Wil je afvallen (of juist aankomen), dan heb je een personenweegschaal nodig om je voortgang bij te houden. Maar tegenwoordig is je gewicht allang niet meer het enige dat je met een weegschaal kunt monitoren. Om je te helpen kiezen, laten we je zien wat een analoge weegschaal kan, wat een digitale weegschaal kan en wat een slimme weegschaal kan.

In het kort:

Analoge personenweegschaal

Dit is de weegschaal zoals iedereen hem kent. Het enige dat je erop kunt aflezen is hoeveel je weegt. Is je gewicht eigenlijk het enige wat je wilt weten, dan is de analoge weegschaal een prima (en doorgaans zeer betaalbare) keuze.

Houd er wel rekening mee dat analoge weegschalen doorgaans een wat grotere afwijking kunnen hebben dan andere typen weegschalen: gemiddeld 0,5 kilo versus 0,1 kilo.

©Harvey Law

Digitale personenweegschaal

Een digitale personenweegschaal werkt op batterijen en maakt gebruik van sensoren aan de onderkant die de druk meten wanneer je erop gaat staan. Hij is niet alleen moderner door zijn schermpje waarop cijfers worden weergegeven: hij is ook duidelijker. Zelf kun je het pijltje van de gewone weegschaal nog wel eens verkeerd interpreteren, maar daarvoor is geen ruimte op de digitale weegschaal. Hij vertelt je op zijn lcd-scherm in cijfers wat je gewicht is en daar moet je het mee doen. 

Daarnaast is een digitale personenweegschaal ook uitgebreider. Zo kun je er vaak onder andere je vetpercentage mee meten. Het vetpercentage meten is belangrijk, want kilo's zeggen niet alles. Ga je bijvoorbeeld meer sporten, dan krijg je meer spiermassa. Als de weegschaal dan wat meer kilo's aangeeft, hoeft dat geen reden tot paniek te zijn wanneer je tegelijkertijd ziet dat je vetpercentage gedaald is. Die spiermassa kunnen sommige digitale weegschalen overigens óók meten. Daarnaast zijn er weegschalen die je BMI kunnen weergeven. Dankzij deze Body Mass Index weet je of jouw gewicht past bij je lengte. Kan jouw weegschaal geen BMI berekenen? Op de site van het Voedingscentrum staat een handige tool die dat voor jou kan doen.

Ook handig is dat sommige digitale personenweegschalen profielen kunnen opslaan. Handig bij meerpersoonshuishoudens. Let wel op wanneer je bijna hetzelfde weegt als een van je huisgenoten. Omdat de weegschaal profielen koppelt op basis van gewicht, kan dat wel eens problemen geven.

©Кирилл Рыжов - stock.adobe.com

Slimme personenweegschaal

Een slimme personenweegschaal is de verbeterde versie van de digitale weegschaal. Hij is gekoppeld aan een app, waardoor je al je gegevens over je gewicht en andere zaken die gemeten zijn, altijd bij de hand hebt. Die gegevens worden vaak weergegeven in overzichtelijke grafieken. Een slimme weegschaal kan je zelfs ondersteunen in je afvalrace (of aankomrace) doordat je een streefgewicht instelt en hij aangeeft hoeveel calorieën je dan per dag moet eten om zo ver te komen.

Als je heel nauwkeurig wilt weten wat je weegt en heel fanatiek bezig bent met je gewicht, dan is dit waarschijnlijk het beste type weegschaal. Je kunt namelijk de informatie ook meteen aan je personal trainer laten zien om overleg te plegen over jullie aanpak. 

Wat ook fijn is, is dat informatie uit de weegschaal vaak ook kan worden geïntegreerd in andere apps. Denk aan Google Fit of Apple Health: mocht je daarin informatie nodig hebben over je gewicht, dan wordt dit dankzij je slimme weegschaal automatisch gesynchroniseerd. Je moet dit wel vooraf instellen en de connectie maken, maar dat is in veel gevallen in een handomdraai voor elkaar. 

©magraphics - stock.adobe.com

Weegschaal kopen

Je koopt al een weegschaal voor tien tot twintig euro: voor een slimme weegschaal ben je vaak eerder rond de vijftig euro kwijt. Welke je ook kiest: een weegschaal is sowieso een goed idee. Uit onderzoek blijkt dat mensen die recent veel gewicht hebben verloren en wekelijks blijven wegen, meer kans hebben dat ze dat gewicht er niet snel weer aan eten. Kortom, die weegschaal is niet alleen een goed maatje voor het behalen van een doel, maar ook voor het vasthouden ervan!

Lees ook 'Wat is de beste weegschaal voor jou?' voor meer hulp bij je keuze voor een weegschaal.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.