De Garmin Fenix 7-serie multisport-sporthorloges is voor de sporter die alles wil én daar ook het budget voor heeft. Want gewoon een leuke gadget zijn de premium sporthorloges van Garmin al lang niet meer, dit is serieuze functionaliteit voor serieus geld. Behalve prestaties nauwkeurig vastleggen bieden ze steeds meer opties om de prestaties te verbeteren. Toch maakt dit de Fenix 7 niet altijd de beste keuze.

Negentig modellen sportwatches heeft Garmin op zijn site staan. Acht daarvan in de Fenix 7-serie, maar wie alle opties van kleur en maat, de verschillende soorten glas (Gorilla of het sterkere saffierglas) en wel of niet bijladen op zonne-energie (Solar) overweegt moet kiezen uit 22 verschillende Fenix 7-modellen! De mogelijkheid Toon alleen verschillen is al snel je beste vriend, zelfs al vergelijkt de site maar maximaal vier modellen tegelijk. 

De hier geteste Sapphire Solar Edition is de op één na duurste in de Fenix 7-serie achter de 7X Sapphire Solar Edition (let op het subtiele verschil in de naam). De laatste biedt voor 100 euro meerprijs één extra buitensport (Pickelball, we hebben echt geen idee) én een ledlamp die vanuit de rand van het horloge een rood of wit licht kan uitstralen.

Op de Garmin-website staat een stoere foto van een tocht in een spelonk maar wij verwachten er meer nut van bij een nachtelijke trailrun. Al dragen de meeste lopers dan al een echte LED-lamp op hun voorhoofd die bovendien meer licht geeft, de batterij van het horloge niet belast en automatisch schijnt waar je kijkt. De LED kan ook met een vooraf ingestelde interval knipperen voor extra zichtbaarheid onderweg én als ondersteuning bij intervaltrainingen. 

Dit dus alleen op de 7X Solar Edition en 7X Sapphire Solar Edition en niet de hier geteste Fenix 7 Sapphire Solar. Leuker maakt Garmin het wel, makkelijker zeker niet.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Knoppen- én touch

Functioneel is dit echter wel zo ongeveer alle kritiek die je op de Fenix 7-sporthorloges kunt hebben, verder is het vooral smullen. De grootste verandering ten opzichte van de 6-serie is dat alle modellen zich nu behalve met knoppen ook via een touchscreen laten bedienen. Dat lijkt dubbelop maar is het niet. Rustig achter het bureau je statistieken bekijken of de muziek bedienen gaat perfect via het aanraakscherm terwijl je tijdens het sporten gewoon trefzeker wilt navigeren en daarvoor de knoppen zult gebruiken.

Hier scoort Garmin altijd nog pluspunten in vergelijking tot alle smart- en sportwatches met alleen touchbediening. Wel zul je zeker in het begin vaak de online handleiding raadplegen. Er zit gewoon heel veel functionaliteit in de Fenix 7 en zul je uiteindelijk een deel daarvan nooit ontdekken of gebruiken

Goede nachtrust

De behuizing van de Fenix 7 Sapphire Solar is gemaakt van polymeer met een metalen achterzijde en een rand van titanium. Een 22 mm breed siliconen band wordt meegeleverd maar kan vervangen wanneer een ander materiaal de voorkeur heeft. Het memory-in-pixel (MIP) scherm op een 47 mm model is 33 mm breed met een schermresolutie van 260 x 260 pixels (42 mm: 30 mm scherm 240 x 240, 51 mm: 35 mm scherm 280 x 280). De resolutie is de helft van het AMOLED-scherm op de Venu 2 Plus die we eerder testte en de nieuwste Garmin Epix-modellen.

Het voordeel van MIP is dat het bij zonlicht minder reflecteert en dus beter is af te lezen en vooral minder energie vergt, waardoor anders dan bij een AMOLED, het MIP-scherm gewoon altijd ingeschakeld is. De Fenix 7 beschikt over een hartslag- en een bloedzuurstofmeter (saturatie) en gebruikt deze ook voor gezondheidsfuncties zoals inzicht in het stressniveau en de slaap. Voor de laatste is het wel noodzakelijk de Fenix ook ’s nachts te dragen, wat niet iedereen comfortabel zal vinden en een bijdrage aan de goede nachtrust.

Sportfuncties

Een horloge als de Fenix 7 is in eerste instantie gemaakt voor sportieve prestaties. Het gaat traditioneel vooral om de registratie van route en snelheid via GPS, GLONASS of Galileo (de Sapphire-modellen bieden nu multiband GNSS voor nauwkeurigere positiebepaling) en dankzij de ingebouwde hoogtemeter en barometer ook de hoogte. 

Via ANT+ en bluetooth kunnen nog tal van andere sensoren worden verbonden van golfclubs, externe hartslagmeters, Garmin Varia slimme fietsverlichting  maar ook slimme indoorfietstrainers en fitnessapparatuur en nog veel meer.

©PXimport

©PXimport

Samen met eerder genoemde hartslag en zuurstofsensoren van de Fenix, geeft dit zeer veel data over de prestaties en het herstel. Steeds meer functies zijn ook gericht op het helpen verbeteren van de prestaties. En dat is echt leuk en werkt prima. Via de trainingsbegeleiding kunnen dagelijks tips voor workouts worden ontvangen, terwijl PacePro op basis van de moeilijkheidsgraad van een vooraf aangegeven route, tempobegeleiding biedt tijdens het hardlopen of fietsen. 

Behalve dat Garmin zelf steeds meer aanvullende functies zoals trainingsschema’s en virtuele begeleiding biedt, kunnen externe services zoals Strava, Zwift en TrainingPeaks ook eenvoudig synchroniseren met het Garmin Connect-platform en daarmee met de Fenix.

Batterijduur

Bij normaal gebruik als horloge met binnenkomende berichten en soms een sportieve workout, gaat de batterij van de Fenix 7 Sapphire Solar zeker 14 dagen mee zonder opladen. Ga je op een hike van meerdere dagen en speel je muziek vanaf de Garmin, dan neemt dit af tot een dag of minder. Energie besparen is op vele manieren mogelijk bijvoorbeeld door de schermtime-out te verkorten, de weergave van telefoonmeldingen uit te schakelen of zelfs geheel bluetooth, maar ook minder ingrijpend door de satellietnavigatie te beperken tot alleen GPS. 

De Solar-modellen zoals de hier geteste Fenix 7 Sapphire Solar hebben in en onder het glas een zonnepaneel dat bij normaal gebruik en daglicht, de batterijduur enkele dagen kan verlengen. De zichtbare ring aan de buitenkant van het glas is duidelijk groter dan bij de eerdere Fenix-modellen.

©PXimport

Navigatie

Een verschil ten opzichte van de ongeveer gelijk met de Fenix uitgekomen Venu 2 Plus-modellen is de toevoeging van kaarten en navigatie. Alle Fenix 7-modellen beschikken over gratis topografische kaarten voor navigatie. Bij de Sapphire-modellen zijn de kaarten voor de verkoopregio al voorgeladen, de andere modellen moeten deze via de Map Manager worden gedownload. Dit kan direct vanaf het horloge via wifi. 

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Ook is het mogelijk anders dan bij de Venu maar vergelijkbaar met de meeste Forerunners, om vooraf een route te bepalen en deze te synchroniseren met de Fenix. Opvallend is het ontbreken van LTE op deze premium Fenix-modellen. Tot zover is de Forerunner 945 LTE de enige Garmin sportwatch waarbij je je smartphone thuis kunt laten om verbonden te blijven met het thuisfront voor livetracking of het doorgeven van een oproep om hulp. 

Behalve sport stopt Garmin ook smartwatch-functies in zijn sporthorloges. Muziek en podcasts downloaden met Spotify Premium, Amazon Music of Deezer en dan afspelen op een via bluetooth verbonden headset of vanaf een verbonden smartphone en deze vanaf het horloge bedienen. Daarnaast contactloos betalen via Garmin Pay, het weergeven van binnenkomende chat-, nieuws en weerberichten.

Conclusie: Garmin Fenix 7 kopen?

De Fenix 7-serie blinkt uit in functionaliteit, sportiviteit en biedt in combinatie met Garmin Connect app en webservice een ongekende hoeveelheid gegevens over gezondheid en sportieve prestaties en verbeteringen. Zijn jouw sportieve ambities net zo groot als je budget, dan is de Fenix 7 jouw sporthorloge; mits je daarbij bewust kiest voor een model met een MIP-scherm.

Dat is bij fel zonlicht beter af te lezen dan een model met een AMOLED-scherm en heeft ook een veel langere batterijduur, maar wel minder mooie kleuren en een lagere resolutie. Hoe vaak heb je die extreme batterijduur nodig, is dan de terechte vraag.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.