Een compacte soundbar was eigenlijk het enige product dat nog mistte in de productlijn van Sonos. Volgens Sonos moet de Sonos Beam niet alleen bestaande, maar ook nieuwe klanten aansporen om hun woonkamer volledig in te richten met Sonos. Is de Sonos Beam overtuigend genoeg?

Sonos is al jarenlang consistent wat betreft vormgeving. Door de afgeronde hoeken en bedieningsicoontjes op de bovenkant zie je door het futuristische ontwerp gelijk dat het om een product van Sonos gaat. Bij het plaatsen van de soundbar valt wel direct op dat de behuizing wat hoog is, namelijk iets minder dan 7 centimeter. Let er dus op of de onderste rand van je televisie hoog genoeg is. Als je televisie aan de wand hangt, is de kans klein dat je hiermee te maken hebt.

©PXimport

©PXimport

De hoogte is ook eigenlijk het enige waar je rekening mee moet houden voor aanschaf. Met een breedte van iets meer dan 65 centimeter en een diepte van niet meer dan 10 centimeter past de Sonos Beam – zoals het Amerikaanse audiomerk ook beweert– bijna overal. Sonos houdt vast aan de kleuropties die gehanteerd worden bij andere speakers, waardoor de Sonos Beam verkrijgbaar is in zwart en wit. Doordat er geen contrasterende logo’s op de Beam zijn geplakt, gaat de compacte soundbar al snel op in het interieur. Helemaal op het moment dat je de Beam op een wit of zwart televisiemeubel plaatst.

Een kind kan de was doen

Waar de Sonos Playbase verrassend genoeg alleen een optische ingang had, is de Sonos Beam volledig bij de tijd met de aanwezigheid van HDMI-ARC. Vrijwel alle moderne televisies hebben een HDMI-ARC ingang, waarbij beeld en geluid over en weer kan worden gestuurd tussen de aangesloten apparaten. Bij een aantal soundbars geeft HDMI-ARC je de mogelijkheid om apparatuur als een PlayStation op de soundbar aan te sluiten, waarbij de soundbar het beeld naar je televisie doorsluist. In het geval van de Sonos Beam geeft het je simpelweg de mogelijkheid om zonder teveel poespas de afstandsbediening van je televisie te gebruiken om het volume van de soundbar te bedienen.

©PXimport

Daarnaast vinden we aan de achterkant een Ethernet-LAN ingang, een ingang voor de stroomkabel en de herkenbare Sonos-knop waarmee je de speaker verbindt met je thuisnetwerk of andere speakers. Hoe kort het hier beschreven wordt, zo simpel is het in de praktijk ook. Je installeert de app, wacht tot de speaker is gevonden wordt en je drukt op verbinden. Wanneer de app het aangeeft, druk je op de fysieke verbindingsknop op de speaker en na enkele seconden is de speaker aangesloten op je netwerk en klaar voor gebruik. Vaak herkent de televisie automatisch een speaker als je deze via HDMI-ARC aansluit. Als dit niet geval is, moet je in de instellingen aangeven dat je deze geluidsuitgang gebruikt.

Sprankelend

De Sonos Beam heeft een helder en natuurgetrouw geluid, wat vooral gekenmerkt wordt door sprankelende hoge tonen en een strak laaggebied. Dit is niet alleen fijn voor het geluid van je televisie, maar het maakt de Sonos Beam ook een geweldige speaker voor je favoriete muziek. De vier full-range woofers en enkele tweeter produceren een kamervullend en gebalanceerd geluid, terwijl de drie passieve radiatoren het geluidsbeeld kracht geven waar nodig.

Voor de reguliere televisiekijker en muziekliefhebber heeft de Sonos Beam meer dan genoeg in zijn mars, met name in de kleinere woning. In de middelgrote of grote woonkamer moet je er niet op rekenen dat je omver wordt geblazen door de Sonos Beam. De Sonos Beam is dan ook met name geschikt voor consumenten wiens soundbar ‘klein maar fijn’ moet zijn. Mocht je vinden dat de Beam niet genoeg in zijn mars heeft, dan kun je altijd nog een Sonos Sub aanschaffen, of voor de middenweg kiezen en een Sonos Playbase onder je televisie te plaatsen.

©PXimport

Doordat de speakers aan de randen van de Sonos Beam in een hoek van 45 graden zijn gepositioneerd, komt er een opvallend breed geluid uit deze niet zo brede soundbar. Zo komt het driekanaals geluidsbeeld ook in deze compacte vorm goed tot zijn recht. Je kunt het 3.0-systeem met behulp van twee Sonos One- of Sonos Play:1-speakers eenvoudig omtoveren tot een 5.0-installatie. Een dergelijke surround-installatie met relatief kleine speakers en zo weinig mogelijk kabels maakt de bioscoopervaring een stuk aantrekkelijker voor consumenten die meer gesteld zijn op hun interieur, zonder dat dit afdoet aan de kwaliteit van het geluid.

Bediening

Met de knoppen op de soundbar kun je het volume te bepalen, de muziek te pauzeren en de microfoon voor spraakbediening aan of uitzetten. Een belangrijk puntje voor de consument die gesteld is op zijn of haar privacy: uit is bij de Sonos Beam ook echt uit. Het lampje naast het microfoon-icoontje is gekoppeld aan dezelfde module, en deze brandt zolang de microfoon van stroom is voorzien. Gaat het lampje uit, dan weet je zeker dat de microfoon geen stroom krijgt – ook wanneer de rest van de soundbar wel gewoon aan staat.

Door het beperkt aantal functies met de knoppen, heb je voornamelijk je smartphone nodig om de Beam te bedienen. Bij het aanzetten van de televisie schakelt de Beam automatisch over naar de televisie-modus, maar voor het selecteren van bijvoorbeeld een Spotify-afspeellijst moet je de smartphone erbij pakken. Hetzelfde geldt voor het activeren van de spraakversterkingsmodus en de nachtstand. Deze twee functies zijn overigens bijzonder handig. Zo is spraakversterking handig om alles waar je naar kijkt een stuk verstaanbaarder te maken, terwijl de nachtstand vooral harde en lage tonen dempt om ruzie met de buren te voorkomen. De app werkt bijzonder soepel, waardoor het verplichte gebruik van de smartphone geen nadeel is. Het is ook wel een beetje logisch, aangezien de Sonos Beam als smart soundbar geadverteerd wordt.

©PXimport

De Sonos Beam krijgt, net als onder andere deSonos One, vanaf juli ondersteuning voor AirPlay 2. Dit geeft iOS-gebruikers meer mogelijkheden met betrekking tot multiroom binnen het Apple-ecosysteem. Ook zullen meerdere producten van Sonos met spraak kunnen worden bediend op het moment dat spraakassistenten als Alexa en Google Assistant in Nederland beschikbaar zijn. Hiervoor worden de kleine microfoons op de bovenkant van de soundbar gebruikt.

Conclusie

De Sonos Beam is een fijne soundbar en een verademing vergeleken met andere soundbars die volume en bas als prioriteit stellen. Als we de Sonos Beam als opzichzelfstaande soundbar zien, is deze compacte soundbar echter vrij prijzig. Er zijn genoeg soundbars met een vergelijkbaar prijskaartje waarmee je meer geluid in huis haalt. Deze soundbars zijn bijvoorbeeld breder en hebben meer speakers of worden standaard geleverd met een subwoofer. Ook zijn veel vergelijkbare soundbars uitgerust met bluetooth, wat voor sommige consumenten toegankelijker kan zijn dan streaming.

Op het moment dat we echter kijken naar geluidskwaliteit, wordt het rijtje met concurrerende soundbars een stuk kleiner. Vooral gezien het formaat van de Sonos Beam zijn er maar weinig compacte soundbars met een net zo natuurgetrouw, helder en krachtig geluid. De Sonos Beam is opvallend genoeg vormgegeven dat het ook goed mogelijk is dat je de soundbar simpelweg mooier vindt dan de rest. Mocht je daarnaast ook nog waarde hechten aan streaming, handige functies en de mogelijkheid tot multiroom met Sonos, dan is de Sonos Beam zeker de moeite waard.

De eerste trailer van Peaky Blinders: The Immortal Man - de film die de Peaky Blinders-serie opvolgt - is online gedeeld.

Eind vorig jaar kwam er al een korte teaser online, maar nu is de eerste volledige trailer te zien, die meer dan tweeënhalve minuut lang is.

Peaky Blinders: The Immortal Man speelt zich af in 1940, net zoals de serie in Birmingham. Daarin speelt de Tweede Wereldoorlog een grote rol. Hoofdpersonage Tommy Shelby heeft gedurende de serie die zich voor de film afspeelt immers last van zijn ervaringen met de Eerste Wereldoorlog, dus de Tweede Wereldoorlog zal ook een grote impact op hem maken.

Tegelijkertijd worstelt hij ook met zijn verleden als leider van de gevreesde Peaky Blinders-bende. Zeker wanneer hij verneemt dat zijn zoon de bende nieuw leven in wil blazen, moet hij uit zijn isolement komen om daar een stokje voor te steken.

Natuurlijk speelt Cillian Murphy weer de rol van Tommy Shelby. Verder zijn ook acteurs als Tim Roth, Barry Keoghan, Rebecca Ferguson en Sophie Rundle te zien. Peaky Blinders: The Immortal Man draait vanaf 6 maart in selecte bioscopen, en is vanaf 20 maart te zien op Netflix.

Vorig jaar werd ook aangekondigd dat Netflix met een nieuwe Peaky Blinders-serie komt, die verdergaat waar de serie eindigt. Om precies te zijn gaat die serie zich in 1953 afspelen, rondom een nieuwe generatie van de Shelby-familie.

Zelfs een royaal bemeten schijf raakt ooit weer vol met bestanden, van freeware en tijdelijke systeembestanden tot foto’s en vergeten downloads. Dat is niet alleen hinderlijk voor jezelf, maar kan ook problemen geven. Hoog tijd dus om schijfruimte vrij te maken en je ruimte voortaan ook beter te beheren.

Wanneer de vrije schijfruimte tot minder dan circa 15 procent van de totale capaciteit zakt, is het hoog tijd om ruimte vrij te maken. Windows heeft namelijk ruimte nodig voor tijdelijke bestanden, updates, caches, herstelpunten en het wisselbestand (pagefile). Een nagenoeg volle schijf dwingt het systeem om voortdurend data te herschikken, wat merkbare vertraging veroorzaakt. Bovendien kan Windows bij ruimtegebrek updates of systeembescherming pauzeren, en ook de (indexering van de) ingebouwde zoekfunctie kan trager werken. Voor ssd’s komt daar nog bij dat de controller eerst oude datablokken moet wissen voordat hij nieuwe kan schrijven, wat bij een nagenoeg volle schijf extra vertraging geeft.

Maar ook met meer dan 15 procent vrije ruimte blijft schijfopruiming zinvol, al zal dit dan weinig invloed hebben op de (systeem)prestaties. Een opgeruimde schijf zonder oude downloads, dubbele bestanden en ongebruikte apps biedt namelijk meer overzicht, je vindt sneller wat je zoekt en ook je back-ups worden kleiner en sneller. Bovendien kunnen oude documenten, browserdata en caches gevoelige informatie bevatten, waardoor opruimen ook je privacy ten goede komt.

Opslaganalyse

Voor je begint met opruimen, controleer je eerst hoeveel vrije schijfruimte je nog hebt en welke bestanden de meeste ruimte gebruiken. Klik in Verkenner in het navigatievenster op Deze pc om meteen te zien hoeveel ruimte er op elk station nog vrij is.

Wil je weten welke bestandscategorieën de meeste ruimte innemen, open dan Instellingen in Windows en kies Systeem / Opslag. Bovenaan zie je hoeveel ruimte op je systeempartitie in gebruik is. Daaronder toont Windows verschillende categorieën, zoals Geïnstalleerde apps, Tijdelijke bestanden en E-mailberichten, telkens met de hoeveelheid ingenomen ruimte. Klik op Meer categorieën weergeven voor alle categorieën. Let op: bij categorieën als Documenten, Afbeeldingen, Video’s en Muziek controleert Windows enkel de standaardmappen, zoals C:\Users\<accountnaam>\Afbeeldingen. Klik op een categorie voor meer details en voor mogelijke verwijderacties.

Analyse met TreeSize Free

De ingebouwde opslaganalyse beperkt zich tot de systeemschijf, terwijl je vaak ook het ruimteverbruik op andere partities of schijven wilt zien. Dit kan met een tool als TreeSize Free (www.kwikr.nl/treesize2). Start de app als administrator, open het tabblad Start en kies bij Selecteer map het station of de map. Na de scan verschijnen de (sub)mappen en bestanden in het bovenste venster, met onder meer hun grootte, aantal mappen en bestanden, en het opslagpercentage binnen de bovenliggende map. Je kunt op elke kolomkop klikken om te sorteren. Via de knoppenbalk bepaal je wat in het onderste deelvenster wordt getoond. Klik bijvoorbeeld op Grootte om elke (sub)map weer te geven als een rechthoek waarvan het oppervlak overeenkomt met de gebruikte schijfruimte, zodat je meteen ziet welke mappen het grootst zijn. Je kunt ook kiezen voor Aantal bestanden of Percentage. De Personal-versie (gratis proefversie van 14 dagen, daarna 27 euro) biedt ten opzichte van de Free-versie extra functies, zoals wizards om snel de grootste, oudste of dubbele bestanden te vinden.

Schijfopruiming

Met een tool als TreeSize kun je makkelijker overtollige opslagverbruikers vinden en ze verplaatsen of verwijderen, maar dit handmatig doen kost tijd. Het kan ook ‘semiautomatisch’ via de ingebouwde tool Schijfopruiming, die Microsoft helaas steeds minder prominent maakt. Typ schijf in het startmenu, open Schijfopruiming en kies het station dat je wilt opruimen. Na bevestiging met OK verschijnt een lijst met items die je kunt selecteren en verwijderen via OK / Bestanden verwijderen, zoals Windows Update opschonen, Tijdelijke internetbestanden en Prullenbak. Je ziet ook telkens hoeveel ruimte elk item inneemt.

Met de knop Systeembestanden opschonen start je een nieuwe scan, met op het extra tabblad Meer opties twee knoppen Opruimen: een om overbodige programma’s te verwijderen en een om oude herstelpunten te wissen. Verder in dit artikel komen we op deze onderdelen terug.

Je kunt ook opruimprofielen maken, waarbij telkens andere onderdelen worden opgeschoond. Druk op Windows-toets+Ren voer cleanmgr /sageset:<n>uit (vervang <n> door een willekeurig profielnummer, bijvoorbeeld 1), zet de gewenste vinkjes en bevestig met OK. Herhaal dit voor een ander profiel (zoals cleanmgr /sageset:<n+1>). Voer Schijfopruiming later opnieuw uit met een bestaand profiel via bijvoorbeeld cleanmgr

De-junking

Er bestaan ook gratis tools die zich richten op het opsporen en verwijderen van tijdelijke en andere ongewenste bestanden (junk). Zulke tools zijn niet strikt noodzakelijk, maar wel handig om in één keer alle webbrowsers en andere applicaties schoon te maken. Maak vooraf wel een systeemherstelpunt: klik in het startmenu op Een herstelpunt maken en volg de instructies.

Bekende tools zijn CCleaner (www.ccleaner.com) en het opensource BleachBit (www.bleachbit.org). We nemen hier BleachBit als voorbeeld. Na het opstarten zie je in het linkervenster de onderdelen die kunnen worden opgeschoond, met rechts telkens een korte toelichting. Selecteer de gewenste items, zoals Google Chrome, Microsoft Edge, Microsoft Office en Systeem, en klik op Voorvertonen om te zien wat er precies wordt verwijderd en hoeveel ruimte dat oplevert. Je kunt ook met rechts op een item klikken en hier Voorvertonen kiezen om direct te zien hoeveel schijfruimte je ermee vrijmaakt. Bevestig met Opruimen om het opschoonproces te starten.

Programma’s verwijderen

Er is zoveel goede freeware dat je waarschijnlijk al regelmatig een gratis programma uitprobeert en installeert. Zulke programma’s kosten wel schijfruimte. Gebruik je een applicatie niet langer, dan verwijder je die bij voorkeur. Dat kan via Instellingen / Apps / Geïnstalleerde apps. Klik op het knopje met drie puntjes naast de app en kies Verwijderen (twee keer). Oudere of complexere toepassingen haal je weg via het Configuratiescherm met Een programma verwijderen.

Een nadeel van de Windows-procedures is dat je slechts één toepassing tegelijk verwijdert en niet altijd alle sporen meeneemt. Gratis alternatieven als IObit Uninstaller (www.kwikr.nl/uninst) en het opensource Bulk Crap Uninstaller (www.bcuninstaller.com) ondersteunen batchverwijdering en ruimen grondiger op. Omdat IObit nogal opdringerig is, focussen we hier op BCU, gericht op iets gevorderde gebruikers.

BCU

Installeer BCU en start het programma. De eerste keer verschijnt een wizard die je in een zevental stappen door de initiële configuratie leidt; de voorgestelde opties kun je gerust laten staan. Daarna zie je een lijst met gedetecteerde programma’s die je kunt sorteren op bijvoorbeeld Naam, Installatiedatum of Grootte.

Met de Ctrl- of Shift-toets selecteer je meerdere ongewenste programma’s tegelijk, waarna je op De-installeer (stil) klikt. In het dialoogvenster dat volgt kun je het verwijderproces eventueel nog aanpassen, of zelfs kiezen voor De-installatie simuleren. Na bevestiging kun je eventueel nog aangeven welke programma-onderdelen je alsnog wilt behouden. BCU maakt automatisch een herstelpunt en zoekt na afloop naar restanten, zoals registersleutels, die je desgewenst kunt laten verwijderen. Via Help / Help openen krijg je toegang tot een uitgebreide Engelstalige handleiding.

Bloatware

De kans is groot dat Windows al vooraf geïnstalleerd was toen je je pc of laptop kocht. In dat geval heeft de fabrikant waarschijnlijk flink wat ‘crapware’ oftewel ‘bloatware’ toegevoegd, zoals proefversies en extra software naast de standaard Windows-apps. Je kunt deze handmatig verwijderen zoals eerder beschreven, maar er bestaan ook gratis tools die zich specifiek op bloatware richten.

Een daarvan is O&O AppBuster (www.kwikr.nl/appbuster). De app toont alle gedetecteerde programma’s en geeft per item in de kolom Recommendation een aanbeveling om het al dan niet te verwijderen. Kies je vervolgens de optie Computer, dan verdwijnen de geselecteerde apps ook bij toekomstige Windows-accounts. Beantwoord de vraag om eerst een herstelpunt te maken met Yes.

Voor iets gevorderde gebruikers is er Bloatware Removal Utility (www.kwikr.nl/bru). Klik op de groene Code-knop en kies Download ZIP. Pak het archief uit, navigeer naar de map, klik met rechts op Bloatware-Removal-Utility.bat en kies Als administrator uitvoeren. Dit start een PowerShell-script dat de aanwezige applicaties oplijst. Via Toggle Suggested Bloatware krijg je suggesties voor te verwijderen apps. Laat in het Options-menu de standaardinstellingen staan, zodat automatisch ook een herstelpunt wordt gemaakt. Selecteer de ongewenste items, klik op Remove Selected en bevestig met Y in het PowerShell-venster.

Dubbele bestanden

Na verloop van tijd stapelen zich niet alleen overtollige bestanden op, maar vaak ook dubbele exemplaren. Wanneer je deze opspoort en verwijdert, moet je er zeker van zijn dat het echt om exacte kopieën gaat en dat het systeem of andere applicaties ze niet nodig hebben, wat geregeld voorkomt.

Handmatig dubbele bestanden opruimen is haast onmogelijk, maar met een hulpmiddel als het gratis opensource dupeGuru (https://dupeguru.voltaicideas.net) lukt dat wel. Installeer de app en start deze bij voorkeur als administrator. Met het plusknopje onderaan voeg je de mappen toe die je wilt laten analyseren. De Toepassingsmodus laat je bij voorkeur staan op Standaard, tenzij je specifiek dubbele muziek- of beeldbestanden zoekt. Bij Onderzoekstype kies je wellicht Bestandsnaam, maar je kunt ook Inhoud (duurt langer) of Mappen selecteren.

Je kunt direct op Onderzoeken klikken, rechtsonder, maar via Meer Opties pas je indien gewenst eerst zoekfilters aan. Zo kun je bijvoorbeeld Negeer bestanden kleiner dan x KB instellen om je op grote ruimtevreters te concentreren. Na de scan toont dupeGuru alle mogelijke dubbele bestanden met een zekerheidspercentage. Via Acties kun je geselecteerde bestanden kopiëren, verplaatsen of verwijderen. Nogmaals, wees hierbij wel voorzichtig.

Extra ruimte

We belichten graag nog enkele specials: onderdelen die vaak over het hoofd worden gezien, maar waarmee je toch flink wat schijfruimte kunt winnen.We doelen hier niet op allerlei ‘optimizer tools’ en ‘registry cleaners’, die zelden extra ruimte of betere systeemprestaties opleveren en soms zelfs schade veroorzaken. Wat wél merkbaar ruimte kan besparen is het uitschakelen van de sluimerstand. Tijdens deze energiemodus wordt de inhoud van het werkgeheugen opgeslagen in het verborgen systeembestand C:\hiberfil.sys voordat de pc wordt afgesloten. Dit bestand kan tot zo’n 75 procent van het totale RAM-geheugen groot zijn. Kun je zonder sluimerstand, open dan de Opdrachtprompt als administrator en voer powercfg -h off uit (h staat voor hibernation). Na bevestiging verdwijnt hiberfil.sys. Met de parameter -on kun je de sluimerstand desgewenst later weer inschakelen.

Ook door systeemherstelpunten te verwijderen kun je tijdelijk veel ruimte vrijmaken. Druk op Windows-toets+R en voer systempropertiesprotection uit. In het venster Systeemeigenschappen open je het tabblad Systeembeveiliging, klik je op Configureren en daarna op Verwijderen en Doorgaan. Zodra het kan, kun je via de knop Maken opnieuw een herstelpunt creëren.

Acuut

Bij acute schijfnood kun je overwegen de schijfinhoud te comprimeren. Windows biedt hier standaard tools voor. Open de Verkenner, klik met rechts op de gewenste stationsletter en kies Eigenschappen. Plaats op het tabblad Algemeen een vinkje bij Dit station comprimeren om schijfruimte te besparen. Bevestig met OK en geef aan of je dit ook op alle onderliggende mappen wilt toepassen. De compressie start dan meteen. Je kunt het vinkje later weer weghalen om de data te decomprimeren. Compressie kun je ook via de opdrachtprompt starten, uitgevoerd als administrator. Met:

compact /compactos:always

comprimeer je een aantal Windows-systeembestanden, wat enkele gigabytes ruimte kan opleveren. Met:

/compactos:never

maak je dit ongedaan. .Ook afzonderlijke mappen kun je op deze manier comprimeren met:

compact.exe /c /s:<pad_naar_map>

waarbij /s ook submappen meeneemt. Vervang /c (compress) door /u (uncompress) om bestanden weer te decomprimeren. Houd er rekening mee dat het automatisch decomprimeren van bestanden bij gebruik een licht prestatieverlies kan veroorzaken, vooral op oudere pc’s.

Cloudopslag

Een extra tip voor wie de synchronisatiefunctie van cloudopslagdiensten als Google Drive of Microsoft OneDrive gebruikt: je kunt instellen dat lokale bestanden enkel verwijzingen zijn naar de exemplaren in de cloud. Pas wanneer je zo’n bestand opent, wordt het tijdelijk gedownload en op je systeem beschikbaar. Dit bespaart veel ruimte, maar het betekent wel dat je data fysiek alleen in de cloud staan en dat je een internetverbinding nodig hebt om nog niet gedownloade bestanden te openen.

In Microsoft OneDrive bijvoorbeeld stel je dit als volgt in. Klik op het OneDrive-pictogram in het systeemvak van de taakbalk, klik op het tandwielpictogram en kies Instellingen. Ga onderaan naar Geavanceerde instellingen en klik op Schijfruimte vrijmaken bij Bestanden op aanvraag. Bevestig met Doorgaan. Je herkent de verwijzingen aan een wolkicoontje; een wit bolletje met vinkje betekent tijdelijk offline opgeslagen, een groen bolletje wijst op altijd lokaal beschikbaar.

Proactief

Tot nu toe hebben we ons vooral gericht op tools en technieken om overtollige bestanden gericht op te sporen en te verwijderen, maar je kunt ook proactiever te werk gaan. Een handig hulpmiddel daarvoor vind je in de Instellingen van Windows. Kies Systeem / Opslag en klik bij Opslagbeheer op Opslaginzicht. Plaats een vinkje bij Windows probleemloos laten werken door […], zodat tijdelijke bestanden voortaan automatisch worden opgeschoond. Je kunt ook de optie Gebruikersinhoud automatisch opschonen activeren.

Bij Opslaginzicht uitvoeren bepaal je zelf wanneer deze functie actief wordt. De standaardinstelling Bij weinig vrije schijfruimte lijkt ons prima. Daarnaast kun je instellen dat bestanden in de prullenbak automatisch worden verwijderd zodra ze langer dan een instelbaar aantal dagen (tussen 1 en 60) aanwezig zijn. Voor bestanden in de map ‘Downloads’ geldt hetzelfde: ook die kunnen automatisch verdwijnen na een bepaald aantal dagen ongeopend te zijn gebleven. Tot slot kun je, aanvullend op wat we in het kaderstuk schreven, instellen dat bestanden uit OneDrive alleen nog online beschikbaar blijven als je ze gedurende een instelbaar aantal dagen niet hebt geopend. Klik op Opslaginzicht nu uitvoeren om de ingestelde opruimacties meteen te starten.