De Sennheiser Momentum 4 Wireless is de opvolger van de Momentum 3 Wireless die in 2019 verscheen. Het is dus al een tijdje geleden dat het audiomerk iets van zich liet horen op het gebied van over-ears koptelefoons, maar nu is het terug van weggeweest – inclusief een introductieprijs die onder het niveau van de concurrentie zit. Is dit een waardig alternatief?

Met het design zal Sennheiser je helaas niet gaan overtuigen. De high-end koptelefoon ziet er wat gewoontjes doch strak uit. Je zal dit model niet meteen herkennen als ‘de nieuwe Sennheiser’, zoals je dat wellicht wel bij de premium koptelefoon van Sony hebt. Waarschijnlijk koos de fabrikant hier voor ‘functie over vorm’, en daar is op zich wat voor te zeggen. Beide cups bieden genoeg ruimte aan voor een bediening op basis van taps en veegbewegingen. Je veegt en tapt je door de onzichtbare interface heen, die je met een keertje doornemen meteen onder de knie hebt.

De koptelefoon is doorspekt met comfort. De oorkussen en hoofdband zijn lekker zacht en drukken niet al te strak op het hoofd. Bovendien kun je het apparaat snel aanpassen naar de vorm van je hoofd. Dat doe je door de band wat uit te trekken en de cups ietwat te kantelen, totdat je het idee hebt dat het goed zit. Het is soms even zoeken, maar gelukkig is de Sennheiser Momentum 4 Wireless flexibel genoeg om er wat van te kunnen maken.

©PXimport

Van alle gemakken voorzien

Sennheiser voorziet de Momentum 4 Wireless van verschillende accessoires en opties met betrekking tot connectiviteit. In de stevige, meegeleverde case (die vrij lomp en groot is) zit een usb-a-naar-usb-c-kabel voor het opladen en beluisteren van muziek, een vliegtuigadapter en een driepolige jackplug (ook wel TRS-plug genoemd) voor het aansluiten van apparaten zonder bluetooth. Sluit je de headset aan via de bluetoothverbinding, versie 5.2, dan heb je toegang tot de audiocodecs SBC, AAC, aptX, aptX HD en aptX Adaptive.

Dit zijn de meest populaire codecs van dit moment, die op verschillende smartphones, tablets en computers aanwezig zijn. Zo vind je AAC bijvoorbeeld op je iPhone, terwijl aptX, welke versie dan ook, belangrijk is voor gebruikers van Android en Windows. Per apparaat verschilt het aanbod in codecs. Hoe moderner je smartphone is, hoe meer opties je tot je beschikking hebt – dat ligt verder niet aan de koptelefoon, die dus gewoon ondersteuning aanbiedt voor de gangbare opties.

De Sennheiser Momentum 4 Wireless biedt een aantal toffe functies aan. Zo is het mogelijk de noise-cancellation te activeren zonder naar muziek te luisteren en kun je met een knijpbeweging de actieve ruisonderdrukking aanpassen (maar dit kun je ook automatisch laten gebeuren). Wanneer je de koptelefoon uit het hoesje haalt, dan gaat die automatisch aan en zoekt die meteen verbinding. En wanneer je hem tijdens het luisteren van je hoofd haalt, gaat de muziek op pauze. Dit zijn allemaal geen exclusieve functies, maar dat betekent niet dat ze het gemak niet vergroten.

Tot slot is er bluetooth multipoint aanwezig, waardoor je het apparaat aan twee apparaten tegelijkertijd kunt koppelen. Zo sluit je hem bijvoorbeeld aan op je laptop, voor een digitale meeting, terwijl je nog steeds meekrijgt dat er notificaties op een gekoppelde smartphone binnenkomen. Dit is gewoon superhandig, omdat je niet constant handmatig van verbinding hoeft te wisselen.

©PXimport

Neutrale soundstage, prima ruisonderdrukking

De markt voor over-ears koptelefoons is niet verzadigd, maar dat concurrentie is wel moordend. Bowers & Wilkins en Sony laten geregeld zien wat voor spierballen ze hebben, terwijl Apple zich inmiddels ook in de strijd gegooid heeft. Dat betekent dat Sennheiser dus van goeden huize moet komen om op te vallen. En dat lukt aardig, door vooral – aanvankelijk – de nadruk de leggen op een neutrale soundstage. Andere koptelefoons bieden vaak een ietwat versterkte baslaag aan, zonder dat dit in de weg zit van de andere lagen en tonen. Maar die aanpassing valt wel op.

Het is natuurlijk maar helemaal waar je precies op zit te wachten en of je dit vervelend vindt of niet. Maar een neutrale soundstage biedt veel opties. Je kunt de audio laten voor wat het is en gewoon genieten van muziek zoals die rechtstreeks van je smart device afkomt. Maar je kunt binnen de app ook gebruiken maken van de digitale equalizer, om het geluid meer op smaak te brengen. Daarnaast is er een handige geluidstest die het geluid op je gehoor kan afstemmen, maar dat kan soms voor een nadelig effect zorgen. Audio kan daardoor verder weg of juist wat modderig klinken.

Pas je de audio verder niet aan, dan krijg je een audio-ervaring voorgeschoteld die perfect voldoet aan de verwachting van een dergelijk product. Dit is zo’n typische koptelefoon waarmee je nieuwe lagen ontdekt in nummers die je al honderden keren beluisterd hebt. Je hoort zangers naar lucht happen op tracks waarop je dat niet eerder hoorde en je hoort instrumenten veel meer naar de voorgrond treden, terwijl die eerst een beetje op de achtergrond bleven. En hoewel de bass niet ontzettend geboost wordt, is er wel sprake van een lichte opleving hier en daar; maar dit kun je rechttrekken door even de gratis Smart Control-app te raadplegen.

De actieve ruisonderdrukking is goed, maar niet beter dan op concurrerende modellen (en dan maken we vooral de vergelijking met marktleider Sony). Je kunt ongestoord een moderne trein in stappen. Maar zodra je een rammelbak betreedt of de omgevingsgeluiden de grenzen van het spectrum opzoeken, dan komt er zo nu en dan nog wel eens wat doorheen. Je hoort jezelf in elk geval niet typen op een toetsenbord en dat is voor veel mensen al heel wat waard.

©PXimport

Belkwaliteit en accuduur

Uiteraard hebben we ook even gebeld met de Sennheiser Momentum 4 Wireless op. Wat opvalt is dat de verbinding niet al te sterk is tussen de smartphone en de koptelefoon. Door verschillende onderbrekingen is de persoon aan de andere kant niet altijd te verstaan. Daar staat tegenover dat niemand klaagde over de kwaliteit van mijn stem of verbinding, dus het kan altijd zijn dat een specifieke instelling op de telefoon roet in het eten kan gooien. Een kleine kanttekening, dus.

Tot slot behandelen we nog even de accuduur van de Sennheiser Momentum 4 Wireless. Met een luisterduur van maar liefst zestig uur (!) blaast de koptelefoon alle noemenswaardige concurrentie voorbij. Dit is waarschijnlijk het beste argument om voor de koptelefoon te kiezen, want met 37 uur is de Bose 700-serie de concurrent die hier het dichtste bij komt. En ja, die zestig uur behaal je door de actieve ruisonderdrukking gewoon constant aan te hebben laten staan. Heel indrukwekkend.

©PXimport

Sennheiser Momentum 4 Wireless – conclusie

Met een adviesprijs van minder dan 350 euro, zit de Sennheiser Momentum 4 Wireless – bij introductie – mooi onder de prijzen van de concurrentie. Sommige high-end koptelefoons zijn inmiddels in prijs gezakt, maar dan nog blijft de Momentum 4 hen vaak voor. Daardoor kun je dit model als een betaalbaar alternatief zien, ook al scheelt het soms een paar tientjes. Moet je écht ergens op inleveren? Ja en nee. Het design is niet zo spannend en de beschermhoes is vrij lomp en groot, maar dat zijn waarschijnlijk de grootste ergernissen die je kunt hebben.

Er zijn vooral een hoop dingen om van te houden. De Sennheiser Momentum 4 Wireless biedt een neutrale soundstage aan die oude muziek als nieuw kan laten klinken, met een actieve ruisonderdrukking die je in de nummers onderdompelt (tenzij de omgeving het even te bont maakt). Daarnaast is de accuduur ontzettend fijn met zestig uur aan luisterplezier, zit de koptelefoon heel fraai en comfortabel en bedien je het apparaat moeiteloos door de grote cups. Tel daar de vele codecs en aansluitingsopties bij op en je houdt een vrij compleet product over.

Maar goed, 350 euro is nog steeds een hoop geld. Echter, als je op zoek bent naar een high-end koptelefoon, dan moet je er simpelweg rekening mee houden dat je dergelijke prijzen betaalt. En aangezien Sennheiser onder het niveau van de concurrentie zit, is dit technisch gezien één van de meest betaalbare premium koptelefoons van dit moment, waar je géén spijt van gaat krijgen.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.