De Epix Gen 2 is het nieuwe topmodel multisport-sporthorloge van Garmin. Het is eigenlijk de pas zeer onlangs geïntroduceerde Fenix 7 maar met het beeldscherm van de Venu 2 Plus en voor wie goed oplet, een paar functies en opties minder. Het is ‘The Garmin to end all Garmins’, althans zolang het duurt. Lees ons oordeel in deze Garmin Epix 2 review.

Die nieuwe koploper bij de multisport-sporthorloges heet de Epix of voluit Epix Gen 2, want er was al eens eerder een model met deze naam. De Epix is de onlangs geïntroduceerde Fenix 7  maar dan met het 416 x 416 pixel grootte en 64.000 kleuren kleurrijke AMOLED-scherm van de Venu 2 Plus. Voor het eerst biedt Garmin dus een sporthorloge in het high-end segment zonder vast te houden aan een memory-in-pixelbeeldscherm (MIP), dat zelfs op het topmodel Fenix maar 216 x 216 pixels groot is en 64 kleuren (niet duizend, 64) ondersteunt.

De Epix bewijst ook gewoon het ongelijk van de argumenten die daarvoor altijd werden gebruikt namelijk het lagere energieverbruik én de betere afleesbaarheid bij zonlicht. Ook in de volle zon is het scherm van de Epix uitstekend af te lezen en ook over de accuduur geen klagen. Bij normaal gebruik houdt de Epix het op één oplaadbeurt gemiddeld zes dagen vol en dat is inclusief elke dag wel een of meer flinke workouts. 

©PXimport

Pas wanneer je de Epix echt fors belast en bijvoorbeeld continue muziek afspeelt op een draadloos verbonden headset, loopt de accuduur terug tot 10 uur, maar hoe realistisch is dat. Bovendien kun je ook dan de accuduur enorm verlengen door bijvoorbeeld het scherm alleen in te schakelen wanneer je het horloge naar je toe draait, het beeld automatisch uit te schakelen tijdens de nacht en ook al door gewoon een donkere watchface te gebruiken, zoals Garmin af fabriek ook doet.

Opladen gaat bovendien snel, een uur of minder is voldoende, en over een periode van enkele dagen is er altijd wel even tijd voor. Garmin zou het opladen bovendien kunnen vergemakkelijken door eindelijk voor een standaard oplaadstekker te kiezen in plaats van het onhandige eigen formaat. Garmin-bezitters zijn vermoedelijk meer tijd kwijt met het vinden van die Garmin-oplaadkabel dan het opladen zelf . 

Aanraken en drukken

Natuurlijk biedt de Epix voor de bediening zowel de mogelijkheid dit via het aanraakscherm te doen als via de vijf (!) echte knoppen. Het is dubbelop maar tegelijk de perfecte combinatie voor het bedienen van een sportwatch. Aanraken werkt fijn wanneer je niet sport en gewoon door de vele schermen met analyses en prestaties bladert, bij het afspelen van muziek of het lezen van een binnengekomen bericht. Knoppen zijn perfect om tijdens het sporten een timer te starten of stoppen of om door een menu te bladeren en een functie trefzeker in- of uit- te schakelen. 

©PXimport

Die functie kan ook het hele aanraakscherm zijn, het laat zich eenvoudig uit- en inschakelen. De Garmin Connect-app biedt behalve voor de synchronisatie met de smartphone en online services ook steeds meer mogelijkheid de Epix vanaf de smartphone in te stellen.

Sportfuncties

Zoals gezegd is de Epix alles wat de Fenix is, en dat geldt helemaal op sportgebied. De nadruk ligt daarbij op hardlopen, fietsen, zwemmen maar ook golf, skiën, surfen, tennis, padel en nog veel meer sporten worden ondersteunt. Als multisport-sporthorloge biedt de Epix bovendien combinaties van sporten zoals triatlon, duatlon, brick (hardlopen na fietsen) maar ook anderen.

Ook is er volop ondersteuning voor binnensporten zoals fitness en krachttraining maar ook loopbandrennen, indoorroeien of fietsen met een fietstrainer. De Epix kan hiervoor via bluetooth of ANT+ direct aan de daarvoor gebruikte apparaten worden gekoppeld zoals een loopband, roeitrainer of de zeer populair fietstrainers. 

©PXimport

Het met de Epix registreren van alledag en speciaal sportactiviteiten levert dankzij GPS, hoogtemeter, versnellingsmeter, hartslagmeter en bloedzuurstofgehaltemeter een enorme hoeveelheid gegevens op over de activiteiten maar ook de eigen gezondheid en fitness. Deze zijn dankzij het scherm al zeer goed te bekijken op de Epix zelf maar via de Garmin Connect-app kan dat ook online of via zelf te koppelen services als Strava of TrainingPeaks. Wie er gevoelig voor is, wordt enorm gestimuleerd om beter te worden.

Garmin helpt daar ook steeds meer bij met naast zelf in te stellen belastingszones en trainingen ook kant-en-klare trainingsplannen, adviezen voor rust en herstel en bijvoorbeeld analyses zoals een te verwachten tijd op een halve of hele marathon gegeven de huidige trainingsinspanning. Met een sporthorloge als de Epix blijft er voor de sporter heel weinig te wensen over. 

©PXimport

Twee modellen, geen ultimate

Er zijn momenteel twee modellen van de Epix, de standaard en de Sapphire. De standaard heeft een scherm met Gorilla Glass DX, de Sapphire het hardere Sapphire-kristal met dus minder kans op hinderlijke krassen. Daarnaast heeft de Sapphire een titanium behuizing versus roestvrijstaal bij de standaard, 32GB versus 16GB opslagruimte voor muziek en kaarten én multiband-GPS. Dit laatste biedt nauwkeurigere lokatiebepaling voor bijvoorbeeld navigatie of het vastleggen van de afgelegde route.

Onder normale omstandigheden voldoet standaard GPS (of GLONASS of Galileo) voor iedereen maar in de bergen of tussen veel hoogbouw waar het lastig kan zijn een consistent GPS-signaal te ontvangen, kan gebruik van meerdere systemen waardevol zijn. Voor contactloos betalen is natuurlijk Garmin Pay aanwezig waarmee ook Nederlandse banken werken en het mogelijk wordt een met een pincode beveiligde betaalfunctie op de Epix te gebruiken. Binnenkomende berichten worden weergegeven evenals nieuws- en weerberichten. 

Op de Sapphire-edition van de Epix zijn de kaarten van de eigen regio voorgeladen, op de standaard versie moet dit via de kaartmanager nog gebeuren. Dit gaat niet snel, een regio als Europa kost meerdere uren. De kaarten zelf zijn levenslang gratis bij beide modellen. Hoewel een kaart en vooraf gesynchroniseerde route prima te zien is, het blijft lastig navigeren via zo’n klein schermpje, hoe mooi het scherm ook is. 

Ten opzichte van de Fenix-series ontbreken Solar-editions met een zonnecel onder het scherm, waarmee de accu kan worden bijgeladen. Hoeveel dat zou schelen bij een toch energiehongeriger AMOLED-scherm laat zich bezien. Een groter gemis zeker bij een premium-model met dit prijskaartje, is dan net als bij Fenix, het ontbreken van LTE. De Epix biedt wel livetracking en alarmering, maar alleen in combinatie met een smartphone. 

©CIDimport

©CIDimport

Conclusie

Voor het moment is er bij de sportwatches geen betere keuze dan de nieuwe Garmin Epix. Het verslaat alle modellen van concurrerende merken maar ook alle andere Garmins inclusief de pas onlangs geüpdate Fenix en Venu 2 Plus. 

De keuze voor een AMOLED-scherm op een high-end multisport-sporthorloge pakt prima uit en slechts een enkele duursporter zal met de geboden accuduur tekort komen. Hoewel de Epix zijn prijs zeker waard is, het is wel heel veel geld en daarvoor zou je eigenlijk ook LTE-functionaliteit willen hebben voor live-tracking zonder smartphone. 

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.