Met de JBL Tour Pro+ oortjes brengt het merk betaalbare bluetooth in-ears op de markt met ruisonderdrukking (ANC) en ambient modus. Bovendien durft JBL het aan om het ontwerp niet af te kijken van de AirPods. Allemaal pluspunten in het intro. Zijn de JBL Tour Pro+ oortjes ook de aanschaf waard?

De JBL Tour oortjes zijn draadloze in-ears, die qua uiterlijk een beetje lijken op de Samsung Galaxy Buds+. Het ontwerp is een dopje dat je in je oorschelp steekt. Wat opvalt is dat de JBL Tour Pro+ oortjes ontzettend luxe ogen. Hetzelfde geldt voor het ovaalvormige oplaaddoosje, met een matzwarte afwerking met glimmende accenten. Ledjes zijn subtiel in het doosje verwerkt, zodat je ziet of de oortjes verbonden zijn en wat de accustatus is. Het oplaaddoosje laad je op via de usb-c-poort of via een draadloze oplader.

Draagcomfort problematisch

De JBL Tour Pro+ hebben een wat eigenaardige vorm, waarbij het dopje vrij diep je gehoorkanaal in gaat. In mijn geval zonder echt vast te blijven zitten. Deze pasvorm zorgt ervoor dat m’n oren na verloop van tijd wat pijnlijk werden en dat bij beweging de koptelefoon uit m’n oren valt. Tijdens werk of onderweg blijven de in-ears prima zitten. Bij beweging zoals (hard)lopen niet. Hoewel deze ervaring per persoon, of zelfs per oor verschilt, was dit voor mij een hinderlijke ervaring.

De rubber tipjes, die dus vrij diep je gehoorkanaal in gaan, zijn vervangbaar. In de doos krijg je de tipjes in drie maten. Het kan dus zomaar zijn dat de JBL-oortjes jou beter passen. Gelukkig wisten de oortjes dankzij de passende tipjes mijn gehoorkanaal goed af te sluiten, zodat de geluidsbeleving en andere features goed genoeg getest konden worden.

©PXimport

©PXimport

JBL Tour Pro+ eigenschappen

De JBL Tour Pro+ zijn de meest luxe oortjes die het merk aanbiedt. Het verklaart het luxe ontwerp, maar ook qua eigenschappen heeft JBL alles uit de kast getrokken. Zo is er ruisonderdrukking aanwezig en een ambient modus, die geluid juist doorlaat (handig voor in het verkeer of op het werk). Ook is er een fraai vormgegeven app beschikbaar voor Android en iOS, waarmee je je JBL Tour Pro+ instelt en updatet.

Al die luxe komt wel met een prijskaartje: de oortjes kosten zo’n 200 euro. Zo’n prijs schept verwachtingen voor de geluidskwaliteit en accuduur, want voor minder geld kun je uitstekende bluetooth in-ears kopen zoals de Jabra Elite 85t, Apple AirPods Pro en de Oppo Enco X. Helaas weet de JBL Tour Pro+ de slag met deze concurrenten niet te winnen. De ruisonderdrukking en ambient modus zijn te weinig op te merken.

Ook de geluidsbeleving is niet heel erg overtuigend. Hoewel het geluid goed scoort op helderheid, wat gunstig is voor telefoongesprekken, podcasts en audioboeken, is het geluid niet erg krachtig. Muziek klinkt vrij zacht en als je het volume opschroeft raakt het basgeluid vervormd. Echt lekker opgaan in de muziek lukte me dus niet echt met de JBL Tour Pro+ oortjes, want als je wilt genieten van de details of meegaan in de volle bas moet je kiezen tussen een laag volume of vervormd geluid. Zonde, want de afstelling van midden-, hoge- en lage tonen lijkt prima.

De ingebouwde microfoons doen uitstekend hun werk, waardoor de oortjes (in combinatie met de geluidskwaliteit) prima zijn voor telefoongesprekken en videochats. Desgewenst kun je de microfoons ook gebruiken voor spraakbediening.

©CIDimport

©CIDimport

©CIDimport

©CIDimport

Accuduur

De accuduur van de JBL Tour Pro+ headset is natuurlijk afhankelijk van de luistermodus die je gebruikt. Heb je ambient modus of ruisonderdrukking aan staan, dan zal de accuduur korter zijn. Een uurtje of vier. Gebruik je de gewone afspeelmodus dan gaan de oortjes zo’n vijf uur mee op een volgeladen accu. Het oplaaddoosje heeft genoeg capaciteit om de oortjes bijna vijf keer volledig op te laden.

Conclusie: JBL Tour Pro+ kopen?

Alles aan de JBL Tour Pro+ straalt luxe uit. Van de oortjes tot het oplaaddoosje en de app. De concurrentie is echter moordend en JBL’s headset legt het af tegen de AirPods Pro, Oppo Enco X en Jabra Elite 85t. Het geluid mist net even teveel power en de afspeelmodi maken niet het verschil. Tevens viel het draagcomfort mij tegen.

Thuis koffie van restaurantkwaliteit? De Philips Café Aromis 8000-serie belooft het. In deze review lees je of deze volautomaat de hype waarmaakt. Van perfect melkschuim tot minimaal onderhoud: ontdek waarom dit apparaat je lokale barista overbodig maakt, zelfs met gewone supermarktbonen!

Je kent het vast: je zit in je favoriete koffietentje, neemt een eerste slok van de cappuccino die je hebt besteld en valt even stil. De temperatuur, het mondgevoel, die volle smaak… alles lijkt te kloppen. En dan denk je aan de koffie thuis. Die is prima, of in elk geval best oké. Maar daar blijft het dan ook bij.

Dat dacht ik tenminste. Tot ik de Philips Café Aromis 8000-serie op mijn aanrecht installeerde en mijn keuken stante pede in een soort hippe koffiebar veranderde. De installatie van deze fraaie machine behelst niet meer dan een stekker in het stopcontact, water in het reservoir en een dosis verse koffiebonen bovenin. That’s it. Daarna kan het feest beginnen.

Hoewel de term 'restaurantkwaliteit' vaak niet meer dan een loze marketingkreet is, maakt dit apparaat dat woord opeens bizar concreet. Dat zit 'm in heel basale dingen: de koffie is direct op de juiste temperatuur (niet dat lauwe net-niet) en de smaak is vol en romig, zonder die nare bittere nasmaak. Dit apparaat lijkt bovendien precies te snappen wat jij wil; zonder dat je zelf als een bezetene aan de knoppen hoeft te draaien, staat er binnen de kortste keren een meer dan fatsoenlijke kop koffie voor je neus. Wat een topding!

©Philips

Duurdoenerij niet nodig

Erg prettig is het feit dat de machine enorm vergevingsgezind is. Hippe koffiesnobs vertellen je doorgaans dat je zonder exclusieve bonen van 30 euro per kilo nergens bent. Onzin, blijkt nu. Zelfs met een zak supermarktbonen en een pak volle melk (lang houdbaar werkt het best!) tovert dit ding een resultaat tevoorschijn waar je u tegen zegt. Hij weet echt het maximale uit elke boon te persen. Luxe zonder dat je boodschappenlijstje ingewikkeld of overdreven duur wordt, ik hou ervan.

En dan de melk. Vaak is dat thuis niet meer dan een zielig laagje luchtbelletjes dat na tien seconden als sneeuw voor de zon verdwijnt. Hier niet. Dit schuim is stevig, rijk en blijft dapper overeind staan. M'n ochtendcappuccino heb ik dan ook spontaan heilig verklaard, maar de echte verrassing is wat mij betreft de optie 'Melange'. Die is gloeiend heet, heeft de ideale verhouding tussen melk en koffie (puristen verklaren me voor gek) en maakt me elke keer weer instant gelukkig. Ik was aanvankelijk wat sceptisch over dit soort voorgeprogrammeerde recepten, maar deze verhouding is zo perfect afgestemd dat het elke keer weer aanvoelt als een echte traktatie.

©Philips

'Wat willen jullie drinken?'

Bezoek over de vloer? Kom maar door met de bestellingen! Vroeger hoopte ik stiekem op de keuze voor zwart (want: geen gedoe met melk), nu draai ik mijn hand niet meer om voor een latte of espresso macchiato. Sterker nog, ik nodig mensen nu vol enthousiasme uit om een kopje koffie te komen doen, en de reacties zijn elke keer unaniem: "Wauw, lekkere koffie!" 

Het mooie is dat je specifieke voorkeuren van je bezoek niet elke keer opnieuw hoeft in te voeren. Dankzij de gebruikersprofielen heeft iedereen in huis zijn eigen 'knop'. De een wil de latte met extra melk, de ander wil 'm juist sterker: dat kun je allemaal opslaan. En de machine verrast ook in de breedte. Waar ik zelf inmiddels min of meer verslaafd ben aan de Red Eye (een pittige boost voor de korte nachten), scoor ik bij mijn dochter punten met de 'Babychino'-functie: alleen warm melkschuim. Lekker voor het slapen gaan. 

Voor de liefhebbers zitten er trouwens nog allerlei cold brew-opties in het assortiment. Niet helemaal mijn ding – koffie kan me niet heet genoeg – maar fijn dat het kan als de smaak (of het bezoek) daarom vraagt.

©Eelko Rol

Geen schoonmaak-nachtmerries

Dan het onderhoud. We kennen de horrorverhalen van schimmelende slangetjes in volautomaten en hopeloos verkalkte zetgroepen. De Café Aromis 8000 is wat dat betreft een verademing. Water bijvullen, bakje met koffiepucks legen en (belangrijk!) de melkhouder gewoon even omspoelen onder de kraan (schijnt zelfs in de vaatwasser te kunnen). Geen ingewikkeld gedoe; de machine spoelt zichzelf krachtig door bij het opstarten en afsluiten. Het ding staat er, hij werkt en zeurt verder niet om aandacht. Had ik al gezegd dat dit een topding is?

O, en er is een app. Is die noodzakelijk? Neuh. Is het lekker? Ja! Via de app kun je de machine alvast aan het werk zetten terwijl je zelf nog even je mail checkt in bed. Je weet: technologie is op zijn best als het je luiheid faciliteert, en dat heeft Philips hier goed begrepen.

©Philips

Conclusie? Dit is meer dan een keukenapparaat; het is een stukje levensgeluk. Je hoeft niet meer te kiezen tussen gemak (dag Senseo!) en smaak. De Philips Café Aromis 8000 bewijst dat je dat perfecte koffiemomentje gewoon thuis kunt creëren. Zonder barista-cursus, zonder gedoe, maar mét die gelukzalige stilte na de eerste slok.

Enige minpuntje is wellicht de prijs, want die is met 999 euro best fors. Maar reken maar uit: een cappuccino kost tegenwoordig al snel 4 euro, dus met 250 gloeiend hete geluksmomentjes thuis heb je deze machine er al uit. Dat moet je jezelf gewoon gunnen.

Marc-Alexis Côté, die voorheen de Assassin's Creed-gamefranchise bij Ubisoft overzag, heeft dat bedrijf nu aangeklaagd.

Afgelopen oktober werd aangekondigd dat Côté vertrokken was bij het bedrijf. Dat gebeurde rond dezelfde tijd als dat Ubisoft de Assassin's Creed-franchise onderbracht onder Vantage Studios, een nieuwe dochteronderneming die het samen met Tencent heeft opgericht. Côté heeft decennialang aan de Assassin's Creed-franchise gewerkt en stond de laatste jaren aan het hoofd van de populaire spellenreeks.

Côté zou toen Assassin's Creed naar Vantage Studios ging een aanbod van Ubisoft hebben gekregen om een andere leidende positie binnen het bedrijf aan te nemen. Côté liet kort daarna publiekelijk weten dat deze positie niet vergelijkbaar was met zijn eerdere werk.

De aanklacht

Nu klaagt Côté Ubisoft dus aan, zo meldt CBC Radio Canada. Volgens hem zou hij de rol van 'Head of Production' aangeboden hebben gekregen binnen Ubisoft nadat Assassin's Creed binnen Vantage Studios werd ondergebracht, gevolgd door een mogelijke positie als 'Creative House'.

Volgens Côté zou hij daardoor leiderschap krijgen over "tweederangs" Ubisoft-franchises. Aangezien hij daarvoor de Assassin's Creed-franchise overzag, voelde dit voor hem als een wezenlijke stap terug.

Côté nam naar eigen zeggen twee weken vrij om over deze situatie te reflecteren. Aan het einde van die periode zou Ubisoft hebben geëist dat hij een besluit moest maken en besloot Côté dat dit een onacceptabele situatie was, en een "ontslag in vermomming". Hij eiste dan ook ontslagvergoeding, waarna hij te horen kreeg dat hij niet meer op werk hoefde te komen en Ubisoft aankondigde dat hij was vertrokken.

Volgens Côté heeft Ubisoft geclaimd dat hij vrijwillig is vertrokken, zodat men geen ontslagvergoeding hoefde te betalen. Côté eist nu twee jaar aan loon als ontslagvergoeding en 75.000 dollar aan schadevergoeding vanwege machtsmisbruik en schade aan zijn reputatie. In totaal komt dat neer op meer dan 1,3 miljoen dollar. Ook wil hij dat het concurrentiebeding komt te vervallen.

Vantage Studios en Assassin's Creed

Ubisoft richtte vorig jaar samen met het Chinese Tencent de dochteronderneming Vantage Studios op. Daar zijn de drie belangrijkste Ubisoft-franchise in ondergebracht, namelijk Assassin's Creed, Far Cry en Rainbow Six. Ook de ontwikkelteams die aan deze reeksen werken maken nu onderdeel uit van Vantage Studios.

De Assassin's Creed-franchise is al jarenlang een van de belangrijkste gamereeksen van de Franse uitgever Ubisoft. In de spellen gebruiken spelers parkour, stealth en gevechten om diverse exotische locaties uit de geschiedenis te verkennen. Het meest recente deel is het vorig jaar uitgekomen Assassin's Creed Shadows.