De Denon Perl White is een set oordoppen die een hoop dingen goed doet. Het merk combineert een stijlvol ontwerp met unieke audiofuncties, zonder daarvoor meteen de hoofdprijs te vragen. Echter, met een prijs van 199 euro betekent dat niet dat je helemaal niets hoeft in te leveren op kwaliteit.

Denon heeft naast hun premium Perl Pro oordopjes (349 euro) een betaalbaardere variant uitgebracht: de Perl White voor 199 euro. Hoewel de Pro is voorzien van allerlei hoogst geavanceerde snufjes, lijkt de gewone Perl White ook al heel wat waar voor zijn geld te bieden.

Waar zitten dan precies de verschillen? De Pro heeft features als AptX Lossless voor cd-kwaliteit geluid, extra microfoons, bluetooth 5.3 (met multipoint), een equalizer-app, ruimtelijke audio, een breder geluidsbereik en adaptieve ruisonderdrukking. Dikke premium specs dus.

Toch is de Perl White ook al behoorlijk goed uitgerust. Je krijgt bluetooth 5.0, actieve ruisonderdrukking, een persoonlijke geluidsmodus en ondersteuning voor de verbeterde aptX-codec, naast de standaard AAC en SBC. De accuduur zit tussen de 6 en 24 uur, afhankelijk van je gebruik.

Is de Pro voor de gemiddelde muziekliefhebber dan 150 euro meer waard? Dat valt te betwijfelen. De Perl White lijkt op het eerste gezicht namelijk al een zeer competente en complete set oordopjes voor zijn prijs.

©Wesley Akkerman

Gepatenteerde technologie

Met een adviesprijs van 199 euro concurreert Denon niet met grote spelers als Sony en Philips. In plaats daarvan concentreert het merk zich met dit product op het middensegment. Niet dat de concurrentie daar niet moordend is, maar je hebt wel een kans om op te vallen met unieke functies en een goede sound. Plus: consumenten zijn gewend ergens een concessie te doen.

De concessies zijn inmiddels duidelijk gezien de vergelijking die we hierboven beschreven, maar toch zijn we van mening dat de Denon Perl (zonder de Pro, dus) een waardig alternatief is binnen dit budget. Waar het bij dit product namelijk allemaal om te doen is, is de gepatenteerde Masimo Adaptive Acoustic Technology (AAT). Dat is een hele mond vol, maar waar het op neerkomt, is dat dit systeem automatisch het buiten-, midden- en binnenoor scant. Aan de hand van de resultaten 'weten' de oordoppen hoe jij je muziek hoort, waarna de sound kan worden gepersonaliseerd.

©Wesley Akkerman

Daar heb je 'm weer: AI

Je regelt de persoonlijke geluidsmodus via de Denon Headphone-app. De app begeleidt je door een volledig geautomatiseerd proces om je ideale geluidsprofiel samen te stellen. Bij andere oordopjes moet je zelf aangeven wanneer je een testtoon hoort, maar bij Denon gaat alles vanzelf zodra je de dopjes in je oren hebt gedaan.

Na de metingen laat de app een AI (kunstmatige intelligentie) los die een persoonlijk gehoorprofiel voor je samenstelt. Volgens Denon zorgt zo'n aangepast profiel voor meer diepte, details en helderheid, perfect afgestemd op jouw gehoor. Je kunt meerdere profielen aanmaken voor verschillende gebruikers. En mocht de gepersonaliseerde weergave tegenvallen, dan kun je altijd terugschakelen naar de standaard geluidsinstellingen.

De vraag is of zo'n AI-profiel echt toegevoegde waarde biedt of dat de standaardinstellingen al voldoende zijn. Dat zullen we moeten ondervinden tijdens het luisteren naar de Denon Perl White.

©Wesley Akkerman

De personal touch

Het antwoord op die vraag is erg persoonlijk, maar we denken dat de gepersonaliseerde sound de meeste luisteraars zal bevallen. Bij ondergetekende is het verschil in geluid goed hoorbaar. Melodieën klinken harmonieuzer en nemen je veel meer mee op reis dan in de standaardmodus. Daar kan de klank wat dof en ondergedompeld klinken, helemaal als je al een tijdje van de gepersonaliseerde geluidsomgeving geniet. Begrijp ons niet verkeerd: de Denon Perl White klinkt warm, vol en heerlijk, maar die 'personal touch' doet echt veel met en voor muziek.

Vooral de wat hogere tonen komen hier veel beter naar voren dan zonder die 'touch'. Over de hele linie klinkt de audio daardoor breder en ruimtelijker, ook al beschikt de gewone Perl niet over ruimtelijke audio. Muziek krijgt simpelweg meer ademruimte. Je hoort ook meer rauwe randjes op de stembanden, die soms wat kunnen wegvallen in de standaardmodus. We zijn echt onder de indruk van wat Denon hier voor elkaar krijgt. Bij jou kunnen de resultaten net anders klinken. Je moet het dus horen om het te begrijpen.

©Wesley Akkerman

Hier en daar wat vervorming

Omdat in dit geval kunstmatige intelligentie met de muziek aan de haal gaat, kan de muziek wel iets gaan afwijken van hoe de artiest het oorspronkelijk bedoeld heeft. Dat is iets om rekening mee te houden. Mogelijk hoor je hier en daar een vervorming, vooral in de outro's en aan het eind van een uithaal. Met een ongeoefend oor merk je dat misschien niet eens op. Wij vinden het in elk geval minder storend, omdat de algehele muziekbeleving sowieso een enorme boost heeft gekregen. Voor 199 euro krijg je echt een persoonlijke set oordoppen.

Daarnaast heeft Denon veel aandacht besteed aan comfort. Deze oordopjes zitten enorm comfortabel, mede dankzij de verschillende meegeleverde tips. Je krijgt niet alleen siliconen tips in verschillende maten, maar ook een schuimrubber variant. Die laatste is even wennen, maar vormt zich naar de opening van de gehoorgang, wat de actieve ruisonderdrukking ten goede komt. Deze ruisonderdrukking is trouwens goed, maar niet uitmuntend. Voor de beste prestaties moet je toch nog bij de duurdere modellen zijn. Zoemgeluiden worden echter wel goed weggefilterd.

©Wesley Akkerman

Denon Perl White kopen?

De Denon Perl White oordopjes bieden verrassend goede prestaties voor een prijs van 199 euro, gecombineerd met een comfortabel draagcomfort. Hoewel er wat extra opties gewenst zouden kunnen zijn, is het voor deze prijs een product dat gemakkelijk aan te bevelen valt. Mocht je wel extra opties willen, dan zul je dieper in de buidel moeten tasten.

High On Life bewees anno 2022 dat een humoristisch schietspel vandaag de dag bestaansrecht heeft. Genoeg bestaansrecht voor een volwaardig vervolg zelfs. High On Life 2 neemt een nog groter nakkie van hetzelfde spul. Verwacht een groter avontuur, meer bizarre vuurgevechten en een lachkick of twee, maar ook regelmatig een inkakker op het technische front.

We nemen het je niet kwalijk als je High On Life 2 niet aan hebt zien komen. Wij ook niet. Het eerste High On Life was succesvol genoeg, maar had ook prima op zichzelf kunnen blijven staan als one off. Des te meer nadat Justin Roiland, de oprichter van Squanch Games en prominent stemacteur in alle daar ontwikkelde games, in 2023 zijn banden met de studio verbrak. Dit kwam nadat Adult Swim - de studio achter Rick and Morty - de banden met hem verbrak wegens aanklachten van huiselijk geweld tegenover Roiland, ondanks dat de zaak werd geseponeerd wegens gebrek aan bewijs.

©Squanch Games

Dat voelt ergens nogal dubbel. Squanch’ eerste titel ‘post-Roiland’ is een vervolg op een game waar zijn stem en stijl onherroepelijk aan zijn verbonden. Het maakt de juiste toon vinden er vast niet makkelijker op. Desalniettemin: ditmaal dus geen Roiland, maar wel een tweede High On Life. Hetzelfde middel, nu op nieuw recept – al merk je dat lang niet altijd.

Doe maar een grammetje van het gebruikelijke

High On Life 2 is een vervolg in de puurste zin van het woord. De game blikt summier terug op het origineel en stort de speler linea recta in eenzelfde soort avontuur. Weer wil een kwaadaardige partij de mensheid tot drugs maken. Aan jouw stilzwijgende mensprotagonist om daar weer een stokje voor te steken. Gewapend met een boel bekende en nieuwe Gatliens – een ras bestaande uit pratende wapens met uiteenlopende persoonlijkheden – trekken we erop uit om ruimtegespuis aan gort te knallen.

Het enige verschil is de kwaadaardige partij in kwestie. Dat blijkt ditmaal geen moordlustig ruimtekartel, maar een groot farmaceutisch bedrijf. Met propaganda en politieke inmenging pogen zij de mensheid te reduceren tot vee, zodat mensen ‘legaal’ tot drugs verpulverd mogen worden. Sommige plotpunten verwijzen vrij letterlijk naar de wandaden van politici en Big Pharma in real life, maar High On Life 2 duikt nooit te diep in de thematiek. Onderaan de streep is het verhaal wederom een excuus om veel grapjes en meta-referenties te maken.

Genoeg te lachen

Laten we wel wezen: je speelt High On Life 2 voornamelijk voor die grapjes. Het eerste deel voelde als een soort interactieve spin-off van Rick and Morty – niet zo gek ook met bedenker Roiland achter het stuur – en deel twee houdt dat gevoel stevig vast. Aan de lopende band stort de game je in rare ruimtescenario’s, met úren aan absurd en grofgebekt stemmenwerk. Het klinkt allemaal ontzettend Justin Roiland-esk, ondanks de afwezigheid van die geestesvader. Roilands stem hoor je nergens meer terug, maar zijn vaste motieven, meta-humor en stamelende toon worden naadloos doorgezet.

©Squanch Games

De rode draad van High On Life 2 houdt je snel 10 à 12 uur bezig. In die tijdsspan vindt de game genoeg momenten om een paar lachjes te winnen. De ene keer doet het dat met geïmproviseerde meta-referenties, de andere keer met onverwachte spelmechanieken, zoals een quiz over belastingontduiking of een verborgen DOS-spel in het hoofdmenu van je ruimtepak. Als je goed gaat op absurdistische cartoonseries, dan ga je ook gewoon weer lekker op High On Life 2.

Sneller, groter, Higher On Life

Maar goed, High On Life 2 moest als vervolgdeel toch minstens de grotere en diversere High On Life worden – en zo geschiedde. Gaandeweg introduceert High On Life 2 niet alleen meer wapens dan voorheen, maar ook een skateboard en een drietal hubwerelden om al skateboardend uit te pluizen. Radical. Jammer genoeg pakt niet elk addendum op de gevestigde formule even sterk uit.

©Squanch Games

De bijna volautomatische skateboardbesturing brengt de vele schietpartijen wat speelse dynamiek, een beetje vergelijkbaar met Sunset Overdrive. Door voortdurend te blijven skaten, veel te grinden en acrobatisch heen en weer te grijphaak-slingeren, ontwijk je veel schoten en zoef je snel van slachtoffer naar slachtoffer. Het voelt uiteindelijk aardig fluïde.

Over het schietwerk gesproken: dat kan er allemaal mee door. High On Life 2 is nog altijd geen kunstige dans à la Doom, maar met het skateboard krijgt de gunplay ironisch genoegtoch iets meer eigen gezicht. De snelle wendbaarheid combineert goed met uitbundige wapens en de mild chaotische shootouts. Bovendien legt het skateboard een bouwsteen voor snelle verplaatsing en platformuitdagingen, die weer vaker van pas komen in de drie grotere hubwerelden.

©Squanch Games

Laten het nou net die hubs zijn die minder overtuigen. Hier vinden we winkels, verzamelobjecten en optionele zijmissies, met daarover een dun gespreid laagje van platformpuzzeltjes en wat komische interacties. Conceptueel leuk bedacht, maar in de praktijk schiet de invulling van de werelden tekort. De overwegend lege hubs komen wat zielloos over en verkenning wordt maar zelden beloond met een leuke zijmissie of memorabele collectible. Zie het als een soort microdosering van een beter doordachte open spelwereld.

Een bad trip, technisch gezien

Squanch Games heeft duidelijk grotere ambities, maar de uitwerking laat vaak te wensen over. Dat wordt echter pas pijnlijk als we het over de techniek achter High On Life 2 hebben. Die vliegt, denkelijk te wijten aan de grotere schaal, met regelmaat vol op zijn bek. Zelden speelde ik een singleplayershooter die zo instabiel was. Op de consoles schijnt dat nog alleszins mee te vallen, maar de pc-versie van High On Life 2 is een zooitje.

©Squanch Games

De instabiliteit is lastig te isoleren. Het zit in alles. Van ontbrekende geluidseffecten en  afgekapte stemopnames tot door de grond clippen en harde crashes. In mijn 25 uur speeltijd is de game zeker tien keer abrupt uitgevallen. De ene keer in een doodnormaal menu, de andere keer tijdens een baasgevecht. Daarbovenop komen nog een handvol soft locks – momenten waarin een missie of specifieke opdracht door een fout plots niet meer te voltooien is.

Wanneer High On Life 2 draaiende blijft, draait de game verre van optimaal. Zelfs met een flinke laag DLSS-upscaling heeft het spel moeite om een stabiele 60 frames per seconde aan te leveren in 1440p, nota bene op een nog relatief beefy RTX 3090 en Ryzen 9 5950X. Toch verandert de gemiddelde schietarena of wat snel skateboardwerk uiteindelijk in een barrage van microstottering. Onder andere Steam en Reddit staan momenteel bol van de klaagzang over de slordige technische staat van de game. Geheel terecht.

©Squanch Games

Stel deze trip nog even uit

De technische mankement voelen extra wrang wanneer je inziet dat High On Life 2 ook niet bepaald een prachtgame is. De kleurrijke, lompe stijl heeft zijn eigen plakkerige charme, maar grafisch gezien is het geen hoogstandje. In de achterhaalde lichteffecten en vaak maar half ingeladen texturen zie je een B-titel van de vorige consolegeneratie terug. Dat past ergens prima bij de banale insteek van het spel, maar laat het dan op zijn minst redelijk draaien. Daarin schiet High On Life 2 gruwelijk tekort, in ieder geval rond de releaseperiode.

Met name door de technische staat is het lastig om High On Life 2 aan te raden. Al ben je nog zo’n liefhebber van het origineel of grove scifihumor in het algemeen; lachen wordt moeilijk als de game elk moment de geest kan geven. Sowieso doet iedereen er daarom goed aan om deze trip uit te stellen, in ieder geval totdat Squanch Games de broodnodige patches uitrolt. De grappen werken immers het beste als ze niet halverwege een zin wegvallen.

High On LIfe 2 is nu verkrijgbaar voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles en pc. Op 20 april aanstaande komt de game ook uit op Nintendo Switch 2. Voor deze review is de game op een gedegen pc gespeeld.

Shadow and Order, de langverwachte nieuwe update voor Destiny 2, is enkele weken voor release met een ruime drie maanden uitgesteld.

Shadow and Order stond eigenlijk gepland voor een release op 3 maart, maar zal nu pas op 9 juni uitkomen. Een grote verrassing voor fans van de game is dat niet, want ondanks dat de releasedatum naderde bleef het stil rondom het spel. Daarbij brengt Bungie, de ontwikkelaar van Destiny 2, op 5 maart ook al de nieuwe multiplayershooter Marathon uit.

Bungie heeft inmiddels dus bevestigd dat Shadow and Order op 9 juni zal verschijnen. "De update wordt aangepast en uitgebreid om forse quality-of-life-verbeteringen door te voeren en zal ook een nieuwe naam krijgen."

Veel meer details werden niet gegeven, maar Bungie laat weten dat er dichterbij de releasedatum meer informatie bekend wordt gemaakt. Eerder werd al gemeld dat de dlc nieuwe 'Weapon Tier Upgrading' zal bevatten, alsmede Pantheon 2.0. Zover bekend wordt dit alles via een gratis update geleverd.

De uitbreiding maakt onderdeel uit van een vorig jaar begonnen, meerjarige verhaal-arc genaamd The Fate Saga. Bungie meldde daarbij dat Destiny 2 elk jaar twee betaalde verhalende updates en twee gratis updates krijgt. Shadow and Order - of hoe de update straks ook gaat heten - zal dus gratis zijn.

Destiny 2 kampt al geruime tijd met dalende spelersaantallen en veel klachten van fans. De hierboven genoemde nieuwe jaarlijkse structuur van de game was een poging van Bungie om fans weer tevreden te stellen, maar vooralsnog lijkt dat niet echt te lukken - en dit uitstel zal ook niet helpen.

Bungie komt binnenkort met Marathon

Zoals gezegd staat er binnenkort wel een nieuwe game van Bungie op stapel, namelijk Marathon. Dat is een player-versus-player extraction-shooter met een sciencefictionthema. In de game besturen spelers een soort futuristische huurmoordenaars die ook wel Runners worden genoemd. Spelers verkennen een verloren kolonie op de planeet Tau Ceti IV en vechten het tijdens het verzamelen van loot tegen elkaar uit. Er kan in teamsverband of alleen gespeeld worden.

De game komt op 5 maart naar PlayStation 5, Xbox Series X en S en Steam. De standaard editie gaat 39,99 euro kosten. Mensen die de game aanschaffen, krijgen het gehele jaar door nieuwe content voorgeschoteld, inclusief nieuwe maps en evenementen. Vanaf 26 februari tot en met 2 maart wordt er daarnaast een open bèta voor de game gehouden. Deze 'server slam' is bedoeld om de servers te testen voordat het spel uitkomt.