Met de JBL Tour Pro+ oortjes brengt het merk betaalbare bluetooth in-ears op de markt met ruisonderdrukking (ANC) en ambient modus. Bovendien durft JBL het aan om het ontwerp niet af te kijken van de AirPods. Allemaal pluspunten in het intro. Zijn de JBL Tour Pro+ oortjes ook de aanschaf waard?

De JBL Tour oortjes zijn draadloze in-ears, die qua uiterlijk een beetje lijken op de Samsung Galaxy Buds+. Het ontwerp is een dopje dat je in je oorschelp steekt. Wat opvalt is dat de JBL Tour Pro+ oortjes ontzettend luxe ogen. Hetzelfde geldt voor het ovaalvormige oplaaddoosje, met een matzwarte afwerking met glimmende accenten. Ledjes zijn subtiel in het doosje verwerkt, zodat je ziet of de oortjes verbonden zijn en wat de accustatus is. Het oplaaddoosje laad je op via de usb-c-poort of via een draadloze oplader.

Draagcomfort problematisch

De JBL Tour Pro+ hebben een wat eigenaardige vorm, waarbij het dopje vrij diep je gehoorkanaal in gaat. In mijn geval zonder echt vast te blijven zitten. Deze pasvorm zorgt ervoor dat m’n oren na verloop van tijd wat pijnlijk werden en dat bij beweging de koptelefoon uit m’n oren valt. Tijdens werk of onderweg blijven de in-ears prima zitten. Bij beweging zoals (hard)lopen niet. Hoewel deze ervaring per persoon, of zelfs per oor verschilt, was dit voor mij een hinderlijke ervaring.

De rubber tipjes, die dus vrij diep je gehoorkanaal in gaan, zijn vervangbaar. In de doos krijg je de tipjes in drie maten. Het kan dus zomaar zijn dat de JBL-oortjes jou beter passen. Gelukkig wisten de oortjes dankzij de passende tipjes mijn gehoorkanaal goed af te sluiten, zodat de geluidsbeleving en andere features goed genoeg getest konden worden.

©PXimport

©PXimport

JBL Tour Pro+ eigenschappen

De JBL Tour Pro+ zijn de meest luxe oortjes die het merk aanbiedt. Het verklaart het luxe ontwerp, maar ook qua eigenschappen heeft JBL alles uit de kast getrokken. Zo is er ruisonderdrukking aanwezig en een ambient modus, die geluid juist doorlaat (handig voor in het verkeer of op het werk). Ook is er een fraai vormgegeven app beschikbaar voor Android en iOS, waarmee je je JBL Tour Pro+ instelt en updatet.

Al die luxe komt wel met een prijskaartje: de oortjes kosten zo’n 200 euro. Zo’n prijs schept verwachtingen voor de geluidskwaliteit en accuduur, want voor minder geld kun je uitstekende bluetooth in-ears kopen zoals de Jabra Elite 85t, Apple AirPods Pro en de Oppo Enco X. Helaas weet de JBL Tour Pro+ de slag met deze concurrenten niet te winnen. De ruisonderdrukking en ambient modus zijn te weinig op te merken.

Ook de geluidsbeleving is niet heel erg overtuigend. Hoewel het geluid goed scoort op helderheid, wat gunstig is voor telefoongesprekken, podcasts en audioboeken, is het geluid niet erg krachtig. Muziek klinkt vrij zacht en als je het volume opschroeft raakt het basgeluid vervormd. Echt lekker opgaan in de muziek lukte me dus niet echt met de JBL Tour Pro+ oortjes, want als je wilt genieten van de details of meegaan in de volle bas moet je kiezen tussen een laag volume of vervormd geluid. Zonde, want de afstelling van midden-, hoge- en lage tonen lijkt prima.

De ingebouwde microfoons doen uitstekend hun werk, waardoor de oortjes (in combinatie met de geluidskwaliteit) prima zijn voor telefoongesprekken en videochats. Desgewenst kun je de microfoons ook gebruiken voor spraakbediening.

©CIDimport

©CIDimport

©CIDimport

©CIDimport

Accuduur

De accuduur van de JBL Tour Pro+ headset is natuurlijk afhankelijk van de luistermodus die je gebruikt. Heb je ambient modus of ruisonderdrukking aan staan, dan zal de accuduur korter zijn. Een uurtje of vier. Gebruik je de gewone afspeelmodus dan gaan de oortjes zo’n vijf uur mee op een volgeladen accu. Het oplaaddoosje heeft genoeg capaciteit om de oortjes bijna vijf keer volledig op te laden.

Conclusie: JBL Tour Pro+ kopen?

Alles aan de JBL Tour Pro+ straalt luxe uit. Van de oortjes tot het oplaaddoosje en de app. De concurrentie is echter moordend en JBL’s headset legt het af tegen de AirPods Pro, Oppo Enco X en Jabra Elite 85t. Het geluid mist net even teveel power en de afspeelmodi maken niet het verschil. Tevens viel het draagcomfort mij tegen.

De Olympische Winterspelen gaan bijna van start, en het zien van al die atleten in de kou werkt op een bepaalde manier toch inspirerend. Terwijl je dus uitkijkt naar de volgende skivakantie (of juist liever thuisblijft om gebroken botten te voorkomen), kun je jouw wintersportdromen vervullen dankzij videogames. Hieronder staan vijf van de beste wintersportgames waarin je je helemaal kunt uitleven.

⛷️🏂 🪂 Steep

Platforms:PlayStation 4, Xbox One, pc

Een van de meest moderne en toegankelijke wintersportgames komt uit de stal van het Franse Ubisoft, dat in 2016 Steep uitbracht. De game combineert verschillende sporten zoals skiën, snowboarden, parachutespringen en… vliegen met jetpacks? Deze sporten doe je op de Mont Blanc, de hoogste berg in de Alpen - en Europa trouwens. De physics is wat Steep bijzonder maakt: het is een veel realistischere insteek dan bijvoorbeeld SSX.

In Steep beweeg je je al sleeënd en skiënd over deze berg, waar ondertussen ook allerlei andere spelers rondbewegen, wat een bijzonder gevoel van samenhorigheid geeft. Ook kun je dus in alle rust wintersporten met vrienden als een soort virtuele skivakantie. De game draait in principe om het onder de knie krijgen van de verschillende soorten wintersport om zo de 'Ultimate Legend' te worden, maar in alle rust genieten van de Alpen is net zo goed een optie.

Overigens is er ook een soort vervolg in de vorm van Riders Republic, een game die zich meer richt op zomersporten maar ook het snowboarden uit Steep uitstekend overneemt en verbetert.

🏂 SSX 3

Platforms: GameCube, PlayStation 2, Xbox, GameBoy Advance

Wie aan wintersport in games denkt, komt waarschijnlijk zeer snel uit op de SSX-reeks. Het derde deel in die franchise is misschien wel de meest geliefde, vanwege de keiharde soundtrack, grote hoeveelheden complexe trucs die je kunt uitvoeren en een meeslepende, met vele collectables gevulde open wereld om in te snowboarden. De game kwam uit in 2003, en werd toentertijd ook sterk geprezen om de indrukwekkende physics en graphics.

De open wereld van het spel is een soort aaneenschakeling van alle courses waar je op snowboardt. Daar kun je dus in op zichzelf staande races op rondscheuren en tegenstanders van hun bord af meppen, of op je eigen tempo trucs oefenen terwijl je jamt op nummers van onder andere de Black Eyed Peas. Als je nog een PlayStation 2, GameCube of originele Xbox hebt staan is dit het perfecte moment om weer met grandioze tricks te gooien. En mocht je die niet hebben, dan is de game backwards compatible op Xbox.

©Electronic Arts

⛷️🏂 🥌⛸️Mario and Sonic at the Olympic Winter Games

Platforms: Wii, DS

Ooit was de rivaliteit tussen Mario en Sonic zó groot dat er gehele marketingcampagnes vanuit de ontwikkelaars werden gevoerd - Sega does what Nintendon't bijvoorbeeld. Door de jaren heen is die storm gaan liggen, maar in de Mario and Sonic sport-spellen konden fans van beide kampen hun conflicten toch nog een beetje uitvechten. Je kunt namelijk zowel Mario- als Sonic-personages selecteren en deelnemen aan de Olympische Spelen.

In de game uit 2009 gaat het specifiek om de Winterspelen, dus onder de activiteiten vallen in dit deel onder andere sporten als skiën, bobsleeën en schaatsen. Daarbij maakten beide versies van het spel - op de Wii en DS - allebei op eigen manieren gebruik van motion controls of de touchscreen om deze spellen speelbaar te maken. Dat maakt een wintersportervaring die ook zonder de kleurrijke personages uniek is.

⛷️Lonely Mountains: Snow Riders

Platforms:pc, Xbox Series, PlayStation 5

Skiën kan best een rustgevende bezigheid zijn, zeker met een mooi uitzicht en wanneer niemand zijn of haar botten breekt. In Lonely Mountains: Snow Riders komen beide van die aspecten naar voren, terwijl je steeds sierlijker naar de onderkant van een berg beweegt. Waar het juiste pad vinden aanvankelijk wellicht lastig lijkt, word je er na verloop van tijd handiger in, en een bijkomend voordeel is dat je bij een crash zelf geen botbreuken oploopt. Je blijft het gewoon proberen.

Jouw afdaling van de berg perfectioneren kun je in Snow Riders trouwens ook met een aantal vrienden doen - maximaal acht - en daarbij is het mogelijk om tegen elkaar te racen. Een fijne samenkomst van relaxatie en uitdaging, dus. Daarmee kom je wel in de sfeer voor de Winterspelen.

©Megagon Industries

⛷️🏂 🛷☃️Ski or Die

Platforms: Commodore 64, NES, MS-DOS, Amiga

We gaan nog even flink terug in de tijd, naar 1990. Toen kwam Ski or Die namelijk uit, dat weer bestond uit vijf verschillende minigames. Daaronder vallen halfpipe snowboarden, racen in een opblaasbare slee, twee versies van skiën, waarvan één draait om trucs en de ander om het afdalen van een berg zonder obstakels te raken, en als laatste: sneeuwbalgevechten.

We hebben in deze lijst al zoveel sneeuw gezien, en dit is de eerste keer dat de leukste bezigheid in de sneeuw naar voren komt. Deden ze toch goed in 1990. Misschien is het een idee om van sneeuwbalgevechten een Olympische sport te maken?

©Electronic Arts

Overige tips

Uiteraard zijn er nog meer wintersportgames die in mindere of meerdere mate nog steeds relevant zijn. Hieronder daarom nog een aantal overige tips voor games om in de stemming voor de Olympische Winterspelen te komen:

🏂 SSX: Tricky (PlayStation 2, Xbox, GameCube en Game Boy Advance)
🏂 Alto's Adventure (PlayStation 4, Xbox One, Switch, iOS, Android en pc)
🏂 1080 Snowboarding (Switch 2, Switch, Wii U, Wii en Nintendo 64)
🏂 Shaun White Snowboarding (PlayStation 3, Xbox 360, Wii, Nintendo DS, PSP en pc)
🏒 EA Sports NHL 26 (PlayStation 5, Xbox Series X en S)

HBO heeft The Last of Us-showrunner Craig Mazin ingeschakeld om een televisieserie te maken gebaseerd op Baldur's Gate.

Dat meldt Deadline. Mazin is vooral bekend van de miniserie Chernobyl, maar heeft de eerste twee seizoenen van gameverfilming The Last of Us ook gemaakt samen met Neil Druckmann, die de games zelf ontwikkeld heeft bij Naughty Dog.

Mazin zou de Baldur's Gate-televisieserie creëren, schrijven en draaiende houden. Jacqueline Lesko, Cecil O'Connor en Gabriel Marano zouden ook verbonden zijn aan het project als producenten. Marano representateert daarbij Hasbro Entertainment, de eigenaar van de Baldur's Gate-franchise.

Gebaseerd op Baldur's Gate 3

De serie zou vooral gebaseerd zijn op gebeurtenissen uit Baldur's Gate 3 (dat verkrijgbaar is op pc, PlayStation 5 en Xbox Series-consoles) en beginnen bij waar het spel is beëindigd. Mazin zou daarbij volledige vrijheid hebben om het verhaal te bedenken. Diverse personages uit de game zouden ook in de serie voorkomen.

De Baldur's Gate-gamefranchise is weer gebaseerd op het populaire rollenspel Dungeons and Dragons. Met de derde Baldur's Gate-game enkele jaren geleden - ontwikkeld door het Belgische Larian - wist de franchise pas echt door te breken bij het grote publiek.

De Dungeons and Dragons-IP waar Baldur's Gate op is gebaseerd werd gemaakt door Wizards of the Coast, en Chris Perkins, die tot 2025 aan het hoofd van verhalen bij het bedrijf stond, zal dan ook als raadgever betrokken zijn bij de aankomende tv-serie.

Mazin werkt op dit moment nog aan de HBO-serie The Last of Us, waarvan vorig jaar het tweede seizoen is uitgekomen. De ceo van HBO gaf onlangs aan dat hij vermoedt dat het derde seizoen van de serie de laatste wordt.

Mazin heeft in ieder geval een goede reputatie op het gebied van het maken van series, voornamelijk gebaseerd op Chernobyl en het eerste seizoen van The Last of Us. Het tweede seizoen van bovengenoemde serie werd echter wisselender ontvangen.