Een standaard weegschaal weegt, niks meer en niks minder. Een slim exemplaar gaat een stap verder en meet meer dan gewicht alleen. Bovendien worden de meetgegevens in een mobiele app bewaard, zodat trends en andere zaken zichtbaar worden.

Meer dan gewicht

De slimme weegschaal meet niet alleen je gewicht, maar meestal ook de vet- en spiermassa in je lijf. Dit gebeurt door middel van kleine stroompjes. Om die meting te laten slagen, moet je wel met blote voeten op de weegschaal gaat staan, anders werkt het niet. Wel is het zo dat, wanneer er alleen via de voeten gemeten wordt, er nooit een compleet beeld zal ontstaan. Vandaar dat de meer uitgebreide slimme weegschalen ook een hendel (module) hebben die je moet beetpakken met je handen.

Door al die extraatjes is een slimme weegschaal duurder dan een ‘dom’ exemplaar (maar gelukkig ook niet heel veel meer tegenwoordig!). Of je ook echt een zeer uitgebreide meting wilt uitvoeren waarbij niet alleen een voeten- maar ook een handensensor aanwezig is, is een afweging die je voor jezelf moet maken. Aanschafprijs kan dan zeker een rol spelen. Verder moet je je bedenken dat meten via alleen voeten weliswaar geen totaalbeeld geeft, maar wel degelijk trends laat zien. Het is dus niet zo dat alleen voeten meten helemáál niks zegt.

Volg de trend

En die trendmeting, dat is nu net de grote kracht van de slimme weegschaal. In dat opzicht kan het een hulpmiddel zijn als je met een dieet bezig bent. In de app kun je dan – als het een beetje meezit – zien dat het de goede kant opgaat met je gewicht en aanpalende vethuishouding. Soms lijkt het ook alsof je tijdens een dieet ineens geen gewicht meer verliest. Blijkt in zo’n geval dat je vetpercentage wél afneemt, dan is er in zo’n geval nog altijd niks negatiefs te melden. Je lijf houdt dan simpelweg meer vocht vast. Dat soort ‘geruststellende’ feiten houden je wellicht meer gemotiveerd tijdens je persoonlijke afvalrace.

©Olivier Le Moal

Wifi of bluetooth

Gegevens van de slimme weegschaal worden draadloos via wifi of bluetooth naar je smartphone gesynct. Controleer dus voordat je je beoogde slimme weegschaal gaat kopen, of er voor jouw smartphone (iOS of Android) een app is. Zo niet, dan moet je een alternatief zoeken. Kijk – zoals altijd – ook uit met producten van onbekende merken. De kans is groot dat de support daarvoor ver onder de maat is, waarbij we dan vooral doelen op de beschikbaarheid van een recente app en het bijhouden daarvan middels updates. Voor de rest maakt de methode van gegevensoverdracht – het genoemde bluetooth of wifi – niet bijzonder veel uit. Het gaat om maar heel kleine hoeveelheden data en die kunnen ook moeiteloos afgehandeld worden door bluetooth.

©magraphics - stock.adobe.com

BMI

Veel apps melden ook je BMI. Dat is een rekenwaarde die aangeeft of je onder- of overgewicht hebt. Daarvoor wordt een simpele formule gebruikt, oorspronkelijk bedacht voor het snel statistisch categoriseren van mensen. In dat laatste zit hem ook meteen het nadeel van de methode: er wordt geen rekening gehouden met de réden van het lichaamsgewicht. Zet je een zware sporter – zwaar door gekweekte spiermassa, that is – op de weegschaal en wordt vervolgens de BMI berekend, dan zal de sporter wellicht als obese geclassificeerd worden. Voor iemand die gewoon dik is vanwege een overdaad aan vet, werkt de formule wel correct. Een gezonde BMI-waarde ligt voor volwassenen tussen de 18,5 en 25. Tussen de 25 en 30 is sprake van overgewicht en alles boven de dertig staat gelijk aan ernstig overgewicht (obesitas). Het is geen slecht idee om die waarden inderdaad als richtlijnen aan te houden. Tenzij je dus een sporter met veel spiermassa bent, bijvoorbeeld. Of als je huisarts heel expliciet aangeeft dat een specifieke BMI-waarde voor jou om wat voor reden dan ook oké is.

©alfa27 - stock.adobe.com

Nauwkeurigheid

Blijft over de nauwkeurigheid van de slimme weegschaal. Die is vanzelfsprekend afhankelijk van het weegmechanisme. Maar ook van het moment van wegen. Heb je bijvoorbeeld te weinig vocht in je lijf (een dag te weinig gedronken), dan meet de weegschaal een hogere lichaamsweerstand en concludeert daaruit dat er een hoger vetpercentage dan daadwerkelijk aanwezig is. Ook direct na het eten zullen meetwaarden minder nauwkeurig zijn, net zoals bijwegen direct na het sporten. Meest praktisch is om een vast weegmoment op de dag in te bouwen, waarbij het het verstandigst lijkt om te wegen in de ochtend direct na het opstaan. Verder geldt dat de slimme weegschaal een consumentenproduct is, en nooit professionele meetmethodieken- en procedures kan evenaren. Om bijvoorbeeld echt betrouwbaar een vetmassa te bepalen wordt in het ziekenhuis een zogeheten DEXA-scan uitgevoerd- (waarbij DEXA staat voor Dual X-Ray Absorptiometry). Je moet de slimme weegschaal dan ook vooral zien als een persoonlijke trendmeter en niet als een nauwkeurig wetenschappelijk meetapparaat. Als trendmeter kan het apparaat echter goede ondersteunende diensten voor een dieet of iets dergelijks zijn!

Veiligheid

Vanzelfsprekend zijn slimme weegschalen voor de meeste mensen veilig om te gebruiken. Wel wordt geadviseerd ze niet te gebruiken als je een pacemaker hebt of wanneer je zwanger bent. In het eerste geval kunnen de meetstroompjes die door de weegschaal gebruikt worden mogelijk storingen veroorzaken in een pacemaker. Vraag bij twijfel even na bij de huisarts, dan zit je altijd safe!

Bekijk hier het aanbod weegschalen op Bol.com en gebruik de filters om aan te geven welke slimme functies je zoekt.

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.