Een standaard weegschaal weegt, niks meer en niks minder. Een slim exemplaar gaat een stap verder en meet meer dan gewicht alleen. Bovendien worden de meetgegevens in een mobiele app bewaard, zodat trends en andere zaken zichtbaar worden.

Meer dan gewicht

De slimme weegschaal meet niet alleen je gewicht, maar meestal ook de vet- en spiermassa in je lijf. Dit gebeurt door middel van kleine stroompjes. Om die meting te laten slagen, moet je wel met blote voeten op de weegschaal gaat staan, anders werkt het niet. Wel is het zo dat, wanneer er alleen via de voeten gemeten wordt, er nooit een compleet beeld zal ontstaan. Vandaar dat de meer uitgebreide slimme weegschalen ook een hendel (module) hebben die je moet beetpakken met je handen.

Door al die extraatjes is een slimme weegschaal duurder dan een ‘dom’ exemplaar (maar gelukkig ook niet heel veel meer tegenwoordig!). Of je ook echt een zeer uitgebreide meting wilt uitvoeren waarbij niet alleen een voeten- maar ook een handensensor aanwezig is, is een afweging die je voor jezelf moet maken. Aanschafprijs kan dan zeker een rol spelen. Verder moet je je bedenken dat meten via alleen voeten weliswaar geen totaalbeeld geeft, maar wel degelijk trends laat zien. Het is dus niet zo dat alleen voeten meten helemáál niks zegt.

Volg de trend

En die trendmeting, dat is nu net de grote kracht van de slimme weegschaal. In dat opzicht kan het een hulpmiddel zijn als je met een dieet bezig bent. In de app kun je dan – als het een beetje meezit – zien dat het de goede kant opgaat met je gewicht en aanpalende vethuishouding. Soms lijkt het ook alsof je tijdens een dieet ineens geen gewicht meer verliest. Blijkt in zo’n geval dat je vetpercentage wél afneemt, dan is er in zo’n geval nog altijd niks negatiefs te melden. Je lijf houdt dan simpelweg meer vocht vast. Dat soort ‘geruststellende’ feiten houden je wellicht meer gemotiveerd tijdens je persoonlijke afvalrace.

©Olivier Le Moal

Wifi of bluetooth

Gegevens van de slimme weegschaal worden draadloos via wifi of bluetooth naar je smartphone gesynct. Controleer dus voordat je je beoogde slimme weegschaal gaat kopen, of er voor jouw smartphone (iOS of Android) een app is. Zo niet, dan moet je een alternatief zoeken. Kijk – zoals altijd – ook uit met producten van onbekende merken. De kans is groot dat de support daarvoor ver onder de maat is, waarbij we dan vooral doelen op de beschikbaarheid van een recente app en het bijhouden daarvan middels updates. Voor de rest maakt de methode van gegevensoverdracht – het genoemde bluetooth of wifi – niet bijzonder veel uit. Het gaat om maar heel kleine hoeveelheden data en die kunnen ook moeiteloos afgehandeld worden door bluetooth.

©magraphics - stock.adobe.com

BMI

Veel apps melden ook je BMI. Dat is een rekenwaarde die aangeeft of je onder- of overgewicht hebt. Daarvoor wordt een simpele formule gebruikt, oorspronkelijk bedacht voor het snel statistisch categoriseren van mensen. In dat laatste zit hem ook meteen het nadeel van de methode: er wordt geen rekening gehouden met de réden van het lichaamsgewicht. Zet je een zware sporter – zwaar door gekweekte spiermassa, that is – op de weegschaal en wordt vervolgens de BMI berekend, dan zal de sporter wellicht als obese geclassificeerd worden. Voor iemand die gewoon dik is vanwege een overdaad aan vet, werkt de formule wel correct. Een gezonde BMI-waarde ligt voor volwassenen tussen de 18,5 en 25. Tussen de 25 en 30 is sprake van overgewicht en alles boven de dertig staat gelijk aan ernstig overgewicht (obesitas). Het is geen slecht idee om die waarden inderdaad als richtlijnen aan te houden. Tenzij je dus een sporter met veel spiermassa bent, bijvoorbeeld. Of als je huisarts heel expliciet aangeeft dat een specifieke BMI-waarde voor jou om wat voor reden dan ook oké is.

©alfa27 - stock.adobe.com

Nauwkeurigheid

Blijft over de nauwkeurigheid van de slimme weegschaal. Die is vanzelfsprekend afhankelijk van het weegmechanisme. Maar ook van het moment van wegen. Heb je bijvoorbeeld te weinig vocht in je lijf (een dag te weinig gedronken), dan meet de weegschaal een hogere lichaamsweerstand en concludeert daaruit dat er een hoger vetpercentage dan daadwerkelijk aanwezig is. Ook direct na het eten zullen meetwaarden minder nauwkeurig zijn, net zoals bijwegen direct na het sporten. Meest praktisch is om een vast weegmoment op de dag in te bouwen, waarbij het het verstandigst lijkt om te wegen in de ochtend direct na het opstaan. Verder geldt dat de slimme weegschaal een consumentenproduct is, en nooit professionele meetmethodieken- en procedures kan evenaren. Om bijvoorbeeld echt betrouwbaar een vetmassa te bepalen wordt in het ziekenhuis een zogeheten DEXA-scan uitgevoerd- (waarbij DEXA staat voor Dual X-Ray Absorptiometry). Je moet de slimme weegschaal dan ook vooral zien als een persoonlijke trendmeter en niet als een nauwkeurig wetenschappelijk meetapparaat. Als trendmeter kan het apparaat echter goede ondersteunende diensten voor een dieet of iets dergelijks zijn!

Veiligheid

Vanzelfsprekend zijn slimme weegschalen voor de meeste mensen veilig om te gebruiken. Wel wordt geadviseerd ze niet te gebruiken als je een pacemaker hebt of wanneer je zwanger bent. In het eerste geval kunnen de meetstroompjes die door de weegschaal gebruikt worden mogelijk storingen veroorzaken in een pacemaker. Vraag bij twijfel even na bij de huisarts, dan zit je altijd safe!

Bekijk hier het aanbod weegschalen op Bol.com en gebruik de filters om aan te geven welke slimme functies je zoekt.

Je laptopaccu lijkt altijd leeg te zijn op het moment dat er nergens een stopcontact te bekennen is. Met de juiste software-instellingen pers je echter makkelijk een uur extra uit je apparaat, zonder dat je daarvoor technisch onderlegd hoeft te zijn. Wij leggen uit aan welke knoppen je precies moet draaien voor maximaal resultaat.

Er is weinig irritanter dan een laptop die in de spaarstand schiet of uitvalt terwijl je in de trein net de laatste hand legt aan een belangrijk document. Veel gebruikers denken bij een snel leeglopende batterij direct dat de hardware versleten is en kijken alweer naar een nieuwe laptop. Vaak is de accu zelf echter nog prima in orde, maar gaat het besturingssysteem slordig om met de beschikbare energie. Fabrieksinstellingen zijn namelijk vaak gericht op maximale prestaties en helderheid, niet op uithoudingsvermogen. In dit artikel leer je hoe je de regie terugpakt en de energievreters in toom houdt, zodat je met een gerust hart de dag doorkomt.

Waar die energie eigenlijk naartoe lekt

Om te begrijpen hoe je accucapaciteit bespaart, moet je eerst weten waar de energie aan opgaat. De twee grootste verbruikers in een laptop zijn vrijwel altijd het beeldscherm en de processor. Het scherm vreet stroom om pixels te verlichten; hoe feller het scherm, hoe sneller de teller tikt. Daarnaast speelt de verversingssnelheid een rol. Veel moderne schermen verversen het beeld 120 keer per seconde (120 Hz). Dat kijkt heel rustig, maar kost aanzienlijk meer rekenkracht dan de standaard 60 Hz.

Onder de motorkap is de processor continu bezig met het verwerken van taken. Een veelvoorkomende misvatting is dat je handmatig alle programma's moet afsluiten om stroom te besparen. Dat is maar ten dele waar, want moderne systemen zijn heel goed in het bevriezen van apps die je niet gebruikt. Wat wél energie kost, zijn achtergrondprocessen die actief blijven synchroniseren, zoals cloudopslagdiensten of mailprogramma's die elke minuut checken op nieuwe berichten. Ook randapparatuur die stroom trekt via de usb-poort, zelfs als je deze niet actief gebruikt, snoept procenten van je lading af.

Besparen tijdens eenvoudige taken

De energiebesparende modus is je beste vriend wanneer je taken uitvoert die weinig rekenkracht vereisen. Denk hierbij aan tekstverwerken, e-mailen, webbrowsen of het invullen van spreadsheets. In deze scenario's heb je de volledige kracht van je processor en videokaart simpelweg niet nodig. Door in Windows of macOS te kiezen voor de energiebesparende modus, klokt de processor zichzelf terug. Hij werkt dan letterlijk iets langzamer, maar voor administratieve taken merk je daar in de praktijk niets van. De letters verschijnen nog steeds direct op je scherm zodra je ze typt.

Daarnaast is dit het moment om eens kritisch naar je schermhelderheid te kijken. Binnenshuis is een helderheid van 50 tot 60 procent vaak meer dan voldoende om comfortabel te kunnen werken. Werk je vooral 's avonds? Dan kan het zelfs nog lager. Ook het uitschakelen van toetsenbordverlichting levert in deze context pure winst op. Het zijn kleine percentages per uur, maar op een hele werkdag maakt dit het verschil tussen wel of niet de oplader moeten pakken.

©PXimport

Prestaties boven accuduur

Er zijn momenten waarop je de batterijbesparingsinstellingen beter uit kunt laten, of zelfs agressief moet vermijden. Zodra je aan de slag gaat met zware grafische taken, zoals videobewerking, 3D-rendering of serieuze gaming, werkt een besparingsmodus averechts. De software knijpt de toevoer van stroom naar de componenten af, wat resulteert in een haperend beeld, trage exporttijden en een frustrerende gebruikservaring.

In deze gevallen heeft de hardware ademruimte nodig om te kunnen presteren. Als je probeert te gamen op een besparingsstand, zal het systeem de prestaties van de grafische chip zo ver terugschroeven dat het spel onspeelbaar wordt. Bovendien duurt het renderen van een video in spaarstand veel langer, waardoor het scherm en de schijf langer actief moeten blijven, wat onderaan de streep soms zelfs méér energie kost dan een korte piekbelasting op vol vermogen. Hier geldt: efficiëntie door snelheid is soms zuiniger dan traagheid.

Situaties waarin instellingen het niet meer redden

Hoewel je met software veel kunt optimaliseren, zijn er harde grenzen waarbij geen enkele instelling je meer gaat redden. Je moet realistisch zijn over de fysieke staat van je apparaat.

Ten eerste is er de chemische degradatie. Als de maximale capaciteit van je accu (ook wel battery health geheten) onder de 70 procent is gezakt, kun je instellen wat je wilt, maar de rek is er fysiek uit. De batterijcellen kunnen de lading simpelweg niet meer vasthouden. Ten tweede is oververhitting een doodsteek voor je accuduur. Als de ventilatoren van je laptop continu staan te loeien omdat de koelkanalen vol stof zitten, kost dat enorm veel energie. Warmte is in feite verspilde energie. Tot slot helpt software niet als je zware externe apparaten zonder eigen voeding aansluit. Een externe harde schijf die zijn stroom via de laptop krijgt, trekt de accu leeg alsof het een rietje in een pakje sap is, ongeacht je schermhelderheid.

Creëer je eigen energieprofiel

Om echt grip te krijgen op je verbruik, moet je de instellingen afstemmen op jouw specifieke gedrag. Begin met de slaapstand-instellingen. Veel mensen laten hun laptop openstaan als ze even koffie gaan halen, waarbij het scherm zomaar tien minuten op volle sterkte blijft branden. Stel in dat het scherm al na twee of drie minuten inactiviteit uitgaat. Dat is de makkelijkste winst die je kunt boeken.

Kijk ook naar je randapparatuur. Gebruik je een externe monitor? Zorg dan dat je laptop zo is ingesteld dat het interne scherm volledig uitschakelt, en niet 'zwart maar aan' blijft staan. Gebruik je veel bluetooth-apparaten? Schakel bluetooth uit als je ze niet gebruikt; het constant scannen naar verbindingen kost stroom. Voor gebruikers met een oledscherm is er nog een extra truc: gebruik een donkere modus. Bij oledschermen verbruiken zwarte pixels namelijk helemaal geen energie, in tegenstelling tot traditionele lcd-schermen waar de achtergrondverlichting altijd aan staat.

Balans tussen snelheid en stopcontact

Het verlengen van je accuduur is uiteindelijk een balansspel tussen comfort en noodzaak. De grootste winst behaal je door de schermhelderheid te temperen en de slaapstand agressiever in te stellen, zodat je geen energie verspilt in de pauzes. Wees niet bang om de energiebesparingsmodus standaard aan te zetten voor alledaags werk; de moderne processors zijn krachtig genoeg om dat zonder haperingen op te vangen. Pas als je merkt dat je laptop traag reageert bij zwaardere taken, is het tijd om de teugels weer iets te laten vieren. Zo bepaal jij hoelang de werkdag duurt, en niet je batterij.

Een medley gebaseerd op soundtracks uit Super Mario-games van het Jazzorkest 8-Bit Big Band heeft afgelopen zondagnacht een Grammy gewonnen.

De medley ‘Super Mario Praise Break’ won een Grammy Award voor beste arrangement (instrumentaal of a capella). In de medley zijn nummers als Gusty Garden Galaxy uit Super Mario Galaxy en Bomb-Omb Battlefield uit Super Mario 64 te horen.

De 9-Bit Big Band is afkomstig uit New York en heeft al eens eerder een Grammy gewonnen voor gamemuziek. In 2022 won het orkest een Grammy voor het nummer Meta’s Knight’s Revenge uit de SNES-game Kirby Superstar.

De Grammy Awards

De Grammy Awards worden al sinds 1959 georganiseerd en worden gezien als een van de belangrijkste prijzen voor muziek ter wereld. Ze worden vaak vergeleken met de Oscars, die worden uitgereikt aan films. Dit jaar won Bad Bunny de prijs van album van het jaar, en ging Billie Eilish er vandoor met een Grammy voor nummer van het jaar. Overigens won Austin Wintory een Grammy in de categorie beste gamesoundtrack voor de soundtrack van Sword of the Sea.

De Super Mario-reeks van Nintendo valt op diverse spelcomputers van het bedrijf te spelen, waaronder de Nintendo Switch 2 en Nintendo Switch. Onder de meest recente grote hoofddelen vallen Super Mario Wonder en Super Mario Odyssey.