console eind dit decennium met moderne specificaties uit te kunnen brengen, of behoudt het simpelweg de huidige specs zodat deze op release mogelijk al deels zijn verouderd?

De eventuele keuze om de PlayStation 6 uit te stellen zal dan ook niet over één nacht ijs gaan. Het is aan de goedbetaalde mensen in topposities binnen het bedrijf om die knoop door te hakken. Maar puur vanuit mijn eigen, egoïstische liefde voor games gezien, heb ik er totaal geen moeite mee om nog een jaar of drie, vier op de PlayStation 5 te spelen. Laat maar eens zien wat die console nog kan, en blaas ons in 2029 of 2030 weg met een nieuwe consolegeneratie die écht een flinke technologische stap zet!