De Epix Gen 2 is het nieuwe topmodel multisport-sporthorloge van Garmin. Het is eigenlijk de pas zeer onlangs geïntroduceerde Fenix 7 maar met het beeldscherm van de Venu 2 Plus en voor wie goed oplet, een paar functies en opties minder. Het is ‘The Garmin to end all Garmins’, althans zolang het duurt. Lees ons oordeel in deze Garmin Epix 2 review.

Die nieuwe koploper bij de multisport-sporthorloges heet de Epix of voluit Epix Gen 2, want er was al eens eerder een model met deze naam. De Epix is de onlangs geïntroduceerde Fenix 7  maar dan met het 416 x 416 pixel grootte en 64.000 kleuren kleurrijke AMOLED-scherm van de Venu 2 Plus. Voor het eerst biedt Garmin dus een sporthorloge in het high-end segment zonder vast te houden aan een memory-in-pixelbeeldscherm (MIP), dat zelfs op het topmodel Fenix maar 216 x 216 pixels groot is en 64 kleuren (niet duizend, 64) ondersteunt.

De Epix bewijst ook gewoon het ongelijk van de argumenten die daarvoor altijd werden gebruikt namelijk het lagere energieverbruik én de betere afleesbaarheid bij zonlicht. Ook in de volle zon is het scherm van de Epix uitstekend af te lezen en ook over de accuduur geen klagen. Bij normaal gebruik houdt de Epix het op één oplaadbeurt gemiddeld zes dagen vol en dat is inclusief elke dag wel een of meer flinke workouts. 

©PXimport

Pas wanneer je de Epix echt fors belast en bijvoorbeeld continue muziek afspeelt op een draadloos verbonden headset, loopt de accuduur terug tot 10 uur, maar hoe realistisch is dat. Bovendien kun je ook dan de accuduur enorm verlengen door bijvoorbeeld het scherm alleen in te schakelen wanneer je het horloge naar je toe draait, het beeld automatisch uit te schakelen tijdens de nacht en ook al door gewoon een donkere watchface te gebruiken, zoals Garmin af fabriek ook doet.

Opladen gaat bovendien snel, een uur of minder is voldoende, en over een periode van enkele dagen is er altijd wel even tijd voor. Garmin zou het opladen bovendien kunnen vergemakkelijken door eindelijk voor een standaard oplaadstekker te kiezen in plaats van het onhandige eigen formaat. Garmin-bezitters zijn vermoedelijk meer tijd kwijt met het vinden van die Garmin-oplaadkabel dan het opladen zelf . 

Aanraken en drukken

Natuurlijk biedt de Epix voor de bediening zowel de mogelijkheid dit via het aanraakscherm te doen als via de vijf (!) echte knoppen. Het is dubbelop maar tegelijk de perfecte combinatie voor het bedienen van een sportwatch. Aanraken werkt fijn wanneer je niet sport en gewoon door de vele schermen met analyses en prestaties bladert, bij het afspelen van muziek of het lezen van een binnengekomen bericht. Knoppen zijn perfect om tijdens het sporten een timer te starten of stoppen of om door een menu te bladeren en een functie trefzeker in- of uit- te schakelen. 

©PXimport

Die functie kan ook het hele aanraakscherm zijn, het laat zich eenvoudig uit- en inschakelen. De Garmin Connect-app biedt behalve voor de synchronisatie met de smartphone en online services ook steeds meer mogelijkheid de Epix vanaf de smartphone in te stellen.

Sportfuncties

Zoals gezegd is de Epix alles wat de Fenix is, en dat geldt helemaal op sportgebied. De nadruk ligt daarbij op hardlopen, fietsen, zwemmen maar ook golf, skiën, surfen, tennis, padel en nog veel meer sporten worden ondersteunt. Als multisport-sporthorloge biedt de Epix bovendien combinaties van sporten zoals triatlon, duatlon, brick (hardlopen na fietsen) maar ook anderen.

Ook is er volop ondersteuning voor binnensporten zoals fitness en krachttraining maar ook loopbandrennen, indoorroeien of fietsen met een fietstrainer. De Epix kan hiervoor via bluetooth of ANT+ direct aan de daarvoor gebruikte apparaten worden gekoppeld zoals een loopband, roeitrainer of de zeer populair fietstrainers. 

©PXimport

Het met de Epix registreren van alledag en speciaal sportactiviteiten levert dankzij GPS, hoogtemeter, versnellingsmeter, hartslagmeter en bloedzuurstofgehaltemeter een enorme hoeveelheid gegevens op over de activiteiten maar ook de eigen gezondheid en fitness. Deze zijn dankzij het scherm al zeer goed te bekijken op de Epix zelf maar via de Garmin Connect-app kan dat ook online of via zelf te koppelen services als Strava of TrainingPeaks. Wie er gevoelig voor is, wordt enorm gestimuleerd om beter te worden.

Garmin helpt daar ook steeds meer bij met naast zelf in te stellen belastingszones en trainingen ook kant-en-klare trainingsplannen, adviezen voor rust en herstel en bijvoorbeeld analyses zoals een te verwachten tijd op een halve of hele marathon gegeven de huidige trainingsinspanning. Met een sporthorloge als de Epix blijft er voor de sporter heel weinig te wensen over. 

©PXimport

Twee modellen, geen ultimate

Er zijn momenteel twee modellen van de Epix, de standaard en de Sapphire. De standaard heeft een scherm met Gorilla Glass DX, de Sapphire het hardere Sapphire-kristal met dus minder kans op hinderlijke krassen. Daarnaast heeft de Sapphire een titanium behuizing versus roestvrijstaal bij de standaard, 32GB versus 16GB opslagruimte voor muziek en kaarten én multiband-GPS. Dit laatste biedt nauwkeurigere lokatiebepaling voor bijvoorbeeld navigatie of het vastleggen van de afgelegde route.

Onder normale omstandigheden voldoet standaard GPS (of GLONASS of Galileo) voor iedereen maar in de bergen of tussen veel hoogbouw waar het lastig kan zijn een consistent GPS-signaal te ontvangen, kan gebruik van meerdere systemen waardevol zijn. Voor contactloos betalen is natuurlijk Garmin Pay aanwezig waarmee ook Nederlandse banken werken en het mogelijk wordt een met een pincode beveiligde betaalfunctie op de Epix te gebruiken. Binnenkomende berichten worden weergegeven evenals nieuws- en weerberichten. 

Op de Sapphire-edition van de Epix zijn de kaarten van de eigen regio voorgeladen, op de standaard versie moet dit via de kaartmanager nog gebeuren. Dit gaat niet snel, een regio als Europa kost meerdere uren. De kaarten zelf zijn levenslang gratis bij beide modellen. Hoewel een kaart en vooraf gesynchroniseerde route prima te zien is, het blijft lastig navigeren via zo’n klein schermpje, hoe mooi het scherm ook is. 

Ten opzichte van de Fenix-series ontbreken Solar-editions met een zonnecel onder het scherm, waarmee de accu kan worden bijgeladen. Hoeveel dat zou schelen bij een toch energiehongeriger AMOLED-scherm laat zich bezien. Een groter gemis zeker bij een premium-model met dit prijskaartje, is dan net als bij Fenix, het ontbreken van LTE. De Epix biedt wel livetracking en alarmering, maar alleen in combinatie met een smartphone. 

©CIDimport

©CIDimport

Conclusie

Voor het moment is er bij de sportwatches geen betere keuze dan de nieuwe Garmin Epix. Het verslaat alle modellen van concurrerende merken maar ook alle andere Garmins inclusief de pas onlangs geüpdate Fenix en Venu 2 Plus. 

De keuze voor een AMOLED-scherm op een high-end multisport-sporthorloge pakt prima uit en slechts een enkele duursporter zal met de geboden accuduur tekort komen. Hoewel de Epix zijn prijs zeker waard is, het is wel heel veel geld en daarvoor zou je eigenlijk ook LTE-functionaliteit willen hebben voor live-tracking zonder smartphone. 

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.